Κυριακή, 15 Ιουλίου 2007

Άψογος και πάλι! Στο ύψος των περιστάσεων... όπως πάντα, ο Νταλάρας!

Η προγραμματισμένη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στην Κωνσταντινούπολη ακυρώθηκε, μετά από την ανάκληση της άδειας που η Νομαρχία Κωνσταντινούπολης είχε δώσει για τη χρήση του ανοιχτού θεάτρου, που βρίσκεται μέσα στο Κάστρο της Ρούμελι (Ρούμελι Κισάρ) στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου.

Η συναυλία επρόκειτο να δοθεί στα πλαίσια του Β! Παγκόσμιου Συνεδρίου της Ορθοδόξου Νεολαίας που οργανώνει στην Κωνσταντινούπολη το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η συναυλία επρόκειτο να είναι η καταληκτική δραστηριότητα του συνεδρίου.
Στον τουρκικό Τύπο δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες μέρες έντονες διαμαρτυρίες για την άδεια που παραχωρήθηκε για τη συναυλία του Νταλάρα, επειδή η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει απαγορεύσει τη χρήση του θεάτρου αυτού για την προστασία του.

Το Ρούμελι Κισάρ είναι κάστρο του 15ου αιώνα που χτίστηκε βόρεια της Κωνσταντινούπολης από τον Μωάμεθ τον Κατακτητή για να εμποδίσει την κάθοδο του ρωσικού στόλου προς την Κωνσταντινούπολη και να ολοκληρώσει την πολιορκία της πόλης.

Στο θέατρο αυτό γινόταν επί σειρά ετών το διεθνές φεστιβάλ θεάτρου, μέχρις ότου η χρήση του χώρου απαγορεύτηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Ορισμένες τουρκικές εφημερίδες διαμαρτύρονταν επίσης γιατί η άδεια χρήσης δόθηκε για συναυλία του Γιώργου Νταλάρα, τον οποίο οι τουρκικές εφημερίδες χαρακτηρίζουν ως ιδιαίτερα εθνικιστή και αντιτούρκο και σημειώνουν τη συμμετοχή του σε οργανώσεις υποστήριξης του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών για την ακύρωση
"Προκαλεί εύλογες απορίες η σημερινή απόφαση της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης με την οποία ακυρώθηκε, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, προγραμματισμένη συναυλία ενός διεθνούς αναγνώρισης και εμβέλειας καλλιτέχνη, ιδιαίτερα αγαπητού και στην Τουρκία. Τα όσα προβάλλονται ως δικαιολογίες για την απόφαση αυτή ηχούν ως προφάσεις", δήλωσε ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, κ. Γ. Κουμουτσάκος απαντώντας σε σχετική δημοσιογραφική ερώτηση.

Πηγή: ΑΠΕ
Δε θα σταθώ στο γεγονός που άλλωστε σχολιάστηκε από τα ΜΜΕ, αναλυτικά. Και φυσικά το Υπουργείο Εξωτερικών, το Πατριαρχείο και όλοι γενικά, κράτησαν χαμηλούς τόνους, εκτός από τον Καρατζαφέρη.
Θα σταθώ όμως στη στάση, στην προσφορά και στην συμπεριφορά Νταλάρα, που για μια ακόμη φορά, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ακούσαμε τις δηλώσεις του στο αεροδρόμιο, που μίλησε με τόση αγάπη και σεβασμό για τον Τουρκικό λαό, αποδίδοντας το περιστατικό σε ατυχές συμβάν και σε εθνικιστικές τουρκικές κορώνες.
Τον καμάρωσα και νιώθω την ανάγκη να εκφράσω δημόσια τον σεβασμό μου για τη στάση του στο παρόν περιστατικό και όχι μόνο!



Γιώργος Νταλάρας - Κερύνεια μου

Γιώργος Νταλάρας - Καρτερούμεν

Γιώργος Νταλάρας - Στιγμές εισβολής σε ποίηση Κώστα Μόντη.

59 σχόλια:

ghteytria είπε...

Η δική μου η πατρίδα

Στίχοι: Νεσιέ Γιασίν, Μουσική: Μάριος Τόκας
Γιώργος Νταλάρας

Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν' αγαπά
λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν' αγαπά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά

Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
ποιό από τα δυο κομμάτια πρέπει ν' αγαπώ;
ποιό από τα δυο κομμάτια πρέπει ν' αγαπώ;

Vangelis είπε...

Εξεπλάγην.
Έχουν κάνει και οι Τούρκοι κτήρια στην Κωνσταντινούπολη ?

Οι παππούδες μου (και οι τέσσερες) ήλθαν το ’22.

Έχω υποσχεθεί ότι ΔΕΝ θα πάω ΠΟΤΕ στην Κωνσταντινούπολη και ας το θέλω τόσο. Θα πάθω κατάθλιψη.
Προσπαθώ πολύ, να μην με πιάσουν τα «πατριωτικά» μου.

Περί Γιώργου Νταλάρα (αν και έχω μερικές ενστάσεις γενικώς) σίγουρα στάθηκε άψογα σ’ αυτή την κατάσταση.

Θα ήθελα όμως να σκεφτείτε και το «αγγούρι» που έχουν οι Τούρκοι.
Πώς θα αντιδρούσαμε εμείς οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι, αν γινόταν το ΙΣΤ’ παγκόσμιο συνέδριο της Μουσουλμανικής Νεολαίας και η συναυλία ενός Τούρκου καλλιτέχνη έξω από το σπίτι του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη ???

Καθίστε καλά, γιατί, ίσως και να τις δούμε αυτές τις καταστάσεις στην Θράκη….

ghteytria είπε...

Να υποθέσω ότι δε διαφωνούμε εμείς οι δυο έτσι;
Προφανώς κατάλαβες το πνεύμα μου. Οι ερωτήσεις σου λοιπόν είναι γενικές, μην πω και ρητορικές.
Προσωπικά αν με ρωτάς, θα αντιδρούσα πολιτισμένα. Και σαφώς μακριά από μένα εθνικιστικές υστερίες, αλλά και κάθε μορφής δουλικότητα. Η ιστορία είναι ιστορία, αλλά και το μέλλον είναι μέλλον. Γι αυτό και εκτίμησα τη στάση Νταλάρα, στη συγκεκριμένη περίπτωση και όχι μόνο.
Σε κατανοώ απόλυτα πάντως... και όλους όσους έχουν καταγωγή και ρίζες. Οι μόνοι που δεν έχουν καμία ευθύνη όμως, είναι οι δυο λαοί. Κι αυτό είναι το σημαντικό που πρέπει να θυμόμαστε.

στριμμένο άντερο είπε...

Εγώ ήμουν πάντα με τον Τζιμάκο. Οπότε δεν θα σχολιάσω τις δηλώσεις του ακατανόμαστου.

ghteytria είπε...

Ο Τζιμάκος μου είναι συμπαθής γενικά και παλιά γελούσα πολύ μαζί του. Έχει γράψει και ωραίο στίχο. Έχει ταλέντο, αλλά διαφωνώ μαζί του στην αντινταλαρική υστερία. Όπως και με τη δίωξη του Τζιμάκου από τον Νταλάρα. Πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι κι αυτοί άνθρωποι είναι, χάνουν την ψυχραιμία τους που και που.
Καλωσόρισες! :)

ghteytria είπε...

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα! Εσύ είσαι βρε; Και σε καλωσόρισα; Και σε πήρα με το μαλακό γιατί σε πέρασα πιτσιρικά; Κάτσε καλά... μη με προκαλείς! :ΡΡΡΡΡ

cropper είπε...

Τσα, ξεστρίφτηκα.

Η άποψή μου για τον κ. Νταλάρα:
-Έχει πεί πάρα πολλά καλά τραγούδια.
-Είχε, κάποτε, πολύ καλή φωνή.
-Έχει κάνει σπουδαία καριέρα.
-Έχει βγάλει πάρα πάρα πάρα πολλά λεφτά.
-Βρίσκεται παντού.

Η άποψή μου για τον Τζιμάκο:
-Είναι θεός.
-Δεν τον συμπαθώ ιδιαίτερα.

Η άποψή μου για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις:
-Ξαναστρίφτηκα.

ghteytria είπε...

Ναι, έχει πει εξαιρετικά τραγούδια.
Ναι, είχε και έχει υπέροχη φωνή.
Ναι, δικαίως έχει κάνει σπουδαία καριέρα.
Ναι, έχει βγάλει λεφτά, αυτά που άξιζε. Ήξερε να τα κρατήσει, δεν τα έπαιξε, δεν του τα φάγανε οι γκόμενες ή οι γκλαμουριές. Αδιαφορεί για το λάιφ στάιλ, αγαπά τη μουσική, τη δουλειά του και την οικογένειά του.
Είναι συνεπής επαγγελματίας, αγωνιστής, ευαίσθητος κοινωνικά. Έχει δουλέψει για το Κυπριακό όσο κανένας άλλος καλλιτέχνης. Έχει κάνει προσφορά άπειρες συναυλίες σε ομάδες που το χρειάζονταν. Δεν έμεινε ποτέ απαθής στα γεγονότα που συντάραξαν τη χώρα. Έχει πολιτική θέση και άποψη συνεπή. Δεν έγλειψε κανέναν, δεν έχουν τίποτα να του προσάψουν. Καλλιέργησε τη μόρφωσή του συγκινητικά και είναι ο πιο σοβαρός και αξιοπρεπής καλλιτέχνης που έχω ζήσει από κοντά, γιατί ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ καμιά εμφάνισή του.
Σαφώς πληρώνει το ότι κανείς δεν άγιασε στον τόπο του...
Κι αν θες να πούμε και την αλήθεια, ο Τζιμάκος παρασιτικά ζει από τον Νταλάρα. Μην το ξεχνάμε.

Vangelis είπε...

Θέλω να σας καταθέσω κάτι.

Το επίθετό μου, είναι τοπωνύμιο του χωριού που ζούσαν οι παππούδες near Smyrna.
Όταν τους έφεραν εδώ, το επίθετό τους άλλαξε.
Έτσι γινόταν τότε.

Ο γιός μου, 16 ετών, παίζοντας με το Google Earth βρήκε στα παράλια της Σμύρνης, το χωριό που οφείλω το επίθετό μου.
Με περιέργεια άρχισε να το ψάχνει, βρήκε μία πιτσιρίκα Τουρκάλα, από το συγκεκριμένο χωριό και άρχισε να κάνει chat.

Ο πιτσιρικάς έχει πολλές γνώσεις για τα γεγονότα του ’22, ‘57, 64. ψάχνοντας μόνος, χωρίς τις δικές μου επιρροές. Έχει επίσης και φοβερό τακτ.

Σε κάποια από τις συζητήσεις τους, και αφού είχαν γίνει φίλοι, ανέφερε στην μικρή Τουρκάλα, ότι κατάγεται από εκείνα τα μέρη, ότι οι παππούδες του ζούσαν εκεί και ότι πολύ θα ήθελε να δει εκείνο τον μαγικό τόπο.

Η Μικρή Τουρκάλα τον διαβεβαίωσε ότι ήξερε πολύ καλά ιστορία, ότι είχε μελετήσει την συγκεκριμένη περίοδο και ευγενικά του είπε ότι δεν μπορεί να τον προσκαλέσει και πολύ περισσότερο να τον φιλοξενήσει, γιατί τα πράγματα μεταξύ γυναικών και ανδρών στην Τουρκία, είναι λίγο «περίεργα» για εμάς τους Ευρωπαίους.

Η πιτσιρίκα λοιπόν ξέρετε τι έχει διδαχθεί.

Ότι κάποτε στην χώρα της, για μία μικρή χρονική περίοδο, διάσπαρτα, υπήρχαν και ζούσαν, ειδικά στον τόπο της, «Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

Κάγκελο ο δικός μου…

Vangelis είπε...

Μία μικρή λεπτομέρεια που έχει σημασία και δεν την ανέφερα, στο προηγούμενο comment μου.

Η μικρή Τουρκάλα είναι δέκα οκτώ (18) ετών...

ghteytria είπε...

Δεν μου κάνει καμία εντύπωση, ειλικρινά. Και γι αυτό φέτος έγινε χαμός αντιδράσεων σχετικά με το νέο βιβλίο της Ιστορίας... τα ξέρεις τα γεγονότα.
Γιατί είναι αλήθεια ότι στην Τουρκία, η ιστορία διδάσκεται εντελώς διαφορετικά.
Δεν είμαι υπέρ της καλλιέργειας ή συντήρησης έχθρας και αντιπαραθέσεων, αλλά διαφωνώ και με την παραποίηση ή την απόκρυψη της αλήθειας.
Κι εμένα ένας νεαρός Τούρκος στο Λουγκάνο, που με συμπαθεί, υπάλληλος σε κεντρικό σούπερ μάρκετ, δεν ήξερε ότι είμαι Ελληνίδα και κάποια φορά με είδε να μπαίνω στο αυτοκίνητο στο γκαράζ και είδε τις ελληνικές πινακίδες. Άρχισε λοιπόν να φωνάζει και να κάνει νοήματα. Κι όταν βγήκα έξω, άρχισε ένα παραλήρημα σε στυλ, μας μισείτε άδικα, αλλά εμείς σας αγαπάμε!!!
Από πού ν' αρχίσεις να του εξηγείς... και τί να πρωτοπείς...
Οι ψαγμένοι και προοδευτικοί Τούρκοι όμως γνωρίζουν...

Xavier είπε...

Δεν καταλαβαίνω... Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν ήταν οι Έλληνες που ζούσαν στα εδάφη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ποιό είναι το περίεργο;

γιαννης είπε...

Per gustibus et coloribus non disputarem.
-στον τιτλο αναφέρομαι-.

adiple είπε...

H Ευρώπη κάποτε θα καταλάβει... μα θα είναι αργά.
Οσο για τον Νταλάρα έχει φωνή, αλλά.... έχει φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς...
Καλή εβδομάδα

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... είπε...

Κουράσθηκα πια.
Όλο τα ίδια και τα ίδια.
Τώρα που φεύγω διακοπές θα σταθώ στο μπαλκόνι του τωρινού σπιτιού και θα κοιτάξω στο βάθος του ορίζοντα το πρώτο χωριό.
Το απέναντι.
Το δικό μας.
Και το υπουργείο πουθενά.
Πάλι χαμηλοί τόνοι.

Κουράσθηκα πια.

Ανώνυμος είπε...

Αναμφισβήτητα καλή φωνή ο Νταλάρας, αλλά έχασε την αμεσότητα με το πλατύ κοινό, που να μην ξεχνάει, τον έκανε ότι είναι κι αφού πιάστηκε οικονομικά ξέχασε από πού ξεκίνησε. Πολιτική θέση είναι κι αυτό που μαρτυρά ποιος είναι τα τελευταία χρόνια ο Νταλάρας.
Για το γεγονός στην Κων/πολη ήταν αναμενόμενο, αφού αφορούσε στην του Πατριαρχείου. Όλοι ξέρουμε τι έχει υποστεί από τους «Γκρίζους Λύκους» κι όμως τίποτα δεν ακούστηκε από την ΥΠΕΞ.
Κάποιος κύριος εξέφρασε την απορία τι θα κάναμε εμείς αν γινόταν κάτι αντίστοιχο στη Θεσσαλονίκη. Νομίζω ότι θα γκρινιάζαμε, αλλά η συναυλία θα γινόταν, γιατί δεν είμαστε φανατισμένοι και οι όποιες αντιδράσεις θα καταπνιγόταν ή στο ξύλο ή στην επικόλληση της ετικέτας «τρομοκράτης».

Greg είπε...

Η ορθόδοξη νεολαία έκανε εκδήλωση στην έδφρα του οικουμενικού πατριαρχείου όπως ήταν λογικό. Αυτοί οι συμψηφισμοί με το σπίτι του ΚΕΜΑΛ στη θεσ/νίκη (που δεν ήταν και σπίτι του αλλά ας μην μπλέξουμε με το θέμα) είναι ατυχείς!

Με τους Τούρκους δεν είμαστε φίλοι και δεν μπορούμε να είμαστε υπό τας συνθήκας. Τα έχει πεί άριστα ο Κονδύλης. Όσο για τους "προοδευτικούς" Τούρκους αυτοί είναι και οι πλέον εθνικιστές!

ghteytria είπε...

@ Xavier
Εξαρτάται ματάκια πως το παίρνει κανείς. Θες να πεις ότι οι Τούρκοι το έγραφαν από υπερβολική ευαισθησία και αίσθημα φιλοξενίας;
Τιμητικά; Για να δείξουν ότι ενσωματώνουν τις μειονότητες; :ΡΡΡ

ghteytria είπε...

@ γιάννης
Ναι καλέ μου περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα. Το ότι διαφωνούμε δε σημαίνει ότι δεν λες ελεύθερα και ανοιχτά την άποψή σου έτσι; :)


@ adiple
Η Ευρώπη ξέρει ελπιδάκι μου. Απλά κάνει το μαλάκα γιατί τη βολεύει. Και γιατί έτσι της είπαν να κάνει.
Για Νταλάρα, τα επιχειρήματα των εχθρών, είναι ισχνά και αστήριχτα. Γι αυτό και τους χρεώνω το κλασικό μα αλάνθαστο: Κανείς δεν άγιασε στον τόπο του...

ghteytria είπε...

@ ήχος πλάγιος μόνος

Ήχε μου, να τα αφήσεις όλα πίσω και να πας για διακοπούλες χαλαρός και ήρεμος. Να περάσεις υπέροχα και να γυρίσεις φρέσκος και ξεκούραστος!
Οι χαμηλοί τόνοι συχνά δεν είναι δουλικότητα, είναι και στρατηγική.
Άλλωστε οι γκρίζοι λύκοι είναι κάτω από 10% μην το ξεχνάς.
Σε φιλώ... Πότε φεύγεις;

ghteytria είπε...

@ Greg

Διαφωνώ μαζί σου αυτή τη φορά. Επιμένω ότι οι δυο λαοί δεν έχουν ΤΩΡΑ κάτι να μοιράσουν. Η ιστορία είναι ιστορία ναι, αλλά υπάρχουν Τούρκοι που σκέφτονται ακριβώς όπως εμείς. Οι εθνικιστές Τούρκοι, είναι τόσο προοδευτικοί όσο όλοι οι εθνικιστές του κόσμου!
Προσπάθησε να το δεις στο σήμερα. Τον Παναγιώτη Κονδύλη εννοείς; Ή τον Γεώργιο που είχε όραμα τη Μεγάλη Ιδέα;

artois είπε...

Άλλος έχει το όνομα και άλλος τη χάρη. Eίναι γνωστό - κι όποιος παρακολουθεί τις παραστάσεις του το γνωρίζει καλά - ότι ο Τζιμάκος δεν σέβεται καθόλου το κοινό του. Το στριμώχνει, το πατικώνει και το βάζει να τον παρακολουθεί όρθιο για να μαζεύει την είσπραξη. Κατά τα άλλα, ειρωνεύεται τον Νταλάρα που απαιτεί από τα μαγαζιά που εμφανίζεται να τηρούν τις στοιχειώδεις συνθήκες άνεσης και ασφάλειας.

Καλός στον τομέα του και ο Πανούσης, αρκεί να μην προεκτείνουμε τις ιδιότητές του πέραν του διασκεδαστή που σε παλαιότερες εποχές θα έκανε καριέρα στην επιθεώρηση.


Με την ευκαιρία της πρωινής επίσκεψης, θυμήθηκα που τις προάλλες ποστάρισες Γκανά και σκέφτηκα πως λείπει αυτό: Tου πόθου τ' αγρίμι

Συνειρμικά οδηγήθηκα και σ' αυτό (σε ποίηση Ελύτη), αφού είναι από το ίδιο cd του Παπαδημητρίου: Αγαμέμνων

...και τέλος ένα από τα καινούργια του Κραουνάκη, το Βραχυκύκλωμα με ευχές για καλή διαμονή.

Xavier είπε...

Θέλω να πω ότι το γράφουν έτσι γιατί έτσι ήταν. Είμαι σίγουρος ότι στα βιβλία τους γράφουν άλλα πρίεργα. Αυτό όμως δεν καταλαβαίνω από ποια άποψη δε στέκει. Αλλά ας μη χαραμίζουμε το χώρο με τέτοια μίζερα θέματα εθνικών κομπλεξισμών.

Στο κάτω κάτω το post είναι για τον Νταλάρα, οπότε κανονικά δεν έπρεπε να συμμετέχω καθόλου.

ghteytria είπε...

BioLogos said...

Γητεύτρια δεν μπήκα να αφήσω κόμμεντ αλλά για την τυπική μετεωρολογική ανταπόκριση...λυώνουμε.

ps παιδί του πανούση και δεν μπορώ,δεν τον αντέχω τον ηθικολάγνο, έντεχνο Νταράλα.

16 Ιούλιος 2007 11:20 μμ

ghteytria είπε...

@ artois

Καλημέρα!
Αστέρι μου εσύ! Τί στο καλό έχουμε υπάρξει εμείς σε άλλη ζωή; Αδέρφια ίσως; :)
Σ'ευχαριστώ για τα τραγούδια! Το θέμα Γκανάς και όλα των ποιητών που τραγουδάμε, είναι εν εξελίξει..
Πάσα προσφορά δεκτή. ;)
Ζω έναν εφιάλτη με ένα χαζό πρόβλημα υγείας, προφανώς λόγω ζέστης και απότομης αλλαγής περιβάλλοντος, κατά τα λοιπά... πνίγηκα από δουλειές, τις οποίες άφησα στη μέση λόγω... λοχείας! Έλεος!
Δε με πάει η Ελλάδα αρτουά μου...
Θα σας τα πω μόλις συνέλθω.
Τα τραγούδια σου λοιπόν, βάλσαμο.
Σε φιλώ...

ghteytria είπε...

@ xavier

Να μη συμμετέχεις στο θέμα Νταλάρα, λόγω του ότι δεν ακούς καθόλου ελληνική μουσική; Σαν τους γιους μου! Που όλο τους τη λέω...:)
Τα κωλόπαιδα λες και τα γέννησε άλλη, μουσικά. Μόνο στα κλασικά συμφωνούμε και σε κάποια πολύ ιδιαίτερα.
Πάντως ο Νταλάρας σαν τύπος είναι στα μέτρα σου. Τυχαία σας πάω λες; ;)

ghteytria είπε...

@ biologos

Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Δε θα τα χαλάσουμε εδώ... Εγώ μπορεί να γουστάρω τα πιο ετερόκλητα άτομα.
Όμως, ξέρω γιατί τα γουστάρω. Ή γιατί δεν γουστάρω άλλα. Και το αιτιολογώ. Και βεβαίως αναγνωρίζω και σέβομαι το δικαίωμα του γούστου και της επιλογής. Την χαζή κόντρα και τις αναίτιες και άδικες επιθέσεις καυτηριάζω στο βαθμό που με αφορούν ή που τις παίρνω χαμπάρι.
Λιώσατε ε; Είναι αυτή η κωλουγρασία σε σας, λόγω πράσινου, που κάνει την ατμόσφαιρα αποπνικτική και ανυπόφορη. Κουράγιο!
Εδώ καιγόμαστε κυριολεκτικά. Και το αεράκι... το πληρώνουμε με δάση και ανθρώπινες ζωές!
Κόλαση μάτια μου... κόλαση! Μια χαρά είσαι εκεί που είσαι. Φιλιά!

Xavier είπε...

Η φωνή του μου ήταν απωθητική από παιδί. Όπως και η αισθητική των τραγουδιών του. Όταν μεγάλωσα, ακόμα πιο πολύ. Η συνεχής κλάψα για "εθνικά θέματα" και η χαζο-λάτιν αισθητική, κάθε άλλο παρά στα μέτρα μου ήταν. Μετά έγινε και η ιστορία με τον Πανούση που τον έκανε στα μάτια μου μικρόψυχο.

Τώρα όταν λες ότι είναι στα μέτρα μου δεν ξέρω τι εννοείς. Δεν τον έχω γνωρίσει προσωπικά, αλλά από άτομα που είχαν κάποιες (όχι στενές) επαφές έχω ακούσει τα χειρότερα. Αν πάλι θες να με πειράξεις, τότε μπορώ να κάνω ότι θύμωσα... μπα...

Πάντως ακούω και λίγη ελληνική μουσική, όχι όμως Νταλάρα.

ghteytria είπε...

@ xavier

Επειδή φεύγω, θα σου απαντήσω απόγευμα. Για καλό είπα φυσικά ότι έχεις κοινά... σε χαραχτήρα εννοώ. Θα σου εξηγήσω... ;)

ανεστης είπε...

Εγω πάλι έχω το ελάττωμα να επιυμώ να διαβάσω πίσω απο τις γραμμές, να κρίνω ένα καλλιτεχνη πέρα απο την δημόσια εικόνα που διαμορφώνει για την αφεντιά του.
Η δικομανία του εν λόγω, το ότι απειλεί με μηνύσεις κάθε φορά που το όνομά του αναφέρεται αρνητικά αλλά και το ότι διαθέτει φουσκωτούς για να συνετίζει τους αμετανόητους, με κάνουν να αποστρέφω το βλέμμα και το αυτί μου.
Φιλιά

ghteytria είπε...

@ ανέστης

Ξέρεις πόσο σ'εκτιμώ. Και σε κατανοώ. Αλλά πιάνεσαι από δυο περιστατικά κι αυτά όχι ακριβώς. Δηλαδή. Φώτης Απέργης πριν πολλά χρόνια έγραψε του Νταλάρα « τα πιασάρικα κόλπα». Τα παίρνει ο δικός μου, φοράει τη δερματινιά, καβαλάει το δίτροχο και πάει και στήνεται έξω από την Ελευθεροτυπία. Τον παίρνουν μάτι οι συνάδελφοι του Απέργη, αρχίζει το σούσουρο: Ο Νταλάρας ήρθε σα μόρτης να πλακώσει τον Απέργη!
Φινάλε: Αφού ξεχέστηκε με τον Απέργη κανονικά, γίνανε και φιλαράκια. Για μένα μαγκιά του και μπράβο του! Θίχτηκε, μανούριασε, μπινελικιαστήκανε, τα βρήκανε. Τί πιο υγιές; Τί πιο ντόμπρο και πιο αντρίκιο;
Περίπτωση Πανούση. Κλασική παρασιτική περίπτωση. Καλλιτέχνης βου μη σου πω και γου, που επιβιώνει παρασιτώντας. Ε, έχει και η υπομονή τα όριά της. Πώς θα κάνεις κάποιον να πάψει να σε συκοφαντεί;
οκ. Κι εγώ δεν θα τον πήγαινα τον Πανούση στα δικαστήρια. Ένα μηνυματάκι ότι θα του κάνω τα μούτρα μπλε, θα του το 'στελνα όμως! χαχαχαχαχαχαχα
Ε μαααα... άει σιχτίρ τσογλάν!
Γελάω...
Είναι το μόνο που χρεώνω στο Νταλάρα και μάλιστα με ελαφρυντικά, γιατί είναι αντράκι αυθεντικό και ποιοτικό και πολύ τον γουστάρω. Είχα ανέκαθεν μια αδυναμία, στους σοβαρούς μέχρι ξινίλας, στους ανατρεπτικούς, στους φευγάτους, στα τσαμπούκια. Πρόσεξε τι λέω. Τσαμπούκια όχι τραμπούκια. Έχει μεγάλη διαφορά.
Ο Νταλάρας είναι γνήσιος. Δεν είναι του σούπα μούπες και της λαμογιάς. Γι αυτό και δεν τον χωνεύουν στο σύστεμ του κώλου.
Όποιος διακρίνει κάτω από την επιφάνεια, θα δει έναν άνθρωπο παθιασμένο με τη μουσική, με την ποιότητα, με τη γνώση, με την τελειότητα. Έναν άνθρωπο που ολοένα ψάχνεται, που εξελλίσσεται, που καλλιεργείται, που το παλεύει επιτυχώς συνήθως, επί παντός. Πληθωρικός και ίσως με λάθη, μα έντιμος και συνεπής. Πιστεύει αυτό που κάνει. Ξέρει τι θέλει και τι δε θέλει. Κάνει χρήση του πλούτου που δεν είναι μεγαλύτερος από αυτόν των ομοτίμων του, αλλά ποτέ δεν τον αλλοτρίωσε. Συνεπής αριστερός, μαχητής, δεν έγινε σούργελο στις τηλεοράσεις, δεν δημιούργησε σκάνδαλα προσωπικά, δεν είναι χρήστης αλκοόλ και ουσιών, ένας υγιής καλλιτέχνης που έπεσε θύμα της συνέπειάς του και της εμμονής του στην ποιότητα.
Είναι κρίμα κι άδικο, να διασύρεται ένας καλλιτέχνης τέτοιας ποιότητας, από τον Τζιμάκο! Έλεος... Ούτε τα πόδια να του πλύνει δεν ήταν ικανός ο Τζίμης. Δεν τον αντιπαθώ τον Πανούση. Γελάω μαζί του συχνά... αλλά μην τρελαθούμε.
Κι έπειτα να σου πω και κάτι άλλο;
Όλοι ξέρουμε την οικογενειακή περιπέτεια του Νταλάρα κι αυτά που είχε χρεωμένα του Λουκά.
Το ότι αυτό το παλικαράκι που δούλευε στα συνεργεία και δίψαγε για μόρφωση, κατάφερε κι έγινε με το μπαΐρι του ρε διάολε, αυτό που είναι, προσωπικά με κάνει να υποκλίνομαι από σεβασμό. Και τα μικρά λαθάκια του σαφέστατα να μην του τα χρεώνω.
Φιλιά πολλά και να την κάνουμε την κουβέντα από κοντά.
Έχω πολλά να πω για τον Νταλάρα. Πολλά καλά...

@ xavier

Κατάλαβες τώρα γιατί σε συγκρίνω; Γιατί ο Νταλάρας λέει και κάνει αυτό που πιστεύει ανεξαρτήτως κόστους, όπως κι εσύ. Δεν ενδιαφέρεται να είναι αρεστός. Αυτό εμένα με συγκινεί κι ας διαφωνώ ενίοτε... Γι αυτό σου είπα σε πάω. Κάνω λάθος; :)

ανεστης είπε...

Ε, αφου με ξέρεις, δεν καταλαβαίνεις οτι για να λέω αυτά που λέω, κάτι παραπάνω ξέρω;

Ναι με τον Απέργη δεν τον έπαιρνε για μαγκιές, αλλού όμως τις έκανε!

Ενας άνθρωπος που είναι άρρωστος με τη φήμη του για να αντιδρά όπως αντιδρά, καταλαβαίνεις μέχρι που μπορεί να φτάσει;

Μη με βάλεις τώρα να υπερασπιστώ τον Τζιμάκο, του τα έσουρα σε ανύποπτο χρόνο (http://anebala.blogspot.com/2006/06/blog-post.html)
αλλά για να λέμε του στραβού το δίκιο, ο Τζιμάκος δεν έχει λιγότερα δικαιώματα στα σάτιρα απο τον Λαζόπουλο π.χ.
Γιατί πρέπει να θεωρούμε παρασιτική τη σάτιρα;

Μου φαίνεται πως μαζέψαμε αρκετή ύλη για να κουβεντιάσουμε...

gregykapogeorge είπε...

Τον Παναγιώτη Κονδύλη εννοώ.

Οι συναινετικοί στην Τουρκία είναι φυλακή. Ποιοί νομίζεις γητεύτριά μου ότι κατεβαίνουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες στα συλαλλητήρια που οργανώνουν οι στρατιωτικοί; Μα οι αριστεροί και οι Αλεβίτες! Με τους υπόλοιπους Μουσουλμάνους δυστυχώς έχουμε να μοιράσουμε ακόμα περισσότερα από ότι με τους προηγούμενους...

Τέλος πάντων η ιστορία τρέχει γρήγορα στις μέρες μας και θα έχουμε την ευκαιρία να τα δουμε όλα αυτά εν εξελίξει.

Ερώτημα: Τί θέλει να πεί ο Νταλάρας με το "αγριοπατριώτες";

ghteytria είπε...

@ ανέστης

Ααααχ! Και πώς να διαφωνήσω με τέτοιο χαμόγελο που μου 'χεις στο άβαταρ; :)))
Λοιπόν, μην τα λες όπως θες αγορίνα. Γιατί δεν τον έπαιρνε να κάνει μαγκιά στον Απέργη; Απλά ο Απέργης του εξήγησε ότι δεν το έγραψε απαξιωτικά και μπλα μπλα μπλα...
Κι έπειτα και στραβά να έχει ο Νταλάρας, δεν είναι τίποτα μπροστά στην προσφορά του.
Αλλά βρε παιδιά, αναρωτιέμαι για κάτι και όποιος νομίζει ότι μπορεί και ξέρει ας μου λύσει την απορία.
Γιατί όλοι είναι τόσο αυστηροί με τον Νταλάρα και όχι με ένα σωρό άλλους που έχουν δώσει πολύ χειρότερες αφορμές, συμπεριφοράς και πρακτικής;
Ο Άκης Πάνου, ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης, ο Βοσκόπουλος, ο Σαββόπουλος κτλ;

ghteytria είπε...

@ gregykapogeorge

Ειρωνεύεται τους Γκρίζους Λύκους που το παίζουν πατριώτες, όπως το έπαιζαν οι Ναζί, οι Λεπενιστές, οι Χρυσαυγίτες και πολλοί άλλοι, σε όλες τις χώρες του κόσμου. Πατριώτες είναι όλοι αυτοί; Αγριοπατριώτες είναι... καλά λέει... ;)

Xavier είπε...

Διαφωνώ σε πολλά σημεία.

Κατ'αρχήν ό,τι κάνει ο Νταλάρας το κάνει επώνυμα ενώ το κομμάτι μου που γράφει εδώ γύρω είναι ανώνυμο, οπότε δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση.

Επιπλέον ο Νταλάρας έχει πεσει σε διάφορες δικαστικές διαμάχες, πράγμα που δείχνει ότι μάλλον το εγώ του παραείναι μεγάλο και εύθικτο. Και προσωπικά ανθρώπους που παραπαίρνουν στα σοβαρά τους εαυτούς τους τους απεχθάνομαι. Και γι'αυτό δε νομίζω ότι του μοιάζω στον τρόπο έκφρασης. Θεωρώ ότι διαμαρτύρομαι για πιο σοβαρά πράγματα από τη θιγμένη περσόνα μου.

Θεωρώ ότι η καλλιτεχνική του "δράση" του γαργαλάει διαρκώς τον εθνικισμό των νεοελλήνων που είναι δυνατός και επικίνδυνος.

Ο Πανούσης δεν είναι καλλιτέχνης που ζει παρασιτικά, εκτός αν τον παρακολουθεί κανείς μόνο μέσα από αυτό που προβάλλουν τα ΜΜΕ. Είναι βαθιά φιλοσοφημένος, έχει απίστευτα ευρηματικό χιούμορ, έχει πολιτική άποψη και είναι ίσως ο μόνος που σατιρίζει τόσο κατάμουτρα όχι μόνο τους ηγέτες, αλλά και τους ανώνυμους πολίτες. Αλλά πάνω απ'όλα και τον ίδιο του τον εαυτό. Αλλά οι περισσότεροι πιάνουν και πιάνονται μόνο από τα χοντρά του αστεία.

Προσωπικά ο Πανούσης με έχει κάνει να σκεφτώ περισσότερο, ενώ ο Νταλάρας με έχει κάνει να αηδιάσω περισσότερο. Οπότε καταλαβαίνεις τις προτιμήσεις μου...

Μετά την "Μικροαστική Καταστροφή", "ήγγικεν η βασιλεία των ουραγών".

bil karas είπε...

Εγώ τώρα τι να πω.
Είδα το θέμα και μπήκα να σχολιάσω και ξαφνικά βλέπω αντιπαραθέσεις μεταξύ τουρκοφάγων και τουρκόφιλων
Αφού να φανταστείς, βγήκα πάλι έξω, για να σιγουρευτώ αν είμαι στο σωστό θέμα….
Για την ιστορία δε θα μιλήσω-η ιστορία είναι μια,(όπως και ο πολιτισμός, η εξέλιξη κτλ) αλλά είναι ανάλογα από την οπτική γωνία που την βλέπει κανείς, κατ’εμε.-εκτός αν κάνεις ένα θέμα γι αυτήν(εγώ θα κάνω)……..
Θα σχολιάσω όμως τον Νταλάρα και τα του Νταλάρα.
Λοιπόν , όσο μου αρέσει η φωνή του (καταπληκτική), άλλο τόσο σιχαίνομαι τον άνθρωπο.
Αυτή η εμπάθεια άρχισε το ’88,όταν υπηρετούσα στη Κομοτηνή. Τότε το επονομαζόμενο «παΐδι του λαού" είχε πάει εκεί για συναυλία (αρπαχτη) ,θα τραγουδούσε στο δημοτικό στάδιο, για το συμβολικό ποσό των 2000 δρχ.……… τότε, έκαστος.
Από την στιγμή που αντίκρισα την αφίσα τον σιχάθηκε η ψυχή μου.
Φαντάσου τώρα αντικρουόμενα αισθήματα.
Από την μια να λατρεύω τη φωνή του και από την άλλη να μη μπορώ να τον ακούσω λόγω της μέγιστης αντιπάθειας που τρέφω δι αυτόν.

ghteytria είπε...

@ Xavier

οκ. Κατανοητός. Λάθος εκτίμηση. Είναι προφανές. Δεν έκανα σύγκριση λεπτομερειακή. Συνέκρινα την αύρα που μου βγάζουν τα πρόσωπα που εκτιμώ, χωρίς να τα γνωρίζω από κοντά. Σαφέστατα αν τα γνώριζα από κοντά και εκ των έσω, να είχα εντελώς διαφορετική άποψη. Πάντως τώρα κατάλαβα. :)

ghteytria είπε...

@ bil karas

Γεια σου Μπιλ! Χαμογελάω. Εδώ πρόκειται καθαρά για χημεία. Τον αντιπάθησες από την αφίσα λοιπόν. Οπτικά. Είναι δηλαδή μια αντιχημεία με τη φυσιογνωμία, απλά. Εκτός κι αν του χρεώνεις κι εσύ συμπεριφορές...

ghteytria είπε...

Βρε το φουκαρά τον Νταλάρα... ούτε ψύλλος στον κόρφο του δε θα ήθελα να 'μαι! Δε φανταζόμουν την έκταση της αντιπάθειας στο πρόσωπό του και της απόρριψης. Τελικά μόνο εγώ κι ο Κιμούλης τον αγαπάμε σ' αυτή τη χώρα; :Ρ
Γιατί εκτός Ελλάδας, τον αγαπούν πολύ...
Φυσικά πολύ θα γούσταρα να ήταν μπλόγκερ και να απαντούσε σε όλα αυτά... όχι τίποτ' άλλο, για να με δικαιώσει! ;) :)))))))))))

********************************
Γιατί επιλέξατε τον Γιώργο Νταλάρα ως κορυφαίο του χορού;

Πρώτα πρώτα γιατί είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας τραγουδιστής. Για μένα είναι ό,τι πιο σημαντικό υπάρχει αυτήν τη στιγμή στο χώρο των τραγουδιστών. Στη συνέχεια, είναι ένας άνθρωπος που μέχρι να κλείσει τα μάτια του θα ψάχνει πάντα να βρει κάτι καινούριο -αν σε κάποιους αρέσει αυτό το καινούριο που βρίσκει ή αν δεν αρέσει, αν σε άλλους αρέσει ή δεν αρέσει ότι πάντα ψάχνει να βρει κάτι καινούριο, εμένα με αφήνει αδιάφορο. Βλέπω έναν άνθρωπο ο οποίος δεν σταματά. Βλέπω επίσης έναν άνθρωπο που δεν είναι μοδάτος, με την έννοια ότι δεν έχει κάνει μότο του, όπως κι εγώ, ότι οι αξίες αλλάζουν ανάλογα με την εποχή. Και τρίτο, και πιο σημαντικό για μένα, είναι φίλος μου -τελεία. Το αν κάποιοι πουν να χαίρεσαι τους φίλους σου, τους απαντώ, ναι, τους χαίρομαι κιόλας.


Γιώργος Κιμούλης
Από συνέντευξη στο Maison & Decoration

artois είπε...

Δεν κάνεις λάθος, γητεύτρια. Η αντιπάθεια προς τον Νταλάρα όχι μόνον δεν είναι εκτεταμένη αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Επειδή είναι στο στόχαστρο κάποιων λίγων "περίεργων" και συγκεκριμένων - για ευνόητους λόγους που έχω την βεβαιότητα πως αντιλαμβάνεσαι θαυμάσια - δεν σημαίνει ότι υπάρχει απόρριψη. Αντίθετα, είναι δημοφιλέστατος και στην Ελλάδα και έξω - ακριβώς όπως το λες.

Θα χαιρόμουν, πάντως, βρε φιλενάδα, να σε δω μια φορά να μην συμφωνείς και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ... απορώ πώς το καταφέρνεις αυτό...

Τέλος πάντων... αφού είναι εν εξελίξει μουσικά αφιερώματα, σου υπενθυμίζω πως είναι καλοκαίρι και μια βόλτα μέχρι το Ακαπούλκο είναι ταμάμ. Μουσική έστω.

Με τον κούκλο Alejandro Fernandez για να ευχαριστηθεί και το μάτι.

Αλλά αν δεν θέλεις να πας τόσο μακριά πετάγεσαι μέχρι τη Σαντορίνη για να τον ακούσεις ντουέτο με τον Μάριο Φραγκούλη:
http://www.youtube.com/watch?v=pPvjPvwrPuY

Προτείνω ακόμα και την έκτακτη συμμετοχή του στην συναυλία του Xoυάν Γκαμπριέλ με το "Τe sigo amando":
http://www.youtube.com/watch?v=ED9XGuiMfZ4

Kαι για άκουσμα μερικά τραγούδια του:
-- Te Juro
-- Tantita Pena
-- Te Quiero
-- Fueron Tres Aρos
-- Llorando penas
--Tu solo tu
-- Mαtalas
-- Ojo por ojo
-- Que Bueno
-- Quι Poca

Kαλή ακρόαση στη βεράντα με περασμένα και ξεχασμένα όλα τα μικροπροβλήματα.


υ.γ. Κι αν αηδιάσει και μ' αυτόν ο Ξαβιέ, όσο και με τον Νταλάρα, απορώ τι θέλει και τριγυρνάει εδώ μέσα αφού εσύ την "λάτιν αισθητική" και την προβάλλεις και την αγαπάς.

Ή κάνω λάθος;

habilis είπε...

αχ χελιδονι μου πωs να πεταξειs...

ghteytria είπε...

@ artois

Είσαι η ψυχοθεραπεία μου! Μη σου πω και παραπάνω! Μα είσαι απίστευτο πλάσμα! Αυτό με τον αστυφύλακα και τον χωροφύλακα ήταν ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!!!! :))))))))))))))
Έγραψε....
Α ρε αστέρι!!!!
Ααααχ! Όνειρο τα τραγούδια σου! Δεν έχω λόγια να πω ευχαριστώ...
Κερνάω... μπύρες, κρασιά... σοκολάτες! Ότι τραβάει η ψυχούλα σου! :)
Παρέα με τον Ξαβιέ και όλη την παρέα να τους φλομώσουμε στο λατινόφωνο, να μας παραδοθούν αμαχητί. Τί λες; Καλή ιδέα; :)))
Όσο για τον Ξαβιέ, μπορεί μουσικά σε πολλά να διαφωνούμε, αλλά δικός μας είναι. Θα του φτιάξω τα γαλλικά σε λίγο να τον ευχαριστήσω γιατί θα με αποκηρύξει. Κι ο cropper το ίδιο!
Πάντως ο Alejandro Fernandez είναι μανάρι φοβερό! ;)
Για τον Juan Gabriel... τί να πω... μαζί με την Rocío Dúrcal, Chavela Vargas, Lila Downs είναι οι αγαπημένοι μου από Μεξικό!

El Destino Juan Gabriel & Rocio Durcal

Σου αφιερώνω το αγαπημένο μου...
Πολλά φιλιά και σ' ευχαριστώ για όλα από καρδιάς! Με συγκίνησες πάλι... γαμώτο μου! :)

ghteytria είπε...

@ habilis

σ' αυτόν το μαύρο τον ουρανό
αίμα σταλάζει το δειλινό(στον Υμηττό)
και πώς να κλάψεις και πώς να κλάψεις
αχ χελιδόνι μου

Φιλιά πολλά habilis!

Xavier είπε...

Γητεύτρια σιγά μη σε αποκυρήξω επειδή σου αρέσει ο Νταλάρας... εδώ πάντα έρχομαι και ξεκουράζομαι. Και τα γαλλικά ευπρόσδεκτα παντως.

Να εκφράσω για το τέλος κι εγώ την απορία μου για το γεγονός ότι αν κάποιος αντιπαθεί τον άνθρωπο Νταράλα ή τον καλλιτέχνη Νταλάρα ή και τους δύο, χαρακτηρίζεται "περίεργος" και εκ του πονηρού. Από την άλλη πάντα μου άρεσε να είμαι περίεργος. Και ως τέτοιος, με τρώει να πω 2-3 κουβέντες παραπάνω, αλλά άσε...

ghteytria είπε...

@ Xavier
Αγορίνα μου εσύ! Παραπονιάρικο! Κι εγώ περίεργη είμαι μανάρι μου. Και μάλιστα πολύ. Με απίστευτες ιδιοτροπίες και τρελή ξινίλα. Κατ' άλλους σνομπ και μοναχική, κατ' εμέ εξωστρεφής και παρεάτη, αλλά με αυτούς που μου κάνουν κλικ. Δεν μπορώ να υποκρίνομαι όταν δεν γουστάρω. Κι αυτό θεωρείται παραξενιά. ;)
Με τον αρτουά είμαι σίγουρη ότι κολλάτε πιο πολύ απ' όσο εγώ με τον καθέναν σας. Μουσικά γούστα περίεργα δεν υπάρχουν. Υπάρχει μου αρέσει και δεν μου αρέσει.
Η συζήτηση τελικά, δεν αφορούσε αν μας αρέσει ο Νταλάρας ως φωνή ή ως είδος μουσικής. Επικεντρώθηκε ως συνήθως, στη συμπεριφορά Νταλάρα. Κι αυτό είναι άδικο για έναν καλλιτέχνη.
Διάβαζα σήμερα στην παραλία, για τις ιδιοτροπίες και τα καμώματα του Νταλί στο Παρίσι. Θα σας γράψω μερικά να γελάσετε. Κι όμως, παρά τη μούρλα του, μπορεί κανείς να απορρίψει τον Νταλί και να πει δεν βλέπω τα έργα του;
Α, και κάτι άλλο. Εδώ μέσα θα λέτε ότι θέλετε. Να μην κρατάτε τίποτα μέσα σας για λόγους ευγενείας ή για τα προσχήματα. Έτσι κι αλλιώς το επίπεδο όλων σας είναι δεδομένο. Οπότε και κόντρες να υπάρξουν, θα είναι κόντρες επιπέδου! :) Και οι αντίθετες απόψεις είναι και σεβαστές και ενδιαφέρουσες. Πάντα με ενδιαφέρει η ... άλλη οπτική, άσχετα αν θα συμφωνήσω ή όχι, στο τέλος. Πόσο μάλλον όταν αυτή είναι διατυπωμένη, από πένες σαν τις δικές σας. ;)

cropper είπε...

Το "artois" ανήκει σε σχολιαστή και blogger γένους θηλυκού, έχω την εντύπωση.

Και αφού ο xavier δεν είπε 2 - 3 κουβέντες παραπάνω ... δεν λέω κι εγώ.

ghteytria είπε...

@ cropper
Κοίτα Κωστή μου. Η κάθε περσόνα στο δίκτυο ή αν θες το κάθε προφίλ, επιλέγει ένα νικ συχνά ουδέτερο και πολλές φορές δεν ξέρουμε αν είναι άντρας ή γυναίκα, εκτός κι αν το δηλώσει.
Όταν δεν το δηλώνει οφείλουμε να σεβόμαστε την επιλογή του.
Το προφίλ αρτουά δεν το έχω γνωρίσει. Το είχα για άντρα. Αν εσύ το έχεις για γυναίκα, ίσως έχεις τους λόγους σου.
Και φυσικά να μιλήσεις και να πεις ότι θέλεις.
Από την πλευρά μου θέλω να πω ότι το προφίλ αρτουά, είναι από τα πολύ αγαπημένα μου, απολαμβάνω τις γνώσεις, την κουλτούρα του επί παντός, λογοτεχνία, μουσική, ζωγραφική, φωτογραφία και όχι μόνο και το χιούμορ του που είναι άπαιχτο.
Η σχέση που έχω μαζί του είναι σχέση μεγάλης εκτίμησης και είναι το πρώτο προφίλ που έκανε σχόλιο όταν άνοιξα το μπλογκ. :)
Είναι επίτιμο μέλος δηλαδή. ;)
Όμως, αυτό δεν αίρει το δικαίωμα του καθενός σας να τα πείτε άνετα μαζί του, όπως και το δικό του να σας απαντήσει. Μεγάλα παιδιά είσαστε και είμαστε. Αλίμονο αν δεν είμαστε σε θέση να λέμε ότι νιώθουμε και ότι θέλουμε.
Επαναλαμβάνω ότι σας εμπιστεύομαι απόλυτα.

cropper είπε...

Μαριάννα,
αυτό μας έλειπε. Να μη λέμε ό,τι νιώθουμε. Αδιανόητο. Δηλαδή, τί; Να λέμε όσα δε νιώθουμε;
:)
Καταλαβαίνεις, σίγουρα, σε τι ακριβώς αναφερόταν το τελευταίο μου σχόλιο. Για να καταλάβουν και άλλοι, αναφερόταν στο "τι θέλει και τριγυρνάει εδώ μέσα" της artois για τον xavier.
Είπα, επίσης, ότι έχω την εντύπωση πως είναι γένους θηλυκού, επισκεπτόμενος και το blog της (είναι ένα blog που μου άρεσε και βρήκα την θεματολογία κι την παρουσίαση πολύ ενδιαφέρουσα).

ΥΓ. Κι εγώ ενδιαφέρων τύπος είμαι, αλλά πολλές φορές διαφωνώ με το εαυτό μου και του τα ψέλνω...
;)

ghteytria είπε...

@ cropper

Βρε Κωστή χιούμορ έκανε ο αρτουά. Νομίζω ότι ο Ξαβιέ το κατάλαβε. Τον αν είναι γυναίκα, από που σου προέκυψε δεν καταλαβαίνω. Προφανώς ξέρεις πράγματα που δεν ξέρω. :)

ghteytria είπε...

@ cropper
Πες μου τώρα ότι είσαστε και φίλες κι ότι είσαστε όλες γυναίκες να με ξενερώσεις τελείως... :ΡΡΡ
Ο Γιάννης άντρας είναι; Ο Βαγγέλης;
Τί άλλο θα με βρει καλοκαιριάτικα, την ηλιοτσουρουφλισμένη;

cropper είπε...

Κι εγώ χιούμορ έκανα, βρε.
Άσε που θέλω να βλέπω πάνω από 50 σχόλια στα post των κολλητών μου :)

Για τον/την artois, μην το κουράσουμε πιό πολύ. Δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία αν είναι ο ή η artois. Σημασία έχει ότι γράφει ωραία. Αυτή την εντύπωση μου έδωσε η επίσκεψη στα "παρΑΡΤΟΥΑγουδα". Δεν "ξέρω" κάτι ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ δεν υπονοώ τίποτα.
Είπαμε, οι διαδικτυακές - εξ αποστάσεως - σχέσεις και γνωριμίες κινδυνεύουν από (μικρο)παρεξηγήσεις και (μικρο)παρανοήσεις.

..........

Ο Γιάννης είναι γυναίκα, αλλά δεν το ξέρει. Το πραγματικό της όνομα είναι Ιωάννα Νταρκσάιντ.
Ο Βαγγέλης το ξέρει, αλλά δεν το λέει. Το πραγματικό της όνομα είναι Νάζη Κιολοχάρη
Κι εγώ τό 'χω κρυφό καμάρι. Το πραγματικό μου όνομα είναι Γεωργία Νταλάρα. Πανούση στο πατρικό μου...

ghteytria είπε...

@ cropper

Καλόοοοο... σωστή δόση χιούμορ, δε λέω. Αλλά όλες γυναίκες ρε γαμώτο; Κανας άντρας παίζει στην παρέα; Ξέρεις ότι έχω μια αδυναμία στο είδος... ;)

LOCKHEART είπε...

Αυτοί οι Τούρκοι ειναι 500 χρόνια πίσω ελεος ...! όμορφη η αναφορά σου στον Γιώργο:)

ghteytria είπε...

@ LOCKHEART
Καλό μου παιδί μη με προκαλείς! :)))
Αλήθεια είναι ότι κι εγώ τους βρίσκω πολύ πίσω σε μενταλιτέ τους Τούρκους. Ποτέ να μην έβλεπα άντρα στη ζωή μου, με Ανατολίτη ΔΕΝ... Ούτε γι αστείο! Θα τον σκότωνα και θα με κλείνανε μέσα πριν καν προλάβει να δείξει τις φανταστικές επιδόσεις του! :Ρ
Για Γιώργο... τί να πω... τα τραγούδια του μιλάνε μόνα τους.
Φιλιά πολλά αγόρι μου!

για την Αρλέτα είπε...

Φιλενάδα μου καλή, κατεβαίνω και σε χαίρομαι κι νιώθω τόσο συγκινημένη με τα τραγούδια που διάλεξες για μια τέτοια μέρα. Το «Κερύνεια μου» το έχει γράψει ένας φίλος που μένει Αμερική, ο Πόλυς, και το βρίσκω υπέροχο’

Είχα σκοπό ν ανεβάσω για τις 20 του Ιούλη ένα ακόμη τραγούδι για την Κερύνεια, ίσως το πιο όμορφο και το πιο αγαπημένο εδώ στο νησί. «Αχ! Τζερύνεια μάνα μου» του πολύ αγαπημένου φίλου Ευαγόρα Καραγιώργη.
Αύριο, στο υπόσχομαι.

ghteytria είπε...

@ για την αρλέτα

Φιλεναδάκι χαίρομαι που κατάλαβες ότι η επιλογή μου δεν ήταν τυχαία.
Συμφωνούμε απόλυτα και θέλω να ξέρεις ότι είμαι μαζί σας και συμπάσχω όσο δε φαντάζεσαι. Ούτε οι στίχοι του πρώτου σχολίου ήταν τυχαία επιλογή. Απλά προσπαθώ να μη βαραίνω πολύ την ατμόσφαιρα στο μπλογκ, όπου θεωρώ ότι βασικά είναι τόπος χαλάρωσης και διαφυγής από μια πραγματικότητα σκληρή και που πονάει πολύ... ακόμα και πάντα.
Σε φιλώ Κλέλια μου!

ghteytria είπε...

Ο Γιώργος Νταλάρας, λίγο πριν τη συναυλία στο Κατράκειο, μιλάει έξω από τα δόντια, χωρίς φόβο αλλά με πάθος


«Στρατιές ηλιθίων μαζεύτηκαν στην τηλεόραση»


Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ


Η επικράτεια του ελληνικού τραγουδιού είχε σχεδόν πάντα τους φανατικούς της χωρισμένους σε «κόμματα»: του Βαμβακάρη και του Τσιτσάνη, του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη, του τσιφτετελιού και του έντεχνου.



Ισως ένας μόνο, ένα «κόμμα» μόνος του, συσπειρώνει, χρόνια τώρα, οπαδούς απ' τη μια και αντιπολιτευομένους απ' την άλλη. Γιατί; Προτού να δώσει τη δική του απάντηση, ο Γιώργος Νταλάρας έρχεται φορώντας μια μπλούζα με τον Τσιτσάνη. Εχει όμως, μου λέει αμέσως, μιαν άλλη με τον Βαμβακάρη. Είναι ένα «παιχνίδι» που παίζει με τους μουσικούς του, ανταλλάσσοντας μουσικές προτιμήσεις και σπάνιες φωτογραφίες που τυπώνονται στα μπλουζάκια της παρέας τους.

Σ' αυτή είναι μέλος και ο Αλβανός ακορντεονίστας Ντάσο Κούρτι, ο ίδιος που επεξεργάστηκε δικές του συνθέσεις, αλλά κυρίως τα παραδοσιακά ηχοχρώματα της πατρίδας του, ώστε, αγκαλιάζοντας στίχους του Ηλία Κατσούλη, της Αγαθής Δημητρούκα, της Σμαρώς Παπαδοπούλου και της Λιζέττας Καλημέρη, να γίνουν τραγούδια. Τα τραγούδια έγιναν δίσκος, ο πιο πρόσφατος του Γιώργου Νταλάρα («Ερημα χωριά», Universal) που, σε συνδυασμό με τραγούδια από τη «Μεσόγειο», αποτέλεσαν τον κεντρικό άξονα των λίγων συναυλιών που έδωσε το καλοκαίρι -αν εξαιρέσει κανείς τη συναυλία στην απομονωμένη Κέλλη, όπου μουσική βάση ήταν το «Αξιον Εστί».

Λίγο πριν από τη συναυλία του, τη Δευτέρα, στο Κατράκειο της Νίκαιας (όπου θα τον συνοδεύουν και η Μ. Ασλανίδου, η Δ. Ολυμπίου και ο Μ. Τζουγανάκης), κάνουμε με τον Γιώργο Νταλάρα αυτή τη συζήτηση. Κάποιες στιγμές μοιάζει περισσότερο με θυμωμένο μονόλογο. Και τότε όσο μιλάει φτιάχνει από χαρτί μικρές σαΐτες που τις πετάει με δύναμη στο δωμάτιο. Αλλες στιγμές οι τόνοι πέφτουν. Και τότε ο Γιώργος Νταλάρας, περισσότερο πικρά, παρά οργισμένα, ζητάει: «Να μη με φοβάστε. Να με καταλάβετε. Ξέρω τι κάνω. Δεν κάνω τζιριτζάντζουλες. Συμφιλιωθείτε, χαλαρώστε ή, τέλος πάντων, πείτε την αλήθεια: "Δεν μου αρέσεις επειδή διαρκείς πολλά χρόνια"».

-Φέτος δεν ήσασταν στο Φεστιβάλ Αθηνών...

«Μα δεν είχα κάνει κάποια πρόταση. Πήγα όμως και είδα την Γκιλέμ κι ένα-δυο πράγματα ακόμα. Ηταν πολύ καλά».

-Ησασταν, όμως, στον Βύρωνα, στη Θεσσαλονίκη και κυρίως στην Κέλλη και την Κάρπαθο. Πώς ήταν αυτές οι τελευταίες συναυλίες;

«Μια ένδειξη αγάπης προς την άλλη Ελλάδα και τον κόσμο της, αυτόν που δεν τον βλέπουμε στα τηλεοπτικά διαφημιστικά. Είναι διαφορετικό να πηγαίνει να τους βρει ένας "δικός" τους άνθρωπος που τόσες δεκαετίες τον άκουγαν, αλλά ίσως και να δίσταζαν να του προτείνουν να δώσει μια συναυλία στον τόπο τους. Ηταν πολύ συγκινητικά».

-Σας συγκινεί ακόμη η άλλη Ελλάδα...

«Μα δεν νιώθω μακριά από αυτή. Η ζωή της Αθήνας παίζεται στημένη στα μέτρα της πόλης, αλλά η ζωή της άλλης Ελλάδας έχει μια αλήθεια που δεν μπορείς να την παλέψεις. Τότε καταλαβαίνεις ότι ο αυτοπεριορισμός μας μέσα στα τρελοκομεία των μεγαλουπόλεων δεν είναι κατάκτηση. Εχουμε πολύ μεγαλύτερη ανάγκη από ό,τι νομίζουμε τη φυσιολογική ζωή. Κι εγώ τουλάχιστον αυτή την πολυτέλεια προσπαθώ να την κρατήσω. Γι' αυτό είμαι και αντικοινωνικός».

-Αντικοινωνικός;

«Ως έναν βαθμό. Θα το έχετε παρατηρήσει. Σε έναν χώρο με πολλούς δημοσιογράφους, π.χ., έχω μια στάση σαν να αναρωτιέμαι τι γυρεύω εγώ εκεί. Και στενοχωριέμαι που δεν μετράμε δύο ζωές, ισορροπώντας ανάμεσα στο εκεί και στο εδώ. Καθόμαστε τρεις μήνες στην Αθήνα και ξεχνάμε πώς μυρίζει το χώμα στο πρωτοβρόχι».

-Με τον τελευταίο δίσκο σας επιστρέψατε στα χωριά που μυρίζουν πρωτοβρόχια.

«Δεν έφυγα ποτέ από εκεί. Μη με κρίνετε επιφανειακά. Απ' την "Ασφαλτο που τρέχει" έως τα "Ερημα χωριά" αυτό έκανα. Εκανα κι έναν δίσκο με τον Αντώνη Ρέμο όταν πήγα στο Αθηνών Αρένα. Ε και τι έγινε; Στο κάτω-κάτω κι αυτός ο δίσκος είχε ωραία τραγούδια. Ηταν το "Προαίσθημα" κακό λαϊκό τραγούδι; Ηταν κακά τα τραγούδια του Σέμση;»

-Αλλά γι' αυτόν τον δίσκο ήσασταν εξ αρχής απολογητικός.

«Επεξηγηματικός. Οχι απολογητικός. Δυστυχώς, έχω κουραστεί να κρίνουν τα κίνητρά μου. Κανείς δεν μπορεί να τα κρίνει, ούτε καν ο ψυχίατρος».

-Ας πούμε τότε για έναν άλλον δίσκο: τον τελευταίο της Εστουδιαντίνας στον οποίο, παρ' ότι, έχετε κατηγορηθεί πως επιδιώκετε πάντα να «πρωταγωνιστείτε», κάνατε δεύτερη φωνή σε μια πολύ νέα τραγουδίστρια, την Ελεωνόρα Ζουγανέλη...

«Και της παραχώρησα ένα τραγούδι που είχε γραφτεί για μένα. Αλλά τι ωραία που το είπε! Να, λοιπόν, που δεν είναι σωστές αυτές οι κατηγορίες. Πόσες φορές με έχετε ακούσει να λέω ότι το χειρότερο πράγμα που κέρδισα στη ζωή μου είναι η φήμη; Απειρες. Πώς κάποιος που αποκρούει και απομυθοποιεί τη φήμη του ενδιαφέρεται για την πρωτιά;».

«Οι άκρες δεν με καλύπτουν»

-Εχετε μια οργή...

«Γιατί να είμαι γλυκός; Χρωστάω σε κανέναν; Ζήτησα από κανέναν να μου κάνει το τραπέζι; Του ζήτησα με ζέση να αγοράσει τους δίσκους μου ή να 'ρθει με το ζόρι στις συναυλίες μου; Είναι απλό: Αν πιστεύετε πώς ό,τι κάνω και λέω έχει κάποια σημασία, θα είμαστε παρέα. Αν δεν σας ενδιαφέρει δεν πειράζει. Εγώ θα κάνω δίσκους με τον Ντάσο Κούρτι. Κι αν δεν πουλήσουν 500.000 αντίτυπα δεν με ενδιαφέρει».

-Ας πούμε τότε για τον Ντάσο Κούρτι: ο πρώτος δίσκος ενός μετανάστη...

«Ο Ντάσο είναι σπουδαίο παιδί, αξιοπρεπής και με ένα ήθος που εμείς εδώ το έχουμε πια ξεχάσει. Εγώ, το ξέρετε, έχω και μια ευαισθησία με αυτούς τους ανθρώπους. Με απασχολεί η παράξενη μοίρα τους, ίσως επειδή έχω και το κύτταρο της μάνας μου που ήρθε από τη Μικρασία. Εμαθα να μη θεωρώ τίποτα δεδομένο. Γι' αυτό ευκολότερα σχετίζομαι με τέτοιους ανθρώπους, παρά με Μεγαλέξανδρους του οικονομικού στάτους και ξύπνιους ημιεπωνύμους...»

-Πόσο δύσκολο είναι να μην προδώσετε ό,τι έχετε τραγουδήσει, αλλά να κάνετε και μια καινούργια πρόταση κάθε φορά;

«Είναι ανάγκη. Μην ξεχνάμε ότι εγώ όταν ξεκίνησα τραγούδησα τα "Λιανοτράγουδα", αλλά τραγούδαγα και τον Καλδάρα. Κανείς δεν θα μου στερήσει, λοιπόν, το λαϊκό μου πρόσωπο».

-Είστε λαϊκός τραγουδιστής τελικά;

«Δεν ανήκω πουθενά. Ούτε στους κουλτουριάρηδες και τους πολύ εστέτ ούτε στους πολύ λαϊκούς. Οι πολλές άκρες δεν με καλύπτουν, γι' αυτό δεν με σκεπάζει κανένας. Ξέρω τι λένε. Οι πολύ λαϊκοί λένε: "Αυτός έφυγε από εμάς γιατί τα κονόμησε" -πού να ξέρουν; Και οι άλλοι λένε: "Ποιος είναι αυτός που ήρθε απ' το τίποτα, χωρίς περγαμηνές, μπαίνει στα χωράφια μας και μας κάνει και κριτική;". Ολοι έχουν πρόβλημα μαζί μου. Τους χαρίζω το πρόβλημα και τους εύχομαι καλή ανάρρωση. Εγώ πατάω στο χώμα. Εχω αλμυρό καλοκαίρι και τσουχτερό χειμώνα. Μυρίζω τα φύλλα και ξέρω ποιο είναι βελανιδιά και ποιο μυρτιά. Ασχολούμαι, ψάχνω και δεν γουστάρω κολιγιές, ούτε "αυλές"».

-Μια εποχή, όμως, σας είχαν τοποθετήσει σε «αυλές», σ' αυτή του Πανταγιά για παράδειγμα...

«Αυτές είναι εξυπνακίστικες μπουρδολογίες. Ο Πανταγιάς είναι φίλος μου χρόνια, επειδή μοιραζόμαστε την ίδια αντίληψη για το τραγούδι και τον Πειραιά. Δεν τον γνώρισα όταν έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ».

-«Ασχολούμαι», είπατε πριν. Και το τραγούδι το ψάχνετε.

«Αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο της δουλειάς μου. Οσα ακούτε σήμερα κάποιοι άνθρωποι τα έβγαλαν, τα έτρεξαν, τα υποστήριξαν. Θα το πω επειδή δεν μπορώ να είμαι πια το Νταλαράκι. Πέρασαν τα χρόνια. Ξέρω ότι μερικοί, που ακούν το ένα, ακούν το άλλο, δεν μπορούν να με παρακολουθήσουν. Αλλά δεν φταίω εγώ. Πρέπει να με ανεχτούν όπως τους ανέχομαι κι εγώ. Ζήσαμε μαζί μια ολόκληρη ζωή, μαζί θα ζήσουμε και τα λίγα χρόνια που μας απομένουν. Ο,τι άφησα θα το βρείτε κι ό,τι μου δώσετε θα το βρω. Αν είναι ένα δάκρυ, θα το κάνω τραγουδάκι. Αν είναι αίσθημα, θα το κάνω συναυλία».

-Αίσθημα πήρατε πολύ. Εχετε ορκισμένους θαυμαστές.

«Χαίρομαι όταν υπάρχει κόσμος που επικοινωνεί μαζί μου. Δεν χαίρομαι όταν μου ζητούν αυτόγραφα. Δεν θέλω να αντιμετωπίζομαι ως "επώνυμος". Ντρέπομαι να έρχεται ένας ώριμος άνθρωπος και να μου ζητάει φωτογραφία για το παιδί του. "Μα στο παιδάκι σου, αντί να πάρεις ένα βιβλίο, θα πάρεις μια φωτογραφία από οποιονδήποτε;", του απαντώ».

Με το μικροσκόπιο...

-Κάνατε έναν αγώνα, λοιπόν, για το ελληνικό τραγούδι. Με το σημερινό τοπίο σάς πιάνει θλίψη;

«Θλίβομαι για ένα πράγμα: για τη στιχουργική κατάντια του σημερινού λαϊκού τραγουδιού».

-Πού οφείλεται;

«Στην τηλεόραση και σ' αυτή η στρατιά των ηλιθίων που μαζεύτηκε εκεί, με όλα αυτά τα σκατοπρογράμματα, όπου ο ένας ατάλαντος γλείφει τον άλλον ανύπαρκτο κι όλοι μαζί προφασίζονται πως κάτι είναι, λέγοντας τον καφέ. Οσοι άνθρωποι έχουν μουσική συνείδηση είναι ανύπαρκτοι για την τηλεόραση. Επειδή εκεί βλέπετε μόνον όσους είναι διαθέσιμοι: κάτι φραγκοδίφραγκα σ' ένα πενταροδεκάρικο σύστημα. Αυτά τα λένε κι άλλοι, κι απ' τον χώρο της δημοσιογραφίας. Τους λένε γραφικούς, μίζερους και παλιοαριστερούς, και ξαφνικά αλλάζει η τάση και τους λένε κι εθνικιστές».

-Τώρα που το 'πατε δεν είναι λίγο δυσδιάκριτα πια τα πολιτικά σύνορα;

«Βέβαια. Αυτή τη στιγμή γίνεται μεγάλος αγώνας να εκφραστεί έστω κι ένα μόριο αντίθεσης μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Ψάχνουμε όλοι πολύ, με κάτι τεράστια μικροσκόπια, να βρούμε έναν λόγο για να υπάρξει μια αντίθεση».

-Ακούστηκε, όμως, το όνομά σας ως πιθανού υποψηφίου και σ' αυτές τις εκλογές.

«Αυτό έχει χάσει πια το ενδιαφέρον του. Ημουν πάντα εναντίον της περιστασιακής πολιτικοποίησης ονομάτων -δεν εννοώ τα πρόσωπα που ασχολούνται πραγματικά με την πολιτική. Αυτό είναι σύνδρομο που αναπτύχθηκε τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ. Τότε που νόμιζαν πως σ' ό,τι γυαλίζει μπορείς να ρίξεις μια πρόταση, μήπως πιαστεί κορόιδο και έρθει στη φαγάνα».

-Εσείς είστε από μόνος σας «κόμμα». Και αντιπολίτευση έχετε και οπαδούς και, από την Κύπρο μέχρι το τραγούδι, πολιτική άποψη.

«Είναι πολυτέλεια αλλά και θελκτικό να πολεμάς με ό,τι μέσα έχεις, χωρίς την ελπίδα πως κάποτε θα είσαι εξουσία. Αν μένεις, όμως, απ' έξω και κρίνεις κι αυτούς και τους άλλους, τότε ανοίγεις μέτωπα και κανείς δεν σε γουστάρει. Για να είσαι, όμως, απ' έξω και να επιβιώνεις χρειάζεται τέχνη. Ε, λοιπόν, εγώ, που δεν θέλησα να κάνω τέχνη τη θέση του διαφοροποιημένου, είμαι εκτεθειμένος. Αλλά είμαι ακόμα εδώ...».



--------------------------------------------------------------------------------

«Δεν είμαι εύκολο παιδάκι κι αυτό ενοχλεί»


-Από τον χώρο του ελληνικού τραγουδιού είστε όμως εκείνος που δέχεται συχνότερα και περισσότερα πυρά. Γιατί νομίζετε;

«Γιατί είμαι πάρα πολλά χρόνια στη δουλειά και κανείς δεν αντέχει να είναι συμπαθής τόσα χρόνια, αν δεν έχει ξοδέψει ούτε ένα δευτερόλεπτο για να μάθει την τέχνη του να γίνεται συμπαθής. Εγώ θέλω να είμαι ο εαυτός μου. Ισως να έχω πολλά ελαττώματα. Αλλά δεν έχουν βρεθεί άνθρωποι να πουν ότι τους έσπρωξα για να περάσω. Είμαι αγενής επειδή φωνάζω στους μουσικούς μου "δεν ντρέπεστε ρε σεις, αυτό το κομμάτι πώς το παίζετε έτσι". Μα είμαστε ομάδα. Εχετε δει πώς βρίζονται στις ομάδες μεταξύ τους επειδή δεν πέρασε καλά η πάσα; Τι άλλο έχω κάνει; Τραγούδησα πολύ. Ποιον τον πειράζει αυτό; Τα έβαλα με τα νυχτερινά κέντρα; Αφού υπήρχε τόση παρα-οικονομία και ξεφτίλα γιατί να μην το κάνω; Πολύς κόσμος στη δουλειά με βλέπει ως εμπόδιο, είτε είναι καταστηματάρχες είτε εταιρείες δίσκων είτε παραγωγοί. Είμαι αυτάρκης, δουλεύω μόνος μου, θέλω να διαλέγω τους μουσικούς μου και το υλικό μου. Δεν είμαι εύκολο παιδάκι. Κι αυτό ενοχλεί».

-Τα βάλατε όμως με τα νυχτερινά κέντρα και μετά πήγατε σε ένα τέτοιο.

«Πήγα να δω πώς γλεντάτε, φίλοι μου, όσοι τουλάχιστον γλεντάτε σ' αυτά τα μέρη, μετά από 30 χρόνια που σας άφησα. Ε, λοιπόν γλεντάτε το ίδιο και χειρότερα. Σας πειράζει που σας το λέω; Πήγα εκεί να δω τι γίνεται και γιατί ήθελα να περάσω κι εγώ καλά μαζί σας. Τελικά, ξενύχτησα μέχρι τις 6 το πρωί κι εσείς μεθύσατε και καλαμπαλικιαστήκατε. Ε, δεν σας χειροκροτώ και μη με χειροκροτήσετε κι εσείς. Μη με συμπαθείτε. Κι εγώ δεν συμπαθώ τα γούστα σας, τις επιλογές σας, την ισοπέδωσή σας στην τηλεόραση, τη χαζομάρα που σας έπιασε με τη Eurovision. Και δεν εκτιμώ καθόλου όσους επαΐοντες τηλεοπτικών καναλιών και διευθύνσεων υπουργικών γραφείων γίνατε το σώβρακο των διαγωνιζομένων. Γελάω μαζί σας. Γελάστε κι εσείς μαζί μου να δούμε ποιος θα γελάσει τελευταίος».

-Εμένα ένα με πείραξε: όταν σας αγκάλιασε ο Ρέμος ζητώντας «ένα χειροκρότημα για τον φίλο μου τον Γιώργο»!

«Αυτό όμως δεν χαρακτηρίζει εμένα. Κι ύστερα ο Ρέμος δεν το έκανε αυτό για να με πατρονάρει. Και ο ίδιος ήταν αμήχανος όταν κατάλαβε ότι ο μισός κόσμος αισθανόταν άσχημα που με έβλεπε εκεί. Κι ας μην κατηγορήσουμε τον Ρέμο. Είναι χρυσό παιδί κι ο καλύτερος στο είδος που κάνει. Ε, θέλησε να πάει και στον Θεοδωράκη. Αλλά για να δείτε πώς είναι κι ο κόσμος, οι ίδιοι που πήγαν στο Ηρώδειο να τον δουν, οι ίδιοι έλεγαν μετά "γιατί έκατσα και τον είδα". Και δεν είναι μόνο ο κόσμος. Και ο Θεοδωράκης παρασύρεται από την κόρη του τη Μαργαρίτα που του λέει "τα χρόνια περνάν και μας ξεχνάνε. Πρέπει να πουν τα τραγούδια σου νέοι τραγουδιστές". Δεν είναι ψεύτικη αυτή η κατάσταση που όλοι προσπαθούμε να είμαστε καλά με όλους; Πιο ειλικρινείς είναι όσοι διαμαρτύρονται».

-Κι εσείς;

«Εγώ στήριξα τη θέση μου, τραγούδησα στην άλλη άκρη της γης, έκανα ό,τι μπορούσα. Τι άλλο να κάνω; Είναι αλήθεια ότι είμαι ένας προβεβλημένος τραγουδιστής. Σε ό,τι έχει γίνει στο χώρο μας εδώ και 20-30 χρόνια ήμουν παρών. Τι να επιτύχω περισσότερο; Ενα με ενδιαφέρει. Να μην πάω κόντρα στην αρχή που είχα όταν ξεκίνησα: ότι σ' αυτή τη δουλειά μπήκα όχι για να γίνω διάσημος και πλούσιος, αλλά για να γίνω μουσικός και να περάσω κι εγώ στον κόσμο το συναίσθημα που πέρασε σ' εμένα ο Καζαντζίδης και ο Μπιθικώτσης. Ε, λοιπόν δεν θα δώσω άλλες εξετάσεις».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/09/2006

για την Αρλέτα είπε...

:)