Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

Η Κ.σ-Μ. και όλες οι λογοτεχνικές σελίδες ΚΑΙ αυτές που αγνοεί η αλαζονική ποιητική δικτυακή αφρόκρεμα! Ουάααου...

Η Κουσουμού, όπως απαξιωτικά την έγραψες και ο Σαραντάκος που του χρωστάμε τόσα, όπως σωστά έγραψες και ο Περιγραφής ο Πάτροκλος και το Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού και το Ε.ΚΕ.ΒΙ και ο Δουρίδας και η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και η Λογοτεχνική Πύλη και το Λέξημα και οι Εκφραστές και το Φόρουμ των Τεχνών και ο Ηριδανός και το e-poema και οι σελίδες της λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου και η Μυριόβιβλος και όλες οι λογοτεχνικές σελίδες και τα ιστολόγια τα άπειρα, τα εκλεκτά, ΚΑΙ όλες όσες αγνοούν οι αλαζόνες της ποιητικής δικτυακής, αφρόκρεμας και καλά, είναι τα διαμάντια του ελληνικού δικτύου. Κι αυτά που λες σε κάνουν ανακόλουθο και δείχνουν μια μικροψυχία που δεν είναι ούτε γνώρισμα σου, ούτε σε τιμούν, ούτε συνάδουν κυρίως με την ποιότητα της γραφής σου, φίλτατε.
Δεν γίνεται να λες από τη μια διαμαντάκι τον Σαραντάκο και αντιγραφέα θλιβερό, όποιον δεν συμφωνεί μαζί σου. Και πολλά από τα δίκια σου, τα χάνεις έτσι.
Για φαντάσου να υπήρχαν μόνο τα ιστολόγια ή οι σελίδες των σύγχρονων ποιητών. Τους άλλους, τους ΜΕΓΑΛΟΥΣ να τους αγνοούσαμε; Να ξεχάσουμε τους Παλαμάδες και τους Καβάφηδες και τους Ελύτηδες και τους Σεφέρηδες έτσι; Να αγνοήσουμε κι εμείς τους ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΥΣ και τους περιφρονημένους του γνωστού ποιητικού κατεστημένου, που κάθε εποχή προβάλλει, όχι τις αξίες, αλλά τους έχοντες και κατέχοντες τα μέσα, είτε λογοτεχνικά περιοδικά ήταν, είτε εκδοτικοί οίκοι, είτε δικτυακοί τόποι σημερινοί.
ΕΣΥ ειδικά, που επί χρόνια πολεμήθηκες και τόσο άδικα αγνοήθηκες, θα έπρεπε να είσαι ο πρώτος τιμητής όλων αυτών που σας κάνουν γνωστούς και προσβάσιμους στον χρήστη και ειδικά στους νέους μαθητές και φοιτητές που έρχονται σε επαφή με το έργο σας, μέσα από τις αναρτήσεις και τον αμέτρητο κόπο και προσφορά των ατάλαντων ημών, μη λογοτεχνών.

26 σχόλια:

faraona είπε...

Πες τα βρε Μαριαννα μου ,πες τα!!!


Αγκαλια και φιλι.

γητεύτρια είπε...

faraona

Τί κάνεις κοριτσάκι;
Εσύ θα τα ξέρεις κι από πρώτο χέρι. Γι αυτό συμπάσχεις και κατανοείς. ;)

Φιλάκια!!! Πολλά όμως!!!

Sotiris K είπε...

Προσωπικά δεν γνωρίζω ούτε εξ αποστάσεως, (πρόσωπα και καταστάσεις) από όσο όμως μπορώ να αντιληφθώ, είναι πολλοί που τους χρειάζεται να πάρουν το μήνυμα!

Καλησπέρα

Κ.σ-Μ. είπε...

Παρντόν;

Ασχολήθηκε κάποιος μαζί μου;

A, θα το γράψω στο φαν κλάμπ της Καλομοίρας.

Κ.σ-Μ. είπε...

(προκρίθηκε η Καλομοίρα, το έμαθες;)

γητεύτρια είπε...

Sotiris K

Σωτήρη μου καλέ, δε θέλει και πολύ να την ψωνίσει ο άνθρωπος. Κι όπως εμείς οι Έλληνες είμαστε ψωνάρες γενικά, καβαλάμε το καλάμι, πατάμε κόρνα και τέρμα τα γκάζια. ;)
Το θέμα είναι να το αντιληφθούμε εγκαίρως και να κόψουμε ταχύτητα γιατί οι κότες καραδοκούν. ;)

Φιλιά! Καλό ξημέρωμα!

γητεύτρια είπε...

Κ.σ-Μ.

Ναι ενημερώθηκα... :) Για την πρόκριση της Καλομοίρας, την οποία και συμπαθώ την καημενούλα! Το ότι θεωρώ την απόλυτη ξεφτίλα και οσφυοκαμψία μας, ως χώρα με τον αγγλικό στίχο, δεν έχει να κάνει με το κοριτσάκι, αλλά με τους υποτακτικούς που αποφασίζουν τον εθνικό μας εξευτελισμό! Λες και δεν έχουμε την πιο όμορφη γλώσσα στον κόσμο να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας.
Για να μη φορτώνουμε το φαν κλαμπ της Καλομοίρας, να σου προτείνω ένα άλλο που έχει και ανάγκη μεγάλη ενίσχυσης; Να κάνεις και καμιά καλή πράξη μέρες που είναι; Είναι το φαν κλαμπ του Redford στο facebook! ;)

Νίκος είπε...

Θάνατος στις κότες. Τι έρωτα να κάμεις με μια πουλάδα.
Με αετογερακίνα !! μάλιστα. αξίζει τον κόπο. Έστω και αν σε πληγώσει.
Ρίσκο. Αλλά !! ………. Όχι νερόβραστα. Για σου Γητ. Φωτιά στα τόπια.
Και όποιον πάρει ο χάρος.

Κ.σ-Μ. είπε...

Όταν αργά χθες είδα το ποστ σου, υπέθεσα ότι αφορμή γι αυτό θα ήταν άλλo ένα από υπέροχα ποιητικά ποστς του κυρίου Μίχου. Σχεδόν αμέσως επισκέφθηκα το μπλογκ του – μη φανταστείς, στο γκούγκλ το έψαξα - αλλά αφού είδα τις πρώτες καταχωρήσεις και δεν διάβασα τίποτα σχετικό φαντάστηκα ότι, μάλλον θα επρόκειτο για κάποιο από τα συνηθισμένα ευγενικά σχόλιά του. Αλλά πού να ψάξει κανείς; Έτσι, σχολίασα κάτι για την Καλομοίρα, μιας και υπάρχει και για τον ίδιο διαδικτυακή σελίδα με φαν κλάμπ. Ήταν ο τρόπος μου να τον πλησιάσω χαριτωμένα μέσω της διαδικτυακής εν φαν κλαμπ συναδέλφου του. Μέχρι που είδα τη σελίδα με την πρόσκληση για φαν κλαμπ, νόμιζα ότι τα φαν κλαμπ τα φτιάχνουν οι ρουβάδες για τις ρουβίτσες, δεν ήξερα ότι έχουν φαν κλαμπ και οι ασυμβίβαστοι ποιητές. Χάρηκα πολύ που το ιντερνετικό λάιφ στάιλ βρήκε πρόσφορο έδαφος και στους λογοτέχνες, γιατί, δυστυχώς, είναι παρεξηγημένο.

Το μεσημέρι, όμως, μου τηλεφώνησε διαδικτυακή φίλη, που κωλοβαράει στην τράπεζα διαβάζοντας μπλογκς. Είδε το ποστ στο μπλογκ του κυρίου Μίχου και κατάλαβε πού αναφερόταν το παρόν ποστ. Εγώ δεν το είχα δει χθες βράδυ γιατί κύτταξα μόνον τα πρώτα – άλλωστε δεν φαντάστηκα ότι ο κύριος Μίχος έχει τόσο πολύ ελεύθερο χρόνο ώστε να μπορεί να γράφει εφτά ποστς την ημέρα. Εκτός αν έχει πάρει σύνταξη, οπότε λογικά μού φαίνονται τα εφτά ποστς την ημέρα. Μακάρι κι εγώ κάποτε.

Σε όσα γράφει ΕΔΩ
δεν μπορώ παρά να δεχτώ ότι έχει δίκιο. Σε όλα. Έτσι είναι, όπως τα λέει, εκτός από μερικές ασήμαντες λεπτομέρειες:

- Δεν ξέρω πώς είναι να κρατιέσαι πάνω στο πρόζακ, αλλά δεν το κάνω θέμα. Για να το λέει ο κύριος Μίχος, τον πιστεύω.

- Δεν βρίσκω βρώμικο και κακό τον κόσμο, το αντίθετο μάλιστα, αυτό άλλωστε αντανακλάται και στην επιλογή των κόπυ πέηστ κειμένων και ποιημάτων που ανεβάζω στα μπλογκς μου.

- Δεν αντιγράφω μόνον ποίηση, αντιγράφω και πεζά. Αντιγράφω και εικόνες, αντιγράφω και τραγούδια. Ενώ ο κύριος Μίχος αντιγράφει μόνον πεζά, εικόνες, τραγούδια και ιδέες. (4-4 είμαστε, ισοπαλία).

- Τεκνό δεν έχω να του πω "έλα μαζί μου" γιατί στο ίντερνετ δεν έχω την δυνατότητα να βλέπω αν πίσω από κάθε νικ κρύβεται ένα τεκνό ή ένας συνταξιούχος ποιητής. Αλλά και να έβλεπα, πάλι δεν θα το καλούσα να έρθει μαζί μου, θα το έδινα στη Βίσση που της αρέσουν κιόλας (έχει κι αυτή φαν κλαμπ). Ο κύριος Μίχος που έχει έκτη αίσθηση και όρεξη για να ψάχνει, μπορεί και να βρίσκει. Αν και σήμερα, αν δεν έχεις γερό πορτοφόλι κανένα τεκνό δεν έρχεται μαζί σου, μακάρι να είσαι και τραγουδιστής, όχι ποιητής. Δεν είναι όλοι Βλαβιανοί να τους την πέφτουν τα πιπίνια ανά ντουζίνες.

Ύστερα, πόσο σώας τας φρένας μπορεί να έχει κάποια που λέει σε ένα νικ νέημ "έλα μαζί μου"; Aν δηλαδή προσκαλέσω το νικ νέημ σου να πάμε να δούμε παρέα το Μamma mia στο Badminton θα έρθει;

Αλλά, και πάλι, δεν τον παρεξηγώ που σκέπτεται έτσι, αυτό το μπέρδεμα μεταξύ real life και εικονικής πραγματικότητας το παθαίνουν πολλοί. Πολύ περισσότερο ένας ποιητής που από τη φύση του υπερβαίνει την πραγματικότητα και μας ανοίγει παράθυρα στη φαντασία.

- Η μόνη ήττα που θυμάμαι, ήταν το καλοκαίρι τού '98, τότε που με πήρε η Πόπη στο πλακωτό και το φεύγα κι έχασα ένα μεγάλο στοίχημα. Ακόμα το θυμούνται στη Νάξο.

- Τη μοναξιά, δυστυχώς, δεν την έχω πετύχει ακόμα, θα την ήθελα όμως για να έχω χρόνο και να γράφω κι εγώ απερίσπαστα εφτά ποστς την ημέρα σαν τον κύριο Μίχο. Πολύ τον ζηλεύω που έχει τόσο ελεύθερο χρόνο και δεν τον ενοχλεί κανείς. Μακάρι κι εγώ κάποτε.

– Δεν μοιάζω μόνον στη γεροντοκόρη του σεληνόφωτος, είμαι κιόλας. Τα παιδιά μου τα έχω κάνει με εξωσωματική, αλλά ούτε κι αυτό το κάνω θέμα, γιατί ξέρω ότι ο κύριος Μίχος δεν είναι ρατσιστής και τον όρο γεροντοκόρη δεν τον χρησιμοποιεί απαξιωτικά για την προσωπικότητα των απάντρευτων γυναικών. Όπως δεν είναι ρατσιστικός και ο όρος "ξεφωνισμένη" που χρησιμοποιεί όταν αναφέρεται σε gay ποιητή που ευτύχησε να αναγνωρισθεί και να πάρει κρατικό βραβείο. Μακάρι κι αυτός κάποτε.

Σε όλα τα άλλα, όμως, έχει δίκιο, ειδικά σ' αυτό με τη σακούλα στο κέντρο της πλατείας. Πολλές σακούλες μάλιστα... Από τον Μπουρνάζο, το Φωκά, το Public... και μία του Άριστον γεμάτη τυρόπιτες. To μετρό όμως δεν εκτροχιάστηκε κι έτσι, χθες, έφτασα σώα στο στενό μου περιβάλλον που με περίμενε με μεγάλη αγωνία για να φάει τις τυρόπιτες. Παλιά αξία το άριστον. Μακάρι κι ο κύριος Μίχος κάποτε να πετύχει την αναγνώριση της αξίας του, την οποία δεν αμφισβητώ στο ελάχιστο. Αναγνωρίζω ότι είναι λάθος μου που ακόμα δεν έχω καταχωρήσει κάτι δικό του στα μπλογκς μου, και έχει δίκιο να θυμώνει μαζί μου. Αλλά δεν το έχω κάνει σκόπιμα, απλώς δεν έχει έρθει ακόμα η σειρά του.

Κατά τα άλλα, αν και δεν μου αρέσει να αυτογελοιοποιούνται και να αυτοδιαψεύδονται οι άνθρωποι, εν τούτοις διασκεδάζω με την αντιφατικότητα και την αυτοαναίρεσή του. Γράφει πως δεν ασχολείται κανείς μαζί μου και ο ίδιος έχει ασχοληθεί τρεις –τέσσερις φορές. Εκτός και αν το χαϊδευτικό του είναι Κανείς και τον παρεξηγώ.

Γράφει ακόμα και για τη γραφομανία μου, μόνον που δεν πρόσεξε, ότι ποστάρω πολύ αραιά και μέσα σε δύο μήνες έχω κάνει στα μπλογκς μου όσα ποστς έχει κάνει ο ίδιος μέσα σε μία εβδομάδα. Στο ένα μπλογκ που ξέρω εννοώ, δεν ξέρω τι κάνει στα άλλα. Αλλά και πάλι δεν το κάνω θέμα, γιατί το βρίσκω πολύ συγκινητικό να μου δίνει ο ίδιος επιχειρήματα για να τον διαψεύδω. Και γενναιόδωρο ταυτοχρόνως - οφείλω να τον ευχαριστήσω γι αυτό.

Τέλος, παρ’ όλα αυτά, νιώθω και πολύ μούσα σήμερα αφού εμπνέω έναν λογοτέχνη – έστω και με φαν κλαμπ – και χαίρομαι πολύ που τον βοηθάω να αποφορτίζεται από την Κατίνα που κατά καιρούς φουσκώνει μέσα του ώστε να επιδίδεται ελεύθερος, απερίσπαστος, ασυμβίβαστος και ωραίος σε επτά ποστς ημερησίως. Νιώθω σαν να συμβάλλω κι εγώ στη δημιουργικότητά του και στη διάδοση της λογοτεχνίας, γενικότερα.

Αν μπορέσω να δω και μια ακρίτσα από το σώβρακό του (όπως γράφει
ΕΔΩ), θα το λέω στις φίλες μου να ζηλεύουνε, αν και καμμιά τους δεν τον έχει ακουστά.

Αν φορούσε μποξεράκια θα ήταν ακόμα καλύτερα, αλλά δεν το κάνω θέμα. Κανείς δεν είναι τέλειος.

για το κλόπυ-πέηστ,
Κου-σου-μου
ή, ολογράφως Katina S. Mixos

Ανώνυμος είπε...

Κι εσύ καψουράκι του Μίχου μανδάμ;
Βάλε καμιά φωτογραφία. Που ξέρεις;

Κ.σ-Μ. είπε...

Δεν μπορώ να πώ ότι η ποίησή του με καψουρεύει περισσότερο από το Τέσσερις, με τον Μαζωνάκη.

Ούτε περισσότερο από το
Κοσμά και Δαμιανού, με τον Μακεδόνα ή από Το τόξο.

Καθώς επίσης και από το Έφαγα ήττα ή το Μαρτύριο, μυστήριο.

Για να μη σου πω και από το Αμάν Κατερίνα μου.

Aλλά τι σχέση έχει η καψούρα με τα τραγούδια ή την ποίηση και τις φωτογραφίες;

...αυτό που προτείνεις, ούτε για τον Μαζωνάκη δεν θα το έκανα, για να σου δώσω να καταλάβεις.

Κ.σ-Μ. είπε...

(όλα τα τραγούδια είναι λινκς - κατεβάστε τα να καψουρευτείτε, αλλά μην βάλετε τις φωτογραφίες σας για τον Νταλάρα, τον Μακεδόνα και την Αλεξίου. Για τον Μαζωνάκη, δεν είναι κακή ιδέα)

γητεύτρια είπε...

Είναι το πιο σουρεάλ ποστ που έχει βγει στον χρόνο και κάτι, που μπλογκάρω! :)
Μιλάμε έχω κάνει πάρτυ μεσημεριανό. Φύγανε καρέκλες από τα γέλια, έριξα τις στροφές μου, βγήκανε κάτι Βραζιλιάνοι από δίπλα και μου φωνάζανε πιο δυνατά, πιο δυνατά και βίβα λα γκρέτσα και τους είπα θα ψηφίσετε Καλομοίρα με τα κινητά γιατί δε θα ξανακούσετε ελληνικά από μένα ποτέ. Και λέγανε Καλομοίρα μμμμ... κε μπέλλα καντσόνε! Και τους έλεγα μπέλλα παπάρα περό βόι ντοβέτε βοτάρε λα γκρέτσα. Βα μπένε; -Βα μπένε, περό κε σινιήφικα μπέλλα παπάρα; -Σινιήφικα μπέλλα καντσόνε περ λα Εουροβιζιόνε.
Αχ να 'σαστε καλά! Κάθαρση! Ψυχοθεραπεία...

Κ.σ-Μ. δεν παίζεσαι! Τα τραγούδια λέμε το κάτι άλλο. Αυτό το τόξο δε... ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ!!!! Α ρε Κραουνάκη!

Μ' αυτό το τόξο θα βγω να διώξω
όλα τα εφήμερα
Έξω θα σπρώξω αισθήματα άγρια
να φαν τα ήμερα

Θα πιω και ξύδια να 'ρθουνε φίδια
κι ας με τυλίξουνε
Από τη ζήλια που ξένα χείλια
θα σε ρουφήξουνε

Τα φαρμακερά τα βέλη βρήκαν την καρδιά εντέλει -
φτάσανε
Στόχο είχαν μόνο εμένα και τα καθιερωμένα
σπάσανε
Μες στου ποτηριού τον πάτο
μάγια ήπια ένα Σαββάτο - πιάσανε

Και το ξημέρωμα στο σπίτι σου μ' αδειάσανε
τρελό για σένα

Μ αυτό το τόξο θα επιδιώξω
ζημιά τεράστια
Θα μείνω απ' όξω μαύρα μεσάνυχτα
μες στα προάστια
Θα πιω ποτάμια, θα σπάσω τζάμια
κι ας με συλλάβουνε
Σαν τον Απάτσι μπορεί κι οι μπάτσοι
να καταλάβουνε

Τα φαρμακερά τα βέλη βρήκαν την καρδιά εντέλει -
φτάσανε
Στόχο είχαν μόνο εμένα και τα καθιερωμένα
σπάσανε
Μες στου ποτηριού τον πάτο
μάγια ήπια ένα Σαββάτο - πιάσανε

Και το ξημέρωμα στο σπίτι σου μ' αδειάσανε
τρελό για σένα


Αμ το άλλο το Έφαγα Ήττα; Του ονείρου! Λούλα Αναγνωστάκη οι στίχοι ε;

Για Νταλάρα δεν το συζητώ... και φυσικά του Μαζώ το Τέσσερις πήγε μου είπαν πάλι φύγε, φύγε από το μαγαζί, γιατί ήπια πάλι κι έκανα κεφάλι κι έγινα κακό παιδί, είναι μότο μου στα ζόρια...

Και η γλυκοτηγανίστρα με τους κεφτέδες! Α παπαπαπα υπερέκκριση σιέλου σαν τον σκύλο του Παβλόφ είχα!

Βεβαίως τίποτα από όλα αυτά τα αριστουργήματα δε θα είχε γραφτεί και ποσταριστεί, αν ο Μίχος δεν είχε γράψει τα φοβερά Κουσουμού και τις χήρες του καλλιτέχνη (κωμειδύλλιον)!!! Το σωστό να λέγεται. Αν είναι να βγαίνουνε τέτοια ποστ να το συμπάμε* ρε σεις το πράμα λιγάκι. :)


συμπάω=συνδαυλίζω τη φωτιά ν' ανάψει καλύτερα!

:)))))

γητεύτρια είπε...

Το συμπάω το χρησιμοποιούμε πολύ στην Κρήτη. Και νόμιζα ότι αυτές οι λέξεις είναι δημιουργίες των κουζουλών, των δικών μας. Κι όμως... όλες έχουν ρίζα αρχαία και όλες υπάρχουν στα λεξικά.

Με τα τραγούδια που ανέβασες Κ.σ-Μ. σκέφτομαι τον Μπόσκο από το προηγούμενο ποστ με τον Τερζή και πόσο τον συμπονώ που δεν μπορεί να νιώσει τη χαρά αυτών των τραγουδιών! :))))

Γιωργος Κεντρωτης είπε...

@ γητεύτρια: Το "συμπάω" το έχω βάλει σε ένα μετάφρασμα του Παβέζε. Προτού πεις οτιδήποτε (και ενδεχομένως δικαιολογημένο) καρτέρα κανά μήνα να σου στείλω το μετάφρασμα. Είναι στο ποίημα "ΑΝΟΧΗ", / "TOLLERANZA".

γητεύτρια είπε...

γιώργος κεντρωτής

Α ρε αστέρι! Έχω προσέξει και στο έχω γράψει άλλωστε, πόσο πολύ αγαπάς την ελληνική γλώσσα. Γι αυτό κι όταν διαβάζω ποίηση μερικών από σας, δεν την διαβάζω απλά. Σας μελετάω. Καμαρώνω τις επιλογές σας σ' αυτές τις άτιμες τις λέξεις.
Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά, ειδικά στη μετάφραση, όταν νιώσεις απόλυτα ικανοποιημένος ότι βρήκες τη σωστή λέξη.
Θυμάμαι όταν έκανα την μετάφραση των ποιημάτων του Αρσένι Ταρκόφσκι, Ο Καθρέφτης, που μου ήρθε η λέξη «αναπλέω=πλέω με κατεύθυνση αντίθετη προς το ρεύμα ενός πλωτού ποταμού», που ήταν η ακριβής λέξη που χρειαζόμουν για να δείξω στην τελευταία στροφή

«Απογειωθήκαμε κι ακόμα πιο πέρα,
κι ανοίγονταν μπροστά μας, μ' ακατανίκητη έλξη,
θαυμαστές πόλεις, και μας καλούσαν να περάσουμε,
η μέντα απλωνόταν κάτω απ' τα πόδια μας,
τα πουλιά ακολουθούσαν το δρόμο μας,
τα ψάρια ανέπλεαν νέα ποτάμια,
κι ο ουρανός ανοίχτηκε μπροστά στα μάτια μας...»

Μα δεν είναι τρελή ευτυχία να ασχολείσαι με όλα αυτά; :)
Γελάω... πετριά χοντρή έχουμε φάει, αλλά πολύ το χαίρομαι.

Ανυπομονώ για τον Παβέζε σου με το συμπάω!!! ;)

Πολλά φιλιά! Καλημέρα φωτεινή!

Εδώ βρέχει σχεδόν συνεχόμενα 4 μήνες... θα φυτρώσουνε και οι πέτρες!

Κ.σ-Μ. είπε...

Mε αυτό το σχόλιό μου, θέλω να συγχαρώ τον εαυτό μου που μετά την σημείωση για το φαν κλαμπ των αυμβίβαστων λογοτεχνών, ο κύριος Μίχος αποφάσισε να προχωρήσει σε διαφορετικές μεθόδους προσέλκυσης κοινού.

Τώρα αποφάσισε να ανοίξει φαν κλαμπομπλόγκ για τα ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.

Δεν έχω παρά να τον συγχαρώ για την ιδέα του, και να συστήσω τα βιβλιοφιλικά μπλογκς μου ως δικτυακούς τόπους με σοβαρό περιεχόμενο, χωρίς ανακρίβειες μιας και οι καταχωρήσεις τους είναι αντιγραφές από βιβλία και όχι απ' ό,τι βρίσκω μπροστά μου στο ίντερνετ.

Για παράδειγμα, ένα από τα σχόλιά μου σε άλλο μπλογκ, με αναφορά σε μία εργασία του κυρίου Α.Β. Στρατή (του κυρίου Βαγγέλη Ψαραδάκη δηλαδή) για τον Λαπαθιώτη που είχα αντιγράψει από την Οδό Πανός, καταχώρησε ο κύριος Σαραντάκος στις σελίδες του που, όπως ο ίδιος ο Γιώργος Μίχος γράφει, "αποδεδειγμένα έχει τη σφραγίδα της ποιότητας".

Οφείλω επομένως να ευχαριστήσω και τον ίδιο το Γιώργο Μίχο, που εκκέντρως, βάζει τη σφραγίδα της ποιότητας και στα γραφόμενα από εμένα. Οι ευχαριστίες μου, γίνονται για λόγους ευγενείας και όχι ξιπασιάς, μιας και δεν με συγκινούν τα κομπλιμάν όταν προέρχονται από "ασυμβίβαστους και με ανυποχώρητες αρχές" (λέμε τώρα...) λογοτέχνες.

Σε ανταπόδοση αυτής της φιλοφρόνησής του, και σε μια προσπάθεια να συμβάλλω στους στόχους του νέου φανκλαμπομπλόγκ του, θα ήθελα πολύ να συστήσω και το δικό του μπλογκ ως "δικτυακό τόπο που μετά από μακρόχρονη χρήση μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι διατηρεί ένα ανεκτό βαθμό πιστότητας στα κείμενα που περιλαμβάνει" αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να το κάνω ακόμα, γιατί διαπιστώνω κάποιες ανακρίβειες στα κόπυ πέηστ του.

Για παράδειγμα, σ' αυτό ΕΔΩ το ποστ του με το κόπυ πέηστ των στίχων του Γκάτσου έχει μεταφέρει ανακριβώς τον Γκάτσο.

Ο κύριος Μίχος αντιγράφει:
μετά απ' τη φυλακή

ενώ ο Γκάτσος έγραψε:
μετά τη φυλακή.

Ο κύριος Μίχος αντιγράφει:
επέρασ' απ' το σπίτι

ενώ ο Γκάτσος γράφει:
επέρασε απ' το σπίτι

Ο κύριος Μίχος γράφει:
Κι ούτε ένας συγγενής

ενώ ο Γκάτσος γράφει:
κι ούτ' ένας συγγενής

Δεν στέκομαι στα Προχτές, Του φίλησε, Κι ούτε, Θυμήθηκε, που προτιμά να μας περάσει με κεφαλαίο, κόντρα στη θέληση του ποιητή.

Αλλά, αυτά παθαίνει κανείς όταν αντιγράφει Γκάτσο από μουσικά σάιτς, λες και αντιγράφει κάνα στιχουργό του Καρβέλα.

Aν θέλει να τον προτείνω (ΕΓΩ που έχω "τη σφραγίδα της ποιότητας") κι αυτόν στο νέο μπλογκ που άνοιξε, πρέπει να φροντίσει να είναι προσεκτικότερος και να μην εμπιστεύεται το kithara.gr όταν αντιγράφει ποιητές. Είναι καλύτερα να εμπιστεύεται τα βιβλία τους.

Με αγάπη
κουσουμού (κουλουπού)

υ.γ.
Οι σωστοί στίχοι του Γκάτσου, είναι από το βιβλίο "φύσα αεράκι φύσα με μη χαμηλώνεις ίσαμε" - εκδ. Ίκαρος, 1992

Κ.σ-Μ. είπε...

(τι έγινε και προσχώρησες στο comment moderation;)

γητεύτρια είπε...

Κ.σ-Μ.

Κατάλαβες τώρα γιατί προχώρησα στο comment moderation; :)

Κ.σ-Μ. είπε...

Δεν κατάλαβα, είδα μόνον.

Κι επειδή δεν είμαι τόσο κακόπιστη για να πιστέψω ότι υπάρχει μπλόγκερ που μπορεί να εκβιάζει και να εκφοβίζει έναν άλλο μπλόγκερ με απειλή καταγγελιών προς τον εργοδότη του, επειδή νομίζει ότι του χάλασε τη μόστρα (μόστρα... λέμε τώρα...), γι αυτό και πιστεύω ότι δοκιμάζεις τις αντιδράσεις των αναγνωστών σου σε κάποιο μυθιστόρημα φαντασίας που γράφεις, με προδημοσιεύσεις.

Έλα, μαρτύρα το...

γητεύτρια είπε...

Γελάω... πικρά. Ξέρεις κάποια πράγματα που κάποιοι από μας τα σπουδαιολογούμε έτσι ακριβώς, δίνοντας τη διάστασή τους την τεράστια, γιατί όπως καταλαβαίνεις η ουσία είναι στο ότι κάποιου ανθρώπου του πέρασε έστω και σαν αστραπή από το μυαλό να το κάνει, κάποιοι άλλοι λένε: Σιγά μωρέ! Καλά της έκανε να μάθει να μην κάνει την ξύπνια. Ποιά ξύπνια δηλαδή; Που και πληρωμένη να με είχε, καλύτερη υπεράσπιση δε θα είχε. Εσύ θυμάσαι καλά τί σου έχω πει... κατά καιρούς και πόσες δικαιολογίες προσπαθούσα να βρω για να δικαιολογήσω...

Κ.σ-Μ. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
γητεύτρια είπε...

Κ.σ-Μ.

Χαχαχαχαχαχαχα! Ε τί περίμενες; Με νοιάζεται κι όλας. Για όλον τον κόσμο τα ίδια λέει. Για το πάπλωμα όμως τσιμουδιά. Ήταν μπροστά εχθές πολλοί φίλοι και μου έστειλαν ιμέιλς. Τα είδαν. Κι έφριξαν. Τα ιμέιλς μόνη μου τα έστειλα; Ή τα τα κατέβασε το άρρωστο μυαλό μου;
Ή εγώ γράφω για όλον τον κόσμο όλα αυτά; Και αν με συμπονά γιατί εχθές άφησε όλα αυτά τα απειλητικά τελεσίγραφα; Και γιατί έκανε θριαμβικό ποστ με τον Ταρκόφσκι;
Απλά επειδή δεν γνωρίζει τί θα πει αυτοκριτική... Το αλάθητο του πάπα! :)

Κ.σ-Μ. είπε...

Λυπάμαι Μαριάννα αν σε δυσαρεστώ, αλλά όσοι "φίλοι" γνωρίζουν τι έγινε και προτιμούν να σου εκδηλώνουν την "οργή" τους ιδιωτικώς, ενώ δημοσίως κάνουν τον κινέζο, δεν είναι φίλοι.

Το ίδιο μπορεί να κάνουν και στον κύριο Μίχο. Δημόσιες σχέσεις uber alles. Άσε τους εκβιαστές να οργιάζουν και ας πάνε να κουρεύονται οι δασκάλες...

(σου δίνω μια ακόμα ιδέα να δώσεις κι άλλες διαστάσεις στο βιβλίο σου)

Κ.σ-Μ. είπε...

Γιατί περί τακτικής πρόκειται, δεν θέλω να πω ότι το κάνει λες και είναι κάνας να είναι κανένας δειλός φασίστας (Χάι Γκαίμπελς!)


Διαγράφονται τρεις λέξεις: να είναι κανένας.

Η σωστή διατύπωση:
Γιατί περί τακτικής πρόκειται, δεν θέλω να πω ότι το κάνει λες και είναι κάνας δειλός φασίστας (Χάι γκαιμπελίσκε!)

[ευκαιρία να δώσω και τις ανάλογες διαστάσεις ;-) ]

γητεύτρια είπε...

Κ.σ-Μ.

Θυμάσαι στα σχόλια του Ανθρώπου χωρίς ιδιότητες, που είχαμε κάνει την ίδια κουβέντα; Είδες εκεί να μίλησε άλλος; Θα μου πεις εδώ είναι άλλο, μιλάμε για σοβαρό θέμα. Όμως ο κόσμος σου λέει εγώ μπαίνω εδώ μέσα να πω μια καλησπέρα και ένα γεια δε θα χαλάω τη ζαχαρένια μου κι ούτε θέλει να εκτίθεται. Εσύ δηλαδή θυμάσαι πολλές φορές στη ζωή σου να σε έχουν συνδράμει ηθικά; Σε πολλούς αγώνες σου; Γιατί εγώ θυμάμαι ότι όχι μόνο θέση δεν έπαιρναν, αλλά τύχαινε να είναι παρόντες και να μην ξέρουν αν είδαν. Να φεύγει ο ασυνείδητος αφήνοντας χτυπημένον πίσω του και να σου λένε τον είδα, αλλά πού να πάω να μπλέξω; Κι έπειτα πολλοί δεν έχουν αντοχές ούτε για διάλογο, πόσο μάλλον να πέσουν στην δυσμένειά του.
Έπρεπε να ήσουνα σε κάποιες φάσεις στους Εκφραστές! Μελετούσα κοινωνιολογικά τα μέλη της καλής χαράς. ;)