Mi Mancherai... Josh Groban and Lucia Micarelli

Mi Mancherai

Mi mancherai se te ne vai
Mi mancherà la tua serenità
Le tue parole come canzoni al vento
E l'amore che ora porti via

Mi mancherai se te ne vai
Ora per sempre non so come vivere
E l'allegria, amica mia, va via con te

Mi mancherai, mi mancherai, perchè vai via
Perchè l'amore in te si è spento
Perchè, perchè...
Non cambierà niente lo so
E dentro sento te

Mi mancherai, mi mancherai, perchè vai via
Perchè l'amore in te si è spento
Perchè, perchè...
Non cambierà niente lo so
E dentro sento te

Mi mancherà l'immensità
Dei nostri giorni e notti insieme noi
I tuoi sorrisi quando si fa buio
La tua ingenuità da bambina, tu...

Mi mancherai amore mio
Mi guardo e trovo un vuoto dentro me
E l'allegria, amica mia, va via con te

English Translation

I’ll miss you, if you go away
I’ll miss your serenity
Your words like songs in the wind
And Love, that you take away.

I’ll miss you, if you go away
Now and forever I don’know how to live
And joy, my friend, goes away with you

I’ll miss you, I’ll miss you, because you go away
Because the love in you is dead
Because, because...
Nothing it’s gonna change, I know
And inside of me I feel you

I’ll miss you, I’ll miss you, because you go away
Because the love in you is dead
Because, because...
Nothing it’s gonna change, I know
And inside of me I feel you

I’ll miss the immensity
Of our days and nights,us together
Your smiles when it’s getting dark
Your being naive like a little girl

I’ll miss you, my love
I look at myself and I find emptiness inside of me
And joy, my friend, goes away with you

Read more!

Η αγάπη γράφεται με ήτ(τ)α ... Σταύρος Σταυρόπουλος ΑΠΕΝΑΝΤΙ, πάντα ένας καθρέφτης απλώνεται σαν μοίρα. Θα απαλλάξει τα γεγονότα απ' το χρέος τους.

Η αγάπη γράφεται με ήτ(τ)α

ΕΙΝΑΙ μια γυναίκα. Σαν αιτία που κολλάει σταυρόλεξα κι όλο ακυρώνει. Το λίγο φως που είχε υπάρξει πριν το έκανε σπίτι και εκεί.

Γεννούσε πεθαμένες ιστορίες σαν εντόσθια. Αργά κατέβαιναν μέσα τα θαύματα: η αμίλητη αγωνία της αγάπης. Η ανίκητη πάλη με το σκοτάδι. Ο τρόμος της καθαρής όρασης. Δεν θέλει να δει.

Οι εντός κορυφές είναι σαν τις ψυχές: μπορείς να κρεμαστείς για λίγο από πάνω τους, αλλά δύσκολα τις αντέχεις.

Φοράει μάσκα και από κάτω άλλη. Μετά άλλη. Αλλη. Το πρόσωπό της σαν πούδρα, δεν βρέθηκε ποτέ. Μόνο φλούδα - άδειο προκαλούσε. Και ξοδευόταν στον αέρα επίσημα. Χωρίς χλωρίδα και πανίδα ζωής.

ΠΗΓΕ και ήρθε και σταμάτησε κι όπως τα άλογα γονατίζουν να συναντήσει το περαστικό φως. Πάνω σε σπέρμα από σοκολάτα αμύγδαλο. Ενας απαθής θρίαμβος με φυλαχτά ήταν κρεμασμένος απ' τον λαιμό της και βάραινε. Με φόντο την Ακρόπολη όλο βάραινε. Σαν μουσική πολυκαιρισμένης όπερας.

Οστρακωμένη πάνω στον χρόνο, πέτρα σκληρή. Σισύφεια. Μόνο η λύπη μετακινούσε και γυάλιζε σαν αρπακτικό «με τρομερές συνέπειες». Θα την έλεγες χωρίς ζωή, σκισμένη.

ΓΙΑ να γράφεις όπως ακούς μουσική, όπως ψάχνεις δίσκους, όπως οδηγείς, όπως χορεύεις. Και έκανε. Δύο άσοι ενός κουτσού μήνα, σαν άδεια, παγωμένα πόδια, τον είχαν υποδεχτεί. Γενέθλιος μήνας. Οριστικός. Που βράδιασε ζωή μέσα σε μια κάρτα. Μέσα σε λίγο καιρό.

Τώρα περπατάει στη γη, με ανάγλυφο βήμα. Ο,τι βαδίζει, αποτυπώνεται. Σε όλη τη μετά ζωή θα υπάρχει αυτό το πρόστυχο βήμα που ζει. Θα υπάρχει στη σιωπή. Η νικημένη δούλα που πεθαίνει την αγάπη στη φωλιά της. Να ζει στη σιωπή.

ΗΘΕΛΕ να διπλώσει τον πόνο της και με τον τρόπο αυτόν που ξεκληρίζονται όσοι πιστεύουν ότι η αγάπη. Ενώνεται. Λες και είχε ανοίξει κάποια βουβή τρύπα και μέσα εκεί χυνόταν σαν λύπη. Αυτός έμπαινε για να ζει και τη σκεπάζει. Εκεί σαν σε σπάνια αρρώστια αγωνίζεται. Και διαταράσσεται η τάξη του κόσμου και σκορπίζεται, αλλά με μια περίεργη εμμονή να επιμένει αγάπη. Διαμέσου των άλλων ανθρώπων συνεχίζεται ο θάνατος του ανθρώπου.

ΘΑ έρθει, όμως, ο επιστήθιος καιρός που το τέλος. Και ο κόσμος αυτός θα περάσει με τη λύπη καρφωμένη στα μάτια του, αλλά με πλούτο πολύ. Πάνω στο γυμνό δέρμα θα έρθει ο καινούργιος να κολλήσει και έτοιμος από μαρτύριο θα αφοσιωθεί.

Παρουσιάζεται και συνεχώς ξημερώνει. Μέχρι η αγάπη. Μια δίκαιη ανάμνηση στο κορμί του. Η νύχτα να νικηθεί. Ποτέ άλλοτε τέτοια ήττα να διεκδικεί τον καινούργιο κόσμο με τη λευκότητά της.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ, πάντα ένας καθρέφτης απλώνεται σαν μοίρα. Θα απαλλάξει τα γεγονότα απ' το χρέος τους. Τους ανθρώπους από αυτό που εξακολουθούν να σημαίνουν. Θα διατηρήσει το ίδιο όνομα σε άλλο σώμα. Θα συνεχίσει να έχει αυτή την περίεργη εμμονή να επιμένει αγάπη. Θα συνεχίσει. Και η νίκη αυτή θα γράφεται με ήτα.

Σταύρος Σταυρόπουλος

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Read more!

Asi Se Baila el Tango... Έτσι χορεύεται το τάνγκο! Veronica Verdier

Asi Se Baila el Tango

Que saben los pitucos, lamidos y shusetas!
Que saben lo que es tango, que saben de compas!
Aqui esta la elegancia. Que pinta! Que silueta!
Que porte! Que arrogancia! Que clase pa' bailar!
Asi se baila el tango, mientras dibujo el ocho;
Para estas filigranas yo soy como un pintor.
Ahora una corrida, una vuelta, una sentada . . .
Asi se baila el tango, un tango de mi flor!

Asi se baila el tango,
Sintiendo en la cara
La sangre que sube
A cada compas,
Mientras el brazo,
Como una serpiente,
Se enrosca en el talle
Que se va a quebrar.
Asi se baila el tango,
Mezclando el aliento,
Cerrando los ojos
Pa' escuchar mejor
Como los violines
Le cuentan a los fueyes
Por que desde esa noche
Malena no canto . . .

Asi se baila el tango, mientras dibujo el ocho;
Para estas filigranas yo soy como un pintor.
Ahora una corrida, una vuelta, una sentada . . .
Asi se baila el tango, un tango de mi flor!

Lyrics: E. Randall
Music: Marvil

TRANSLATION
What do the youngsters know,
with their spitted hair and elegance,
what do they know what the tango is
what do they know about the beat.
Here is the elegance,
what a look, what a silhouette,
what a posture, what an arrogance,
what a class to dance.

This is how the tango is danced,
as I draw the ’ocho’,
filigrees for them,
I am like a painter.
Now I do a ’corrida’ (several quick steps),
a ’vuelta’ (turn), a sentada (she sits on his lap),
This is how the tango is danced,
a tango of my flower.

This is how the tango is danced,
feeling the cheek,
the blood that raises in each beat,
while the arm,
like a serpent,
coils around the waist,
that is about to break.

This is how the tango is danced,
Mixing the breath,
closing our eyes
to listen better,
how the violins tell to the bellows (bandoneon?),
because since tonight,
I won’t sing Malena anymore.

This is how the tango is danced,
as I draw the ’ocho’,
filigrees for them,
I am like a painter.
Now I do a ’corrida’ (several quick steps),
a ’vuelta’ (turn), a sentada (she sits on his lap).
This is how the tango is danced,
a tango of my flower.

Read more!

Λάβετε θέσεις...

Λάβετε θέσεις

Παραγωγός Θόδωρος Μαραγκός
Σενάριο Θόδωρος Μαραγκός
Πρωταγωνιστούν Βαγγέλης Καζάν, Κώστας Τσάκωνας
Πρώτη προβολή 1973 Διάρκεια 70 λεπτά

Read more!