Ο αγαπημένος συντοπίτης και φίλος μπλόγκερ, Γιάννης Καφάτος, με κάλεσε στο μπλογκοπαίχνιδο με τις τρεις ευχές.
Μία για μένα,
Μία για κάποιον άλλον και
μία για τον εχθρό μου.
Εύκολοοοοοοο...
Για μένα:
Μου εύχομαι μακροζωΐα αξιοπρεπή, χωρίς εκπλήξεις και άλλες απουσίες.
Για κάποιον άλλον:
Εκπλήρωση των ονείρων του.
Για τον εχθρό μου:
Να αποκτήσει συνείδηση και να τον ξενυχτούν οι τύψεις, όταν θα είναι σε θέση να κατανοήσει το μέγεθος της αδικημάτων που έχει διαπράξει εις βάρος μου. Επειδή όμως δεν πιστεύω στα θαύματα, εύχομαι να του γεμίσει ο σκληρός και να του κόβεται η adsl κάθε πέντε λεπτά! (εύκολοοοοοοο... αρκεί να κάνει conn-x στον ΟΤΕ με 24Mbps και wireless router):ΡΡΡΡΡΡΡ
Καλώ τους παρακάτω φίλους συνιστολόγους να παίξουν χωρίς καμιά δέσμευση ή παρεξήγηση, σεβόμενη το χρόνο και τις υποχρεώσεις τους:
UPDATE
Έχει μια πανέμορφη συννεφιά, ρομαντική, ερωτική, ποιητική, φθινοπωρινή ανέλπιστη χαρά, δώρο που σηματοδοτεί το τέλος των διακοπών και τα κεφάλια μέσα από αύριο. Πίνω καφεδάκι απολαυστικό και χαζεύω τα σύννεφα και τον καραφλό Υμηττό, που νιώθεις να τον αγαπάς σαν τον άντρα που έζησες μαζί του δυο ζωές. Μια όταν τον γνώρισες με το μαλλί μπούκλα και μια όταν τον χώρισες:)))) με αρχές καράφλας!
Με τέτοια ποιητική διάθεση κεφιού με βρήκε το πρωινό της τελευταίας Κυριακής του καλοκαιριού και σκέφτηκα να τα πω με μαντινάδες στις ευχές του Γιάννη, για να γίνει πιο δημιουργικό το μπλογκοπαίχνιδο.
Πάμε πάλι...
Ευχή σε μένα λοιπόν:
Να ζήσω χρόνους εκατό και πλια, η πεθυμιά μου
και να 'χω αυτούς που αγαπώ, κυρίως τα παιδιά μου.
Να μην τα στερηθώ ξανά, μονάχα αυτό ζητάω
και με κρυμμένα δάκρυα να τ' αποχαιρετάω.
Ευχή σε άλλον:
Να ζήσεις χρόνους εκατό και πλια, ευχή σου δίνω
κι οι μέρες και οι νύχτες σου με γιασεμί και κρίνο.
Ύπνο λουλουδοσκέπαστο να χαίρεσαι τα βράδια
και να 'χεις πάντα αγκαλιές, γλυκά φιλιά και χάδια.
Ευχή στον οχτρό:
Πετριές να 'ναι τα λόγια σου και πίσω να γυρνάνε
να καταλάβεις οι ψευθιές πόσο πολύ πονάνε.
Να μάθεις τί 'ναι ν' αγαπάς κι άλλους, έξω από 'σένα
να φρίττεις και να τύπτεσαι στα που 'χεις ειπωμένα
και προπαντός γραμμένα!
Έχει μια πανέμορφη συννεφιά, ρομαντική, ερωτική, ποιητική, φθινοπωρινή ανέλπιστη χαρά, δώρο που σηματοδοτεί το τέλος των διακοπών και τα κεφάλια μέσα από αύριο. Πίνω καφεδάκι απολαυστικό και χαζεύω τα σύννεφα και τον καραφλό Υμηττό, που νιώθεις να τον αγαπάς σαν τον άντρα που έζησες μαζί του δυο ζωές. Μια όταν τον γνώρισες με το μαλλί μπούκλα και μια όταν τον χώρισες:)))) με αρχές καράφλας!
Με τέτοια ποιητική διάθεση κεφιού με βρήκε το πρωινό της τελευταίας Κυριακής του καλοκαιριού και σκέφτηκα να τα πω με μαντινάδες στις ευχές του Γιάννη, για να γίνει πιο δημιουργικό το μπλογκοπαίχνιδο.
Πάμε πάλι...
Ευχή σε μένα λοιπόν:
Να ζήσω χρόνους εκατό και πλια, η πεθυμιά μου
και να 'χω αυτούς που αγαπώ, κυρίως τα παιδιά μου.
Να μην τα στερηθώ ξανά, μονάχα αυτό ζητάω
και με κρυμμένα δάκρυα να τ' αποχαιρετάω.
Ευχή σε άλλον:
Να ζήσεις χρόνους εκατό και πλια, ευχή σου δίνω
κι οι μέρες και οι νύχτες σου με γιασεμί και κρίνο.
Ύπνο λουλουδοσκέπαστο να χαίρεσαι τα βράδια
και να 'χεις πάντα αγκαλιές, γλυκά φιλιά και χάδια.
Ευχή στον οχτρό:
Πετριές να 'ναι τα λόγια σου και πίσω να γυρνάνε
να καταλάβεις οι ψευθιές πόσο πολύ πονάνε.
Να μάθεις τί 'ναι ν' αγαπάς κι άλλους, έξω από 'σένα
να φρίττεις και να τύπτεσαι στα που 'χεις ειπωμένα
και προπαντός γραμμένα!
Read more!
.jpg)
