Tο εξώφυλλο βιβλίου με την ιστορία του μνημείου Νερατζέ στο Ρέθυμνο.
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΔΙΚΤΥΟ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΔΗΜΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
1η Διάλεξη
Τα οθωμανικά μνημεία της πόλης μας
Δημαρχείο Ρεθύμνου, Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008
Ομιλητής: Ηλίας Κολοβός
Στη διάλεξη θα περπατήσουμε νοερά μαζί στην πόλη μας, για να επισκεφτούμε, με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας, τα μνημεία και την ιστορία του Ρεθύμνου στα χρόνια των Οθωμανών. Για να καταλάβουμε την ιστορία των μνημείων στα χρόνια αυτά θα χρησιμοποιήσουμε τη μεταφορά της θεατρικής σκηνής: η πόλη του Ρεθύμνου, ως σκηνικό, όφειλε μετά την οθωμανική κατάκτηση να αναδεικνύει την κυριαρχία του οθωμανικού ισλάμ. Για να στηθεί το νέο σκηνικό, οι Οθωμανοί χρησιμοποίησαν κυρίως κομμάτια του παλιού σκηνικού, που είχαν στήσει οι Βενετοί ώστε να παραπέμπουν οι αποικίες τους στη Γαληνοτάτη· ανασημασιοδότησαν όμως τα σκηνικά αυτά υλικά, με κατάλληλες προσθήκες, ώστε να συμβολίζουν στο εξής τη δική τους κυριαρχία. Παράλληλα, έφτιαξαν, όπου χρειαζόταν, νέα σκηνικά, για να διατρανώσουν το μήνυμα της υποταγής στην κυριαρχία τους. Σήμερα, τα σκηνικά αυτά, μαζί με παλαιότερα και νεότερα οικοδομήματα, κοσμούν την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης του Ρεθύμνου, ως στοιχεία της πολύμορφης ιστορίας της.
Ο Ηλίας Κολοβός είναι Λέκτορας Οθωμανικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και συνεργάτης του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας. Έχει δημοσιεύσει μεταξύ άλλων μελέτες για τις νησιωτικές κοινωνίες του Αιγαίου και την Κρήτη στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας. Επιμελείται την καταλογογράφηση και παρουσίαση των οθωμανικών μνημείων της Κρήτης στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακή Κρήτη» του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (www.digitalcrete.ims.forth.gr).
Η χαρά του ιστολογείν και πόσο μικρός είναι ο κόσμος! Όταν προχθές ανάρτησα το ποστ του Τζουγανάκη με την Κοξαρέ, δεν φαντάστηκα ότι θα υπήρχε άνθρωπος που θα αναγνώριζε το ερειπωμένο αρχοντικό της φωτογραφίας στον λόφο της Κοξαρές και θα μου έγραφε: «Πρόκειται για τα ερείπια του αρχοντικού του μεγάλου κρητάρχοντα του 17ου αιώνα Ιάκωβου Καλλέργη. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε ίχνος, ούτε καν αυτά τα ερείπια.» Έτσι αυτή η φωτογραφία στάθηκε αφορμή να γνωρίσω τον εκλεκτό συμπατριώτη μου από το Ρέθυμνο, τον γιατρό Μανόλη Καλλέργη ο οποίος είναι και πρόεδρος του Συνδέσμου Διαδόσεως Καλών Τεχνών του Ρεθύμνου και όχι μόνο. Έχει γράψει λοιπόν και το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για την ιστορία των Καλλέργηδων «Εισαγωγή την ιστορία των Καλλεργών» και μου είπε πολλά και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα για μια γυναίκα, την Μαρία Καλλέργη την πιανίστα, που η ιστορία της, όπως μου την περιέγραψε, μου θύμισε την πασίγνωστη πια, Λου Σαλομέ. Έχουν μάλιστα στο Ρέθυμνο την Τετάρτη στις 12 Νοεμβρίου, ένα μουσικό αφιέρωμα στην Μαρία Καλλέργη! Δυστυχώς δεν θα μπορώ να είμαι, αν και πολύ θα το ήθελα, ελπίζω όμως να συντονιστώ με Μαραμή και Κληρονόμο που θα τους καλέσουν για μουσική βραδιά στο Ρέθυμνο. Να λοιπόν τα θετικά και οι χαρές του ιστολογείν. Τον Δημήτρη Μαραμή ο αγαπητός φίλος Μανόλης Καλλέργης, δεν τον γνώριζε. Τον έμαθε από την ανάρτηση, ενθουσιάστηκε κι επικοινώνησε μαζί του. Γνώριζε όμως τον φίλο μου τον Σκεύο τον Παπαϊωάννου, καθηγητή της Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου και μου έδωσε πολύ μεγάλη χαρά η συνειδητοποίηση μιας μεγάλης αλήθειας. Αυτής που λέει ότι ο κόσμος του Πολιτισμού και της Τέχνης είναι πολύ πολύ μικρός. Μα πόσο όμορφος αλήθεια! Να 'σαι πάντα καλά φίλε Μανόλη! Καλή επιτυχία σε ότι σχεδιάζετε και όλη μου την αγάπη στο λατρεμένο Ρέθυμνο που τόσο έχω νοσταλγήσει!
Ο Μανόλης Καλλέργης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1948. Υπηρέτησε παρατεταμένη στρατιωτική θητεία. Είναι γιατρός και υπηρετεί την μάχιμη ιατρική σαν παθολόγος. Ασχολείται και με την ιστορική έρευνα και ειδικότερα με την έρευνα θεμάτων Κρητικού ενδιαφέροντος. Ασχολείται επίσης με τη λογοτεχνία. Έχει γράψει βιβλία, μελέτες, λογοτεχνικά κείμενα και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά του Ρεθύμνου. Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Διαδόσεως Καλών Τεχνών του Ρεθύμνου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου διαφόρων άλλων φορέων της πόλης.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Οι Καλλέργηδες είναι μεγάλο σόι. Επηρέασαν την ιστορία της Κρήτης όσο κανένα άλλο. Ευτύχησαν να αναδείξουν ένα πλήθος σημαντικών προσωπικοτήτων και έδειξαν ένα ασυνήθιστα μεγάλο δυναμισμό ώστε να επεκταθούν ακόμη και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας. Η διερεύνηση της προσφοράς των Καλλεργών στον Ελληνισμό είναι ένας από τους βασικούς στόχους αυτού του βιβλίου. Για τη συγγραφή της ιστορίας της οικογένειας αυτής δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα κάποια ολοκληρωμένη προσπάθεια. Έχουν βέβαια δημοσιευθεί σημαντικές εργασίες για επιμέρους θέματα από σημαντικούς ερευνητές αλλά λείπει μια ευρύτερη θεώρηση. Αυτός ήταν ο δικός μου στόχος: Μια όσο το δυνατόν ευρύτερη θεώρηση της ιστορίας της σημαντικής οικογένειας, που ενώ απευθύνεται σε ευρύ αναγνωστικό κοινό, δεν θυσιάζει ποτέ την ιστορική αλήθεια. Η συλλογή των στοιχείων για την εργασία αυτή, πήρε πολύ χρόνο. Είκοσι χρόνια έρευνας χρειάστηκαν, μέχρι να φθάσω σ’ αυτή την έκδοση. Πιστεύω πως ο χρόνος δεν πήγε χαμένος. Η σημασία της οικογένειας των Καλλέργηδων είναι τόσο μεγάλη για την Κρήτη, ώστε άξιζε τον κόπο. Δίδεται έμφαση στα όποια ιστορικά στοιχεία σώζονται πάνω στο νησί της Κρήτης και αφορούν την οικογένεια. Τα οικόσημα, οι επιγραφές τα τοπωνύμια και οι εκκλησίες που σώζονται στο νησί, είναι οι πολύτιμες πηγές που μας δίνουν πληροφορίες για την ιστορική διαδρομή των Καλλέργηδων. Ο συνδυασμός των πληροφοριών μας οδηγεί στα κατάλληλα συμπεράσματα για τους κλάδους που διαμορφώθηκαν στα διάφορα γεωγραφικά διαμερίσματα της Κρήτης και τη δραστηριότητά τους, ενώ τα δημοτικά τραγούδια που από ένα μεγάλο βάθος χρόνου έφθασαν μέχρι τις μέρες μας για να φέρουν τον απόηχο της παλιάς δόξας, συμπληρώνουν την εικόνα Οι βιογραφίες των σημαντικότερων Καλλέργηδων θεωρήθηκαν απαραίτητο να συμπεριληφθούν. Κύριο μέλημά μου ήταν η αντικειμενικότητα, βασική αρετή κάθε ιστορικού κειμένου. Τα στοιχεία έχουν ελεγχθεί και διασταυρωθεί όσο ήταν δυνατό. Δεν παρασύρθηκα σε υπερβολές. Ευχαριστώ όσους με ενθάρρυναν και όσους με βοήθησαν. Εύχομαι η έκδοση αυτή να συμβάλλει στη μελέτη της οικογένειας των Καλλεργών και να δώσει ώθηση για παραπέρα έρευνα η οποία είμαι βέβαιος πως θα αποφέρει πολλά και ενδιαφέροντα.
To PALAZZO CALERGI στη Βενετία
To οικόσημο Καλλέργη στο PALAZZO CALERGI στη Βενετία
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΔΙΑΔΟΣΕΩΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΕΡΓΗ
Cyprian Kamil Norwid, Maria Kalergis 1845
Η ρομαντική ιστορία μιας γυναίκας που αγάπησε τη Μουσική και αγαπήθηκε από ποιητές και συνθέτες της Ευρώπης του 19ου αιώνα
Αφηγείται: Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ Στο πιάνο: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΙΧΑΛΑ Ερμηνεύει τα έργα που αφιέρωσε ο FRANTZ LISZT στη ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΕΡΓΗ:
1. FRANTZ LISZT, Salve Maria de Jerusalem. 2. FRANTZ LISZT, Premiere Elegie, S130 (1874)
Η ιστορία της Marie Kalergis είναι μια ρομαντική ιστορία. Ακόμη, είναι μια ιστορία γεμάτη μουσική. Γιατί η ξεχωριστή αυτή γυναίκα αγάπησε τη μουσική όσο τίποτα άλλο, και της έτυχε να ζήσει κοντά στους μεγαλύτερους Ευρωπαίους μουσουργούς του 19ου αιώνα. Είχε και άλλα χαρίσματα: Ήταν πολύ όμορφη και πολύ έξυπνη. Κι ακόμη, είχε την τύχη να είναι και πλούσια συγχρόνως. Όλα αυτά δεν θα ήταν αρκετά για να αποφασίσω να ασχοληθώ μαζί της, αν δεν υπήρχε και το άλλο: Πως το Γενάρη του 1839 παντρεύτηκε τον Κρητικής καταγωγής Ιωάννη Καλλέργη. Με το γάμο αυτό η Marie παρέλαβε το αρχαιότατο Κρητικό επίθετο, το οποίο, αν και δεν ήταν καν Ελληνίδα, δεν ηθέλησε να το αποχωρισθεί ποτέ μέχρι το τέλος της ζωής της. Μ’ αυτό το επίθετο έγινε γνωστή στους μουσικούς κύκλους της Ευρώπης, και όχι μόνο σ αυτούς. Η ενδιαφέρουσα ιστορία της, είναι εντελώς άγνωστη στην Ελλάδα. Θεωρώ σημαντική τη δημοσίευσή της όχι μόνο για το συναισθηματικό στοιχείο που εμπεριέχει, αλλά και γιατί πιστεύω ότι αποτελεί μια ακόμη γέφυρα που μας συνδέει με την Ευρώπη, αυτά τα χρόνια που έχομε ανάγκη σαν Έλληνες , να πιστεύομε στην Ευρώπη.
ΚΑΤΑΓΩΓΗ
Η Marie Kalergis γεννήθηκε στη Βαρσοβία στς 7 Αυγούστου του 1822. Ήταν κόρη του Frederic Nesselrode, διοικητή της χωροφυλακής της Βαρσοβίας. Όμως οι Nesselrode, αν και ζούσαν στην Πολωνία, είχαν Γερμανική καταγωγή. Αυτό διότι στα μέσα του 18ου αιώνα τα νεώτερα μέλη της οικογένειας εγκατέλειψαν τις Γερμανικές κοιλάδες, ζητώντας μια καλύτερη τύχη ανατολικά, στην Πολωνία και στη Ρωσία. Ουσιαστικά δηλαδή η Marie Nesselrode ήταν Γερμανίδα στην καταγωγή αλλά γεννήθηκε στη Βαρσοβία. Εκεί έζησε τα πρώτα χρόνια της. Πατέρας της ήταν ο Frederic Nesselrode, και μητέρα της η Πολωνέζα Thecla Gorska. Ενώ η μικρή Marie είναι σε ηλικία μόλις 6 ετών, βαριά σύννεφα απειλούν τη γαλήνη των παιδικών της χρόνων. Οι γονείς της έχουν οικονομικά προβλήματα και συγχρόνως βρίσκονται στα πρόθυρα του χωρισμού. Η μητέρα της, η Thecla, κρίνει πως οι συνθήκες για τη μικρή δεν είναι καλές και βρίσκει μια λύση: Πείθει τον εξάδελφό του συζύγου της, Charles Nesselrode, υπουργό των εξωτερικών και καγκελάριο της Ρωσίας και τη γυναίκα του κοντέσα Gouriew, να πάρουν μαζί τους και να αναλάβουν την ανατροφή της μικρής Marie. O πατέρας της Frederic συμφώνησε, αφού έτσι κι αλλιώς επρόκειτο να χωρίσει, και η αναχώρηση του παιδιού από το σπίτι φαινόταν αναπόφευκτη. Άλλωστε, οι προοπτικές για το μέλλον της κόρης του κοντά στον πανίσχυρο και πάμπλουτο εξάδελφό του ήταν άριστες. Έτσι η εξάχρονη Marie Nesselrode αποχωρίζεται πρόωρα τους γονείς της, και φεύγοντας από τη Βαρσοβία πηγαίνει στην Πετρούπολη όπου εγκαθίσταται μέσα στο ίδιο το υπουργείο των εξωτερικών.
Ας ακούσουμε τί θα απολαύσουν οι φίλοι του Ρεθύμνου την Τετάρτη.
Claudio Arrau plays Liszt Salve Maria de Jerusalem
Howard plays Liszt "Première élégie", S.196 (1874)
Το βιβλίο του Μανόλη Καλλέργη «Εισαγωγή την ιστορία των Καλλεργών», μπορείτε να το παραγγείλετε στο email του συγγραφέα ή να επικοινωνήσετε μαζί του στο τηλέφωνο: 28310 28949
ΓΑΒΡΙΕΛΑ, Η ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΗ ΕΤΑΙΡΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
-
Η εκπομπή «ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» διερευνά την προσωπικότητα μιας «κοινής»
γυναίκας που γοήτευσε τους άνδρες της εποχής και έμεινε αλησμόνητη για την
καλοσύνη...
Πριν από 13 χρόνια
Εμεις, για παντα εκδρομεις, παντου εκκρεμεις...
Ταξίδια μαγικά. Ταξίδια ονείρου... σε σύννεφα γαλάζια κι απαλά. Μα και ταξίδια αλαργινά σε τρικυμίες και βαθιά, μαύρα νερά...
Η μανία του ταξιδιού προέρχεται από τοποφοβία και όχι από φιλοτοπία. Όποιος ταξιδεύει πολύ, το κάνει για ν' αποφεύγει τον τόπο που αφήνει.
Καταχνιά,
Miguel de Unamuno
Γητεύτρια:
Γητεύω σημαίνει θεραπεύω, γλυκαίνω, ησυχάζω, ηρεμώ δια του λόγου και όχι γοητεύω... προς αποκατάστασιν του κύρους της λέξης! :)
Με λάσπη γήτευε τις πληγές, ο αέρας, ... Κι είσαι αέρας και γήτεψες τις πληγές μου, και των ματιών τα αίματα τ' απώθεσες στην καρδιά της πρώτης ανεμώνας.
Σοφία Φίλντιση
Είπε πάνσοφος φίλος κάποτε και το επιβεβαιώνω διαρκώς: « Το Κρητικός και το Μανιάτης, δεν αποτελεί καταγωγή, αποτελεί... διάγνωση! » ;)
Κι εμεις, εραστες της στιγμης, εκφραστες της ζωης. Ναι, εμεις...
Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΑΠΕΜΕΙΝΕ
-
*RILEY **SAGER*
Μετάφραση ΚΕΛΛΗ ΚΡΙΤΙΚΟΥ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 468, Νοέμβριος 2025
Το ψυχολογικό θρίλερ «Η Μόνη Που Απέμεινε» είναι το δεύτερο
...
Η σκούπα και η κούπα
-
Τις μέρες αυτές γίνονται τα πλέι οφ στην Ευρωλίγκα, στο μπάσκετ, για να
ξεχωρίσουν οι τέσσερις ομάδες που θα προκριθούν στον «τελικό γύρο των
τεσσάρων» -στ...
Θεά μιας νέας διδαχής!...
-
Με όμορφες επιδιώξεις θα δικαιωθούμε
Ο χρόνος μας ξηλώνει και μας ξαναράβει
Άτσαλο είναι το ψηφίο μας και το αποτέλεσμα
Αν ξοδευτούμε στο σκοτάδι όλες οι...
Ας χρησιμέψουν και τα παραμύθια σε κάτι…
-
Ώρες, ώρες, ιδίως σ’ εκείνες της περισυλλογής, συντροφιά με τον εαυτό μας,
οι μέρες, οι ώρες, οι στιγμές, συχνά γίνονται ακατανόητο παραμιλητό.
Φεύγουν...
Το Σύνταγμα της Hδονής: Κ.Π. Καβάφης
-
Henri Matisse : Le Bonheur de vivre (η χαρά της ζωής) … Ο έρωτας κι ο
θάνατος συμβασιλεύουν. Κι οι άγγελοι χάνονται ψηλά μέσα στο δειλινό που
λογαριάζετα...
ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ ,ΕΚΔ.ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗ
-
Α Υ Τ Ο Ι / Ο Ι Δ Ι Χ Ω Σ Σ Η Μ Α Σ Ι Α
Επεσαν στο ποτάμι
στις σελίδες των σκοτεινών δρόμων
αν οι σελίδες σου διαβάζονται ανάποδα
θα χαρώ να τις ...
Υπόγειες δίνες
-
Το βίωμα της ετερότητας, το αίσθημα της ξενότητας και το μοίρασμα ανάμεσα
σε δύο κόσμους, δύο πολιτισμούς και δύο θρησκείες με τον συνακόλουθο
διχασμ...
EPPINGEN GERMANY - HEIMATTAGE 2007
-
Το 2007 επισκεφθήκαμε το Eppingen και είμασταν τυχεροί γιατί γιόρταζαν
εκείνη την ημέρα την Heimattage, δηλαδή την ημέρα Πατρίδας. Ήταν μια πολύ
ωραία γι...
Κατηφορίζει το καλοκαίρι
-
Τώρα, καθώς κατηφορίζει
στο μουσκεμένο από τις βροχές
μονοπάτι των ματιών μας
το καλοκαίρι
σβήνει σιγά σιγά το μελάνι
απ’ τα σχολικά μας γραψίματα
ξεθω...
Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
-
Ποιός είναι ο δολοφόνος; Με αυτό το εύλογο ερώτημα προσέρχεται στο
μυθοπλαστικό σύμπαν του βιβλίου ο αναγνώστης.Ακολουθούν κι άλλα ερωτήματα
όπως γιατί...
... του καλειδοσκόπιου..
-
Έχετε παίξει κι εσείς , πιτσιρικάδες, με καλειδοσκόπιο; Θυμάστε που κάθε
φορά που ένας από μας, τους χρήστες, εστίαζε/παρατηρούσε, έβλεπε και
διαφορετ...
Δεκαεπτά χρόνια χωρίς τη Δανάη Στρατηγοπούλου
-
Δεκαεπτά χρόνια χωρίς τη σπουδαία ερμηνεύτρια, ποιήτρια, συγγραφέα και
μεταφράστρια Δανάη Στρατηγοπούλου. Ήταν σπουδαία σύζυγος, μητέρα, γιαγιά
και φίλη....
Αδιαπραγμάτευτα
-
πήραν και τα νέφη μπαρούτι - ναυάγησαν οι βάρκες τ' ουρανού με τόσο μένος
ανθρώπινο. μόνο η ανάμνηση - τικ τικ τακ - έσταζε το στέγαστρο της πόλης -
ακατέρ...
-
Ο δράκος του φθινοπώρου
Σ' ένα μεταποκαλυπτικό κόσμο μεγαλώνουν τρία παιδιά που δεν γνώρισαν τίποτ'
άλλο στη ζωή πέρα απ' την πραγματικότητα που τους...
Ο χαμένος ημιτελικός
-
Βαριά κατήφεια, Ψυχοπλακωθήκαμε. Ένα βήμα πίσω, στην ψυχραιμία. Στην
ψυχραιμία που έλλειψε από όλους. Από το παρκέ, από τον πάγκο, από την
κερκίδα, από ...
Όλα είναι εδώ και όλα για πάντα……
-
*«Μου κόβεται η ανάσα πάντα... *
*Παράξενο που είναι... *
*σε νιώθω τόσο κοντά μου αλλά τόσο μακριά μου...*
*Θέλω να μοιραστούμε κάποια φορά ένα ταξ...
Των ψυχών.
-
Στα νεκροταφεία σήμερα ανάβουμε κεράκια στους νεκρούς μας. Φιγούρες
γυναικείες περπατούν στους στενούς χωμάτινους διαδρόμους, σκύβουν, ανάβουν
κεράκι,...
Ο ΙΩΒΗΛΑΙΟΣ ΟΡΙΖΩΝ
-
Στην πλατεία τα υπαίθρια τραπέζια Και τα καθίσματα εκτείνονταν καθ' όλο το
πλάτος και τη σφαίρα του γνωστού αγνώστου κόσμου, Οι άνθρωποι υπήρχαν εκεί
σαν α...
«πρόσεΞε μη μ' ερΩτευτείς»
-
έκαναν Έρωτα με πάθος νιόπαντρων. εκείνη ήταν μια πάρα πολύ όμορφη γυναίκα.
κάποτε. και τώρα ήταν πάρα πολύ όμορφη, αλλά να, στο κάπως πιο
μεταχειρισμένο. ...
Λιστα Γενάρη
-
Μην παραπονιέσαι, ούτε ένας μήνας δεν πέρασε κι επέστρεψα.
Σάββατο απόγευμα. Ήπιαμε τα κρασάκια μας με τον Δημήτρη το μεσημέρι και
ακούω ελληνικό fm. Ο ...
ΑΧ ΒΡΕ ΑΝΝΑ!…
-
-Αχ βρε Άννα!… Αυτό το «Αχ βρε Άννα», ξέρετε πόσες φορές το έχω ακούσει από
φίλους και γενικά δικούς μου ανθρώπους, στην ζωή μου?… Αυτό το «Αχ βρε
Άννα», τ...
κρέμονται
-
Δύο φωτογραφίες στον τοίχο
κρέμονται
νερά τρεχούμενα στη μια
πουλιά πετούν στην άλλη
έχουν μια κίνηση και οι δυο
Υπάρχουν έπιπλα μέσα στη σάλα
που εμποδίζ...
-
Ανακοίνωση Το παρόν ιστολόγιο τελεί υπό όρους άδειας ξεκούρασης από
την συγγραφή (13 συνεχόμενα χρόνια με 1.140 αναρτήσεις). Προϊόντος του
χρόνου θα ...
Ο άγιος Δημήτριος, ο άγιος Νέστωρ και το ΑΠΘ
-
Διάβασα σε κάποιον τοίχο του Facebook κάτι που δεν γνώριζα: Σήμερα
γιορτάζει η Θεσσαλονίκη και [...] το ΑΠΘ. Το πανεπιστήμιο λέγεται
"Αριστοτέλειο",...
Νίκος Τζαβάρας και Ιωνικός Α.Σ. Νέας Φιλαδέλφειας
-
Με αφορμή το κόψιμο της πίτας του Ιωνικού Α.Σ. Νέας Φιλαδέλφειας για το
2020, ξαναγύρισα για λίγη ώρα στα παιδικά και στα εφηβικά μου χρόνια και
στον Ιω...
Ο λαός κοιμάται, αλλά η τύχη του δουλεύει
-
Η Γαλλική Επανάσταση προετοιμάστηκε χρόνια. Ο λαός έβραζε σε καζάνια μαύρης
κόλασης πολλά χρόνια. Όχι 10 ή 20 αλλά πάνω από 100.
Η Ρώσικη το ίδιο.
Και ...
Το τασάκι
-
*Ιθάκη*
*https://greece.terrabook.com/wp-content/uploads/ithaca-travel-guide-beaches-accommodation.jpg*
*Ιθάκη*
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθά...
Ομαδική Έκθεση φωτογραφίας “EN.GRAMS"
-
Το ΒΟΟΖΕ σας προσκαλεί στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “EN.GRAMS".
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 31Μαΐου στις 20:30 και η
έκθεση θ...
Χνάρι
-
Τις προάλλες φωτογράφισα ένα σκακιστή στο Πανελλήνιο με ζουμ. Δύο κλικ. Η
σκέψη πριν την κίνηση και το μετέωρο χέρι πάνω από την σκακιέρα. Στεκόμουν ...
Territory
-
Είναι τόσα πολλά, καημένε. Τα ανοιχτά ζητήματα ντε! Τα πολιτικά μας, τα
κοινωνικά μας, τα οικονομικά μας, τα ψυχοσωματικά μας. Τί να πρωτοσυζητήσει
δα κα...
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
-
*Σκάψε καλά, γέρο τυφλοπόντικα*
*Σουίτα για ηθοποιό και μουσικό αυτοσχεδιασμό*
Βασισμένη στο έργο του Ζοζέφ Αντράς
*Ακόμα κι αν απομείνει μονάχα ένας σ...
Νεο-Ελληναράδες..
-
"..Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
σ’ ένα κλουβί γραφείο σαν αγρίμι
παίζω ατέλειωτο βουβό ταξίμι.
Έλληνας νεοέλληνας
...
Λόγος ζωής
-
Υπάρχει λόγος να ανιχνεύεις λέξεις στο σκοτάδι. Ένας αντάρτης στίχος να
βρεθεί ίσως φωτίσει με τη λάμψη του το Σύμπαν. Τάκης Τσαντήλας
___________________...
Ερώτηση κρίσεως
-
Γονάτισε ανθρωπάκι,
σκούπισ' τις μπότες του αφέντη σου,
φίλα τις άκριες των χεριών του,
σκύψε, κολάκεψε,
πάτα γερά πάνω στα στήθια τ' αδελφού σου
για...
Πληγή στο καλάμι
-
Πριν να ζητήσω να σκάσουν τα πουλιά
Πέρασα την γέφυρα Φόρθστρητ στο Εδιμβούργο
Βέβαιος πως τέρμα οι λαογραφίες αφού
Με περίμενε ζωή κρυστάλλου και χάλυβα...
Επανένωση της Τάξης μας με Απολυτήριο το 1983
-
Τα re-union δεν τα καταλάβαινα... έλεγα πως για να χαθείς αποτελεί επιλογή,
οπότε τι νόημα έχει... Μέχρι που λόγω φ/β αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε ο ένας
το...
"Αυτός ο μαύρος τόπος θα πρασινίσει κάποτε"
-
Η Αμοργός του *Νίκου Γκάτσου* εκδόθηκε το 1943, χρονιά ορόσημο για την
νεοελληνική ποίηση, μιας και λίγους μήνες νωρίτερα είχαν προηγηθεί ο
Μπολιβάρ του ...
Το ζήτημα της απλής και άδολης( ; ) αναλογικής..
-
Της Απλής και άδολης (;) ανα-λογικής...
Η κουβέντα για το εκλογικό σύστημα είναι διαρκής. Και καλώς είναι διαρκής,
καθώς το εκλογικό σύστημα ανήκει στον...
Οι αρκουδες..κι εγω
-
Αγαπητα μου και παιχνιδιαρικα φατσουλινια, κοινως..μουτρακια! Ενας ακομη
χρονος συμπορευσης φθανει στο τελος. Λεω σημερα να μην σας κουρασω με κατι
βαρυγδο...
Η χρησιμότητα των βιβλίων.
-
Το βιβλίο είναι το πρώτο που αποκτήσαμε στη βιβλιοθήκη μας. Λέγεται «απαλά
ζωάκια». Ο παππούς το αγόρασε, παρακινούμενος από εκείνο τον
μεγαλοϊδεατισμό των...
216. Άγγελος Σταματίου: Αλεξάνδρεια
-
Avenue Fouad 185
Τα κυριακάτικα ηλιογέρματα θε να σβήσουνε σύντομα
απ' τη μνήμη σου στην οδό Φουάντ
που θα γίνει μια λεωφόρος σαν όλες, δίχως νόημα και
χω...
ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ αρ.10
-
*Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες *
*Με χαρά σας ανακοινώνουμε την έκδοση του 10ου τεύχους του περιοδικού
Κουκούτσι.*
*Επισυνάπτουμε το δελτίο τύπου του τεύ...
Ανασύνταξη
-
Λευκό το χαρτί
μαύρη η ψυχή
την μαυρίλα θέλω να ξεράσω
η ψυχή μπας και ξαλαφρώσει
να βρει χώρο μια νέα ανάσα
να βρει χώμα νέος σπόρος
να τον ποτίσω με το...
Οι μετόπες της ζωής μας.
-
Σαν κοίταξα ξοπίσω μου κι αυτά τα μόνα ίχνη των ποδιών μου χάθηκαν.
Μονομιάς σβήστηκαν από την άμμο λες και στο σήμερα δεν ήρθα από το χθες.
Μπερδεύτηκαν ο...
Ο Λένιν για την ελευθερία της Τέχνης
-
"Κύριοι αστοί ατομικιστές, πρέπει να σας πούμε πως οι λόγοι σας για απόλυτη
ελευθερία, είναι απλώς υποκρισία. Σε μια κοινωνία που στηρίζεται στην
εξουσί...
237 ~ διάλογοι, iii
-
*ΜΙΚΡΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ*
5
«Ήρθες απόψε; Δεν σε βλέπω - »
«Πλάι σου είμαι και σε σκέπω,
πλασμένη απ' όλες τις αγάπες
που πίστεψες - όπως μου τα 'πες'
...
ΠΡΑΓΑ (Σπουδή του Γιόζεφ Κ.)
-
Ήμουν στην Πράγα κι’ έπεφτε σκοτάδι,
με τ’ όνειρο του Κάφκα ταξιδιώτης
σε Πύργο κατασκότεινο δεσμώτης
προσμένοντας μιας Δίκης το σημάδι
Ήμουν στη...
Πώς διαβάζονται τα εξωσχολικά βιβλία…
-
Μόνες στο σπίτι με τον μπαμπά που έχει κι από πάνω άδεια είναι ό,τι
χειρότερο μπορεί να μας συμβεί. Καλά, για θάλασσα ούτε κουβέντα. -Πάρτε
κανένα βιβλίο κ...
-
"Τον είδε τον ωραίο ληστή
την ώρα που πηδούσε
απ το παράθυρο.
Έκτοτε
αφήνει την πόρτα της
ολάνοιχτη.
τα υπόλοιπα κοσμήματά της
σε θέση προσιτή
Δεν ξανάρθε.¨
Υπεραστικό
-
Αργείς
σαν ήλιος που ξεχάστηκε στον φάρο.
Δεν θα σου πω που σ' αγαπώ·
το κύμα σου ξεπλένει το μυαλό
κι αποφοιτώ με βότσαλα αριστίνδην.
Τρίβω με άμμο την από...
ΛΑΒΑΜΕ...
-
Καλημέρα.
Με τον γραπτό λόγο ποτέ δεν τα πήγαινα ιδιαίτερα καλά....
Δεν ξέρω τι με έπιασε απόψε.... (;) Μάλλον φταίνε τα ποτά που έχω
κοπανήσει.
Το σκέφτ...
ΩΔΗ ΣΤΟ ΝΤΟΥΕΤΟ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
-
Πάνε πεντέμιση χρόνια, υπομονετικοί μου αναγνώστες, που σας είχα φιλέψει
ένα βρομόστομο ανοσιούργημα του αγαπημένου μου Κάτουλλου. Τα ‘φερε έτσι η
τύχη, κα...
Η ζωή σε pixels
-
*Μεταξύ φίλων.* Βρυξέλλες, 2011. *Μ*ικρή αντιπαθούσα τις
φωτογραφίες∙ ιδίως αυτές που με απεικόνιζαν. Με έβρισκα άσχημη, σχεδόν
απωθητική∙ το στό...
Νικηφόρος Βρεττάκος, Η αναχώρηση
-
Η αναχώρηση
*Ευγενία Κ. Βρεττάκου*
Κατιφέδες, χρυσάνθεμα, βασιλικά και αρμπαρόριζες,
θαρρούσε κανείς πως ανθίζανε στο λιτό φέρετρό σου,
ως να ρέαν στο βάθο...
Xρόνης Μίσσιος, σήμερα που τα κεραμίδια στάζουν
-
"*Η επανάσταση είναι προσωπική υπόθεση του καθενός μας...*"
*Χρόνης Μίσσιος: Τα κεραμίδια στάζουν*
(εκδόσεις γράμματα, 1991)
*Χρόνης Μίσσιος: «Συνεργασία ...
Γίνε... 007!
-
[image: jamesBond]
Την ευκαιρία να γίνει ο καθένας μας... 007 δίνει ένα νέο καταπληκτικό
διαδραστικό ιντερνετικό παιχνίδι. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στο πλαί...
Στεριανό παραγάδι
-
*ΥΛΙΚΆ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΉ ΤΟΥ ΣΤΕΡΙΑΝΟΥ ΠΑΡΑΓΑΔΙΟΥ ΜΑΣ:*
* 1) Λεκάνη ή κοφίνι.*
* 2) Φελλό για το χείλος της λεκάνης *
*3) Πετονιά νούμερο από 0,70 έως 0,90...
ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΚΑΡΕ-ΚΑΡΕ (...το σίκουελ)
-
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση και το Ελληνικό σινεμά, παρουσίαζε και τα δυο με
τρόπο μοναδικό ! Όπου φτώχεια σκέτη, ετοιμαστείτε για μελόδραμα. Κεντρικός
άξ...
The Dark Knight Rises (2012)
-
Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή [image: The Dark Knight Rises, Poster]
4.5/5
Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Σενάριο: Christopher Nolan, Jonathan Nolan, Da...
Συλλέκτης στιγμών
-
Μια νύχτα μου ΄δειξες καρδιά μου
το αγαπημένο σου αστέρι
έκανα να έρθω πιο κοντά σου
και εσύ μου άπλωσες το χέρι
Μετά μου ζήτησες μια χάρη
"ότι μου λείπει, ...
Fra Angelico's Crucifixions
-
Ο μεγάλος ζωγράφος από τη Φλωρεντία έχει επιδείξει πολλά έργα με θέμα την
Σταύρωση σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Ο Fra Angelico
έχει συ...
Πρώτο [της χρονιάς] και τελευταίο ;-)
-
Dear Diary, Ετούτο το blog για μένα ήταν, απ’ την αρχή, διασκέδαση. Κι ένα
ιδιότυπο «ημερολόγιο», μια και τα περισσότερα πράγματα που έγραφα εδώ ήταν
απλά...
το χρώμα της αναμονής
-
*τι χρώμα έχει η αναμονή*
*στα πιο ψηλά μπαλκόνια *
*τι μουσική, τι ήχο έχει*
*όταν μακριά οι υπόλοιποι γλεντούν*
*μετά τον κατακλυσμό*
*τι νόημα έχει το π...
Άλλο (royal έκδοση)
-
Ειν' άλλο να 'σαι πρίγκηπας και άλλο ο αλήτης
άλλο είναι τα Χάιλαντς και άλλο ο Ψηλορείτης
άλλο να είσαι θεατής κι άλλο προσκεκλημένος
αλλό και στην τηλεόρασ...
Είμαι ρατσιστής και φασίστας
-
Mετά από την ηρωική μάχη κατά του φασισμού σήμερα (Πάτρα, Watson) κερδίσαμε
κάτι.
1. Πολλοί ανέτρεξαν στην Wikipedia να διαβάσουν ποιός τελοσπάντων είναι...
Ο «Άσχημος»
-
Όλοι στην πολυκατοικία μας ξέραμε τον «Άσχημο». Ήταν ο αλητόγατος της
γειτονιάς. Tρία πράγματα του άρεσαν στη ζωή: Να καυγαδίζη, να τρώει
σκουπίδια και -ας...
Σαν ορφανέψει μια καρδία...
-
Μία που άκουσα στο ραδιόφωνο...
*Σαν ορφανέψει μια καρδία*
*από την πρώτη αγάπη...*
*Όσες κι αν κάνει παίρνουνε*
*το ίδιο μονοπάτι...*
SWELL
-
*....θα πεί υπόκωφο κύμα. ...*
Ενα κύμα πολιτών που επιτέλους μπορεί να αποφασίζει για την τύχη του. Που
δεν αφήνει τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του στ...
Άνθη στα δύσκολα....
-
.
. Όταν μέσα στ΄αγκάθια ανθίζουν τέτοια λουλούδια που σ΄αφήνουν άφωνο,
. όταν για πολύ καιρό, πίσω από την σιωπή και την ακινησία τους κρύβεται
και προετ...
Για την Ιμβριώτισσα μάνα
-
«Επειδή ο Θεός δεν μπορεί να βρίσκεται παντού, έπλασε γι' αυτό τη μάνα»,
ειπώθηκε από τα χείλη κάποιου τόσο εύστοχα, αφού η μάνα είναι αυτή που με
τη δύνα...
Σ' έναν γάτο
-
*Είσαι πολύ πιο σιωπηλός απ' τους καθρέφτες *
*και πιο κρυφός από την πολυκύμαντη αυγή' *
*είσαι κείνος ο πάνθηρας που μόνο από μακριά, *
*...
Ο έναστρος ουρανός
-
Που πηγαίνατε;
Βόνιτσα για το τετραήμερο.
Τι έβλεπες μπροστά σου.
Ποτέ δε βλέπω μπροστά, χάζευα τη θάλασσα και τον ουρανό.
Θυμάσαι το αυτοκίνητο;
Οχι, ...
ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ
-
Επιστρέφουν κάποτε
στα γερασμένα σώματα
οι μνήμες των ερώτων.
Χαμηλωμένα φώτα,
τσιγάρο στα χείλη,
το χαλασμένο εκκρεμές
μιας αργής μουσικής.
Χορευτικό κυνη...
Μανόλης Αναγνωστάκης, Αφιέρωση
-
Διαβάζει ο *Μανόλης Αναγνωστάκης*.
Αφιέρωση
Για τους ερωτευμένους που παντρεύτηκαν
Για το σπίτι που χτίστηκε
Για τα παιδάκια που μεγάλωσαν
Για τα πλοία π...