Αν με πηγαίναν αύριο στην κρεμάλα
μανούλα μου, μανούλα, δόλια μάνα
ξέρω ποιανού το δάκρυ στάλα στάλα
θα 'πεφτε από τα μάτια τα μεγάλα
μανούλα μου, μανούλα, δόλια μάνα
Μια και με γράψανε φονιά
πήρα τον κόσμο παγανιά
και την ζωή σεργιάνι
κακό να κάνω στους κακούς
που εσύ μονάχα τους ακούς
μα ο νους σου δεν τους βάνει
Στην ερημιά που 'χα βρεθεί
με το 'να χέρι στο σπαθί
και τ' άλλο στο βαγγέλιο
ήρθαν μανάδες κι ορφανά
κι είπα το δάκρυ που πονά
να τους το κάνω γέλιο
Μα τώρα που 'φτασε η στιγμή
να κλείσουν οι λογαριασμοί
ποιός τάχα θα μπορέσει
να δει πως είχα μια καρδιά
σαν της αγάπης τα παιδιά
και να με συγχωρέσει;
O Πασχάλης Τερζής δεν τραγουδάει εδώ. Κεντάει... Το μπουζούκι δε... Αχ! Μανούλα μου!
Αααααα ρε Μάνο! Στις γειτονιές του παραδείσου θα τα πίνετε με Γκάτσο απόψε!
Read more!
.jpg)
