Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λαμπέτη Έλλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λαμπέτη Έλλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Μαΐου 2008

Copy paste και δεοντολογία στο δίκτυο. Πέφτεις συχνά σε κείμενά σου ή σε λέξεις σου και ξαφνιάζεσαι, όταν δεν αναφέρεσαι καν...



Η αγαπητή Κίρκη, έχει κάνει εξαιρετική δουλειά για την Έλλη Λαμπέτη και την ευχαριστούμε. Πραγματικά αυτά που έχει ανεβάσει είναι πολύτιμα.
Χαίρομαι που της άρεσαν τόσο τα λόγια μου και η αναφορά μου στο τελευταίο βαλς και που τα συμπεριέλαβε αυτούσια στις σημειώσεις του βίντεο! Έτσι όμως που το έχει, χωρίς αναφορά πηγής, μοιάζει σα να είναι δικά της λόγια. Κι όχι ότι είναι κάτι ιδιαίτερα σοβαρό, αλλά είναι θέμα δεοντολογίας κι επιπλέον θα ήθελα να έχω την ευθύνη των λόγων μου. Το έχω πει άπειρες φορές, ότι χαίρομαι αν από τις αναρτήσεις μου μαθαίνουν, εξυπηρετούνται ποικιλοτρόπως σε εργασίες ή παρουσιάσεις. Όμως η αναφορά πηγής με ένα λινκ είναι το ελάχιστο που οφείλουμε σ' αυτόν του οποίου αντιγράφουμε έστω μια λέξη.

Γράφει η Κίρκη στο you tube, όπου έχει ανεβάσει το βίντεο:

Του Σώμερσετ Μωμ
ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Όταν το άκουσα πρώτη φορά, έμεινα άφωνη από έκσταση, θαυμασμό και συγκίνηση, για το πως αυτοί οι δυο άνθρωποι έπαιζαν με κάθε ίνα του κορμιού τους, πως κάθε χορδή της φωνής τους παλλόταν ανάλογα με τη συγκίνηση και πως, και οι ανάσες τους ακόμα, σε κάνουν να ριγήσεις βάζοντάς σε, με θαυμαστό, με μοναδικό τρόπο στο κλίμα του έργου. Και καλά να μαγεύεται το κοινό. Μαγεύτηκαν όμως και οι κριτικοί, που έγραψαν διθυράμβους για το εκπληκτικό αυτό ζευγάρι της σκηνής και της ζωής, με κορυφαία την επιτυχημένη και απόλυτα εκφραστική φράση που έγραψε ο Παύλος Μάτεσις για τη Λαμπέτη
«Αν ήμουνα θρήσκος, θα έλεγα πως, όποιος δεν έχει γοητευτεί από τη Λαμπέτη, θα πάει στην Κόλαση.»


- Να... αυτός είναι ο κατάλογος των καλεσμένων.
- Χμ...Μάλλον βαρετή φαίνεται η συντροφιά. Το όνομά μου βλέπω το σβήσατε από τον κατάλογο.
- Τι θα ωφελούσε να σε καλέσω αφού δε θα 'σαι εδω; Ποιόν λες να καλέσω στη θέση σου;
- Δεν ξέρω. Δε μ ' αρέσει καθόλου η ιδέα πως θα 'ρθει κάποιος άλλος στη θέση μου...Ν' αρχίσω να τις γράφω;
- Αν θέλεις.Θα είσαι γεμάτος χαρά που φεύγεις φαντάζομαι.
- Όχι.
- Είναι όμως ένα σπουδαίο βήμα στην καριέρα σου. Δεν είναι έτσι; Και θα 'πρεπε να σε συγχαρώ.
- Δεν το πιστεύετε στ' αλήθεια βέβαια πως θέλω να φύγω...Μου 'ναι ανύποφορη η ιδέα...
- Γιατί;
- Γιατί... ήμουνα πολύ ευχαριστημένος εδώ.
-Ήξερες όμως ότι δεν μπορούσες να μείνεις για πάντα στο Κάιρο...
- Γιατί όχι; Θα αισθανθείτε καθόλου την απουσία μου;
- Στην ...αρχή ασφαλώς...
- Δεν είναι και πολύ φιλικό αυτό που λέτε...
- Έτσι νομίζεις...
- Είμαι τόσο δυστυχισμένος...
- Ας συνεχίσουμε τις προσκλήσεις.
- Κλαίτε;
- Όχι, όχι δεν κλαίω. Πίστεψέ με δεν κλαίω.
- Βάλετ!
- Ήρθε τόσο ξαφνικά...Ποτέ δε φανταζόμουνα πως θα 'φευγες!
- Βάλετ!
- Μη με φωνάζεις έτσι σε παρακαλώ! Μη!
- Το 'ξερες πως σ' αγαπώ;
- Πώς μπορούσα να το ξέρω; Είμαι τόσο δυστυχισμένη!
- Δεν μπορούσα να πνίξω την αγάπη μου για σένα Βάλετ. Τώρα μπορώ να το πω. Τώρα που όλα τελειώνουν. Δε θέλω να φύγω χωρίς να το μάθεις. Σ' αγαπώ Βάλετ...


Εκφραστές, Αφιέρωμα στην Έλλη Λαμπέτη


Read more!

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2007

Ποιά είναι τα παιδάκια που οι Μεγάλοι αγαπούνε; Είναι τα παιδάκια που...υπακούνε!

Εδώ μέσα δε θέλω να ακούω άχνα! Μόνο τους χτύπους της καρδιάς σας! Κι αυτό πολύ είναι!

Δεσποινίς Μαργαρίτα!!! Ένα έργο του Roberto Athayde, στην εκπληκτική μετάφραση του Κώστα Ταχτσή! Ένα μοναδικό έργο, που υπάρχει στο τριπλό cd του Σείριου, «Έλλη Λαμπέτη: Αποσπάσματα θεατρικού λόγου». Η μουσική της εισαγωγής είναι μουσική του Μάνου Χατζιδάκι από το Ματωμένο Γάμο του Λόρκα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Έχει εξαιρετικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα.

Η τρίτη αρχή της Βιολογίας είναι το τέλος. Όλοι σας θα πεθάνετε!
Αύριο, θα σας βάλω να γράψετε μία έκθεση. Θέλω να είναι η ωραιότερη έκθεση της ζωής σας. Η πιο δημιουργική.
Θέμα: Η κηδεία σας.
Θέλω ο καθένας σας να περιγράψει την κηδεία του με δικά του λόγια, χωρίς αντιγραφές! Αν τσακώσω δυο κηδείες που να μοιάζουν μεταξύ τους, έστω και τόσο δα, θα τις μηδενίσω και τις δύο!
Θέλω ν' αφήσετε τη φαντασία σας να οργιάσει. Θέλω η κηδεία του καθενός να είναι πρωτότυπη. Μοναδική.
Έτσι, μόνον έτσι μαθαίνεται η Βιολογία!

Είχα την απίστευτη τύχη να την δω αυτήν την παράσταση με την Λαμπέτη, όταν ακόμα σπούδαζα. Ήταν ένα θεατρικό μονόπρακτο, που όχι μόνο δεν κούραζε, αλλά κρατούσε τους θεατές με κομμένη την ανάσα. Εκείνη πάνω στη σκηνή με μια έδρα, έναν πίνακα κι έναν σκελετό για το μάθημα της Βιολογίας. Μαθητές της, όλοι εμείς οι θεατές. Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα. Πάθαμε σοκ από την ερμηνεία της. Δεν είναι κάτι που μπορώ να καταγράψω. Δεν υπάρχουν λόγια. Το κείμενο του Ατάυντε φοβερά σκληρό. Η απόδοση του Ταχτσή έλεγε η ίδια, την είχε δυσκολέψει πολύ γιατί απέδιδε τις βωμολοχίες ακριβέστατα. Η Λαμπέτη μετά από επιμονή και καυγάδες, αφαίρεσε πολλές. Πολλά χρόνια μετά, είχα την τύχη να ξαναδώ το ίδιο έργο στο Φούρνο, με την Μπαζάκα. Και μάλιστα καθόμουν δίπλα δίπλα με τον Μπένι και τη γυναίκα του. Τυχαία φυσικά! :) Συγκλονιστική παράσταση επίσης. Η Μπαζάκα είπε όλα όσα έκοψε η Έλλη από το κείμενο του Ταχτσή. Πριν κανά δυο χρόνια το ίδιο έργο, το ανέβασε κι ο Μαρίνος. Δεν πρόλαβα να το δω, ήμουν έξω. Λογικά θα ήταν καλός κι αυτός. Θέλει πολύ γερά κότσια να βγει μια τέτοια παράσταση. Ένας ηθοποιός μόνος στη σκηνή να μονολογεί επί δίωρο και να κρατά κομμένη την ανάσα των θεατών.
Η Μπαζάκα έλεγε τότε, ότι χρειαζόταν ένα δίωρο αυτοσυγκέντρωσης πριν από κάθε παράσταση. Ο αριθμός των παραστάσεων περιορισμένος. Εξοντωτικοί ρόλοι! Απίστευτες ερμηνείες. Εκπληκτικοί ηθοποιοί! Πόσα νιώθω να τους χρωστάω...



Read more!

Δευτέρα 16 Απριλίου 2007

Πέντε τάλαντα μου έδωσε ο Θεός και τα πέντε του τα επιστρέφω. Δεν τα αξιοποίησα...

Το τελευταίο Βαλς
Σώμερσετ Μωμ (1956)

- Να... αυτός είναι ο κατάλογος των καλεσμένων.
- Χμ...Μάλλον βαρετή φαίνεται η συντροφιά. Το όνομά μου βλέπω το σβήσατε από τον κατάλογο.
- Τι θα ωφελούσε να σε καλέσω αφού δε θα 'σαι εδω; Ποιόν λες να καλέσω στη θέση σου;
- Δεν ξέρω. Δε μ ' αρέσει καθόλου η ιδέα πως θα 'ρθει κάποιος άλλος στη θέση μου...Ν' αρχίσω να τις γράφω;
- Αν θέλεις.Θα είσαι γεμάτος χαρά που φεύγεις φαντάζομαι.
- Όχι.
- Είναι όμως ένα σπουδαίο βήμα στην καριέρα σου. Δεν είναι έτσι; Και θα 'πρεπε να σε συγχαρώ.
- Δεν το πιστεύετε στ' αλήθεια βέβαια πως θέλω να φύγω...Μου 'ναι ανύποφορη η ιδέα...
- Γιατί;
- Γιατί... ήμουνα πολύ ευχαριστημένος εδώ.
-Ήξερες όμως ότι δεν μπορούσες να μείνεις για πάντα στο Κάιρο...
- Γιατί όχι; Θα αισθανθείτε καθόλου την απουσία μου;
- Στην ...αρχή ασφαλώς...
- Δεν είναι και πολύ φιλικό αυτό που λέτε...
- Έτσι νομίζεις...
- Είμαι τόσο δυστυχισμένος...
- Ας συνεχίσουμε τις προσκλήσεις.
- Κλαίτε;
- Όχι, όχι δεν κλαίω. Πίστεψέ με δεν κλαίω.
- Βάλετ!
- Ήρθε τόσο ξαφνικά...Ποτέ δε φανταζόμουνα πως θα 'φευγες!
- Βάλετ!
- Μη με φωνάζεις έτσι σε παρακαλώ! Μη!
- Το 'ξερες πως σ' αγαπώ;
- Πώς μπορούσα να το ξέρω; Είμαι τόσο δυστυχισμένη!
- Δεν μπορούσα να πνίξω την αγάπη μου για σένα Βάλετ. Τώρα μπορώ να το πω. Τώρα που όλα τελειώνουν. Δε θέλω να φύγω χωρίς να το μάθεις. Σ' αγαπώ Βάλετ...


Read more!