Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Comte de Lautréamont. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Comte de Lautréamont. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Ocean of Samsara: Γέρο Ωκεανέ, είσαι παντοδύναμος, κι οι άνθρωποι το μάθανε πληρώνοντάς σε.





Ινδία. Υψόμετρο πάνω από 15.000πόδια

Όταν ένα πρόβατο πέφτει από τον ουρανό... κι ο βοσκός φωνάζει: Καταραμένοι 'νάστε!
Μα αυτοί δεν είναι...καταραμένοι. Να το σώσουν θέλουν...


[...]ΓΕΡΟ ΩΚΕΑΝΕ, με τα κρυστάλινα κύματα, μοιάζεις αναλογικά στις γαλαζωπές ραβδώσεις που βλέπουμε πάνω στην πληγιασμένη ράχη των μούτσων. Είσαι ένα απέραντο γαλάζιο κολλημένο πάνω στο κορμί της γης: Πόσο μ' αρέσει τούτη η σύγκριση! Έτσι, στην πρώτη σου θέα, μια παρατεινόμενη πνοή θλίψης, που θα 'λεγες πως είναι ο ψίθυρος της απαλής σου αύρας, διαβαίνει, αφήνοντας ανεξίτηλα ίχνη στη βαθύτατα συγκλονισμένη ψυχή, και θυμίζεις στη μνήμη των εραστών σου, χωρίς πάντα να το καταλαβαίνουν, τις τραχιές αφετηρίες του ανθρώπου, όταν πρωτογνωρίζει την οδύνη, που από τότε τον συντροφεύει παντοτινά.
Χαιρετώ σε, Γέρο Ωκεανέ!

[...] ΓΕΡΟ ΩΚΕΑΝΕ, πόσο πικρά τα ύδατά σου! Ίδια γεύση ακριβώς με τη χολή που αποστάζει η κριτική στις Καλές Τέχνες, στις επιστήμες, στα πάντα. Κι αν κάποιος είναι μεγαλοφυής, τον θεωρούν ηλίθιο. Κι αν κάποιος άλλος έχει όμορφο κορμί, είναι φριχτός καμπούρης. Σίγουρα, θα πρέπει ο άνθρωπος με δύναμη να νιώθει την ατέλειά του, που κατά τα τρία τέταρτά της , μόνο σ' αυτόν οφείλονται, έτσι για να την κατακρίνει! Χαιρετώ σε, Γέρο Ωκεανέ!

[...] Πες μου, λοιπόν, είσαι τάχα η καταφυγή του Πρίγκηπα του Ερέβους; Πες μου το, ω πες μου το, Ωκεανέ(σ' εμένα μόνο, για να μη θλίψεις όσους ψευδαισθήσεις μόνο γνώρισαν), κι αν είν' η πνοή του Σατανά που φτιάχνει τις φουρτούνες, κι ορθώνει τ' αλμυρά νερά σου ως τα ουράνια. Να μου το πεις πρέπει, γιατί θα χαρώ τόσο να ξέρω την κόλαση τόσο σιμά του ανθρώπου.Κι αυτή ας είναι η ύστερη στροφή στην επίκλησή μου. Για μια ακόμα φορά, σου λέω το ύστατό μου χαίρε! Γέρο Ωκεανέ με τα κρυστάλλινα κύματα... Τα μάτια μου βουρκώνουν δάκρυα περισσά, κι αδύναμος να συνεχίσω. Νιώθω πως ήρθε η στιγμή να σμίξω ξανά με τους ανθρώπους με την άγρια όψη. Κουράγιο. Ας μοχθήσουμε, ολοκληρώνοντας, με αίσθηση χρέους τη μοίρα μας πάνω σε τούτη τη γη. Χαιρετώ σε, ΓΕΡΟ ΩΚΕΑΝΕ!


Comte de Lautréamont: Τα άσματα του Μαλντορόρ,
Άσμα πρώτο

Μετάφραση Γιώργος Σπανός
Εκδόσεις Πλέθρον


Read more!