photo by Karen Kuehn
IV
Θυμάσαι πόσο είμαστε τα δυο αγαπημένα;
Επαίζαμε τ' ανδρόγυνο μα δεν εξυλισθήκαμε
Ετρέχαμε φωνάζαμε και σφιχταγκαλιασμένα
Με πόθο εφιληθήκαμε
Μα σαν επαίξαμε κρυφτό στα χόρτα
τ' ανθισμένα
Τόσο καλά μπορέσαμε να μείνουμε κρυμμένα
Που δεν ξαναβρεθήκαμε.
VI
Έκλαιγα χθες στον ύπνο μου
Σ' είδα πιστή σ' εμένα,
Ξυπνώ και χύνω δάκρυα
και πάλι φλογισμένα.
Christian Johann Heinrich Heine
Μετ. Α.Μάτεσης
Read more!
.jpg)
