Παραφερνάλια, παραφερνάλια φίλτρα του έρωτα μαγγάνια, κάλια των άστρων ηδονές η Ρόζα, η Θάλεια... της μνήμης όστρακα γυμνά, ενάλια...

ΠΑΡΑΦΕΡΝΑΛΙΑ


Κουρνιάζω μόνο ένα λεπτό
στον άσπρο σου λαιμό
και κει στον κόρφο σου κοιτώ
του γαλαξία αερικό
Μου φέρνει γνώση από παλιά
την θηλυκή σου τη λαλιά
κι όπως το φως σου μ' ακουμπά
τρελός χορεύω στη νυχτιά.

Παραφερνάλια, παραφερνάλια
φίλτρα του έρωτα μαγγάνια, κάλια
των άστρων ηδονές η Ρόζα, η Θάλεια
παραφερνάλια, παραφερνάλια

Φλογίζω με γαμψύ φτερό
τον ήλιο και τον ουρανό
μέσα στον χρόνο ακολουθώ
τους Διόσκουρους με την Αργώ
που ξένοι είναι τώρα πια
δίχως πατρίδα και δουλειά,
τυφλός διαβάτης με κοιτά
μ' ένα σανδάλι προσπερνά.

Παραφερνάλια, παραφερνάλια
της μνήμης όστρακα γυμνά, ενάλια
συνοδοιπόροι σε κρυφά παράλια
παραφερνάλια, παραφερνάλια
_________________
Κρήνης Αθανάσιος
http://krinis.blogspot.com/

Read more!