Κάνε νηστείες, αγύρτη, και σταυρούς, γέλα τις γυναικούλες με τα ψέματα· και μάνιζε εναντίον στους ασεβείς

Προσωπο-ψυχογραφία ενός θεομπαίχτη


Στις φλέβες σου φαρμάκι και χολή,
αντίς για αίμα, ρέει, θεομπαίχτη πλάνε,
κι ενώ το στόμα σου για θρησκεία μιλεί,
λύσσας αφρούς τα χείλια σου σκορπάνε.

Είσαι αφ’ των Φαρισαίων τη φυλή,
που του Χριστού τη σταύρωση θυμάνε,
και μίση μόνον η καρδιά σου κλει,
ωσάν οχιές που στη φωλιά τους νάναι.

Κάνε νηστείες, αγύρτη, και σταυρούς,
γέλα τις γυναικούλες με τα ψέματα·
και μάνιζε εναντίον στους ασεβείς

πλην μάτην σκοτεινούς ποθείς καιρούς
και μάταια διψάς γι’ απίστων αίματα,
την έπαθες! … αργά να γεννηθείς.

Μικέλης Άβλιχος

(Από αφιέρωμα του Χ. Αντωνάτου στον Άβλιχο, στο τεύχος αρ. 683 (1920) του περιοδικού «Νουμάς»)
Πηγή: Σελίδες Νίκου Σαραντάκου

Read more!

και δίχως φοβο και χωρίς τρομάρα άρπαξα το ξουράφι να σφαώ...και αντί να με θρηνήσης σκοτωμένονε θα 'ρθω να με φιλήσεις ξουρισμένονε!!

ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Η χθεσινή μαζί σου τσακομάρα
με έκαμε τη ζωή να βαρεθώ
και μου βαλε στο νου να σκοτωθώ
για να τελειώση η φαομάρα

και δίχως φοβο και χωρίς τρομάρα
άρπαξα το ξουράφι να σφαώ
και τωχα να το χώσω στο λαιμό
να φύγω απο του κόσμου τη λαχτάρα

μα δεν ηξεύρω πώς και τί και ποιό
και αντί να κάμω τέτοια ανδραγαθία
εβάρθηκα με μιας να ξουρισθώ

και πέρασε και τούτη η τρικυμία!
και αντί να με θρηνήσης σκοτωμένονε
θα 'ρθω να με φιλήσεις ξουρισμένονε!!

Μικέλης Άβλιχος

Πηγή: Κεφαλονίτης

Ο Άβλιχος Γ. Μικέλης (Μιχαήλ) ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής. Γεννήθηκε από εύπορους γονείς στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1844 και σπούδασε στο εκεί Πετρίτσειο Γυμνάσιο και μετά στην Ελβετία στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, όπου και ήλθε σε επαφή με τον Αναρχισμό και τις ιδέες του Μιχαήλ Μπακούνιν. Έζησε κάποια χρόνια στο Παρίσι, την Ζυρίχη και την Βενετία. Όταν το 1872 επέστρεψε στην πατρίδα του, συνέχισε και συμπλήρωσε την ποίηση του συμπατριώτη του Λασκαράτου, εστιάζοντας την λεπτή ειρωνεία του στον αγώνα κατά της κοινωνικής αδικίας, της θρησκοληψίας, της πλουτοκρατίας και του πολέμου.

Για ένα μικρό διάστημα συνεργάσθηκε λογοτεχνικά με τους Παναγιώτη Πανά και Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, υπήρξε ωστόσο πολύ φειδωλός στις δημοσιεύσεις και γι' αυτό το σύνολο της δημοσιευμένης ποιητικής του παραγωγής δεν ξεπερνά τις 100 σελίδες. Κατά την περίοδο 1912 – 1913 πάντως, έκανε τις τακτικότερες δημοσιεύσεις του στο περιοδικό «Ζιζάνιο».

Παρά την ευψυχία και την ισχυρή του προσωπικότητα, ο Άβλιχος δεν κατόρθωσε να επηρεάσει αποτελεσματικά την επτανησιακή διανόηση της εποχής του, και ενώ, όπως γράφει ο Κορδάτος, στην Αθήνα η ποίησή του εκτιμήθηκε πολύ, η ασφυκτικά ελεγχόμενη από τους πλούσιους και τους παπάδες τοπική κοινωνία τον οδήγησε γρήγορα στην απομόνωση. Πέθανε και ετάφη στο Ληξούρι τον Νοέμβριο του 1917. Έμεινε μέχρι τον θάνατό του συνεπής στις αθεϊστικές και αναρχικές θέσεις του και αποχαιρέτησε τους φίλους του με τα εξής τελευταία του λόγια: «Μην θρηνείτε, γιατί ο Μικέλης πάει στην ζωή».

Σακκάτος Βαγγέλης, «Ανδρέας Λασκαράτος και Μικέλης Άβλιχος. Δύο μεγάλοι Κεφαλλονίτες σατιρικοί», Αθήνα, 2000, Από Βικυπαίδεια

Αφιερωμένο στον φίλο Κεντρωτή που μας τον θύμισε! :)

Read more!