Όχι δεν πρέπει, δεν πρέπει να συναντηθούμε πριν απ' τη Δύση του ήλιου στην κάμαρα που παίζουν πρέφα...για ένα τσιγάρο οι χαμένοι

Όχι δεν πρέπει

Όχι δεν πρέπει, δεν πρέπει να συναντηθούμε
πριν απ' τη Δύση του ήλιου
στο δάσος με τις άδειες κονσέρβες
απέναντι στη Σαλαμίνα,
στη Βηρυτό και στην Οστια.

Όχι δεν πρέπει, δεν πρέπει να συναντηθούμε
πριν απ' τη δύση του ήλιου
στην κάμαρα που παίζουν πρέφα
στην κάμαρα που παίζουν τάβλι
για ένα τσιγάρο οι χαμένοι

Όχι δεν πρέπει, δεν πρέπει να συναντηθούμε.
Κι η μάνα μου κι η μάνα σου στα μαύρα
κι ο αδερφός στο υπόγειο
όχι δεν πρέπει, δεν πρέπει να συναντηθούμε
Το πλοίο έφυγε...

Γιώργος Χρονάς, Γιάννης Μαρκόπουλος

Άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...

Γιάννης Καλαμίτσης, Γιάννης Σπανός

Δύο από τα ωραιότερα τραγούδια που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια, για μένα. ;) Νομίζω όμως πως δεν είμαι η μόνη που τα λατρεύω...

Read more!