Antonio Gamoneda: Εγώ δεν μπαίνω μέσα σου για να χάνεσαι κάτω απ' τη δύναμη του έρωτά μου...

Να είμαι μέσα σου

Εγώ δεν μπαίνω μέσα σου για να χάνεσαι
κάτω απ' τη δύναμη του έρωτά μου'
εγώ δεν μπαίνω μέσα σου για να χάνομαι
στην ύπαρξή σου ούτε στη δική μου'
εγώ σ' αγαπώ και λειτουργώ μέσα στην καρδιά σου
για να ζω με τη φύση σου,
για να επεκταθείς μες στη ζωή μου.
Ούτε συ ούτε εγώ. Ούτε συ ούτε γω.
Ούτε τα σκόρπια μαλλιά σου αν και τ' αγαπώ τόσο.
Μόνο αυτή η σκοτεινή συντροφιά.

Τώρα
νιώθω την ελευθερία.

Σκόρπισε τα μαλλιά σου.
Σκόρπισε τα μαλλιά σου.


Antonio Gamoneda
Βραβείο Cervantes 2006
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη







Άφησε ελεύθερα τα χέρια μου...

Άφησε ελεύθερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε ελεύθερη!
Άφησε τα δάχτυλά μου να τρέξουν
στους δρόμους του κορμιού σου.
Το πάθος - αίμα, φωτιά, φιλιά -
με ανάβει με φλόγες τρεμάμενες.
Αχ, εσύ δεν ξέρεις τί είναι αυτό!

Είναι η τρικυμία των αισθήσεών μου
παραδομένη στην ευαίσθητη ζούγκλα των νεύρων μου.
Είναι η σάρκα που κραυγάζει με τις πύρινες γλώσσες της!
Είναι η πυρκαγιά!
Κι εσύ είσαι εδώ, γυναίκα, σαν ένα ανέπαφο ξύλο
τώρα που πετάει ολόκληρη η καμμένη μου ζωή
προς το κορμί σου το γεμάτο με άστρα, όπως η νύχτα!

Άφησε ελεύθερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε ελεύθερη!
Εγώ μόνο σ' επιθυμώ, σ' επιθυμώ μόνο!
Δεν είναι έρωτας, είναι επιθυμία που καίγεται και σβήνει,
είναι καταιγισμός από ορμές,
πλησίασμα του αδύνατου,
αλλά υπάρχεις εσύ,
υπάρχεις για να μου τα δώσεις όλα,
και για να μου δώσεις αυτό που έχεις ερχόμενη στη γη -
όπως ήρθα κι εγώ για να σε περιέχω,
και για να σ'επιθυμώ,
και για να σε δεχτώ!

Pablo Neruda
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Read more!

Antonio Gamoneda: Κουβαλώ κρεμασμένα στην καρδιά μου τα μάτια μιας σκυλίτσας, και πιο κάτω, το γράμμα μιας χωριάτισσας μάνας.

Άσχημες μνήμες

Η ντροπή είναι ένα επαναστατικό συναίσθημα.
(Karl Marx)

Κουβαλώ κρεμασμένα στην καρδιά μου
τα μάτια μιας σκυλίτσας, και πιο κάτω,
το γράμμα μιας χωριάτισσας μάνας.

Όταν ήμουν δώδεκα χρόνων,
κάποιες μέρες, το σούρουπο,
κουβαλούσαμε στο υπόγειο μια σκυλίτσα
βρώμικη και μικρή.

Τη φέρναμε μ' ένα καλώδιο και στη συνέχεια
με βέργες και με σίδερα.
(Έτσι ήταν τότε. Έτσι ήταν.
Εκείνη έκλαιγε,
και σερνόταν εκλιπαρώντας, κατουριόταν,
και εμείς την κρεμούσαμε για να τη δείρουμε καλύτερα).

Εκείνη η σκυλίτσα μας ακολουθούσε
στα λιβάδια και στους λόφους. Ήταν
γρήγορη και μας αγαπούσε.

Όταν ήμουν δεκαπέντε χρόνων
μία μέρα, δεν ξέρω πώς, έφτασε σε μένα
ένας φάκελος με το γράμμα ενός στρατιώτη.

Του έγραφε η μητέρα του. Δεν θυμάμαι:
« Πότε έρχεσαι; Η αδελφή σου δεν μου μιλάει.
Δεν μπορώ να σου στείλω καθόλου λεφτά ...».

Και, στο φάκελο, διπλωμένα, πέντε γραμματόσημα
και τσιγαρόχαρτα για το γιο της.
«Η μητέρα σου που σ' αγαπάει».
Δεν θυμάμαι
το όνομα της μητέρας του στρατιώτη.

Εκείνο το γράμμα δεν έφτασε στον προορισμό του:
Έκλεψα απ' το στρατιώτη τα τσιγαρόχαρτά του
και κατέστρεψα τα λόγια που του έλεγαν.
Η ντροπή μου είναι τόσο μεγάλη όσο το σώμα μου,
αλλά ακόμη κι αν είχα το μέγεθος της γης
δεν θα μπορούσα να επιστρέψω και να χαλαρώσω
το καλώδιο από 'κείνη την κοιλιά ούτε να στείλω
το γράμμα του στρατιώτη.

Antonio Gamoneda, El animal que llora
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Malos recuerdos

"La vergüenza es un sentimiento revolucionario"
KARL MARX

Llevo colgados de mi corazón
los ojos de una perra y, más abajo,
una carta de madre campesina.

Cuando yo tenía doce años,
algunos días, al anochecer,
llevábamos al sótano a una perra
sucia y pequeña.

Con un cable le dábamos y luego
con las astillas y los hierros. (Era
así. Era así.
Ella gemía,
se arrastraba pidiendo, se orinaba,
y nosotros la colgábamos para pegar mejor).

Aquella perra iba con nosotros
a las praderas y los cuestos. Era
veloz y nos amaba.

Cuando yo tenía quince años,
un día, no sé cómo, llegó a mí
un sobre con la carta de un soldado.

Le escribía su madre. No recuerdo:

«¿Cuándo vienes? Tu hermana no me habla.
No te puedo mandar ningún dinero...»

Y, en el sobre, doblados, cinco sellos
y papel de fumar para su hijo.
«Tu madre que te quiere.»
No recuerdo
el nombre de la madre del soldado.

Aquella carta no llegó a su destino:
yo robé al soldado su papel de fumar
y rompí las palabras que decían
el nombre de su madre.

Mi vergüenza es tan grande como mi cuerpo,
pero aunque tuviese el tamaño de la tierra
no podría volver y despegar
el cable de aquel vientre ni enviar
la carta del soldado.

Antonio Gamoneda (Oviedo, España, 1931), Blues castellano, Gijón, 1982.

Read more!

Όταν η ποίηση αντικαθιστά την πολιτική... καρφώνει μαχαίρι στην καρδιά μας.

Después de veinte años
Μετά τα είκοσι χρόνια

Cuando yo tenía catorce años
Όταν ήμουν δεκατεσσάρων χρονών
me hacían trabajar hasta muy tarde.
μ' έκαναν να δουλεύω μέχρι πολύ αργά.
Cuando llegaba a casa, me cogía/
Όταν έφτανα στο σπίτι, η μητέρα μου
la cabeza mi madre entre sus manos.
έπαιρνε το κεφάλι μου στα χέρια της.

Yo era un muchacho que amaba el sol y la tierra
Ήμουν ένα παιδί που αγαπούσε τον ήλιο και τη γη
y los gritos de mis camaradas en el soto
και τις φωνές των παλιόφιλων στο αλσάκι
y las hogueras en la noche
και τις γιορτές της φωτιάς στη νύχτα
y todas las cosas que dan salud y amistad
και όλα τα πράγματα που δίνουν υγεία και φιλία
y hacen crecer el corazón.
και κάνουν την καρδιά να μεγαλώνει.



A las cinco del día, en el invierno,
Στις πέντε το πρωί, τον χειμώνα,
mi madre iba hasta el borde de mi cama
η μάνα μου ερχόταν δίπλα απ' το κρεβάτι μου
y me llamaba por mi nombre
και με φώναζε με τ' όνομά μου
y acariciaba mi rostro hasta despertarme.
και μου χάιδευε το πρόσωπο μέχρι να με ξυπνήσει.

Yo salía a la calle y aún no amanecía
Έβγαινα στο δρόμο και ακόμα δεν είχε ξημερώσει
y mis ojos parecían endurecerse con el frío.
και τα μάτια μου φαίνονταν να ξεραίνονται από το κρύο.

Esto no es justo, aunque era hermoso
Αυτό δεν είναι δίκαιο, αν και ήταν υπέροχο
ir por las calles y escuchar mis pasos
να περπατώ στους δρόμους και να ακούω τα βήματά μου
y sentir la noche de los que dormían
και να νιώθω τη νύχτα αυτών που κοιμούνταν
y comprenderlos como a un solo ser,
και να τους αντιλαμβάνομαι σαν ένα μόνο ον,
como si descansaran de la misma existencia,
σαν να ξεκουράζονταν από την ίδια ύπαρξη,
todos en el mismo sueño.
όλοι στο ίδιο όνειρο.



Entraba en el trabajo.
Έμπαινα στη δουλειά.
La oficina
Το γραφείο
olía mal y daba pena.
μύριζε άσχημα κι έβγαζε θλίψη.
Luego,
Μετά,
llegaban las mujeres.
έφταναν οι γυναίκες.
Se ponían
Άρχιζαν
a fregar en silencio.
να καθαρίζουν σωπηλά.


Veinte años.
Είκοσι χρονών.
He sido
escarnecido y olvidado.
Εξευτελισμένος και λησμονημένος.
Ya no comprendo la noche
Δεν αντιλαμβάνομαι πια τη νύχτα
ni el canto de los muchachos sobre las praderas.
ούτε το τραγούδι των παιδιών στα λιβάδια.
Y, sin embargo, sé
Και, χωρίς αμφιβολία, γνωρίζω
que algo más grande y más real que yo
κάτι πιο μεγάλο και πιο αληθινό
hay en mí, va en mis huesos:
που υπάρχει μέσα μου, μέχρι το κόκαλο:



Tierra incansable,
Γη ακούραστη,
firma
υπόγραψε
la paz que sabes.
την ειρήνη που ξέρεις.
Danos
Δώσε μας
nuestra existencia a
την ύπαρξή μας σε
nosotros
μας
mismos.
τους ίδιους.

Antonio Gamoneda
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Read more!

Εγώ δεν μπαίνω μέσα σου, για να χάνεσαι κάτω απ' τη δύναμη του έρωτά μου...

Estar en ti
Να είμαι μέσα σου

Yo no entro en ti para que tu te pierdas
Εγώ δεν μπαίνω μέσα σου για να χάνεσαι
bajo la fuerza de mi amor;
κάτω απ' τη δύναμη του έρωτά μου'
yo no entro en ti para perderme
εγώ δεν μπαίνω μέσα σου για να χάνομαι
en tu existencia ni en la mia;
στην ύπαρξή σου ούτε στη δική μου'
yo te amo y actuo en tu corazon
εγώ σ' αγαπώ και λειτουργώ μέσα στην καρδιά σου
para vivir con tu naturaleza,
για να ζω με τη φύση σου,
para que tu te extiendas en mi vida.
για να επεκταθείς μες στη ζωή μου.
Ni tu ni yo. Νi tu ni yo.
Ούτε συ ούτε εγώ. Ούτε συ ούτε γω.
Ni tus cabellos esparcidos aunque los amo tanto.
Ούτε τα σκόρπια μαλλιά σου αν και τ' αγαπώ τόσο.

Solo esta oscura compania.
Μόνο αυτή η σκοτεινή συντροφιά.
Ahora
Τώρα
siento la libertad.
νιώθω την ελευθερία.
Esparce tus cabellos.
Σκόρπισε τα μαλλιά σου.
Esparce tus cabellos.
Σκόρπισε τα μαλλιά σου.


Antonio Gamoneda
Βραβείο Cervantes 2006
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Ottmar Liebert & Santana - Innamorare - Summer Flamenco

Ottmar Liebert - Merengue De Alegrias

Ottmar Liebert - Barcelona nights - Flamenco Guitar

Read more!