Φωτό: bosko
Ζινόντας από βίδωνος σαβίνι
ανάνιμα και ερωμιδαλιό
συνέρωσα το βίνο του Σαβίνη
σ' ένα άφαρο ραμένικο παλιό
ανάσωσαν τα κείμορα κουνέκια
μασάρεψε το πήλιχο σαλιό
ακάρεψε και το δερέ σουρέκι
και ψάχωσαν ανάκ' αποκαλιό.
Ω Ρίμμε! Πού τα έζηνες μανέρι;
Πού ρίκωσες αφάνι ρικαλιό;
Κι εγώ, τινό αχούλευτο πανέρι;
Κίτηξε ακιδά το καραΐκι
Που σού νυξε το κάρι-κοπαλιό
Κι αντίρικα
Το κίμινο ρανίκι.
Το ποίημα αυτό απαγγέλλει ο ποιητής στο φιλμ Αλδεβαράν του Ανδρέα Θωμόπουλου. Ο Θωμόπουλος καταθέτει ότι άκουγε συχνά Έλληνες στο Παρίσι να απαγγέλουν το ποίημα, και μάλιστα οι φίλοι του το τραγουδούσαν σαν ένα μεθυσμένο εμβατήριο. Δεν είναι γνωστό ποιός το έχει γράψει. Ο καθένα ςμπορεί να ερμηνεύσει το ποίημα κατά το δοκούν.
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ανδρέας Θωμόπουλος
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ανδρέας Θωμόπουλος
ΣΕΝΑΡΙΟ: Ανδρέας Θωμόπουλος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Γιώργος Πανουσόπουλος
ΜΟΥΣΙΚΗ: Δημήτρης Πουλικάκος
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Δημήτρης Φινίνης. Ελένη Μανιάτη, Δημήτρης Πουλικάκος, Δέσποινα Τομαζάνη
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 80′
Στο Αλδεβαράν, μια φανταστική πόλη κάπου στην Ευρώπη, που μπορεί να είναι και η Αθήνα, ζουν μαζί ο Δημήτρης ο ποιητής, ο Κρις ο μουσικός και η Μαγδαληνή, η πόρνη, δίνοντας παραστάσεις στα καφενεία. Οταν ο Κρις μαθαίνει ότι ο Δημήτρης έχει λίγους μήνες ζωής, φεύγει και τον αφήνει μόνο του με την Μαγδαληνή. Οι γιατροί όμως μπορεί να έχουν κάνει λάθος. Λυρική, αναρχική ταινία πάνω στο περιθώριο, που λαμβάνει διαστάσεις παραμυθένιας φαντασμαγορίας.
Πληροφορίες ταινίας: filmfestival
Read more!
.jpg)
