Ο ουρανός στην ποίηση του Γιώργου Σαραντάρη... Μέσα στον απέραντο ουρανό ο λίγος χρόνος των πουλιών!

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανό...

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου

Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του

Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε

Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε

Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε

Σὰν νὰ ἦταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας

Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε

Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι

Ὄνειρο

Σὰν ἄσπρο σύννεφο

ἡ σκιά σου σκεπάζει τὸν ὕπνο

ποὺ σ᾿ ἕνα δυσεύρετο παράδεισο κοιμᾶμαι·

ἀκούω πὼς τραγουδᾶς κάτω ἀπ᾿ τὸν ἥλιο,

μὰ μὲς στὴ φωνή σου λιγώνω

καὶ δὲ βλέπω τὸν οὐρανό

Ὁ ὕπνος μέσα στὰ μάτια...

Ὁ ὕπνος μέσα στὰ μάτια κελαηδᾶ

Σὰν νὰ ἦταν τὸ νερὸ τῆς βρύσης

Σὰν νὰ ἦταν ὁ βοσκὸς τοῦ παραμυθιοῦ

Ποὺ ἔτρεφε γένια ὁλόασπρα

Καὶ μάζευε παιδιὰ νὰ τὰ στείλει στὸν οὐρανὸ

Νὰ τὰ δεῖ ἐκεῖ πρὶν αὐτὸς ἀποθάνει

Πάλι ὁ οὐρανός...

Πάλι ὁ οὐρανὸς ἀνοίγει ἐδῶ τὴν πύλη.

Πάλι σηκώνει τὴ σημαία

Ἐμεῖς μπαίνουμε χωρὶς φόβο

Τὰ μάτια τὰ πουλιὰ μαζί μας μπαίνουν

Ἀστράφτει ἡ πολιτεία ἀστράφτει ὁ νοῦς μας

Ἡ φαντασία τοὺς κήπους πλημμυράει

Εἶναι παιδιὰ ποὺ στέκονται στὶς βρύσες

Κορυδαλλοὶ στοὺς ὄρθρους ἀκουμπᾶνε

Στὶς λεμονιὲς ἄγγελοι χορτάτοι

Εἶναι ἀηδόνια ποὺ παντοῦ ξυπνᾶνε

Φλογέρες παίζουν ἔντομα βουίζουν

Εἶναι τραγούδια ἡ στάχτη τῶν νεκρῶν

Καὶ οἱ νεκροὶ κάπου ἀναγεννιοῦνται πάλι

Ὁλοῦθε μᾶς μαζεύει ὁ Θεὸς

Ἔχουμε χέρια καθαρὰ καὶ πᾶμε.

Ἔπος

Φύλλα δέντρου

Φτερὰ πουλιοῦ

Ἄνεμος

Ἔπειτα θάλασσα

Κύματα

Χρόνος γαλάζιος

Ὁρίζοντες παντοῦ

Καὶ μπροστά μας

Ὁ οὐρανός

Ὁ ἄνεμος καὶ ἡ ἄνοιξη

Ὁ ἄνεμος ρέει μέσα στὴν καρδιά μας

Σὰν οὐρανὸς ποὺ ἔχασε τὸ δρόμο

Δέντρα προσπαθοῦν νὰ τοῦ δέσουν τὰ χέρια

Ἀλλὰ μάταια κοπιάζουν

Ὁ ἄνεμος ἀναπνέει μέσα στὴν καρδιά μας

Σὰν στρατὸς ποὺ ὁρμάει στὸν ἀγῶνα

Τὸν καλωσορίζει ἡ ἄνοιξη στὴν κοιλάδα

Τὸν χαιρετᾶνε τ᾿ ἀρώματα τῆς γῆς

H ἄνοιξη εἶναι μία παρθένα ποὺ δὲν τὴν ξέραμε

Καὶ ὅλους μᾶς φίλησε μὲ θάρρος προτοῦ τὸ ζητήσουμε

Τώρα ἀγκαλιάζει τὸν ἄνεμο καὶ κάνει σὰν τρελὴ

Κι ἀναγκάζει κι ἐμᾶς νὰ τὸν ἀγαπήσουμε

Ὁ λίγος χρόνος τῶν πουλιῶν

Μέσα στὸν ἀπέραντο οὐρανὸ

Ὁ λίγος χρόνος τῶν πουλιῶν

Εἶναι λύπη;

Εἶναι χαρά;

Τὸ φῶς ἔρχεται

Ἐκλέγει τὰ πουλιὰ

Τὸ φῶς δὲν καταστρέφει

Ἀνάμεσά μας πάντοτε ἕνας

Ἐκεῖνος ποὺ μαθαίνει τὰ νιάτα τ᾿ οὐρανοῦ

Καὶ ποὺ πετάει μὲ τὰ πουλιὰ

Μέσα στὸν αἰθέρα.

(24.5.1936)

Πνοή

Ἕνας οὐρανὸς ἀνασαίνει γιὰ σᾶς,

ματάκια μου,

τώρα ποὺ ἀπομείνατε ὀρφανὰ

ἀπὸ κάθε καημό,

καὶ ἀγκαλιάζετε μονάχα ἕνα χρῶμα

Φιλίες

Στὸν Ἀναστάσιο Δρίβα

Ὁ ἀγαπημένος οὐρανὸς

τόσο ἀφελὴς τόσο ἀγαθὸς

μὲ τὸ ἄπλετό του φῶς μᾶς ἐνοχλεῖ·

δὲ συγχωρεῖ

νὰ ἐρωτευτοῦμε τὴ ζωή,

μὲ προθυμία

Γιῶργος Σαραντάρης (Κωνσταντινούπολη 1908 - Ἀθήνα 1941):
ποιητής, φιλόσοφος καὶ δοκιμιογράφος.

Τα ποιήματα είναι από εδώ

Οι φωτογραφίες είναι απ' το μπαλκόνι μου και είναι ο Υμηττός απέναντι, ο Λυκαβηττός, η Καστέλα, η θάλασσα... εκτός από μία που είναι από φιλικό μπαλκόνι στον Πόρο.

Read more!

Το αγαπημένο μας Κουκούτσι κυκλοφορεί την Πέμπτη 27 Γενάρη με αφιέρωμα στη Γενιά του '27 και όχι μόνο...

Από την Πέμπτη 27 Ιανουαρίου στα κεντρικά βιβλιοπωλεία κυκλοφορεί το περ. ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ αρ. 3 με αφιέρωμα στην «γενιά του '27» της ισπανικής ποίησης.

κουκούτσι

Εξαμηνιαίο περιοδικό περιποίησης

Σ’ αυτό το τεύχος: Αφιέρωμα στην «γενιά του ’27» της ισπανικής ποίησης [επιμέλεια: Ελένη Σταγκουράκη]. Πέδρο Σαλίνας, Χόρχε Γκιγιέν, Χεράρδο Ντιέγο, Βιθέντε Αλεϊχάντρε, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ντάμασο Αλόνσο, Εμίλιο Πράδος, Λουίς Θερνούδα, Ραφαέλ Αλμπέρτι και Μανουέλ Αλτολαγκίρε. Στις μέρες μας είναι ευρέως παραδεκτή η σημασία της γενιάς του ’27, ενώ η περίοδος δραστηριοποίησής της χαρακτηρίζεται ως «αργυρή εποχή των ισπανικών γραμμάτων». Το έργο και η φήμη των εκπροσώπων της δεν γνωρίζουν σύνορα και συνιστούν σημείο αναφοράς για την παγκόσμια λογοτεχνία. Αυτός είναι και ο λόγος που τα τελευταία χρόνια παρατηρείται εντονότατη εκδοτική δραστηριότητα ως προς το «φαινόμενο του ’27» [...] Εμείς εδώ προσπαθήσαμε να παρουσιάσουμε τη γενιά του ’27 όσο πιο σφαιρικά γινόταν, καταδεικνύοντας τη βαθειά συνοχή των εκπροσώπων της, τονίζοντας ωστόσο ταυτόχρονα τη μοναδικότητα και τον ξεχωριστό ρόλο καθενός απ’ αυτούς.

Καλλίμαχος • Οράτιος • Τζέφρυ Τσώσερ • Ιωακείμ ντυ Μπελλαί • Φρήντριχ Χαίλντερλιν • Τζιοβάννι Πάσκολι • Ευγένιος Ο’ Νηλ • Έρνεστ Χέμινγουέυ • Στήβεν Σπέντερ • Τέννεσσυ Γουΐλλιαμς • Ναζίκ Αλ Μαλέικα • Ντέρεκ Γουόλκοτ • Τόμας Τσανστρόμερ • Ομέρο Αρίτζις • Ρόμπερτ Χας • Πήτερ Χάντκε • Άννυ Φιντς • Ρόμπερτ Φροστ • Μάρκος Μέσκος • Λένα Παπά • Γιώργος Βέης • Γιώργος Γεωργούσης • Γιώργος Βέλτσος • Μαρ. Βλάχου-Καραμβάλη • Δημήτρης Δημητριάδης • Άννυ Κουτροκόη • Όλγα Ντέλλα • Ανέστης Μελιδώνης • Άννα Γρίβα • Χάρις Κοντού • Αλέξανδρος Δαμουλιάνος • Γεράσιμος Βουτσινάς • Λένα Σαμαρά • Μαρία Θεοφιλάκου • Θοδωρής Παπαϊωάννου • Έρη Κασίμη • Δήμος Μαρουδής • Κωνσταντίνος Μπούρας • Μαρία Δαλαμήτρου • Παναγιώτης Αρβανίτης • Άγης Μπράτσος • Πέτρος Γκολίτσης • Σέργιος Μαυροκέφαλος • Φιλόλαος Τλούπας (1923-2010).

Επίσης: Φύλλο 1, συνοδευτικό: Αντώνης Γκάντζης: «Δεσμώτες και τείχη».

Χειμώνας 2011

Τεύχος 3

Σελίδες: 256

Τιμή: 12€

Κωνσταντινού Παλαιολόγου 40Α, Βούλα 166 73

Τηλ.: 210 8995.778, Fax: 210 9632.660, Email: koukoutsi.peripoihsh@gmail.com

Yπεύθυνος διαφημιστικού υλικού: Βασίλης Ζηλάκος [Τηλ.: 6956 062.522]

Read more!

The Lake - Antony and The Johnsons

The Lake - Antony and The Johnsons, βασισμένο στο ποίημα του Edgar A. Poe, The Lake

Read more!

Björk, Antony Hegarty, The Dull Flame of Desire σε στίχους του Fyodor Tyutchev, που διαβάστηκαν στο Stalker του Andrei Tarkovsky

Dull Flame of Desire, Björk και ο εκλπηκτικός Antony Hegarty των Anthony & The Johnsons.

Η Björk εδώ τραγουδάει με τον Antony Hegarty, ένα τραγούδι που έγραψε η ίδια σε παραγωγή δική της, χρησιμοποιώντας στίχους από το ποίημα του Fyodor Tyutchev που διαβάστηκε στην τελευταία σκηνή του “Stalker” του Andrei Tarkovsky. Οι στίχοι που παραθέτω είναι από το βιβλίο “Σμιλεύοντας το χρόνο” του Ταρκόφσκι, σε μετάφραση του Σεραφείμ Βελέντζα από την αγγλική έκδοση. Η Björk καινοτομεί και στο βίντεο, όπου χρησιμοποιεί μια συρραφή της άποψης τριών καλλιτεχνών που έδωσαν την πρότασή τους. Πρόκειται για τους Christoph Jantos (Berlin), Masahiro Mogari (Tokyo), and Marçal Cuberta Juncà (Girona).

Πόσο μ’ αρέσουν, φίλε μου, τα μάτια σου,

με το αστραφτερό τους φλογερό παιχνίδισμα,

όταν τ’ ανασηκώνεις φευγαλέα,

και το βλέμμα σου, σαν αστραπή στον ουρανό,

σαρώνει γρήγορα τα πάντα.

Αλλά ακόμα πιο μεγάλη ομορφιά

βρίσκω σε μάτια που χαμηλώνουν

για τη στιγμή του φλογερού φιλιού,

όταν απ' τα χαμηλωμένα τσίνορα

λάμπει η σκοτεινή, θαμπή φωτιά του πόθου.

Fyodor Tyutchev

The Dull Flame of Desire poetry in Stalker film

Read more!

Fumando espero al hombre a quien yo quiero... Καπνίζοντας προσμένω τον άντρα που ποθώ... Τι τάνγκο!

Dolores Espeja y trio Covacevich-Alem-Furio

 Το κάπνισμα είναι απόλαυση

 υπέροχη, αισθησιακή...

 Καπνίζοντας προσμένω

 τον άντρα που ποθώ...

Fumar es un placer

genial, sensual.

Fumando espero

al hombre a quien yo quiero,

tras los cristales

de alegres ventanales.

Y mientras fumo,

mi vida no consumo

porque flotando el humo

me suelo adormecer...

Tendida en la chaisse longue

fumar y amar...

Ver a mi amante

solícito y galante,

sentir sus labios

besar con besos sabios,

y el devaneo

sentir con más deseos

cuando sus ojos veo,

sedientos de pasión.

Por eso estando mi bien

es mi fumar un edén.

Dame el humo de tu boca.

Anda, que así me vuelvo loca.

Corre que quiero enloquecer

de placer,

sintiendo ese calor

del humo embriagador

que acaba por prender

la llama ardiente del amor.

SARA MONTIEL. fumando espero 1984 programa 123

SARITA MONTIEL ''FUMANDO ESPERO'' by J. Viladomat-Masanas

CARLOS GARDEL ''FUMANDO ESPERO''

Read more!

Γρανάδα, γη αιματοβαμμένη στων ταυρομαχιών τα απογεύματα, γυναίκα, που διατηρεί τη μαγεία των μαυριτανικών ματιών. Ονειρεμένη, αντάρτισσα, τσιγγάνα σκεπασμένη με λουλούδια...

Estrella Morente - Granada

GRANADA

Γρανάδα, γη των ονείρων μου,

το τραγούδι μου ξαναγίνεται τσιγγάνικο

όταν είναι για σένα.

Το τραγούδι μου, καμωμένο από φαντασία

το τραγούδι μου, λουλούδι από μελαγχολία,

που ήρθα να σου χαρίσω.

Γρανάδα, γη αιματοβαμμένη

στων ταυρομαχιών τα απογεύματα,

γυναίκα, που διατηρεί τη μαγεία

των μαυριτανικών ματιών.

Ονειρεμένη, αντάρτισσα, τσιγγάνα

σκεπασμένη με λουλούδια,

κι εγώ φιλώ το κατακόκκινο στόμα σου,

ζουμερό μήλο

που μου μιλά για έρωτες.

Γρανάδα, αλήτισσα, τραγουδισμένη

σε στιχάκια πολύτιμα,

δεν έχω να σου δώσω τίποτ' άλλο

παρά ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα

τριαντάφυλλα με άρωμα απαλό

που πλαισίωσαν τη μελαμψή Παρθένο.

Γρανάδα, η γη σου είναι γεμάτη

από όμορφες γυναίκες, αίμα και ήλιο.

Μια άλλη εκτέλεση της περίφημης Γρανάδας του Agustín Lara, που αγαπώ πολύ, πέρα από τις κλασικές. Δεν υπάρχει τραγουδιστής κλασικός ή έντεχνος που να μην την τραγούδησε και χώρα που να μην τραγουδήθηκε... Ο Μεξικανός Agustín Lara με την ταραχώδη ερωτική ζωή και τις πολλές επιτυχίες, με το παρατσούκλι El Flaco de Oro, Ο λιγνός από χρυσάφι, μέσα από το τραγούδι του, έκανε την καλύτερη περιγραφή της υπέροχης πόλης, της πιο ερωτικής... της πόλης με το ντουέντε και το τσιγγάνικο αίμα να ρέει στα σοκάκια και στις γωνιές της. Η πόλη με τις ροδιές, το ρόδι είναι και το σήμα της και τα τριαντάφυλλα στους κήπους, τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα και την μυθική Αλάμπρα...

Ο Ángel Agustín María Carlos Fausto Mariano Alfonso Rojas Canela del Sagrado Corazón de Jesús Lara y Aguirre del Pino, αυτό είναι ολόκληρο το όνομα του Agustín Lara, γεννήθηκε στο Μεξικό στις 30 Οκτώβρη του 1897 και πέθανε στις 6 Νοέμβρη του 1970.

Read more!