Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2007

Γιατί κι εδώ...αφού η καρδιά μου είναι εκεί;

  • Οι λόγοι που αρχίζω να λειτουργώ αυτό το blog, που υπήρχε από παλιά για να μπορώ να σχολιάζω σε άλλους bloggers, είναι προφανείς, αλλά επειδή είναι πολλοί, κρίνω σκόπιμο να τους αναφέρω αναλυτικά.
  1. Βαρέθηκα τη μοναξιά στο site. Διατηρώ το site: Εκφραστές
    και τελευταία μας έχει φάει η μοναξιά. Προφανώς και με δική μου ευθύνη συνέβη αυτό, αφού με τον τρόπο μου απέπεμψα αρκετά μέλη με τα οποία δεν είχα τίποτα να πω, έτσι κι αλλιώς. Αρκετά μέλη που μου άρεσαν και είχα να πω, πάλι έτσι κι αλλιώς, έφυγαν μόνα τους. Άλλα γιατί είναι φευγάτα γενικώς, άλλα γιατί έφτιαξαν το δικό τους blog κι ένας blogger που σέβεται τα πλήκτρα του και τα τιμά ως άλλα παντελόνια, έστω και κοντά, γράφει στο δικό του blog μόνο, όπως ορίζει η μπλογκομερτά. Φυσικά υπάρχουν και οι φυσιολογικοί, που είναι ανυπάκουοι και ενώ έχουν το δικό τους μπλογκ, συμμετέχουν και σε σάιτ, αλλά τί να πρωτοκάνουν κι αυτοί...
  2. Με παρέσυρε στο ρέμα φίλος μου μπλόγκερ που μου είπε: Τί πληρώνεις ρε κορόιδο για σάιτ αφού βλέπεις ότι δεν έχει μέλλον. Κανονικά και με απόλυτη συνείδηση κι επίγνωση, κάνω πάντα το αντίθετο από αυτό που μου λέει ο συγκεκριμένος, τώρα επειδή είμαι καλός άνθρωπος, τον επικαλούμαι έτσι απλά για να τον γράψω στο 3 που ξέρω ότι του αρέσει, όπως έκανα πάντα.
  3. Προχθές έπεσε ο σέρβερ από τον οποίο νοικιάζω χώρο και για να είμαι ειλικρινής θορυβήθηκα. Βέβαια ξέρω ότι κρατούν μπακ απ αλλά με τα σύνεργα του διαβόλου και τα αντρικά, ποιός μπορεί να είναι σίγουρος; Άσε λέω να κρατήσω τα θέματα που θεωρώ σημαντικά να κρατηθούν και για τα οποία έχουμε δουλέψει σκληρά, μαζί με μερικούς πολύ καλούς φίλους και τα οποία σκέφτομαι να μεταφέρω εδώ και στον σκληρό μου για να διασωθούν στα σίγουρα.
  4. Για να μπορώ να συμμετέχω σε μπλογκοσυζητήσεις χωρίς να νιώθω παρείσακτη.
  5. Για να με προσέξει κανένας παραγωγός και να μου ζητήσει σενάριο.
  6. Σε πείσμα φίλου που λέει ότι δεν έχει ενδιαφέρον πια το δίκτυο.
  7. Γιατί ακολουθώ τη μόδα όταν πια αυτή είναι ντεμοντέ.
  8. Για να με αντιγράψουν και να με δω στην εφημερίδα! Αμ πώς! Έστω το λινκ μου βρε παιδί μου... Και τέλος
  9. Porque me da la gana που έλεγε κι ο Lorca!

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ο νεκρομάντης από σταχτες της αφής
θα μείνεις πάντα
δικαιωμένος σε στάσεις λεωφορείου
από τυχαίες συναντήσεις σε ώρα της αιχμής

ghteytria είπε...

Καλέ μου ανώνυμε τί όμορφο ποίημα!
Μακάρι να είχε και δόση αλήθειας. Έλα μου, που δεν έχει Χεσούς! Γιατί αν είχε, οι συναντήσεις δε θα 'ταν ούτε τυχαίες και πόσο μάλλον σε ώρα αιχμής. Ξέρεις ποιό είναι το κακό ανώνυμε; Ότι η δικαίωση η δική μου έρχεται όταν δεν την θέλω πια. Κατάρα της κάργιας της τύχης, γιατί είμαι λέει όμορφη, καλή, γλυκιά, τρυφερή κι ερωτική!!!
Καλό μήνα ρε συ!!! ;)

Ανώνυμος είπε...

Κι οι στάχτες του ονείρου ,
που σκορπούν στο βάθος της άνοιξης ,
προμυνήουν το άνυδρο καλοκαίρι ,
τον καυτό ανήφορο της ψυχής .

ch/man