Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007

Από δίψα. Ατέλειωτη δίψα. Δίψα που ψάχνει τη δίψα σου.

Anna Netrebko: Susanna, Ildebrando D'Arcangelo: Figaro

Δίψα για σένα

Δίψα για σένα με καταδιώκει στις πεινασμένες νύχτες.
Κόκκινο χέρι τρεμάμενο που σηκώνεται μέχρι τη ζωή σου.
Μεθυσμένη δίψα, τρελή δίψα, δίψα του δάσους σε ξηρασία.
Δίψα μετάλλου που καίγεται, δίψα ριζών που φλέγονται.
Προς τα πού λοιπόν, τις νύχτες που τα μάτια σου
δεν πάνε ταξίδι στα δικά μου, που σε περιμένουν.
Είσαι γεμάτη απ' όλες τις σκιές που με κατασκοπεύουν.
Με ακολουθείς όπως ακολουθούν τ' αστέρια τη νύχτα.
Η μάνα μου μ' έκανε, γεμάτο κοφτερά ερωτήματα.
Εσύ τα απαντάς όλα. Είσαι γεμάτη φωνές.
Λευκή άγκυρα που πέφτει πάνω στη θάλασσα που διασχίζουμε.
Αυλάκι για το θαμπό σπόρο του ονόματός μου.
Να υπήρχε χώμα που να μην κάλυπτε το χνάρι σου.
Χωρίς τα ταξιδιάρικα μάτια σου, στη νύχτα προς τα πού.
Γι αυτό είσαι η δίψα κι αυτό που πρέπει να τη σβήσει.
Πώς μπορώ να μη σ' αγαπώ αν πρέπει να σ' αγαπώ γι αυτό.
Αν αυτός είν' ο κάβος, πώς μπορώ να τον κόψω, πώς.
Πώς αφού ακόμα και τα κόκκαλά μου διψούν για τα δικά σου κόκκαλα.
Δίψα για σένα, δίψα από σένα, γιρλάντα απάνθρωπη και γλυκιά.
Δίψα για σένα που τις νύχτες με δαγκώνει σαν σκυλί.
Τα μάτια διψούν, γιατί είναι τα μάτια σου.
Το στόμα διψά, γιατί είναι τα χείλη σου.
Η ψυχή είν' αναμμένη απ' αυτά τα κάρβουνα που σ' αγαπούν.
Το κορμί πυρκαγιά ζωντανή που πρέπει να κάψει το κορμί σου.
Από δίψα. Ατέλειωτη δίψα. Δίψα που ψάχνει τη δίψα σου.
Και μέσα σ' αυτήν εξοντώνεται σαν το νερό στη φωτιά.

Pablo Neruda
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Rosana, Contigo
Το τραγούδι που πάει γάντι...και από στίχο και γενικώς.
Αφιερωμένο

6 σχόλια:

elafini είπε...

αγαπημένος Neruda..το blog μου τού έχει αδυναμία..καλημέρα :)

ghteytria είπε...

Καλημέρα! Μόλις έκανα μια περιήγηση στο μπλογκ σου και είδα ότι κι εσύ είσαι της «τρέλας» με τη μουσική και όχι μόνο ε; Πολύ το απόλαυσα... Φοβερή εκτέλεση του Bolero! Νερούδα δεν είδα ακόμα. Στείλε μου λινκ. Κι εγώ όπως βλέπεις, δεν τον χορταίνω ακόμα, όπως και τον Λόρκα. Και ξέρεις με τη μετάφραση τους ανακαλύπτω ακόμα καλύτερα, ακόμα πιο βαθιά, στη λεπτομέρεια και της ανάσας...

elafini είπε...

http://elafini.blogspot.com/2007/03/in-night.html και http://elafini.blogspot.com/2007/02/love-sonnet-xvii-by-pablo-neruda.html
Το Bolero από Pink Martini..φοβερό πάντρεμα..φιλιά

ghteytria είπε...

Απίθανη είσαι! Πολύ χαίρομαι που βρεθήκαμε! Να 'ναι καλά το Αλλουφανάκι! Θα το κεράσουμε... :)
Φιλάκια πολλά!

ange-ta είπε...

Καλημέρα γλυκειά μου Γητεύτρα,
Διάβασα και τον Νερούδα και το σχόλιο σου στον Μπάμπη. εχεις δίκιο σε πάααρα πολλά, να πω σε όλα. Ναι θα πω σε όλα. Αλλά..
Ασε ούτε αλλά θα πώ, γιατί παρότι δεν γνωριζόμαστε είμασταν πάντα φίλες και ξέρω ότι με καταλαβαίνεις, ακόμα και όταν δε θα μιλήσω.
Πολύ δίψα, ο δικός σου, τώρα τι να σου πώ. Δεν θα έλεγα ότι μιλάει στη καρδιά μου αυτή η δίψα. Είναι και λιγάκι μανιρίρτ, το ποίημα. Του λείπει η ψυχή.

ghteytria είπε...

Καλημέρα φιλεναδάκι. Σε νιώθω στον απόλυτο βαθμό. Θα μιλήσουμε κάποια στιγμή από κοντά και θα καταλάβεις... είμαι σίγουρη, όπως κι εσύ, για κάποια πράγματα από ένστικτο.
Για τη Δίψα... είναι έκφραση δίψας καθαρά αντρική, απόλυτα ειλικρινής, βγαλμένη προφανώς κάποιες ώρες που η απουσία του κορμιού της, του γεννούσε έντονη την επιθυμία και μου αρέσει αυτή η απόλυτη και χωρίς προφάσεις ενδεδυμένη, ειλικρίνεια. Η χωρίς φόβο ομολογία του πάθους και της ζήλειας. Την προτιμώ από την ωραιοποίηση που είναι σκόπιμη. Είναι σε πολλά έτσι ο Νερούδα και ο Πρεβέρ. Σε άλλα όμως είναι πάλι διαφορετικοί... Απολαμβάνω τρελά τις στιγμές τους μέσα από τα ποίηματά τους. Άλλωστε μην παραβλέπεις ότι η αντρική επιθυμία είναι τόσο έντονη που συχνά βγάζει έναν κυνισμό, που όμως ενώ είναι αντρικό χαραχτηριστικό, δεν χαραχτηρίζει τον άντρα στο σύνολο της προσωπικότητάς του. Απλά εμείς ως γυναίκες είμαστε αλλιώς. Δες το από την καλή του πλευρά... είναι ερεθιστικό, να θέλει ένας άντρας τόσο πολύ μια γυναίκα και να το διατρανώνει τόσο έντονα. Άλλωστε το μεγαλύτερο αφροδισιακό για τη γυναίκα δεν είναι να την κάνουν να νιώθει τρελά επιθυμητή; Κι αυτό τα μεγάλα μυαλά της ποίησης και γενικά της Τέχνης, το ήξεραν καλά... :)