Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2007

Ecos del Rocío, οι σεμνοί, οι γνήσιοι εκφραστές του flamenco!

O Flaubert έλεγε ότι η ζωή, ο θάνατος, η ευτυχία και τα δάκρια, όλα είναι εν τέλει το ίδιο πράγμα. Αν δούμε τον κόσμο μας από τον πλανήτη Κρόνο, θα μας φανεί μία μικρή σπίθα μόνο. Το ιδανικό είναι να βρισκόμαστε πνευματικά τόσο ψηλά όσο τ' αστέρια. Η μουσική των "ECOS DEL ROCIO", αποτελούμενη από τα ουσιαστικά στοιχεία της ζωής -τη χαρά, τα δάκρια, τη ζωή την ίδια- είναι τόσο κοντά στ' αστέρια όσο αυτός ο βαθύς συλλογισμός του Flaubert. Στη μουσική και γενικά στην τέχνη, κανένας δεν δωρίζει τίποτα. Αν οι "ECOS DEL ROCIO" είναι το Ανδαλουσιανό γκρουπ αυτή τη στιγμή, το καλύτερο στον κόσμο των Sevillanas, είναι επειδή ήταν ήταν ικανό να κάνει κάτι παραπάνω από μια απλή φολκλόρ , ανδαλουσιανή μουσική, η οποία είναι τόσο διαδεδομένη κι όμως ελάχιστα γνωστή σε βάθος, από τους κριτικούς. Αυτό το γκρουπ κατάφερε να φτάσει στην Τέχνη από το φολκλόρ, δημιουργώντας κάτι πολύ πολύ ξεχωριστό με κάθε μία από τις συνθέσεις του. Γι αυτό άλλωστε είναι το νούμερο ένα στη μουσική κλίμακα, το νούμερο ένα στις λίστες των επιτυχιών του είδους, το νούμερο ένα στις πωλήσεις, το νούμερο ένα στις καλοκαιρινές εμφανίσεις... Δεν είναι απλοί τραγουδιστές των Sevillanas : είναι μουσικοί μεγάλης ευαισθησίας, αυθεντικοί εκπρόσωποι, επαγγελματίες της Τέχνης. Με άλλα λόγια αυτό που κάνουν είναι κάτι μοναδικό.


MANOLO BOHORQUEZ
Crítico de Flamenco

Όταν τα κύματα του Ατλαντικού Ωκεανού ακουμπούσαν χαϊδεύοντας τις μαλακές και πεντακάθαρες παραλίες της ναυτικής τους Rota, περιοχής του Cádiz και ο ήλιος αγκαλιαζόταν στις αυλακιές του αρότρου, ήθελε ο Θεός και γεννήθηκαν τέσσερα παλικάρια. Ο Juan Manuel, ο Paco, ο Jesús και ο Miguel. Οι ανεπανάληπτοι εκφραστές των Σεβιγιάνας, οι σεμνοί, οι υπέροχοι, οι μοναδικοί Ecos del Rocío! Η λαμπρή καριέρα που ακολούθησε από το 1982 που εντελώς τυχαία έφτιαξαν το γκρουπ και η απίστευτη επιτυχία που έχουν μόνιμα, δεν κατάφερε ποτέ να αλλάξει αυτά τα τέσσερα γνήσια παιδιά, που παραμένουν απλοί και το ίδιο ποιοτικοί πάντα, χαρίζοντάς μας μοναδικές δημιουργίες. Algo se muere en el alma cuando un amigo se va ... Κάτι πεθαίνει στην ψυχή όταν ένας φίλος φεύγει...

No te vayas todavía no te vayas por favor
no te vayas todavía que hasta la guitarra mía llora cuando dice adiós.

Αφιερωμένο στο Στέλιο μας που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: