Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

Έρχεται ο νονός του Παπανδρέου την Πέμπτη !!! Ζηλεύω...

Ααααχ! Πόσο ζηλεύω που δε θα είμαι εκεί να τον δω...

Ε να, αυτά είναι τα δράματα της ξενιτιάς. Δεν είναι που είσαι μακριά. Είναι που χάνεις και τα καλύτερα!
Γιατί εγώ πεθαίνω για Κιμούλη... πόσο μάλλον τώρα που κάνει και τον Αντρέα!

H Ταινία βασίζεται σε αυτοβιογραφικό διήγημα του Νίκου Παπανδρέου, από το πρώτο και πολύ επιτυχημένο βιβλίο του " 10 μύθοι και μία ιστορία " (2001) εκδόσεις Καστανιώτη.


ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Γιος διάσηµου πολιτικού πηγαίνει στην Κρήτη να βαφτίσει το µωρό υποψήφιου βουλευτή. Εκεί θα γίνει ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΟΝΟΣ ... για το καλό της Δηµοκρατίας και την αγάπη του πατέρα του.
Οι κωµικοτραγικές δοκιµασίες που περνά, αλλά και µια καινούρια φιλία, θα του αποκαλύψουν τον δικό του δρόµο για τη ζωή.

ΣΥΝΟΨΗ

Μεγαλωµένος στην Καλιφόρνια, γόνος µεγάλης πολιτικής οικογένειας, ο 11χρονος Άλεξ πηγαίνει στην Κρήτη να βαφτίσει το µωρό τοπικού κοµµατάρχη και υποψήφιου βουλευτή.
Θα γίνει ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΟΝΟΣ για να αποδείξει σε όλους και κυρίως στον πατέρα του ότι είναι αντάξιος γιος του.
Το ξενικό του παρουσιαστικό, η δυσκολία του µε τα ελληνικά, οι ιδιαιτερότητες των κρητικών, και οι «δοκιµασίες» που πρέπει να περάσει για να τον αποδεχτούν ως άξιο γιο του Αρχηγού, γεννούν µια κωµωδία µε πολιτικό υπόβαθρο, υπαρξιακές αγωνίες και έντονες κωµικοτραγικές καταστάσεις.
Τα πρώτα του βαφτίσια στην “τέχνη και τα τεχνάσµατα της πολιτικής” θα
τον σηµαδέψουν για όλη του τη ζωή.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο μικρός Άλεξ έρχεται από την Αμερική στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του '60 με την οικογένειά του.
Μόλις 11 χρονών κι ενώ ακόμη δεν ξέρει να μιλάει και να γράφει ελληνικά, ενώ φοβάται μήπως βάλει θηλυκή αντωνυμία σε αρσενικό ουσιαστικό, ο Άλεξ δεν είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. Είναι ο γιός του Αρχηγού.
Στους παιδικούς του ώμους πρέπει να σηκώσει βάρη δυσβάστακτα, που σχεδόν του επιβάλλονται.
Για να βοηθήσει τη Δημοκρατική παράταξη και το πολιτικό μέλλον του πατέρα του.
Για να τιμήσει το “όνομα” της μεγάλης πολιτικής οικογένειας στην οποία ανήκει.
Για να τον εκτιμά και να τον αγαπά ο πατέρας του.
Οταν ο Αρχηγός και πατέρας του θα του αναθέσει την πρώτη του “αποστολή” για να υπηρετήσει τη Δημοκρατία και το Κόμμα, αυτός είναι πρόθυμος και έτοιμος για όλα. Θα αναλάβει περήφανος την ευθύνη “για τη Δημοκρατία”, αλλά και για την αγάπη του πατέρα του.
Ο μικρός Άλεξ θα πάει στην Κρήτη για να γίνει

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΟΝΟΣ.

“Αντ' αυτού” θα πρέπει να βαφτίσει το μωρό ενός τοπικού κομματάρχη και υποψήφιου βουλευτή.
Για να πείσει τους κρητικούς πως είναι άξιος γιος του πατέρα του και αντάξιος της... σοβαρής αποστολής θα πρέπει:
Nα φορέσει κοστούμι και γραβάτα, να βγάλει λόγο πολιτικό για τη Δημοκρατία με ελληνικά που δεν γνωρίζει, να δοκιμάσει όλα τα κρητικά εδέσματα- από χοχλιούς και σαρικόπιτες μέχρι ..γλυκό από φλούδα πορτοκάλι και να λέει πάντα “γειά στα χέρια σας”, να τάζει δρόμους και ...γεφύρια, να σφίγγει χέρια με δύναμη και θέρμη πολιτικού και να καταλάβει ποιοί και γιατί είναι κατσικοκλέφτες.
Θα πρέπει πάνω απ' όλα να κρατήσει ισορροπίες ανάμεσα στις δύο μεγάλες και αντίπαλες πολιτικά οικογένειες: τους Μανεδάκηδες και τους Φουντεδάκηδες.
Θα πρέπει ακόμη να κρύψει τα αμερικάνικα αθλητικά του παπούτσια και τη μπάλα του μπάσκετ που τόσο αγαπά.
Τα “πρώτα του βαφτίσια” στην Ελλάδα, την Κρήτη και την πολιτική θα αποδειχθούν τα πιό καθοριστικά της ζωής του.

21 σχόλια:

ghteytria είπε...

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ

Αντώνης Καφετζόπουλος
(Παναγάκης, ο τοπικός κομματάρχης και υποψήφιος βουλευτής)

Ελένη Καστάνη
(κυρία Παναγάκη)

Γιώργος Κιµούλης
(ο Αρχηγός και πατέρας του μικρού νονού)

Tex Pardue
(Ο µικρός Νονός)

Νίκος Ανδρεουλάκης
(Πάνος, γιός του Παναγάκη)

Άννα Λουιζίδη
(Μυρτώ, κόρη του Παναγάκη)

Τάσος Κωστής
(Μανεδάκης)

Χάρης Εμμανουήλ
(Φουντεδάκης)

Μάνος Γαβράς
(Νικήτας , ο νεότερος αδελφός του Παναγάκη)

Σκηνοθεσία: Όλγα Μαλέα
Σενάριο: Νίκος Παπανδρέου, Όλγα Μαλέα
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Κωστής Γκίκας
Καλλιτεχνική επιµέλεια: Εύα Νάθενα
Μουσική: Κώστας Λειβαδάς
Ηχος: Μαρίνος Αθανασόπουλος
Μοντάζ: Γιώργος Μαυροψαρίδης
Μακιγιάζ: Φανή Αλεξάκη
Φωτογραφίες ταινίας: Κανάρης Τσίγγανος
Φωτογραφίες αφίσας: Τάκης Διαμαντόπουλος
Εκτελεστής παραγωγός: Κώστας Λαµπρόπουλος
Παραγωγοί: Κώστας Λαµπρόπουλος, Μάνος Κρεζίας
Διονύσης Σαμιώτης

ghteytria είπε...

Άντε να μαθαίνουμε και καμιά γλώσσα!

Κοντοσιμώνω = Πλησιάζω

Ανοσθιές = Μπούρδες, Βλακείες

Κοπέλι = Αγόρι

Βολά = Φορά

Χαχαλιά = Χούφτα

Μια Ολιά = Λίγο

Ντελικανής = Παλικάρι

Ντιχντιριντί = Μωρό

Τσίμαρος = Πιτσιρικάς

Κουζουλός = Τρελός

Σαφί = Πάντα

Ταχηνή = Πρωί-πρωί

Χοχλιός = Σαλιγκάρι

Aρθούνι = Ρουθούνι

Κύρης = Πατέρας

Γροικώ = Ακούω

Σικέρια – Γλυκά, Καλούδια

Γλακώ = Τρέχω

Σερσέμης = Ανόητος

Μπακαλούμ = Μπας και...

Γιαγερμένος = Αυτός που έχει επιστρέψει

Χιλιοπλουμισμένος = Στολισμένος

Ζερβά = Aριστερά

Αλευροκινησμένος = "Κουνιστός"

Ανώνυμος είπε...

Πόσες χήρες άφησε αυτός ο Αντρέας...
Κι όλες απατημένες...:)
Υδροχόος, τι περίμενες;...:)

ghteytria είπε...

Τώρα γιατί με προκαλείς; :))))
Το θέμα δεν είναι πόσες χήρες αφήνει κανείς, αλλά πόσες τον θυμούνται. Εκεί είναι η μαγκιά ενός άντρα. Μη σου πω και ενός υδροχόου ειδικά. Να μείνει αξέχαστος. Γιατί αν είναι η άλλη να ξύνει μια ώρα το κεφάλι της για να θυμηθεί ποιός είναι και πού τον έχει ακούσει... :ΡΡΡ

Αλεξάνδρα είπε...

Ο Νίκος Παπανδρέου σίγουρα ξεχωρίζει από όλη την υπόλοιπη οικογένεια. Μου αρέσει ο τρόπος που γράφει, άρα μάλλον θα μου αρέσει και η ταινία που έχει καλό κάστ.

Είδωμεν...

Φιλιά

Androgeos είπε...

Ειδικά εδώ στην Κρήτη ο κόσμος την περιμένει με ανυπομονησία, σαν "ορεκτικό" του "Ελ Γκρέκο" που θα κάνει πρεμιέρα μάλλον μια εβδομάδα αργότερα.

koulpa είπε...

..Χμμμ.. η προτελευταία ταινία που είδα ήταν η πολίτικη κουζίνα.. και η τελευταία οι νήφες.. ελπίζω να τα καταφέρω..
"πανε τα ψηφαλάκια μας πάνε..."
..ενοχλιτκά επίκαιρο..
Συγχρωτίζομαι με κρητικούς από μικρός.. οι λίγοι φίλοι μου.. και πολλές φίλες μου.. ή κατάγονται ή κατέληξαν εκεί.. δε μπορώ να τα μηλήσω τα κρητικά αλλά όλο και κατι καταλαβαίνω..:)
Kαληνύχτα:):)

habilis είπε...

Καλλλλο....Εχω μια τρελη ανωμαλια μια καθε τοπολαλια ,κατι με τραβαει .Ειχα να ανεβασω του χωριου μου ....

ghteytria είπε...

@ Αλεξάνδρα

Τώρα αν πω ότι εμένα οι άντρες της οικογένειας μου είναι πολύ συμπαθείς όλοι; Οι γυναίκες δεν μου κάνουνε κλικ, αλλά τ' αγόρια, ο πατέρας του ειδικά κι ο παππούς τους, μου αρέσουν.
Η ταινία πρέπει να είναι πολύ καλή πάντως.

Φιλιά Αλεξάνδρα μου!

ghteytria είπε...

@ Androgeos

Α να σου πω τώρα που το λες. Το Ελ Γκρέκο το είδες; Αν ναι, ήταν καλό; Πέτυχε; Είχε καλές προοπτικές και καλό καστ και ο Σμαραγδής είναι καλός. Α ρε τυχεράκια που ζεις!!! ;)

ghteytria είπε...

@ koulpa

Γι αυτό και 'γω φρόντίζω το λεξιλόγιό σου. Για να ξέρεις τί σου λένε! :)
Είναι το άτιμο το νησί τραβηχτικό! Είδα το τρέιλερ και με ξεσήκωσε γαμώτο μου!
Καληνύχτα μάτια μου! :)

ghteytria είπε...

@ habilis

Κι εγώ το ίδιο! Τρελαίνομαι να μαθαίνω νέες λέξεις ή εκφράσεις και φυσικά ότι έχει σχέση με την παράδοση και τα έθιμα της κάθε περιοχής.
Ποιό είναι το χωριό σου; Ή ποιά περιοχή;

Androgeos είπε...

Κι εγώ ζηλεύω το Λουγκάνο, καλή μου Μαριάννα! Αλλάζουμε θέσεις για μια βδομαδούλα;

Που λες, σιχαίνομαι τις ταινίες της Μαλέα. Εμφανίζει πάντα του άντρες σαν κατώτερα όντα, στη "Διακριτική γοητεία των αρσενικών" ο ένας είναι ανεπαρκής και ο άλλος gay, στους "Λουκουμάδες με μέλι" είναι παιδεραστής, στον "Οργασμό της αγελάδας" είναι απόντες και η πρωταγωνίστρια προτιμά να ξεπαρθενιαστεί μόνη της...

Ελπίζω πως αυτή τη φορά δε θα φύγω από την αίθουσα στη μέση της ταινίας μουτζώνοντας!

Για τον El Greco : Τα τοπικά κανάλια έχουν δείξει ένα 15λεπτο trailer που μου έχει δημιουργήσει μια ευχάριστη έκπληξη. Περίμενα να δω μια ταινία επιπέδου σαν την "Πολίτικη κουζίνα" ή τις "Νύφες", αλλά αυτή η ταινία μάλλον προσεγγίζει περισσότερο το "Amadeus" ή το "Γκάντι".

ghteytria είπε...

@ Androgeos

Αν αλλάζουμε λέει!!!!!!!! Μετά τρελής χαράς!!!!!
Μακάρι να μπορούσαμε... :(

Λοιπόν έχεις και άποψη και τρελό χιούμορ, γι αυτό μου άρεσαν τα γραπτά σου πάντα. Άσχετα αν συμφωνούμε ή όχι, που συνήθως συμφωνούμε.
Για τη Μαλέα να πω την αλήθεια, δεν έχω άποψη. Δεν τα πρόλαβα, ήμουν έξω και όταν έρχομαι προσπαθώ να δω , πολύ επιλεκτικά ότι έχω χάσει.
Μάλλον δε θα διαφωνώ μαζί σου, εκτός κι αν όλα είναι δοσμένα με χιούμορ, φωτογραφίζοντας πραγματικές καταστάσεις και όχι με πρόθεση απαξίωσης.
Ξέρεις το παιχνίδι των γυναικών με τους άντρες, συχνά είναι λίγο αλλόκοτο, αλλά πάντα ερμηνεύσιμο. Πολλές γυναίκες εκδηλώνουν για διάφορους λόγους, άλλα από αυτά που νιώθουν.
Να σου παράδειγμα προσωπικό. Πειράζω τους άντρες τσιγκλώντας τους, για να εκμαιεύω τις αντιδράσεις τους, που λατρεύω. τους κολλάω ρε παιδί μου που και που, ξέροντας ότι είναι υπερβολικά εύθικτοι και ευαίσθητοι κι επειδή έχουν οι πιο πολλοί φοβερό χιούμορ, απολαμβάνω κόντρες μαζί τους γιατί είναι ενδιαφέρουσες. Από την άλλη με το άλλο φύλο, υφέρπει ένας ερωτισμός, που δεν υπάρχει με τους ομόφυλους.
Λέω τώρα εγώ... μήπως οι ταινίες της Μαλέα είναι κάπως έτσι;

Για το Ελ Γκρέκο, δε φαντάζεσαι πόσο χάιρομαι! Επιβεβαιώνεις αυτά που διάβασα και πολύ το χαίρομαι. Ανυπομονώ να το δω...
Καλημέρα!

artois είπε...

Μας πώς κάνεις έτσι; Θα το δεις σε dvd, σύντομα.

Μέχρι τότε, πάρε τις πρώτες γραμμές του διηγήματος στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας. Συμβαίνει να το έχω σε ηλεκτρονική μορφή, ως αυτοβιογραφικό κείμενο, που μία του διάσταση με συγκινεί ιδιαιτέρως (όχι η κομματικοπολιτική), αλλά το ίδιο απόσπασμα θα το κάνω χρήση για πολιτική σπέκουλα στον ομπζέρβερ ;-)

Το αντιγράφω και εδώ, που νομίζω ότι κολλάει.

Όλα πρωτάρχισαν λίγο μετά τον ερχομό μας από την Καλιφόρνια στην Ελλάδα. Ο πατέρας μου, μέλος πια του ελληνικού κοινοβουλίου, μ' έστειλε στην Κρήτη, να βαφτίσω την κόρη ενός κομματάρχη. Ήμουν εννιά χρονών. Ήταν η πρώτη μου εμπειρία από τη δημόσια ζωή, η πρώτη φορά που με κοίταζαν άγνωστοι άνθρωποι, που μ’ άγγιζαν, που περίμεναν ν’ ακούσουν κάποια σοφία από τα χείλη μου. Ήθελαν όλοι να μείνουν ευχαριστημένοι από μένα. Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να μείνει ευχαριστημένη η μητέρα του μωρού. Φεύγοντας από την Κρήτη βρήκα ένα σημείωμά της στην τσέπη μου.

Αγαπητέ κουμπάρε,

Ήταν διπλή χαρά για μας η παρουσία σας – μια επειδή είστε τώρα νονός της Μαρίας και μια για όσα είπατε για τους πολιτικούς και τους ποιητές. Δεν τα καταφέρνω στα λόγια τόσο καλά όσο εσείς και η οικογένειά σας, αλλά ο άντρας μου θέλει να γίνει ο γιος μας βουλευτής σαν τον πατέρα και τον παππού σας, αλλά δεν θα τα καταφέρει, επειδή δεν διαβάζει τα μαθήματά του. Το μόνο που κάνει είναι να διαβάζει άσχετα πράγματα κι έτσι θέλω να του βρείτε μια δουλειά στην Αθήνα όταν μπει στα δεκαοκτώ, για να έχει ένα μισθό. Στο πρόσωπο του γιου μου θα έχετε έναν αφοσιωμένο δημόσιο υπάλληλο που θα σας βοηθήσει στις σημαντικές μελλοντικές ασχολίες σας.

Πριν από έξι μήνες ο άντρας μου μαχαίρωσε κατά λάθος τον εξάδελφό του σ’ ένα πανηγύρι και τον άφησε κουτσό. Ο εξάδελφος δέχθηκε τότε να πάρει ένα χωράφι από τον άντρα μου και έδωσαν μάλιστα και τα χέρια. Πριν από ένα μήνα ο εξάδελφος έκανε μήνυση στον άντρα μου. Αν ο πατέρας σας μιλήσει στο δικαστή, πριν αρχίσει η δίκη, τότε ίσως η υπόθεση να τακτοποιηθεί χωρίς να ανακατευτούν οι οικογένειες. Έχετε ακούσει ποτέ για τις κρητικές βεντέτες; Εξ αιτίας τους χάνονται κάθε χρόνο πολλοί άντρες. Τι θα γίνει αν καταδικαστεί ο άντρας μου; Έμεινε που έμεινε κουτσός ο εξάδελφος, γιατί να μπει και ο άντρας μου στη φυλακή;

Kυρία Παναγάκη, η κουμπάρα σας.

Υστερόγραφον: Είμαι παντρεμένη και άρα μου το απαγορεύει ο Θεός να μιλήσω εναντίον του άντρα μου. Στ’ όνομά Του, σας παρακαλώ λοιπόν να μη θεωρήσετε το γράμμα αυτό σαν κατηγορία σε βάρος του αλλά σαν ικεσία μιας μητέρας.


[μέσα σε λίγες γραμμές, όλη η αμοιβαία "εκτίμηση" και εκμετάλλευση μεταξύ πολιτικών και μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων της περιφέρειας – (κυρίως)].

Ανώνυμος είπε...

Μήπως η Μαλέα παρουσιάζει έτσι τους άντρες γιατί όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια ;)

ENAΣ ΣΙΝΕΦΙΛ

ghteytria είπε...

@ artois

Ξέρεις τι είναι πιο πολύ; Η αίσθηση του να μην μπορείς. Όταν είμαι Αθήνα, μπορεί και να μην πάω κάπου αν και ήμουν παρούσα στα φεστιβάλ, στις αβάν πρεμιέρ... ξέρεις τώρα όλη η παλαβομάρα του άρρωστου σινεφίλ, που συνδυάζει και τον απαραίτητο καφέ για να συζητήσει τα της ταινίας.
Εδώ, αν και τα σινεμά είναι καταπληκτικά πολυτελή, είναι όμως κλασικά πολυσινεμά, όχι με τόση πλέμπα όπως τα ελληνικά, που έχουν επιλογές ράμπο, τούρμπο και λοιπά, φέρνουν νορμάλ ταινίες και υπάρχει και ένα κουλτουρέ με ισπανικές προβολές συνήθως, αλλά είναι μια φορά τη βδομάδα και συμπίπτει με το μάθημα. Όμως εδώ έχουμε την τραγωδία της μεταγλώττισης, που δεν υπάρχει μεγαλύτερο ξενέρωμα. Από το να τους ακούς όλους να μιλάνε ιταλικά!
Άσε την άλλη μπινιά με τα ονόματα στα καρτούν! Τοπολίνο ο Μίκυ και Παπερίνο ο Ντόναλντ και ότι ανοησία υπάρχει. Σαν να λες στα ελληνικά ο Ποντικούλης ή ο Παπιούλης! Έλεος!
Τους πατάω δούλεμα που είναι όλο δικό τους.

Ευχαριστώ για τους διαλόγους. Πολύ καλοί δείχνουν. Αν έχουν κάνει καλή δουλειά, που έτσι δείχνει, μπορεί να καυτηριάζει ή να σαρκάζει πολλά κακώς κείμενα. Το γράμμα της κ. Παναγάκη και μόνο, απολύτως ενδεικτικό για το πώς ψηφίζει ο κυρίαρχος μαλάκας! (φοβερή ατάκα του Ξαβιέ!) :))))

ghteytria είπε...

@ Ανώνυμος

Κάτσε τώρα γιατί μου βγάζεις το φεμινισμό μου ούλο. ;)
Όσα δε φτάνει η αλεπού;
Μα πού ζεις; Υπάρχει σήμερα αλεπού που να ΜΗ φτάνει; Ή να στο πω αλλιώς.
Υπάρχουν «όσα» που να μην μπορεί να τα φτάσει μια αλεπού;
Μα σήμερα η «αγορά» είναι τίγκα στην προσφορά. Παντρεμένοι με τα σακιά, πιτσιρικάδες με τους τόνους, γεροντοωραίοι βρωμάει ο τόπος. Σιγά μην η Μαλέα έχει πρόβλημα. ;)
Αλλού θα είναι το θέμα αν όντως απαξιώνει τους άντρες. Γιατί μπορεί απλά να έχει χιούμορ και να τους προκαλεί για... παιχνίδια! Γελάω....
Ο οργασμός της αγελάδας, είναι πιασάρικος τίτλος δε λέω... ;)
Κι εγώ σινεφίλ είμαι, κερνάς ποπ κορν; :)))))

Ανώνυμος είπε...

Πάντως, αφότου ανέλαβε να κάνει coaching στο Γιωργάκη για να μη χάσει την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ, από "Πρώτη Φορά Νονός", μάλλον πρέπει να περάσει στην επόμενη αυτοβιογραφική και πάλι ταινία "Τελευταία Φορά Πρόεδρος". Τον έχει πάρει στο λαιμό του τον άνθρωπο!

ghteytria είπε...

Ποιός ανέλαβε ο Νίκος; Να κάνει καθοδήγηση στο Γιώργο; Με μπέρδεψες. Είχα την εντύπωση ότι δεν ανακατευόταν με την πολιτική. ;)

ghteytria είπε...

:)))))))))))))))
Φαντάζεσαι ότι θα παιχτεί το εργάκι «Πρώτη Φορά Πρόεδρος»;
Δε θα το δω. Δε βλέπω θρίλερ. ;)