Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

Philippe Jaroussky! Ένας castrato να τον πεις...contratenoro να τον πεις... η ουσία είναι, ότι είναι ίσως ο καλύτερος στον κόσμο.


O Philippe Jaroussky γεννήθηκε το 1978 στη Γαλλία και θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς κοντρατενόρους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έχει συμμετάσχει σε διάφορες όπερες (Agrippina, L'Incoronazione di Poppea) και έχει ηχογραφήσει διάφορους δίσκους, οι πιο πολλοί ατομικοί, αλλά έχει συνεργαστεί και με μεγάλες φωνές όπως Sara Mingardo (La verità in cimento,...), Jennifer Larmore (Orlando Furioso).

Είναι τόσο ξεχωριστή η φωνή του και πραγματικά είναι δύσκολο να την κατατάξει κάποιος ακριβώς. Ο ίδιος αυτοκαλείται κοντρατενόρος. Η αλήθεια είναι πως είναι μια φωνή που αναμειγνύει τη δύναμη του άντρα και τη γλύκα και το εύθραυστο μιας γυναίκας.

Πολύς κόσμος τον θεωρεί sopranista (Sedecia de Scarlatti), ωστόσο αφού το ύψος της φωνής του πλησιάζει περισσότερο μια mezzo soprano, μπορούμε άνετα να τον αποκαλέσουμε castratο.

8 σχόλια:

ghteytria είπε...

.
.
.
.
.
!!!!!!!!
Χρειάζονται λόγια; ;)

Αλεξάνδρα είπε...

Απίστευτη φωνή! Παράξενο στο χρώμα της αλήθεια....

Φιλάκια καλή μου μουσική εγκυκλοπαίδεια!!!!

Καλό μας Σαββατοκύριακο

zero είπε...

Εε ενταξει. Μιλαμε τωρα για κορυφες.
Πολυ καλο ποστ.
Εμαθες και το κολπο με τα βιντεακια και ειναι ολα super.

Xavier είπε...

Castrato; Τον κακομοίρη.... άουτς!!

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλός. Έχουμε κι εμείς έναν πολύ καλό εδώ στην Ελλάδα, ο οποίος έχει τραγουδήσει αρκετές φορές στη Σκάλα του Μιλάνο. Το όνομα του είναι Άρης Χριστοφέλλης και δεν έχει την έκταση μετζο, αλλά είναι ένας απίστευτος κοντρα τενόρος με μεγάλη ευκολία στα προκλασσικά και στο μπαρόκ. Super! Ωραίο ποστ!

Μάγια

ghteytria είπε...

@ Αλεξάνδρα

Καλημέρα κορίτσαρε! Δεν ξέρω γιατί... ίσως να είναι και τα άβαταρ, ίσως η θετική σου αύρα, όταν σε βλέπω μου ανοίγει η καρδιά! Είναι που έχεις και το γλυκό το λόγο πάντα... Χαίρομαι που σου αρέσουν και παρακολουθείς! Οι αδερφές ψυχές μας παρηγορούν... :)

Φιλιά πολλά!

ghteytria είπε...

@ zero

Χάρη σε 'σένα, μου 'κοψε με τα βιντεάκια!
Καλή Κυριακή! ;)

Φιλιά!

ghteytria είπε...

@ Xavier

Το ήξερες μαμούνι ε; Γι αυτό ανατρίχιασες... :)))))
Λοιπόν εδώ στο ιταλικό καντόνι που βρίσκομαι, την κλασική την αγαπούσαν τόσο, που παλιά για να κάνουν ένα αγοράκι να έχει voce bianca (βότσε μπιάνκα-λευκή φωνή), το ευνούχιζαν. Σήμερα όταν λένε καστράτο στην κλασική μουσική, δεν εννοούν ότι ο άνθρωπος είναι ευνουχισμένος, απλά η φωνή του είναι όπως στους παλιούς καστράτο. Ευτυχώς δηλαδή... γιατί όντως ήταν η απόλυτη ανατριχίλα!!!

Φιλιά βρε αστροπελέκι! Πού χάθηκες; Σε πεθύμησα...