Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2008

Οι εκδότες αναγαλλιάζουν κάτω από τα φουντωτά σου πούπουλα:«Χαίρε, η χρυσοτόκος όρνις!»


Σ' ένα φτασμένο ποιητή

Αυτάρκης μέσα στη δόξα σου
δεν έχεις πια ανάγκη τις Μούσες.
Μεροκαματιάρης του στίχου
ξημεροβραδιάζεσαι γράφοντας
μικρές ελεγείες του τίποτα.
Έχεις πια το Κοινό σου:
μικρό, φανατικό, στενοκέφαλο,
έτοιμο πάντα ν' αναμασήσει το γρασίδι
που του προσφέρεις απλόχερα.
Γιατί το ζήτημα δεν είναι πλέον το ΤΙ γράφεις
μα πώς το γράφεις ΕΣΥ.
Έτσι εκδίδεσαι σε χιλιάδες αντίτυπα,
ξεφουρνίζεις τις συλλογές
σαν εκκολαπτική μηχανή τα κλωσσόπουλα.
Οι εκδότες αναγαλλιάζουν
κάτω από τα φουντωτά σου πούπουλα:
«Χαίρε, η χρυσοτόκος όρνις!»

Λουκάς Θεοδωρακόπουλος


Ο Λουκάς Θεοδωρακόπουλος κατάγεται από την Άμφισσα της Παρνασσίδας και ασχολείται με την ποίηση και τη λογοτεχνία από το 1954. Έχει εκδόσει μέχρι τώρα εφτά ποιητικές συλλογές και δύο πεζογραφήματα: Το "Ραντεβού με τον πύργο του Άιφελ" (αντιμυθιστόρημα), Κέδρος 1971, Καστανιώτης 1988, δεύτερη έκδοση, αναθεωρημένη, και τον "Καιάδα, χρονικό μιας πολιορκίας", Εξάντας, 1976, Πολύχρωμος Πλανήτης, 2004. Υπήρξε μέλος του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας (ΑΚΟΕ) και υπεύθυνος του περιοδικού "Αμφί" από το 1979 μέχρι το 1984. Έχει μεταφράσει από τη γαλλική και αγγλική γλώσσα, δεκάδες βιβλία μεγάλων συγγραφέων και στοχαστών.

2 σχόλια:

BOSKO είπε...

ωραιότατο του ποίημα του κ. Θεοδωρακόπουλου και ταιριάζει σε πολλούς γενικώς καλλιτέχνες με τη ματαιόδοξη φύση τους...

γητεύτρια είπε...

bosko

Είδες; Κάποιον θα είχε στον νου του όταν το έγραφε... :) Ποιός ξέρει! Όπως βλέπεις το είδος είναι μόνιμο και ανεξάντλητο. Τελειωμό δεν έχει.:)