Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Rabindranath Tagore: Είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν' ανθούνε.



Είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν' ανθούνε.

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ
Τα παραστρατημένα πουλιά
Μετ. Μάκης Ανταίος


Rabindranath Tagore

7 σχόλια:

Κούκος είπε...

Ότι και να πεις είναι λίγο μπροστά στο μεγαλείο του στίχου...

μαριάννα είπε...

Κούκε μου, ο Ταγκόρ έχει μια τόσο συγκινητική ευαισθησία που αφοπλίζει, συγκλονίζει, πονάει...
Αν δε, μπορούσαμε να διαβάσουμε αυτά που γράφει στη γλώσσα του, στη μπενγκάλικη διάλεκτο, τότε όπως γράφει ο μεταφραστής του, θα ήταν πραγματική μουσική...

Καλησπέρες

Mafalda είπε...

omorfo... lito kai periektiko :)

Μηθυμναίος είπε...

Θαυμάσιος στίχος!!! Πράγματι αφοπλίζει, συγκλονίζει, πονάει...

Ναι πονάει, ιδίως...

Τι άλλο μπορείς να πεις.

Μαριάννα ό,τι καλύτερο!

Φιλάκια!

μαριάννα είπε...

Mafalda

Γεια σου κοριτσάκι! :) Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε! Βρέχει βρε στο χωριό σας; Θα περάσω σε λίγο απ' τα μέρη σου. ;)

μαριάννα είπε...

Μηθυμναίος

Ειδικά τώρα με τα καμμένα Στράτο είναι πολύ επίκαιρος στίχος. Γι αυτό μας συγκινεί...

Φιλιά!!!

Μηθυμναίος είπε...

Ακριβώς αυτό εννοούσα κι εγώ, Μαριάννα μου, μ' αυτό το σιωπηλό... "ιδίως"

Να 'σαι καλά!