Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Πόσο σου μοιάζει αυτή η πόλη... Πόσο σου μοιάζει όταν βραδιάζει και σκοτεινιάζει μοναχή σαν μουσική που ξεθωριάζει και σβήνει μέσα στην ψυχή.



Στους δρόμους που θα περπατήσεις
θα πέφτει πάντα η βροχή.
Πού να κρυφτείς πώς να μιλήσεις
πού να γυρέψεις την αρχή.

Πόσο σου μοιάζει αυτή η πόλη
όταν ξυπνάει το πρωί
στους δρόμους της ξεχύνονται όλοι
σαν μια παράξενη φυλή.

Κι εσύ σαν ξένος τριγυρίζεις
στην αγορά και στο σταθμό
κάτω από στέγες και μαρκίζες
που κρύβουνε τον ουρανό.

Πόσο σου μοιάζει αυτή η πόλη
όταν ξυπνάει το πρωί
στους δρόμους της ξεχύνονται όλοι
σαν μια παράξενη φυλή.

Πόσο σου μοιάζει όταν βραδιάζει
και σκοτεινιάζει μοναχή
σαν μουσική που ξεθωριάζει
και σβήνει μέσα στην ψυχή.

4 σχόλια:

Mafalda είπε...

polu omorfo!!

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικός στίχος!!!
Πρεσβύωψ

μαριάννα είπε...

Mafalda

Γεια σου Mafalda!

μαριάννα είπε...

Πρεσβύωψ

Τριβιζάς είναι αυτός πρεσβυωπάκι μου! ;)
Πράγματι εξαιρετικός στίχος. Για περιπλάνηση...