Read more!
Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012
Dhafer Youssef και Tigran Hamasyan - Khamsa
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
2:13:00 μ.μ.
0
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Dhafer Youssef, Khamsa, Tigran Hamasyan
Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012
Fabrizio Fraioli, A voce alta
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
10:41:00 π.μ.
0
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Fraioli Fabrizio
Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012
Ένα μαγικό κινηματογραφικό ταξίδι μέσα απο το φακό του Θ. Αγγελόπουλου...
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
11:37:00 π.μ.
3
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Αγγελόπουλος Θόδωρος
Είναι τόσο άτυχη η Ελλάδα; Είναι;
Συνέντευξη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο ψηφιακό κανάλι της Δημόσιας Τηλεόρασης και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τρίκα με αφορμή την ταινία του «Η σκόνη του χρόνου» (2008)
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
1:49:00 π.μ.
3
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Αγγελόπουλος Θόδωρος
Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012
Αυτή την Ελλάδα θέλουμε πίσω...
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
10:47:00 π.μ.
5
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Ελλάδα, Χατζιδάκις Μάνος
Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012
«Χριστέ, μην κράξει ο πετεινός και μη χαράξ’ η μέρα, γιατί ‘χω στην αγκάλη μου την άσπρη περιστέρα».
Πίνω το, μάνα, το κρασί, πίνω το να μεθύσω
Πίνω το, μάνα, το κρασί, πίνω το να μεθύσω,
Να μ’ ευρ’ η νύχτα κι η αυγή στσ' αγάπης μου την πόρτα.
Ήπια κι οψές κι ευρέθηκα στην πόρτα τση καλής μου,
Βρίσκω την πόρτα σφαλιχτή και τα κλειδιά παρμένα
Και τα πορτοπαράθυρα σφιχτά μανταλωμένα.
Σκύφτω φιλώ την κλειδωνιά αντίπυτος τση κόρης:
«Άνοιξε, πόρτα τση ξανθής, πόρτα τση μαυρομάτας,
πόρτα τση γαϊτανόφρουδης, τσ’ αλυσιδοπλεμένης».
«Ποιος είσ’ εσύ και πως σε λεν και θες ν’ ανοίξω να μπεις;»
«Εγώ ‘μ ο τις κι ο τάδε τις κι εκείνος απού ξεύρεις.
Εγώ ‘μ’ απού σου τά ‘στειλα τα ρόδα στο μαντήλι,
Τα ρόδα, τα δαμάσκηνα και το γλυκό σταφύλι».
«Τούτα τα λόγια ξεύρεις τα γη η γειτονιά σου τα ‘πε;
Τσ’ αυλής σημάδια να μου πεις, να γείρω να σ’ ανοίξω».
«Έχεις μηλιά στην πόρτα σου και κλήμα στην αυλή σου,
κάνει σταφύλι ραζακί, κάνει κρασί μοσκάτο,
κι όποιος το πιει μαραίνεται και πάλι αναζητά το».
«Ψόματα λες, μαριόλου γιε, κι η γειτονιά σου τά ‘πε.
Πέ μου σημάδια του σπιθιού, ν’ ανοίξω να μπεις μέσα».
«Χρυσή καντήλα κρέμεται στη μέση του σπιθιού σου
και φέγγει σου να γδύνεσαι, να στρώνεις να κοιμάσαι».
«Ψόματα λες, μαριόλου γιε, κι η γειτονιά σου τά ‘πε.
Πέ μου σημάδια του κορμιού, ν’ ανοίξω να μπεις μέσα».
«Έχεις ελιά στο μάγουλο κι ελιά στην αμασκάλη,
κι ανάμεσα στα δυο βυζιά τ’ άστρα και το φεγγάρι».
«Βάγιες, αμέτ’ ανοίξετε του ξένου να μπει μέσα,
κι εσείς, βαγίτσες, στρώσετε του νιου γαμπρού την κλίνη».
Τρία κρεβάτια ράισαν ως να χαράξ’ η μέρα
Και τρία άλλα ράισαν ώστε να βγει ο ήλιος.
«Χριστέ, μην κράξει ο πετεινός και μη χαράξ’ η μέρα,
γιατί ‘χω στην αγκάλη μου την άσπρη περιστέρα».
Ριζίτικο από το kritikoi.gr
Φωτό: Chania Crete by Nikos
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
10:20:00 μ.μ.
3
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Προσκαλώ και το φεγγάρι και με τη σκιά μου μαζί, είμαστε τρεις.
Τις ξάστερες νύχτες,
λύνω το πρόβλημα της μοναξιάς της ύπαρξης.
Προσκαλώ και το φεγγάρι και με τη σκιά μου μαζί, είμαστε τρεις.
Gloria Fuertes
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
3:06:00 π.μ.
3
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Fuertes Gloria
Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012
Με πονάει μια γυναίκα σ' ολόκληρο το κορμί...
Ο απειλούμενος
Είναι ο έρωτας. Πρέπει να κρυφτώ ή να ξεφύγω.
Μεγαλώνουν οι τοίχοι της φυλακής του, όπως σ' ένα τρομακτικό όνειρο.
Η όμορφη μάσκα έχει αλλάξει, αλλά όπως πάντα είναι μοναδική.
Σε τι θα μου χρησιμεύσουν τα φυλαχτά μου· η άσκηση των γραμμάτων,
η αόριστη ευρυμάθεια, η κατάκτηση των λέξεων που χρησιμοποίησε ο τραχύς Βορράς
για να τραγουδήσει τις θάλασσές του και τα ξίφη του,
η γαλήνια φιλία, οι στοές της βιβλιοθήκης, τα κοινά πράγματα,
οι συνήθειες, ο νεανικός έρωτας της μητέρας μου, η στρατιωτική σκιά των
νεκρών μου, η άχρονη νύχτα, η γεύση του ονείρου;
Να είμαι μαζί σου ή να μην είμαι μαζί σου είναι το μέτρο του χρόνου μου.
Ήδη η κανάτα γίνεται κομμάτια πάνω απ' την πηγή, και ο άντρας ανυψώνεται
μέχρι τη φωνή των πουλιών, σκοτείνιασαν πια αυτοί που κοιτούν μέσα από τα παράθυρα,
αλλά η σκοτεινιά δεν έφερε την ειρήνη.
Είναι, το ξέρω πια, ο έρωτας· η αγωνία και η ανακούφιση να ακούω τη φωνή σου,
η προσμονή και η θύμηση, η φρίκη να ζω σ' αυτό που θα συμβεί.
Είναι ο έρωτας με τις μυθολογίες του, με τις μικρές ανώφελες μαγείες του.
Υπάρχει μια γωνιά απ' την οποία δεν τολμώ να περάσω.
Ήδη με κυκλώνουν στρατιές, ορδές βάρβαρες.
(Αυτό το δωμάτιο είναι εξωπραγματικό· εκείνη δεν το έχει δει.)
Το όνομα μιας γυναίκας με προδίδει.
Με πονάει μια γυναίκα σ' ολόκληρο το κορμί.
Jorge Luis Borges
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
12:18:00 π.μ.
8
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Borges Jorge Luis, Τζανάκη Μαριάννα
Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012
Νίκος Σαραντάκος: Λέξεις που χάνονται
- αβαγιανός
- αλιτζές
- αντράλα
- αρουλίζω
- βεδούρα
- βοδώνω
- γερδέλι
- γκαϊλές
- γουλόζος
- διώμα
- ζαμπούνης
- ζνίχι
- καλιοντζής
- καρύτζαφλος
- κατσιφάρα
- κνικάτος
- κουρνάζος
- λιμπά, τα
- μαναφούκι
- μονομερίδα
- μπακράτσι
- μπονόρα
- ναμικιόρης
- ξαντιμεύω
- οσκρός
- πίζουλος
- πρέντζα
- ρομπατσίνα
- σατίρι
- σοπάκι
- ταζέδικος
- ταυραμπάς
- τράφος
- τσίμπαλο
- φλετουρώ
- χάψη
- ψίκι
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
9:15:00 μ.μ.
3
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Σαραντάκος Νίκος
Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012
« Le gardien du phare aime trop les oiseaux » de Jacques Prévert
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
9:39:00 μ.μ.
4
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Prévert Jacques
Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012
Veinte años perdidos no perdonarán Veinte años de silencio y un poco más Veinte años perdidos nunca volverán Veinte años al sonido de un triste vals
Cuando leas esta carta ya no estaré
Tú ya comprenderás que yo nunca volveré
Si no fuera por temor a la soledad
Podríamos vivir la vida de verdad
Veinte años perdidos no perdonarán
Veinte años de silencio y un poco más
Veinte años perdidos nunca volverán
Veinte años al sonido de un triste vals
Es un triste vals
No es nada más
Lo que quedó de una gran historia de amor
Una canción en una grabación
Para que baile toda la gente
El fin de su amor
Cuando leas esta carta ya no estaré
Tú ya comprenderás que yo nunca volveré
Si no fuera por temor a la soledad
Podríamos vivir la vida de verdad
No me busques me voy por mi propia elección
Quizás me espera poco o es una ilusión
Quizás volvamos a encontrarnos
Quizás nunca más
Pero tú siempre serás mi triste vals
Es un triste vals
No es nada más
Lo que quedó de una gran historia de amor
Una canción en una grabación
Para que baile toda la gente
El fin de su amor
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
1:14:00 π.μ.
2
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Levy Yasmin
Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011
Penélope με Joan Manuel Serrat, σε στίχους δικούς του και μουσική του Augusto Algueró!
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
12:54:00 π.μ.
0
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Algueró Augusto, Penélope, Serrat Joan Manuel
Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011
La casa de la colina... Από τα πιο όμορφα κέλτικα...
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
1:00:00 π.μ.
3
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Celtica, Quenca La casa de la colina
Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011
Woody Allen...Χέμινγουεϊ: - Και, όταν κάνετε έρωτα, νιώθεις τόσο αληθινό και όμορφο πάθος που, τουλάχιστον, εκείνη τη στιγμή σού φεύγει ο φόβος του θανάτου;
Χέμινγουεϊ: - Ποτέ δε γράφεις καλά, αν φοβάσαι το θάνατο. Εσύ;
Πέντερ: - Ναι, φοβάμαι... Θα έλεγα ότι είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου.
Χέμινγουεϊ: - Είναι κάτι που το έχουν βιώσει πολλοί πριν από σένα, κι όλοι θα το βιώσουν.
Πέντερ: - Το ξέρω, το ξέρω...
Χέμινγουεϊ: - Έχεις κάνει ποτέ έρωτα με κάποια πραγματικά σπουδαία γυναίκα;
Πέντερ: - Για την ακρίβεια, η μνηστή μου είναι πολύ σέξι.
Χέμινγουεϊ: - Και, όταν κάνετε έρωτα, νιώθεις τόσο αληθινό και όμορφο πάθος που, τουλάχιστον, εκείνη τη στιγμή σού φεύγει ο φόβος του θανάτου;
Πέντερ: - Όχι, αυτό δε συμβαίνει.
Χέμινγουεϊ: - Πιστεύω ότι ο αληθινός κι αυθεντικός έρωτας σε ανακουφίζει από το θάνατο. Η δειλία προέρχεται από το να μην αγαπάς ή να μην αγαπάς καλά, που είναι το ίδιο. Όταν ο άντρας ο γενναίος κι αυθεντικός κοιτάξει κατά πρόσωπο το θάνατο σαν κάποιους κυνηγούς ρινόκερων που ξέρω ή σαν τον Μπελμόντε που ήταν πραγματικά γενναίος είναι γιατί αγαπούν με τόσο πάθος, που βγάζουν το θάνατο από τη σκέψη τους. Μέχρι να επιστρέψει, όπως γίνεται σε όλους τους ανθρώπους. Και τότε, πρέπει να κάνεις και πάλι καλό έρωτα. Σκέψου το.
Διάλογος από το «Μεσάνυχτα στο Παρίσι»... Τι απόλαυση!
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
11:26:00 π.μ.
2
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Woody Allen
Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011
Αφιερωμένο εξαιρετικά! Ξέρεις εσύ...
Read more!
Αναρτήθηκε από
μαριάννα
στις
1:13:00 π.μ.
2
σχόλια
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Ετικέτες Τατσόπουλος Πέτρος






