Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2007

Σονέτα του Σκοτεινού έρωτα! Του Γλυκού Παράπονου.


The Eternal Idol, 1889-Auguste Rodin

Του γλυκού παράπονου


Φοβάμαι να το χάσω αυτό το θαύμα
των αγαλμάτινων ματιών σου και τον τρόπο
που τη νύχτα ακουμπάει στο μάγουλό μου
το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου.

Πονάω να βρίσκομαι σ’ αυτή την όχθη
κορμός χωρίς κλαδιά, και ότι πιο πολύ πονάει
είναι που δεν έχω το λουλούδι, λάσπη ή άργιλο
για το σαράκι του πόνου μου.

Αν είσαι ο κρυμμένος θησαυρός μου,
αν είσαι ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος,
αν είμαι το σκυλί της επικράτειάς σου

Μη με αφήσεις να χάσω αυτό που έχω κερδίσει
και που στολίζει τα νερά του ποταμού σου
με φύλλα απ’ το Φθινόπωρό μου το χαμένο.

Sonetos de amor oscuro
Federico García Lorca
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

SONETO DE LA DULCE QUEJA


Tengo miedo a perder la maravilla
de tus ojos de estatua y el acento
que me pone de noche en la mejilla
la solitaria rosa de tu aliento.


Tengo pena de ser en esta orilla
tronco sin ramas, y lo que más siento
es no tener la flor, pulpa o arcilla,
para el gusano de mi sufrimiento.


Si tú eres el tesoro oculto mío,
si eres mi cruz y mi dolor mojado,
si soy el perro de tu señorío.


No me dejes perder lo que he ganado
y decora las aguas de tu río
con hojas de mi Otoño enajenado.

Albinone, Adagio

7 σχόλια:

A.F.Marx είπε...

Γητεύτρια η ποιήτρια!
Γητεύτρια η μεταφράστρια των ποιητών.

Σου είπα ότι μ΄αρέσει το blog σου;

ange-ta είπε...

Αυτό το τέρας το Ροντεν, να τον εξαφανίσεις, φιλενάδα μου. Μου διαφεύγει το όνομα της γυναίκας που έκλεψε όλες τις δημιουργίες της και κατάφερε με τον αδελφό της και τη μάνα της να τη κλείσουν σε μια κάμαρη. Την άφησε και έγκυα.
Άπίστευτη κτηνωδία. Δεν αποκλείεται και αυτή η αναπαράσταση να είναι δικό της Εργο.
Θα ψάξω στη βιβλιοθήκη μου να τη βρώ.

ghteytria είπε...

Καλώς τα μου!Η πιο όμορφη καλημέρα να σας διαβάζω με τον τρίκιλο καφέ μου!:)
Αλλουφανάκι εγώ σου 'χω πει πόσο μου αρέσει η ποιότητα σου επί παντός; Στην γενναιοδωρία, στην ψυχάρα, στο χιούμορ; Α, στο 'χω πει... Δεν πειράζει η επανάληψις μήτηρ της μαθήσεως! ;)

ghteytria είπε...

Κοριτσάρα μου σε νιώθω αλλά είσαι λάθος πληροφορημένη. Η Καμίλ Κλωντέλ ήταν η γυναίκα και ο έρωτας της ζωής του. Όμως οι μεγάλες μορφές ζουν και μεγάλους έρωτες, ανατρεπτικούς, παθιασμένους.Όχι ο Ροντέν δεν της έκλεψε τίποτα. Μαζί δουλεύανε και στο Μουσείο Ροντέν στο Παρίσι, μαζί είναι τα έργα τους, όπως μαζί είναι και οι ψυχές τους. Την έχω σπουδάσει τη σχέση Ροντέν - Κλωντέλ όσο δεν έχω σπουδάσει οτιδήποτε άλλο στην Τέχνη, εκτός ίσως από τον Θεοτοκόπουλο. Ο Ροντέν ήταν καταπληκτικός άνθρωπος από κάθε άποψη! Ασύλληπτο πνεύμα! Όταν λέω ασύλληπτο δεν είναι σχήμα λόγου, κυριολεκτώ. Η Κλωντέλ ήταν το αντίστοιχό του σε γυναίκα. Κι όπως είναι φυσικό, από τον έρωτα αυτό προέκυψε το θαύμα. Οι δημιουργίες τους! Ήταν και το μοντέλο του η Καμίλλη και η ερωμένη του και η αγαπημένη του και η συνεργάτις του και η γυναίκα της ψυχής του. Όμως είναι νόμος πια, τα μεγάλα μυαλά να δουλεύουν εντελώς ανατρεπτικά και αντισυμβατικά. Στο τέλος 3 μέρες πριν πεθάνει παντρεύτηκε τη Ροζ για να κάνει το χρέος του, από ενοχές, αφού το χρωστούσε μια ζωή. Θα καταλάβεις πολλά αν διαβάσεις το καταπληκτικό βιβλίο, που το συνιστώ ανεπιφύλαχτα, της Ανν Ντελμπέ «Μια γυναίκα Καμίλλη Κλωντέλ», εκδόσεις Εστία. Ειλικρινά δε θα χάσεις...
Και να θυμάσαι ότι όλοι έρωτες στην ανθρωπότητα, τέτοιων ανθρώπων ήταν έτσι...
Ροντέν - Ροζ, Καμίλλη
Φρίντα - Ντιέγο Ριβέρα
Μποβουάρ - Σαρτρ
Πικάσσο - Φερνάντα, Εύα, Όλγα, Μαρί Τερέζ και άλλες
Νταλί - με τη διαβολική Γκαλά
Καμύ - Φρανσίν, Μαρία, Κατρίν, Μι
Ναπολέων - Ιωσηφίνα, Ντεζιρέ, Μαριάννα
Σαπφώ - Αλκαίος
Σικελιανός - Εύα, Άννα
και άπειροι άλλοι...λίμπα τα έχει κάνει ο έρωτας φιλενάδα στις ζωές των ανθρώπων. :)
Επίσης να διαβάσεις τις Διαθήκες του Ροντέν. Θα δημοσιεύσω αποσπάσματα και θα καταλάβεις ότι και ο Ροντέν θύμα ήταν της προσκόλλησης δύο γυναικών πάνω του, όπου τη μία την αγαπούσε παθιασμένα ερωτικά και την άλλη τρυφερά και γλυκά γιατί του είχε σταθεί σε δύσκολες ώρες, όταν τον γνώρισε τσακισμένο ψυχικά, από το θάνατο της αδερφής του Μαρίας, έναν θάνατο που δεν ξεπέρασε ποτέ.

ange-ta είπε...

Χμ με πιασες αδιάβαστη, ή εγώ τη ξέρω αλιώς την ιστορία.

ghteytria είπε...

Σωστά την ξέρεις, και δεν πιάνεσαι αδιάβαστη εσύ. Φαινομενικά έτσι ήταν η ιστορία, όπως την είπες. Αλλά έτσι το διέδωσαν οι αντίζηλοι που τον φθονούσαν, γιατί ο Ροντέν υπέστη πολλά. Ανελέητο πόλεμο. Μέχρι να αναγνωριστεί το μοναδικό ταλέντο του, που όμοιο δεν έχει υπάρξει και προφανώς, δεν θα υπάρξει ξανά, λένε οι ειδικοί.Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι ένα παιδαρέλι που ΔΕΝ πήγε Καλών Τεχνών, ήταν ο καλύτερος όλων μακράν...και ότι έφερε κυριολεκτικά Επανάσταση στην Γλυπτική. Απόδειξη της σκευωρίας είναι ότι η Καμίλλη τον λάτρευε μέχρι το τέλος και αυτό φαίνεται από τα αμέτρητα γράμματά της στον αδερφό της μέσα από το άσυλο.
Η Καμίλλη έμαθε από τον Ροντέν και ο Ροντέν έμαθε από την Καμίλη και η ένωσή τους ήταν ευλογία για τον κόσμο. Όμως πέρασαν πολλά και κυρίως την περίοδο που ο Ροντέν έφτιαξε τους Αστούς του Καλαί που ήταν η πρώτη γροθιά στο συντηρητικό κατεστημένο. Διάβασε το βιβλίο και θα με θυμηθείς... Αλλά υπάρχουν και στοιχεία βιογραφικά στο Μουσείο Ροντέν.

Musée Rodin

ange-ta είπε...

Αχτύπητη!!!