Δευτέρα, 9 Απριλίου 2007

Είναι η έλξη του χρώματος αποτέλεσμα της οπτικής μας αντίληψης για την απόχρωση, την αξία και την έντασή του; Ή κάτι άλλο;

Toledo, στο δρόμο για το σπίτι του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Ακολουθώντας τα δρομάκια πλησιάζουμε προς το μέρος
που βρίσκεται το σπίτι του. Εκεί που έζησε τα πιο δημιουργικά του χρόνια
με τη συντροφιά της αγαπημένης του Jeronima...


Η πόρτα του σπιτιού τους στο Τολέδο.
Εδώ με την αγαπημένη του έζησε μακριά από τον κόσμο, για να έχει τη γαλήνη να συνομιλεί με το Θεό που τον βοηθούσε να πραγματοποιήσει τα χρωματικά του όνειρα...
«Απαντώντας σε φίλο που τον ρωτάει πώς καταφέρνει να συνθέτει τις μελωδίες του, ο Μότσαρτ, σε επιστολή του γράφει:
Δεν ξέρω τίποτα, δεν μπορώ να καταλάβω.
Κάθομαι μόνο μπροστά στο πιάνο κι οι μελωδίες πλημμυρίζουν τα δάχτυλά μου...
...Όμως ο δικός μου ο Θεοτοκόπουλος έρχεται και μου εμφανίζεται ν'αγωνιά για το μπλε του.
...Όταν μετά από μέρες ξεφύλλιζα το βιβλίο του Πρεβελάκη για τον Γκρέκο, έπεσα σε παραγράφους ολόκληρες που μιλούσαν για το ούλτρα μαρίν. Για τη μεγάλη σημασία του στους πίνακές του, για το πόσο ακριβό χρώμα ήταν εκείνη την εποχή στην Ισπανία, για τις διενέξεις του ζωγράφου με το βασιλέα Φίλιππο προκριμένου να του εξασφαλίσει το ούλτρα μαρίν που χρειαζότανε στο εργαστήρι του.
Βρέθηκαν επιστολές του προς το παλάτι της Μαδρίτης όπου με θυμό επαναλαμβάνει την αξίωσή του γι' αυτό το πολύτιμο μπλε.»
Μάρω Βαμβουνάκη, Το λουλόύδι της κανέλλας.
«Οι ζωγραφιές είναι σαν τις λέξεις. Εικονίζουν πράγματα χαώδη, απερίγραπτα. Εγώ ο δυστυχισμένος! Απ'τους ανθρώπους εγώ, ο πιο τρελός, ο πιο δυστυχισμένος, εγώ... Βάλθηκα να ζωγραφίσω το Θεό! Τα χέρια του, το σώμα του... Και το πιο φοβερό: Τα μάτια του!»
Μάρω Βαμβουνάκη, Το λουλόύδι της κανέλλας.
Δεξιά το παράθυρο του υπόγειου εργαστηριού του, που έβλεπε μόνο ουρανό.
Αυτός ο ουρανός που του ενέπνευσε το μαγικό ultramarine blue,
που δουλεμένο από τα χέρια του,
δημιουργεί σε μας μια απίστευτα μαγική έλξη
να μελετήσουμε την πορεία του και την εξελικτική διαδρομή του,
μέσα από τις μαγικές χρωματικές του δημιουργίες,
που θα τις ζήλευε ακόμα κι ο Θεός... ή η φύση!
Η πλατεΐτσα μπροστά στο σπίτι του με θέα στον Τάγο που αγάπησε...


2 σχόλια:

Μάρω Βαμβουνάκη είπε...

Ξαφνικά,απόψε,βρέθηκα στις σελίδες σας και στα αγαπημένα δρομάκια του Τολέδο!Κατασυγκινήθηκα...Να είστε καλά,σας ευχαριστώ ολόψυχα για την αναδρομή σε παντοτινά μας ταξίδια.

ghteytria είπε...

Μάρω Βαμβουνάκη said...

Ξαφνικά,απόψε,βρέθηκα στις σελίδες σας και στα αγαπημένα δρομάκια του Τολέδο!Κατασυγκινήθηκα...Να είστε καλά,σας ευχαριστώ ολόψυχα για την αναδρομή σε παντοτινά μας ταξίδια.

15 Ιούλιος 2007 10:59 μμ


Πολυαγαπημένη κ. Βαμβουνάκη,

άπειρα ευχαριστώ σας χρωστάω εγώ, ως φανατική σας αναγνώστρια, από πολύ παλιά.
Από τότε που διαβάζοντάς σας, κάνατε υποφερτή τη γυναικεία μοναξιά μου! Σε κάθε λέξη σας, σε κάθε πρόταση, σε κάθε παράγραφο, ηρεμούσα, διαπιστώνοντας ότι τουλάχιστον μία γυναίκα στον κόσμο, ζει τη ζωή μου και την περιγράφει. Ταυτιζόμουν με κάθε ηρωίδα σας που την ένιωθα να σκέφτεται με το μυαλό μου, με την καρδιά μου, με την ψυχή μου. Να 'ναι η κοινή καταγωγή, με τη συγγραφέα; αναρωτιόμουν. Να έχει κάτι ο αέρας, του ευλογημένου νησιού, που ανασάναμε; Μπορεί...
Ένιωθα πάντα ευγνωμοσύνη για την τέχνη σας να εκφράζετε όλα όσα σκεφτόμαστε κι εμείς, οι αναγνώστριές σας, οι οποίες δεν είχαμε το χάρισμα της γραφής σας, για να πούμε αυτά που είπατε για λογαριασμό μας. Τα βιβλία σας όλα, σας ομολογώ, ότι λειτούργησαν ψυχαναλυτικά και θεραπευτικά, για πολλές γενιές Ελληνίδων, αφού την εποχή του «Αντίπαλου Εραστή», μας θεωρούσαν όλοι παρανοϊκές, υπερβολικές και «φευγάτες», ακόμα και οι γονείς μας ή μάλλον κυρίως αυτοί και μετά οι υπόλοιποι. Όταν σας διάβασα, πήρα τόση δύναμη, γιατί μου χαρίσατε το «εμείς» κ. Βαμβουνάκη! Το «εμείς» που δίνει φτερά σε μια νέα γυναίκα, νιώθοντας και ξέροντας πως δεν είναι η μόνη που σκέφτεται ακριβώς έτσι, να αντισταθεί και να ορθώσει το ανάστημά της, διεκδικώντας τη ζωή της!

Ένα ευχαριστώ λοιπόν, εκ μέρους μιας πολύ μεγάλης μερίδας γυναικών, από καρδιάς...

Με βαθύτατη εκτίμηση και σεβασμό!

Μαριάννα Τζανάκη