Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

El preso numero nueve! O κατάδικος με το νούμερο εννιά! Ένα τραγούδι, αληθινή ιστορία, μου έβγαζε θλίψη και δεν ήξερα γιατί...


Παραδοσιακό τραγούδι μεξικάνικο που η μουσική γράφτηκε σε rumba από τον Pedro Pubill Calaf, τον γνωστό μας Peret, τον τσιγγάνο Ισπανό Καταλανό τραγουδιστή, κιθαρίστα, συνθέτη, τον σπουδαιότερο εκπρόσωπο της καταλανικής ρούμπα. Τον βασιλιά της ρούμπα όπως τον λένε...





Πρόκειται λοιπόν για μια αληθινή ιστορία. Ο φυλακισμένος ονομαζόταν Osorio Costa Zulibíar και ήταν κλεισμένος στο κέντρο της Chasilga-Viñales όπου και εκτελέστηκε. Αμέσως μετά από αυτό το περιστατικό αποσύρθηκε το νούμερο 9 από όλους τους φυλακισμένους του Μεξικού. Εκ των πραγμάτων, ακόμα και στις ΗΠΑ οι φυλακισμένοι Μεξικανοί έχουν το δικαίωμα να αλλάξουν αυτόν τον αριθμό, αν περιέχεται στο νούμερο τους. Μέχρι και κελί μπορούν να αλλάξουν αν θέλουν, αν περιέχεται ο αριθμός 9. Ο «φίλος» του, ο άπιστος, ήταν ο Barroso el Buey, όνομα που είναι συνώνυμο της προδοσίας σε κάποια μέρη της Χιλής και του Μεξικού. Κι επίσης μια προδοσία μπορεί να ονομαστεί Barrosada.

Chavela Vargas & Maria Dolores Pradera, El preso n. 9

Μια εξαιρετικά καλή εκτέλεση...

Ο κατάδικος με το νούμερο 9
Τον κατάδικο με το νούμερο εννιά, τον πάνε να εξομολογηθεί
είναι κλεισμένος στο κελί με τον ιερέα της φυλακής
και πριν το ξημέρωμα θα του πάρουν τη ζωή
γιατί σκότωσε τη γυναίκα του και τον άπιστο φίλο του.
Έτσι είπε στον εξομολογητή
ναι, τους σκότωσα κύριε
κι αν ξαναγεννηθώ, θα τους ξανασκοτώσω


Πάτερ δε μετανιώνω
ούτε με τρομάζει η αιωνιότητα
εγώ ξέρω ότι εκεί στον ουρανό
αυτός που δικάζει θα μας δικάσει
θα ακολουθήσω τα βήματά τους
και θα τους ψάξω όσο μακριά κι αν πάνε
.

Ο φυλακισμένος με το νούμερο εννιά
ήταν ένας άντρας πολύ άξιος
πήγαινε τη νύχτα της τραγωδίας πολύ ευχαριστημένος
στο σπιτάκι του
αλλά βρήκε την αγάπη του στην αγκαλιά του αντιζήλου
φούντωσε στο στήθος ο θυμός και δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί
στον ήχο της σφυρίχτρας του φρουρού
τον έστησαν στον τοίχο.
Το μόνο που πρόλαβε να πει:

Πάτερ δε μετανιώνω
ούτε με τρομάζει η αιωνιότητα
εγώ ξέρω ότι εκεί στον ουρανό
αυτός που δικάζει θα μας δικάσει
θα ακολουθήσω τα βήματά τους
και θα τους ψάξω όσο μακριά κι αν πάνε.
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

El Preso Numero Nueve

El preso numero nueve ya lo van a confesar
esta encerrado en la celda con el cura del penal
y antes del amanecer la vida le han de quitar
porque mató a su mujer y a un amigo desleal
Dice así­ al confesor
los maté si señor
y si vuelvo a nacer
yo los vuelvo a matar

Padre no me arrepiento
ni me da miedo la eternidad
yo se que allá en el cielo
el que juzga nos juzgará
voy a seguir sus pasos
voy a buscarlos al más alla.

ay. yayayayayyyyy

El preso numero nueve era un hombre muy cabal
iba en la noche del duelo muy contento a su gacal
pero al mirar a su amor en brazos de su rival
ardió en su pecho el rencor y no se pudo aguantar
Dice así­ al confesor
los maté si señor
y si vuelvo a nacer
yo los vuelvo a matar

Padre no me arrepiento ni me da miedo la eternidad
yo se que allá en el cielo el que juzga nos juzgará
voy a seguir sus pasos voy a buscarlos al más alla.

ay. yayayayayyyyy yaay











Δύο ακόμα εξαιρετικές εκτελέσεις με τον Νταλάρα και την γλυκιά Joan Báez...

Γιώργος Νταλάρας - El Preso Numero Nueve
El Preso Numero Nueve, Joan Báez



11 σχόλια:

ghteytria είπε...

.
.
.
.
Ε ναι, άξιζε να μάθω ισπανικά για να λύσω τις απορίες μου... Γιατί τραγούδι με χαρούμενη μουσική, να με μελαγχολεί και να με δακρύζει; ;)
Η θλίψη του έρωτα... της προδοσίας... από σύντροφο κι ακόμα χειρότερα από φίλο!
Είναι γλυκό το πιοτό της αμαρτίας... λέει.
Ε ναι, αλλά να το πιείς με μαγκιά ρε διάολε! Είναι ανάγκη τόσοι νεκροί; Για μια αμαρτία; :ΡΡΡΡΡ

ghteytria είπε...

Μ' έχει εξαγριώσει το esnips. Δεν μπορώ να κάνω upload για να σας το χαρίσω και το ανέβασα στο rapidshare. Ελπίζω να το ανακτήσετε χωρίς πρόβλημα γιατί όντως αυτή η εκτέλεση με Τσαβέλα και Πραδέρα είναι όνειρο.

Καλή ακρόαση! ;)

Γιωργος Κεντρωτης είπε...

Την εκτέλεση με τις θεϊκές (και λίγο γράφω) Τσαβέλα Βάργας και Μαρία Δολόρες Πραδέρα την έχω απολαύσει. Μπράβο (για την επιλογή σου και τις επιλογές σου). Έχουμε κι εμείς κρύο (και στη Νάπολη και στην Αθήνα!) Σε χαιρετώ.

Juanita La Quejica είπε...

Δεν την ήξερα την ιστορία πίσω από το τραγούδι που πρωτάκουσα από την Chavela.
Από τον Peret δεν είχε τύχει. Είχε κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα από τον Σείριο και τον Νίκο Τριβουλίδη ένα cd με τραγούδια της Rumba Catalana, εξαιρετικό, διπλό. Το αγαπημένο μας ήταν η Πιρόγα, εκεί να ακούσεις τρέλλα, από την Dolores Vargas, γνωστή ως La Terremoto!

ghteytria είπε...

@ Γιωργος Κεντρωτης

Ααααχ! Μόνο τέτοιοι άνθρωποι με καταλαβαίνουν! Βαμμένοι! Έτσι ακριβώς! Θεϊκές!!! Δεν το έγραψα γιατί με χαραχτηρίζουν ενθουσιώδη. Μα είναι να μην είσαι με τέτοια μαγικά ακούσματα;
Έρχομαι στα μέρη σας σε λίγο να απολαύσω τον καφέ που μόλις έφτιαξα...
Καλό βράδυ! :)

ghteytria είπε...

@ Juanita La Quejica

Άκου τί έγινε και πες μου αν είναι σύμπτωση ή αν κάποιος μας δουλεύει.
Διαβάζοντας το σχόλιό σου έμεινα κάγκελο, γιατί εκείνη τη στιγμή, από τα 120 τραγούδια που είχα σήμερα στη λίστα της winamp, ΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΟΜΩΣ, έπαιζε το Achilipu με τη Dolores Vargas και χόρευα στην καρέκλα! Και μου κόπηκε η λαλιά!!! Τώρα παίζει το Chirpy chirpy cheep cheep και την βγάζει La Terremoto!!! χαχαχαχαχαχα
Δεν πάμε καλάααααα... ;)

Adonios είπε...

Το συγκεκριμένο το ήξερα σχεδόν απέξω λόγω Νταλάρα!!!
Ευτυχώς που χάρη σε σένα κατάλαβα και τι λένε τα λόγια!

Καλή σου μέρα.

ghteytria είπε...

@ Adonios

Χαίρομαι που σου άρεσε! Τελικά είδες αυτό που λέγαμε το καλοκαίρι; Πόσο μεγάλη η προσφορά του Νταλάρα που πέρασε στον κόσμο κάποια τραγούδια τόσο σημαντικά και αξιόλογα, από το διεθνές ρεπερτόριο...
Καλημέρα! Φιλιά! :)

Αλεξάνδρα είπε...

Πωπω τι φοβερή ιστορία πίσω από τη μουσική!

Αχ η προδοσία! Δεν μπορείς να την δεχτείς με τίποτα. Μα να φτάσεις στον φόνο;

Να ΄σαι καλά ανοιχτό πανεπιστήμιο μας΄...

Φιλιά πολλά
με ενθουσιασμό

ghteytria είπε...

@ αλεξάνδρα

Ε ναι... παραπάει ο φόνος! :) Ένα ξυρισματάκι στο μουστάκι όμως; Ένα κουρεματάκι γουλί; χαχαχαχαχαχα
Πλάκα κάνω... Κοίτα δυστυχώς σήμερα η προδοσία είναι ρουτίνα. Το αντίθετο είναι η είδηση.
Είδες κάποια τραγούδια τί ιστορία κρύβουν; Κι εμείς το ακούγαμε παλιά στα λάτιν και πού να πάει το μυαλό μας... απλά πάντα με μελαγχολούσε αν και ρούμπα και το έψαξα τυχαία.
Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!

Φιλάκια πολλά κορίτσι μου!

Juanita La Quejica είπε...

Χαχα!!!