Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Wisława Szymborska ... Υπέρτατοι Κριτές, μεγάλη η ευθύνη μας στη θέση της ουράς.



Αγαπημένοι Αδελφοί,
βλέπουμε εδώ ένα παράδειγμα από κακές αναλογίες:
Μπροστά μας ξεπροβάλλει ο σκελετός ενός δεινόσαυρου.

Αγαπητοί Φίλοι,
στ' αριστερά βλέπουμε την ουρά να σέρνεται
σε μιαν αιωνιότητα,
στα δεξιά ο λαιμός προεξέχει μες στον άλλο.

Σεβαστοί Σύντροφοι,
στο μέσο, τέσσερα πόδια που έχουν κολλήσει στον βούρκο
κάτω απ' αυτό το θεόρατο σώμα.

Ευγενικοί Πολίτες,
η φύση δε λαθεύει, όμως έχει σίγουρα την αίσθηση του χιούμορ:
Παρακαλώ προσέξτε αυτό το αστείο μικρό κεφάλι.

Κυρίες και Κύριοι,
ένα μικρό κεφάλι σαν αυτό
δε θα μπορούσε να προβλέψει το παραμικρό
και γι αυτό είναι το κεφάλι
ενός εξαφανισμένου ερπετού.

Σεβάσμιοι Αξιωματούχοι,
ένας εγκέφαλος πολύ μικρός, μια όρεξη πολύ μεγάλη,
πιότερο ανόητος ύπνος αντί για σοφή ανησυχία.

Αξιότιμοι Προσκεκλημένοι,
απ' αυτή την άποψη εμείς ανήκουμε
σε πολύ καλύτερο είδος,
η ζωή είναι ωραία και η γη είναι δική μας.

Αξιότιμοι Απεσταλμένοι,
οι έναστροι ουρανοί πάνω απ' το σκεπτόμενο καλάμι
κι ο ηθικός νόμος μέσα του.*

Εντιμότατοι της Επιτροπής,
κατορθώσαμε να πετύχουμε μόνο μια φορά
και ίσως μόνο κάτω απ' αυτόν τον μοναδικό ήλιο.

Μέλη του Συμβουλίου,
πόσο επιδέξια τα χέρια,
πόσο εύγλωττα τα χείλη,
τί σωστό το κεφάλι πάνω στους ώμους μας.

Υπέρτατοι Κριτές,
μεγάλη η ευθύνη μας στη θέση της ουράς.

Wisława Szymborska
Μετ. Βασίλης Καραβίτης
Εκδόσεις Σοκόλη

* Εδώ η Σιμπόρσκα συνδυάζει εσκεμμένα τις περίφημες ρήσεις του Κάντ(Κριτική του καθαρού λόγου) και του Πασκάλ(Στοχασμοί) αντίστοιχα: «Ο έναστρος ουρανός πάνω μας κι ο ηθικός νόμος μέσα μου» και «Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα καλάμι, το πιο αδύνατο στη φύση, όμως ένα σκεπτόμενο καλάμι».

10 σχόλια:

koulpa είπε...

ενδιαφέρον.. κι επίκαιρο για μένα..:):)
μμμ σκεπτόμουν μικρός.. μήπως η επιτυχία μας σαν είδος.. αποβεί μοιραία;.. μοίπως σαν το καρκίνο.. κατατρώμε τον ξενιστή μας.. μέχρι τελικής πτωσης;.. αλλά έμαθα να κρατώ τέτοιες αναζητήσεις σε θεωρήτικό επίπεδο.. και να παιρνώ καλά στο διάλημα αυτό ύπαρξης.. από ανυπαρξία σε ανυπαρξία..:):)
ουπς.. το βάρυνα..:):)
καλησπερούδια κι απο εδώ:):)

μαριάννα είπε...

koulpa

Δεν το βαραίνεις εσύ Παναγιώτη μου. Αυτοί το βαρύνανε και το ρίξανε ασήκωτο στους ώμους μας.
Επειδή όμως μια ζωή βρισκόμαστε στη θέση της ουράς, μήπως το καλάμι που σκέφτεται, πρέπει να αναλογιστεί την ευθύνη του; Μήπως οι υπέρτατοι κριτές, οι ψηφοφόροι, να σκεφτούν πριν χαντακώσουν ΚΑΙ ΠΑΛΙ όλους μας;

Σε φιλώ

koulpa είπε...

άλλαξες το σκελετό;.. μμμ ταιράζει περισσότερο και στη κατεύθυνση και στις αναλογίες..:):)
δε ξέρω.. μα τι να κάνουν και οι ψηφοφόροι.. πάντως αρνούμαι να παραδεκτώ τον ψήφο σε κόμα εξουσίας.. αν έχει πάνω απο 1% δε μου κάνει..:):)
γι αυτό σου λέω.. να κάνουμε κι εμείς ένα κόμμα.. 10-20 ψήφους θα τους πάρουμε.. και θα έρουμε τι ναψηφίσουμε τουλάχιστον..:):)
καλησπερούδια:):)

μαριάννα είπε...

koulpa

Και τώρα ξέρουμε. Τί θα μαυρίσουμε ή τί δε θα ψηφίσουμε. Ή ακόμα καλύτερα πού θα πλατσουρίσουμε το τριήμερο. Κι όσο πιο πολλές αφίσες, τοποθετούν στις παράνομες τεράστιες κολώνες τους, τόσο πιο μακριά μας στέλνουνε στις παραλίες! Κι όσο πιο πολύ συνεργούν οι αρχές στην παρανομία της αφισορύπανσης κι όσο πιο πολλά λεφτά χαλάνε, τόσο πιο πολύ εδραιώνεται η πεποίθηση στους ψηφοφόρους να την κάνουν γι άλλες πολιτείες αναρχικές, να βρεθούνε σ' απεργίες προσωπικές ή σε πολιτείες ερωτικές, να βρεθούνε σ' εμπειρίες λυτρωτικές... ;)

Χαιρετώ!

Αναμοχλευτής είπε...

Πω πω!!!

Άλλο ένα αστραφτερό διαμάντι που θα σου κλέψω να το κρύψω βαθειά μες στο μυαλό μου.

Μαριάννα μου σ' ευχαριστώ!

nikitas είπε...

Ζήτημα .. αναλογιών!!!

Επίκαιρο πραγματικά
Μετά από τόσα χρόνια καταφέρανε/με να φτάσουμε στην πλήρη αηδία… και να σκεφτόμαστε το πλατσούρισμα , που φυσικά δεν είναι η λύση… [ ή μήπως είναι μπροστά στ αδιέξοδα;]
Πως τους βγήκε! [αλήθεια τυχαία ή το επιδιώξανε;]
Γιατί, σου λέει, τι να τους κάνουμε τους σκεπτόμενους; εμπόδιο είναι
Εμείς θέλουμε οπαδούς, μικροκέφαλους/ανεγκέφαλους, για να είναι η "γη" δικιά μας.


Έχουμε κι εμείς μερίδιο ευθύνης που εμπόδιο δεν [μπορέσαμε] σταθήκαμε.. . [ μπας και νομοτελειακά βαδίζαμε;]

Καλή σου μέρα

μαριάννα είπε...

Αναμοχλευτής

Είναι τόσο βαθιά πολιτική η ποίηση της Σιμπόρσκα και τόσο ανθρώπινη, όσο θα όφειλε να είναι η ποίηση, έστω μέρος της, όλων των ποιητών του κόσμου. Αφού η ποίηση είναι η παρηγοριά μας και το καταφύγιό μας. Πόσο μάλλον σε καιρούς χαλεπούς και χρόνους δίσεκτους, σαν τους τωρινούς που ζούμε Αναμοχλευτή μου, ευαίσθητε. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε. ;)

Πολλά φιλιά και στους δυο σας!

μαριάννα είπε...

nikitas

Διαχρονικό το ζήτημα Νικήτα μου. Το θέμα είναι πώς δεν ξυπνάμε, έστω σήμερα που η πληροφόρηση είναι μεγάλη και αναλυτική. Όσο και αν παραπληροφορούν ή όσο κι αν κουκουλώνουν θα πρέπει να είναι ή ηλίθιος ο πολίτης ή να έχει συμφέροντα, αν κάνει πως δεν καταλαβαίνει τον εμπαιγμό.
Αδυνατώ να πιστέψω πως είμαστε τόσο εύπιστοι και χάφτουμε πως οι ευρωεκλογές θα αλλάξουν κάτι στη ζωή μας επί τω βελτίω...

Καλό απόγευμα!

skoinovatis είπε...

Εξαιρετικό και επίκαιρο, αλληγορικό, αστείο...πόσο ταιριάζει στους σημερινούς δεινόσαυρους της πολιτικής
Κρατώ ειδικά:
"...
ένας εγκέφαλος πολύ μικρός, μια όρεξη πολύ μεγάλη,
πιότερο ανόητος ύπνος αντί για σοφή ανησυχία."
...
αν και όλο είναι τέλειο.
Καλό μήνα κι από εδώ!

ΥΓ. Ααα πολύ ωραίο και το "You Raise Me Up"...kiss

μαριάννα είπε...

skoinovatis

Είδες τί απίθανη είναι η Σιμπόρσκα; Σαρκαστική και ευθύβολη. ;)
Απόλαυση είναι η ποίησή της πραγματικά. Ε μα δεν πήρε τυχαία το Νόμπελ.

Φιλιά και καλό μήνα!