Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

Juan Gelman


Απαγγέλει η υπέροχη Cecilia Roth, η πρωταγωνίστρια του Όλα για τη μητέρα μου...



Υποθήκες

Κάθεται στο τραπέζι και γράφει
«Μ' αυτό το ποίημα δεν θα πάρεις εξουσία», λέει
«Μ' αυτούς τους στίχους, δεν θα κάνεις Επανάσταση», λέει
«Ούτε με χιλιάδες στίχους θα κάνεις Επανάσταση», λέει

κι ακόμα, αυτοί οι στίχοι δεν θα χρησιμοποιηθούν
σαν πιόνια για να ζήσουν καλύτερα δάσκαλοι, ξυλοκόποι
να τρώνε καλύτερα ή αυτός ο ίδιος που τρώει να ζει καλύτερα
ούτε για να ερωτευθείς κάποιον θα σου χρειαστούν.

Δεν θα κερδίσεις ασήμι μ' αυτούς
Δεν θα μπεις στο σινεμά τζάμπα μ' αυτούς
ούτε θα σου δώσουν αυτοί ρούχα
ούτε θα πάρεις ταμπάκο ή κρασί απ' αυτούς

ούτε παπαγάλους ή κασκόλ ή καράβια
ούτε ταύρους ή ομπρέλες θ' αποκτήσεις απ' αυτούς
αν ήταν η βροχή απ' αυτούς θα σε μούσκευε
ούτε θα έπαιρνες συγγνώμη ή χάρη απ' αυτούς

«Μ' αυτό το ποίημα δεν θα πάρεις εξουσία», λέει
«Μ' αυτούς τους στίχους, δεν θα κάνεις Επανάσταση», λέει
«Ούτε με χιλιάδες στίχους θα κάνεις Επανάσταση», λέει
κάθεται στο τραπέζι και γράφει

Juan Gelman
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη


Read more!

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010

Danyl Johnson! Έκλαψα...


The X Factor 2009 - Danyl Johnson
Δεν είναι που τραγουδάει το λατρεμένο μου τραγούδι, είναι που ποτέ δεν πίστευα ότι θα βρεθεί κάποιος να συγκριθεί έστω, με τον Joe Cocker sto A Little Help From My Friends, πόσο μάλλον να σταθεί αντάξια δίπλα του!


Joe Cocker - A Little Help From My Friends - Woodstock 1969


Read more!

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

Le Ballon Rouge, 1956 - Albert Lamorisse... Το κόκκινο μπαλόνι! Η ποίηση στον κινηματογράφο!

Le Ballon Rouge, 1956 - Albert Lamorisse (PART 1)

Le Ballon Rouge, 1956 - Albert Lamorisse (PART 2)

Le Ballon Rouge, 1956 - Albert Lamorisse (PART 3)

Le Ballon Rouge, 1956 - Albert Lamorisse (PART 4)

The Red Balloon (French: Le Ballon rouge) is a 1956 fantasy short film, directed by French filmmaker Albert Lamorisse.

The thirty-four minute short, which follows the adventures of a young boy who one day finds a sentient, mute, red balloon, was filmed in the Ménilmontant neighborhood of Paris, France.

It won numerous awards, including an Oscar for Lamorisse for writing the best original screenplay in 1956 and the Palme d'Or for short films at Cannes. The film also became popular with children and educators.

Lamorisse used his children as actors in the film. His son, Pascal Lamorisse, plays Pascal in the main role, and his daughter Sabine portrays a little girl.


Read more!

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010

Adrian von Ziegler... Gothic Music! Χάρμα ώτων... χάδι ψυχής...

Gothic Music - Nevermore


Gothic Music - My Black Rose

Gothic Music - The Candle Burns Down...

Gothic Music - Requiem for the Nameless Dead

Gothic Music - Your dying Heart


Read more!

Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

Carlos Cano: María la Portuguesa και ο θρύλος για τη μυστηριώδη γυναίκα που ενέπνευσε το τραγούδι...


Carlos Cano και María Dolores Pradera

María la Portuguesa

(Carlos Cano)

En las noches de luna y clavel,
de Ayamonte hasta Villarreal,
sin rumbo por el río,
entre suspiros,
una canción viene y va,
que la canta María
al querer de un andaluz.
María es la alegría
y es la agonía
que tiene el Sur,
que conoció a ese hombre
en una noche
de vino verde y calor
y entre palmas y fandangos
la fue enredando,
le trastornó el corazón.
Y en las playas de isla
se perdieron los dos.
Donde rompen las olas
besó su boca
y se entregó.

¡Ay, María la Portuguesa!
Desde Ayamonte hasta Faro
se oye este fado
por las tabernas,
donde bebe 'vinho' amargo.
¿Por qué canta con tristeza?
¿Por qué esos ojos cerrados?
Por un amor desgraciado.
Por eso canta, por eso pena.

Fado
porque me faltan sus ojos.
Fado
porque me falta su boca.
Fado
porque se fue por el río.
Fado
porque se fue con la sombra.

Dicen que fue el "te quiero"
de un marinero
razón de su padecer,
que una noche en los barcos
de contrabando
pa'l langostino se fue.
Y en las sombras del río
un disparo sonó
y de aquel sufrimiento
nació el lamento
de esta canción.

Στις 5 Ιανουαρίου του 1985, ο Χουάν Φλόρες ετών 35, πυροβολήθηκε από έναν "φύλακα" Πορτογάλο, κάποιον Nunes, στην ακτή του Marin Castro (Πορτογαλία), κατηγορούμενος για παράνομη αλιεία, και κανείς δεν ξέρει ακριβώς τον λόγο «που εκτελέστηκε στα δύο μέτρα», σύμφωνα με όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες στη δίκη.

Όταν πέθανε ο ψαράς, αναπτύχθηκε γύρω του ένας θρύλος και ο Carlos Cano έγραψε το τραγούδι που έμελε να γίνει θρύλος ακόμα μεγαλύτερος, τη María La Portuguesa, το τραγούδι, το fado, που αφηγείται μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε ένα ναύτη που πυροβολήθηκε και τη Μαρία, μια μυστηριώδη Πορτογαλίδα γυναίκα.

Η ταυτότητα της γυναίκας έχει κρατηθεί μυστική για χρόνια, και κανείς δεν ξέρει αν ήξεραν πραγματικά στην Πορτογαλία για την Μαρία και τον Χουάν Φλόρες, αλλά υπάρχουν λεπτομέρειες για το θάνατό του που και για την ίδια την οικογένειά του δεν είναι ακόμη σαφείς.

Ο Manuel Flores, ο αδελφός του, διατηρεί όλα τα αποκόμματα εφημερίδων της εποχής, και εφιστά ιδιαίτερα την προσοχή σε μια φωτογραφία που δείχνει μια γυναίκα περίπου 45 ετών με ένα στεφάνι δίπλα από το φέρετρο του το οποίο μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο του Ayamonte .

"Ξέρουμε ακριβώς το όνομά της, ήταν η Μαρία, αλλά δεν ξέρουμε ποια ακριβώς ήταν η σχέση που είχε με τον αδελφό μου, ή γιατί έμεινε δίπλα στο φέρετρό του όλη τη νύχτα", δήλωσε ο Manuel.

Επιπλέον, συμπλήρωσε ο Manuel, πριν από 25 χρόνια ο μόνος τρόπος για να ταξιδεύουμε μεταξύ Ayamonte και Castro Marin ήταν ένα πλοίο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε μόνο για να μεταφέρουν τη σωρό του αδελφού μου και η μυστηριώδης Μαρία ήθελε να επιβιβαστεί αλλά η οικογένεια μου την εμπόδισε. Όταν όμως το πλοίο με τη σωρό έφθασε στο λιμάνι του Ayamonte, αυτή ήδη περίμενε εκεί.

«Μερικές φορές θεωρούμε ότι το τραγούδι δεν έχει να κάνει με τον αδελφό μου, αλλά είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που συνέβησαν», δήλωσε ο Μανουέλ.

Ο Μανουέλ ο αδελφός του νεκρού ψαρά που είναι ιδιοκτήτης μπαρ, φυλάει σαν χρυσάφι τυλιγμένο σ' ένα ύφασμα ένα κάδρο που του έδωσε ο ίδιος ο Carlos Cano, με τους αυθεντικούς στίχους του τραγουδιού, ο ίδιος ο Γραναδίνος τραγουδιστής, που πήγε σε μία από τις επισκέψεις του στην πόλη προκειμένου να συμμετάσχει στο τοπικό Φεστιβάλ Μουσικής.

Μισό θρύλος μισό πραγματικότητα, η αλήθεια είναι ότι Χουάν Φλόρες άφησε χήρα και δύο κόρες ηλικίας 4 και 8 ετών. Τα κορίτσια δε, το μόνο που πήραν από την πορτογαλική κυβέρνηση ήταν μια αποζημίωση από 200.000 πεσέτες, πολύ κάτω από τα δύο εκατομμύρια που ισχυρίστηκαν ότι τους έδωσαν στη δίκη.

Το τραγούδι αυτό υπήρξε μια ανεκτίμητη διαφήμιση για το Ayamonte, μία πόλη 21.000 κατοίκων που αποκαλείται «Πόρτα της Ισπανίας» και είναι το νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου.

Ο δήμαρχός του, Antonio Rodriguez, είναι περήφανος για τη δημοσιότητα που έχει φέρει στον τόπο του: "Είναι ανεκτίμητο το όφελος του Ayamonte, για το πλήθος των ανθρώπων που έχουν αποφασίσει να έρθουν εδώ για το τραγούδι, ή που αποφάσισαν λόγω της ιστορίας αυτής να επισκεφτούν τα μέρη που αναφέρονται στο τραγούδι.

Ένας δημοτικός σύμβουλος διηγείται ως ανέκδοτο ότι ο πρώην δήμαρχος, Isaías Pérez Saldaña, που ήταν Υπουργός της Κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, έγινε δεκτός σε κάποια χωριά με το τραγούδι του Carlos Cano, ένα είδος ανεπίσημου ύμνου του Ayamonte.

Η γυναίκα που θεωρείται ότι ήταν η Μαρία η Πορτογαλίδα, η María la Portuguesa


Read more!

Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

Βροχή κρατιέμαι σε βρεγμένο σκηνικό, χειμώνα σαν κι εσένα γεννημένος, στου δρόμου το καθρέφτισμα και πάλι αναζητώ να δω πως καθρεφτίζομαι βρεγμένος...


Ένα άλλο ταλέντο του Δημοσθένη! Εξαιρετικός πάντα...

Της βροχής

Κι απόψε μύρισε νοτιάς, της Χαλιμάς,
που κουβαλάν τα παραμύθια
απόψε απεργεί το σκηνικό, το αστρικό,
της συννεφιάς ήρθε η αλήθεια...

Βροχή δειλιάζω μες στο σπίτι να κλειστώ
που πρέπει στο σανίδι σου να παίξω
στη γκρίζα σου παράσταση να πρωταγωνιστώ
κομπάρσος στο παιχνίδι σου να παίξω.

Πρώτη σταγόνα π' ακουμπά είναι φωτιά,
ζεστό φιλί κερνάει, στο άγονο κορμί
και ξάφνου ανθίζει, ψυθιρίζει
λόγια γυμνά γεννάει

Βροχή κρατιέμαι σε βρεγμένο σκηνικό,
χειμώνα σαν κι εσένα γεννημένος,
στου δρόμου το καθρέφτισμα και πάλι αναζητώ
να δω πως καθρεφτίζομαι βρεγμένος...

Στίχοι/μουσική: Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος(αλαφροΐσκιωτος)


Read more!

QUE NADIE SEPA MI SUFRIR... EDITH PIAFF, Olga Cerpa,

QUE NADIE SEPA MI SUFRIR... EDITH PIAFF

Olga Cerpa y Mestisay.Que nadie sepa mi sufrir

Que Nadie Sepa Mi Sufrir - Helenita Vargas

JULIO JARAMILLO .- QUE NADIE SEPA MI SUFRIR


Read more!

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

TONI ZENET - SOÑAR CONTIGO! Άσε με απόψε να ονειρευτώ μαζί σου...



Déjame esta noche... soñar contigo,
déjame imaginarme en tus labios los míos,
déjame que me crea que te vuelvo loca,
déjame que yo sea quien te quite la ropa,
déjame que mis manos rocen las tuyas,
déjame que te tome por la cintura,
déjame que te te espere aunque no vuelvas,
déjame que te deje, tenerme pena.

Si algún día diera con la manera de hacerte mía,
siempre yo te amaría como si fuera siempre ese día,
qué bonito seria jugarse la vida, probar tu veneno,
que bonito seria arrojar al suelo la copa vacía.

Déjame presumir, de ti un poquito,
que mi piel sea el forro de tu vestido,
déjame que te coma solo con los ojos,
con lo que me provocas yo me conformo.

Si algún día diera con la manera de hacerte mía,
siempre yo te amaría como si fuera siempre ese día,
qué bonito seria jugarse la vida, probar tu veneno,
que bonito seria arrojar al suelo la copa vacía.

Déjame esta noche... soñar... soñar... contigo


Read more!

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Πάψε πια να με τρελαίνεις... και χάρισέ μου ένα σ' αγαπώ. A cappella μαγεία στο στούντιο, από τη Diana Navarro! Ασύλληπτο!


Deja de volverme loca

Deja de volverme loca, y regálame un te
quiero, que empiece a soñar otro poco, y a
imaginarme tus besos. Que se llenen de
ilusión mis ojos, y mi corazón se
altere de nuevo.

Eres lo que yo más quiero, y no me canso
de decirlo. Eres en la noche el sueño y en
el día mi hechizo.

Siento cosquillas en mi cuerpo cuando pienso en
tus besos, y que tus manos recorren poquito a poco
mi cuerpo, e incluso siento en mi cuello el calor
de tu aliento.

Si pudiera mirarte un ratito, si pudiera tenerte
un poquito. Eso es lo que yo siento.

Me he hecho amiga de la luna para contarle
nuestro secreto, pa' que entienda mi locura cuando
digo que te quiero.

Si una brisa trajera tu olor, para darme un soplo
de alegría, intentaría amarrarla
para tenerla siempre en mis bolsillos, y llenarme
de amor cada vez que quisiera.

Eres lo que yo más quiero, y no me canso
de decirlo. Eres en la noche el sueño y en
el día mi hechizo. Si pudiera mirarte un
ratito, si pudiera tenerte un poquito. Eso es lo
que yo siento.

Me he hecho amiga de la luna para contarle
nuestro secreto, pa' que entienda mi locura cuando
digo que te quiero. Te quiero, cuando digo que te
quiero.


Ο Pablo Alborán στο "Deja de volverme loca", με την Diana Navarro!


Diana Navarro y Manuel Lombo: "deja de volverme loca"


Read more!