Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2007

Ναπολέων Λαπαθιώτης... Τ' είναι, τάχα για τους άλλους, ο χαμός ενός ατόμου; - Κι όπως ήρθα, και θα φύγω, μόνος μες στο θάνατό μου...


Το 1914 λοιπόν, με το περιβόητο Μανιφέστο, τσάκισε τα κόκαλα του αραχνιασμένου κατεστημένου, αφού το 1910 τον είχαν ρημάξει με το σκάνδαλο της «Ανεμώνης»!!! Στο περιοδικό αυτό ο ποιητής δημοσίευσε το «ανήθικο και προκλητικό» για την συντηρητική Αθήνα, ποίημα, «Κι έπινα μέσα απ' τα χείλη σου», σκανδαλίζοντάς την και προκαλώντας βίαιες επιθέσεις εναντίον του, τις οποίες βεβαίως και έγραφε όπου δει! :)

ΚΙ ΕΠΙΝΑ ΜΕΣ' ΑΠ' ΤΑ ΧΕΙΛΙΑ ΣΟΥ...

Ιδού εί καλός αδελφιδός μου και γε ωραίος προς κλίνη
ημών σύσκιος, δοκοί οίκων ημών κέδροι, φατνώματα
ημών κυπάρισσοι.
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ Α, & 16, 17

Κι οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι
κι ήταν άσπρο το κρεβάτι,
κι όλο θόλωνε, όλο μέλωνε
το γλυκό σου μάτι,

και τα χέρια σου πλεκόντουσαν
στο κορμί μου γύρω-γύρω
κι έπινα μέσ' απ' τα χείλια σου,
γλυκιάν άχνα σαν το μύρο,

και σταλάζανε απ' τα χείλια σου
γλυκά λόγια σαν τα μύρα,
κι ήταν άσπρο το κρεβάτι μας
κι οι μπερντέδες σαν πορφύρα…

Έτσι, αγάπη μου, σε χόρτασα
κι έτσι, τη γλυκάδα σου ήπια
μέσα στ’ άνομα αγκαλιάσματα
στ’ άνομα τα καρδιοχτύπια,

κι απ΄ το μέλι ποθοπλάνταζε
το κορμί σου και το μάτι
κι οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι
κι ήταν άσπρο το κρεβάτι...

Προκλητικά αδιάφορος, ψύχραιμος, κατασταλαγμένος, ειρωνικός, σαρκαστικός, ανατρεπτικός, ένας αληθινός δανδής της εποχής του, κατ' άλλους εστέτ, προσωπικά το δανδής μου πάει πιο πολύ, έτσι όπως τον φαντάζομαι από αυτά που έχω διαβάσει, πιστεύω ότι αντλούσε τη σιγουριά και την άνεσή του ή την ψυχραιμία του, από την αγάπη και την αποδοχή που είχε από τους γονείς του. Τη μητέρα του την οποία κυριολεκτικά λάτρευε, την έκλαψε πολύ στην ποίησή του και την αναζητούσε έντονα:

ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Τις βαριές τις ώρες που είμαι μόνος,
και δεν είναι γύρω μου κανείς,
που δεν είμαι παρά μόνο πόνος,
- περιμένω, Μάνα, να φανείς!

Κι όπως ήξερα όλες σου τις πράξεις,
πριν, σα ρόδο, σπάσεις και σαπείς,
σχεδόν ξέρω πώς θα με κοιτάξεις,
και τα λόγια, ακόμα, που θα πεις…

Ξέρω, ακόμα, πώς θα με χαϊδέψεις,
μ’ έναν τρόπο τόσο τρυφερό,
που θα σβήσεις όλες μου τις σκέψεις
που με βάραιναν, τόσον καιρό…

Κι άμα νιώσεις όλο μου τον πόνο,
τι μεγάλος είναι και βαθύς,
φτάνει τη ματιά μου να δεις μόνο,
- δε θα φύγεις… θα με λυπηθείς!





Το 1914 δημοσίευσε στο «Νουμά», ανατρεπτικό περιοδικό, με ριζοσπαστικές τάσεις, το «Μανιφέστο» του (4.5.1914, τεύχος 524), όπου επιτίθεται ο ίδιος στους ανθρωπάκους των γραμμάτων, βγάζοντας το άχτι του και πραγματικά αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε, γιατί θα νιώσετε μια βαθιά ικανοποίηση, κάτι σα να παίρνει πίσω και για μας, το αίμα των εκατοντάδων θυμάτων της συντήρησης και της στενοκεφαλιάς. Προσωπικά το κατα-απόλαυσα στη μνήμη όλων όσων πληγώθηκαν και τσακίστηκαν οι ζωές τους στο βωμό της βλακείας, η οποία είναι και η μόνη αήττητη ανά τους αιώνες των αιώνων... αμήν!

Ιδού το Μανιφέστο λοιπόν... Ηηηηηη απόλαυση!!!!



ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Λυπήσου με, Θέ μου, στο δρόμο που πήρα,
χωρίς, ως το τέλος, να ξέρω το πώς,
- χωρίς να 'χω μάθει, με μια τέτοια μοίρα,
ποιό κρίμα με δένει, και ποιός ο σκοπός!

Λυπήσου τα χρόνια που πάνε χαμένα,
προτού η νύχτα πάλι βαριά ν’ απλωθεί,
ζητώντας τους άλλους, ζητώντας και μένα,
ζητώντας εκείνο που δεν θα βρεθεί!

Λυπήσου όλα εκείνα που πάνε του κάκου,
γιατί έτσι τους είπαν πως είναι γραφτό,
και γίνουνται χώμα, στα βάθη ενός λάκκου,
χωρίς να γυρέψουν το λόγο γι’ αυτό!

Λυπήσου κι εκείνα, λυπήσου και μένα,
- και μένα, που πάω με καρδιά στοργική,
ζητώντας μια λύση, σε πράματα ξένα,
που δεν έχουν, Θέ μου, καμιά λογική…

Λιγάκι να κάνω πως κάτι με σέρνει,
λιγάκι να φέξει, μες στα σκοτεινά,
κι αμέσως η μοίρα μού να ξαναπαίρνει,
κι αμέσως η νύχτα γυρίζει ξανά…

Λυπήσου με, Θέ μου, στην απόγνωσή μου,
λυπήσου τη φλόγα που μάταια σκορπώ,
- λυπήσου με μες στην αγανάκτησή μου,
να ζω δίχως λόγο και δίχως σκοπό…

ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
(από το Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου Νο 10)
Από το μπλογκ Gay Βιβλιογραφία στα ελληνικά , ευχαριστούμε τον artois για την υπόδειξη.

[Σπίρτο]
Μητσάκι μου, μου φαίνεται πως αδικείς το πνεύμα μου!
Δεν είμαι σπίρτο, φυσικά, σαν κάποιους από σας
- αλλ' έχω, καθώς τό 'νιωσες,πιστεύω κι απ' το γεύμα μου,
τίτλους λαμπρούς, οικόσημα, περγαμηνάς χρυσάς!
Πιστεύω να καμάρωσες τ' αρχοντικό σερβίτσιο μου,
και το μικρό μου το λακέ με την οικοστολή.
Όταν υπάρχουν όλ' αυτά και βρίσκεις και ψωλή,
το παραπάνω το μυαλό, τι να το κάνεις Μήτσο μου;...


[To τσερβέλο]

Εσύ που λες πως θα ‘πρεπε λίγο τσερβέλο να ‘χα
και το δικό σου σπαταλάς εις βάρος μου μονάχα,
-δε θαύμασες το πιάνο μου και τη βιβλιοθήκη μου;
Δεν είδες το κατάμεστον οικόσημο καθήκι μου;
Tέτοιο καθήκι σαν αυτό βρε Παπανικολάου
θα βρεις μονάχα στην αυλή του φίλου Νικολάου!
Σε τέτοιο τάχα κ' η Σεπτή Εκείνου Υψηλότης,
dε σφίγγεται κάθε πρωί να κάνει το ψιλό της;…
Δεν είδες τα βιβλία μου τι πράματα και θάματα,
τι τόμοι κ’ εγχειρίδια και κλασικά συγγράματα;…
Aλλά, για να μιλήσουμε και δι εμέ τον ίδιον
mήπως κ’ εγώ βρε Μήτσο μου, δεν είμαι εν-χοιρίδιον;
[1933]

Και τελειώνω αυτή την αναφορά στον αγαπημένο ποιητή με το

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ι

Τ' όνειρό μου πια δεν είναι να χαρώ, μήτε να ζήσω,
μα να πω μια λέξη μόνο, σα μια φλόγα, - και να σβήσω.

Κι αν ακόμα ζω του κάκου, και γυρνώ στη γην απάνω,
μόνον ένα πια μου μένει, - να την πω και να πεθάνω...

Κι όμως ούτε αυτή τη λέξη δε μου δόθηκε ακόμα
να την πω, - και μου παιδεύει την ψυχή μου και το στόμα.

Μήτε καν αυτή τη λέξη, την απέραντα θλιμμένη,
μήτε τρόπος να τη μάθω, μήτε χρόνος δε μου μένει.

Κι αφού τ' άχαρά μου χείλη δεν την πρόφεραν ακόμα,
θα την πάρω, - και σαν ξένοι, θα χαθούμε μες στο χώμα...

ΙΙ

Μόνος ήρθα κάποιο βράδυ, - κι ήσαν όλοι, γύρω μόνοι,
κι όλοι ξένοι, τραγουδάμε, μες στη νύχτα που σιμώνει.

Κι όσο ζω, κι όσο μαθαίνω, τόσο νιώθω, αλίμονό μου,
το βαθύ και το μεγάλο κι απροσμέτρητο κενό μου!

Τη στιγμή του σταυρωμού μου και για μόνη συντροφιά μου,
μόλις ένιωσα τα χέρια που σταυρώσαν τα καρφιά μου...

Μόνος ήρθα κάποιο βράδυ, μόνος πόνεσα για λίγο,
μόνος έζησα του κάκου, - κι όπως ήρθα, και θα φύγω.

Τ' είναι, τάχα για τους άλλους, ο χαμός ενός ατόμου;
- Κι όπως ήρθα, και θα φύγω, μόνος μες στο θάνατό μου...




Mάρθα Μεναχέμ, Το απλό παιδί που εγώ αγαπώ, σε ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη...

53 σχόλια:

ghteytria είπε...

.
.
.
.

Κι όσο ζω, κι όσο μαθαίνω, τόσο νιώθω, αλίμονό μου,
το βαθύ και το μεγάλο κι απροσμέτρητο κενό μου!

ΩΣΗΕ είπε...

γητεύτρια αληθινή, ολάκερο αφιέρωμα! Νάσαι καλά... και ο τίτλος που γίνεται κι επίλογος του ποστ... το μανιφέστο... πόσο δίκια έχει ακόμα...
στο βασίλειο των ατάλαντων καλλιτεχνών... στην εποχή του μπιγκμπραδερισμού και της αλοκληρωτικής απαξίας...
Ω! της ηλιθιότητος ολκή!

Σιερετώ σε κόρη μου

koulpa είπε...

Πωπω μεγάλο είναι και με καλεί το καθήκον..:):)
Το βράδυ..:):)
Καλημέρουδια:):)

Trelofantasmeni είπε...

Πέρασα να ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα γλυκιά μου, να περάσεις όμορφα και με υγεία το νέο έτος !

Την αγάπη μου και τα φιλιά μου.

ghteytria είπε...

@ ΩΣΗΕ

Και να 'ξερες πόσο συμφωνούμε καμάρι μου... :) Αυτός ο μπιγκμπραδερισμός κι όλη αυτή έκπτωση αξιών, καθώς και η παντελής έλλειψη και κατάπτωση της αισθητικής, πόσο πληγώνουν...
Προσπαθείς να αντισταθείς, αλλά πόσο και μέχρι πού; Είναι στιγμές που νιώθω να με παίρνει από κάτω. Νιώθω το χάος και τί να πω και τί να ρημάξω; Γι αυτό το δίκτυο είναι όαση. Αλλιώς πού θα σε έβρισκα εσένα και τους άλλους «βαρεμένους», όπως μας λένε, για να επικοινωνώ;

Καλημέρα!!! Φιλιά!!!

ghteytria είπε...

@ koulpa

Με την ησυχία σου. Εδώ θα είναι όλα. :)
Καλή δύναμη μάτια μου!

Καλημέρα να έχεις!

ghteytria είπε...

@ Trelofantasmeni

Κοπελίτσα μου γλυκιά! Σ' ευχαριστώ! Ευχές πολλές και σε σένα! Καλά Χριστούγεννα και να χαίρεσαι την οικογένειά σου! Να περάσετε αξέχαστα!

Σε φιλώ!!!

ΩΣΗΕ είπε...

Γητέυτριά μου συμπεθέρα...

''όλοι μαζί κινούμε συρφετός
ψάχνοντας ομοικαταληξία
μια τόσο ευγενικιά φιλοδοξία
έγινε της ζωής μας ο σκοπός''

Φαντάζομαι θα ξέρεις ποιού είναι...

Η κραυγή μου διαπερνά τον ορίζοντα μέχρι τα σωθηκά και τις κβαντικές νευρώσεις...

Ανώνυμος είπε...

Ωωωχ!Ουουφφ!Και πώς να συνελθω;
'Μετεβληθη εντος μου
ο ρυθμος του κοσμου'.
Νεοελληνικη Ποιητικη Ανθολογια Παπυρου,100ό βιπερακι,χρονιά 1971.Εγω βεβαια θα το διαβασω αργοτερα,γυρω στα 10-11,και θα 'χω πεσει στην παγιδα της ποιησης για τα καλα και δεν θα ξεσκαλωσω ποτε.Ονοματα περιεργα,Ναπολεων,Ρωμος,Τελλος,Κ.Π.,ωρε τι μου 'μελλε να παθω το παιδακι!Ηρθαν και σταθηκαν πολλοι διπλα του τα επομενα χρονια στη βιβλιοθηκη μου,αλλα αυτο το βαζω μπροστα μπροστα να το βλεπω,κι ας εχει φθαρει η 'πλατη' του και δεν φαινεται ο τιτλος.Ναι,ενας αλλα Ναπολεων!Καλησπερες.-ΑΤΠ-

ghteytria είπε...

...Αλλάζουμε με ήχους και συλλαβές
τα αισθήματα στη χάρτινη καρδιά μας,
δημοσιεύουμε τα ποιήματά μας
για να τιτλοφορούμεθα ποιητές.

Αφήνουμε στον αγέρα τα μαλλιά
και τη γραβάτα μας. Παίρνουμε πόζα.
Ανυπόφορη νομίζουμε πρόζα
των καλών ανθρώπων τη συντροφιά.

Μόνο για μας υπάρχουν του Θεού
τα πλάσματα και, βέβαια, όλη η φύσις.
Στη Γη για να στέλνουμε ανταποκρίσεις,
ανεβήκαμε στ' άστρα τ' ουρανού.

Κι αν πειναλέοι γυρνάμε ολημερίς,
κι αν ξενυχτούμε κάτου απ' τα γεφύρια,
επέσαμε θύματα εξιλαστήρια
του «περιβάλλοντος», της «εποχής».

Αξίζει να το βάλουμε όλο μιας και το θυμήθηκες! :)
Είδες γιατί μας αρέσουν αυτοί οι ποιητές; Γιατί είναι ανθρώπινο να νιώθεις μια παρηγοριά, σαν σκέφτεσαι πως δεν είσαι μόνο εσύ ο σαλταρισμένος. Υπήρξαν κι άλλοι...
Και να φανταστείς ότι όταν ήμουν νέα, ο Καρυωτάκης δεν μου άρεσε. Τον έβρισκα πολύ πεσσιμιστή για το τεμπεραμέντο μου!

Και ποιός μπορεί, νέος να ξέρει,
ο κύκλος της ζωής τί θα του φέρει... (δικό μου!χαχαχαχα...)

Φιλώ σε...

ghteytria είπε...

-ΑΤΠ-

Ρε συ είπαμε να επικοινωνούμε ψυχικά, όχι να τσακιζόμαστε! χαχαχαχα
Μα κάθε σας λέξη είναι και ποστ. Μου δημιουργεί τη διάθεση να την κάνω ποστ δηλσδή... Τώρα για να λέμε την αλήθεια, δε θέλει ένα ποστ ο Βιζυηνός και οι στίχοι από το Δρομοκαΐτειο;
Μήπως να μας διαβάσει κανάς παπάς να βγάλουμε από μέσα μας τη λύσσα που έχουμε; Πού θα τα προλάβουμε όλα τα όμορφα που έχουμε να λέμε;
ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ!!! Να τα χαρώ όλα αυτά που αγαπώ!!! Και κάποιοι εδώ μέσα, είσαστε μέσα σ' αυτά που αγαπώ!!! ;)

ΩΣΗΕ είπε...

Φιλώ σε κόρη μου... εταιρκάσασιν τα σκουφκιά μας τα ευλοημένα!!

ghteytria είπε...

@ ΩΣΗΕ

Αυτό το κατάλαβα όλο! ;)
Προοδεύω; Πώς με βρίσκεις; :))))
Να σε ρωτήσω, ευκαιρίας δοθείσης, υπάρχει κανένα λεξιλόγιο κυπριακό στο δίκτυο;

Ανώνυμος είπε...

Καθε σας ποστ,ειναι και μια αναμνηση μου!'Ποίος ήτο ο φονευς του αδελφου μου',ΕΡΑ εν ετει...Θα νομιζει κανεις οτι ειμαι κανενας φρικουλας,που κοριτσακι πραμα,ασχολουμουν με Βιζυηνους και Καρυωτακηδες,αλλα σας πληροφορω οτι ως κοριτσακι,δεν ημουν καθολου τετοιο.Για να εξηγουμαι:εγω λαστιχα,κουκλες και τετοια δεν επαιξα.Κολυμπι τρελλο τα καλοκαιρια,σκαρφαλωματα,κρυφτα,κυνηγητα,ποδηλασιες αυτα εκαμα.Και επειδη αυτα πανε με μουσικες και ποιησεις,που στο σχολειο ουτ' απ' εξω δεν περνουσαν,τα 'ψαχνα και τα 'βρισκα μονη μου.Τα ειχα και στο σπιτι πολλα απ' αυτα,οπως το προαναφερθεν βιπερακι.Χαιρεστε!-ΑΤΠ-
ΥΓ1.Τωρα ακουω 'Luna Rosa' με C.Veloso
ΥΓ2.Ποσταρετε ελευθερα!
ΥΓ3.Τον παπα,ποιος θα τον διαβασει;

ghteytria είπε...

-ΑΤΠ-

Τι διάολο... Αν δεν ήσουνα μικρότερη, θα έλεγα πως είμαστε δίδυμες! :Ρ

Για τον παπά τί λες; Να τον διαβάσουμε εμείς; χαχαχαχαχα
Λες να του κακόπεφτε;

Ανώνυμος είπε...

Τωρα,δυο τινα πρεπει να συμβαινουν:ή που εισαι μικροτερη και δεν το ξερεις,ή που ειμαι εγω μεγαλυτερη και δεν το ξερω!Μπουρδες!Τα ωραια πραγματα,δεν εχουν ηλικιες,φυλα,χρωματα,φυλες.Και τα μυαλα επισης.Ciao!-ΑΤΠ-

koulpa είπε...

..Το διαβάζω με δόσεις..:):)
Τρεχάτη καλησπέρα:):)

Νίκος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Μπάρμπα Γιώργος είπε...

Ποιήματα και πολιτισμος. Αι τσούπαμ . Ίέτς μαρή χορτέν’ ο άνθρωπος. Να ρθώ κατά σα κατ να σι πάρω να πάμι στα βνά. Να κονέψουμι στα γρέκια, τς στάνες, να κούς κδούνια, να σπαίζω φλοέρα, να τρως αρνοκέφαλα, γιαούρτ, κιγάλα μι τον αφρό, να κάνς κόκκινο μάγλο.. Κι να αγναντεύς τον κόσμο από τα ψλά.Κι κει να σι πω για τς έρωτες. Μπάρμπα Γιώργος

ΩΣΗΕ είπε...

Δυστυχώς όχι ακόμα. Αλλά για νά' μαι και σίγουρος θα το ψάξω και να ενημερώσω.

Άτε, σιορ-σιορ, ένν να σου συντυχάννω λλία κυπραίϊκα ώστη να μη σου φεύκει χίτσιηνν

giorgos lamda είπε...

Κλεισε τα παραθυρα μη βλεπουν οι γειτονοι,
και την πορτα σφαλησε και σβυσε το κερι
Η αγκαλια μου επυρωσε σαν το κερι και λιωνει,
για σφιχταγκαλιασματα κι ολο καρτερει.
.....................................
κι οταν σε ρωτησουνε τη χαραυγη οι γειτονοι,
για ποιο λογο σφαλησες,Αχ!πες τους να χαρεις,
πες τους πως στην καμαρα φοβασαι αμα νυχτωνει,
κι επεσες και πλαγιασες νωρις,τ ακους?νωρις.

Ναπ.Λαπαθιωτης

Νίκος είπε...

Δεν είναι τυχαίο που στο μυαλό μου σε έχω συνδέσει με την ποίηση και μάλιστα την ερωτική. Πάντα τρυφερή πάντα υπέροχη Καληνυχτώ.

kyriaz είπε...

ποικιλοτρόπως ερεθιστικά
τα ποστς σου Γητεύτρια...
Γητεμένος
βγήκα για λίγο στο φως
μα ένα μαύρο απορροφητικό
πάλι μ' εξαφανίζει...

Καλές γιορτές!

koulpa είπε...

Το μανιφέστο δυστυχώς είναι σα να γράφτηκε σήμερα.. θα το προσυπόγραφα..
και τα ποιήματα είναι πολύ σημερινά.. λοιπόν έχω μιά αίσθηση ότι το σχολείο επίτηδες μας απομάκρηνε από την ποίηση.. δεν εξηγήται αλλιώς..:):)
Γεννήθηκε μάλον νώρις.. αν και σήμερα συναντάω περισσότερα κολλημένα ατομα από το 80..
Φιλιά και καληνύχτες:):)

ghteytria είπε...

@ Μπάρμπα Γιώργος

A ρε Μπάρμπα Γιώργο με τα βουκολικά σου! Έσκισες! Όλα καλά... το κόκκινο μάγουλο τί το ήθελες; Οι χλωμές γυναίκες είναι οι πολλά υποσχόμενες! Οι χλεμπονιάρες! :ΡΡΡΡ Αυτές αναστενάζουν τις ραχούλες!

Φιλιά!
Η Βλαχοπούλα! :Ρ

ghteytria είπε...

@ giorgos lamda

Την καλημέρα μου... :)

ghteytria είπε...

@ νίκος

Φιλιά και καλημέρες! Είμαι στο πόδι ξεκινάω σε λίγο! Κρίμα που δεν σε πρόλαβα Αθήνα! Μήπως έρθεις στις γιορτές;

ghteytria είπε...

@ kyriaz

Έρχομαι Αθήνα. Πολύ χαίρομαι που σε «βλέπω»!!! Ελπίζω να σε βλέπω πιο συχνά. Μας έλειψες... Ξέρω ότι χρειάζεσαι το χρόνο σου. Αλλά φτάνει ε; Σε χρειαζόμαστε κι εμείς. Έτσι είναι οι φίλοι δεν είπαμε;

Πολλά φιλιά και την αγάπη μου!
Καλημέρα!

ghteytria είπε...

@ koulpa

Θα τα πούμε από Αθήνα. :)))

Πολλά φιλιά!!! Καλημέρα!!!

Silia είπε...

Επέτρεψέ μου:
ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
========================
Το παλιό μας το τραγούδι
που τ' ακούγαμε μαζί
τώρα που χαθήκαν όλοι
ποιος θα τό 'λεγε να ζη;
-------
Από τότε που η καρδιά μου
σ' έχασε παντοτινά
δεν το πίστευα ποτέ μου
για να τ' άκουγα ξανά
--------
Κι όμως να που τ' άλλο βράδι
μόλις νύχτωνε θαρρώ
μ' έν' αλλόκοτο φεγγάρι
μακρυνό και καθαρό ,
καθώς γύριζα στην τύχη
μόνος μες στη γειτονιά
το ξανάκουσα και πάλι
και στην ίδια την γωνιά !
---------
Και το γνώρισα και πάλι
το τραγούδι που αγαπώ
κι ας μην έμοιζε καθόλου
τον παλιό μου τον σκοπό .
---------
Γιατί τώρα δεν σκορπούσε
τον καημό μου τον βαθύ
μα βογγούσε και θρηνούσε
μια φωνή , που έχει χαθεί.
----------
Πως μου φάνηκε δεν ξέρω
καθώς τ' άκουσα ξανά
μα όλα γύρα και βαθιά μου
γίναν έτσι σκοτεινά
που δυνάμωσα το βήμα
μες το βράδι το πικρό,
με χαμηλωμένα μάτια
σαν ν' απάντησα νεκρό .
----------------------
ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ
---------------------
Για σένα Γητεύτρια , που ... αγαπάς να ακούς τραγούδια και κάνεις κι εμάς να αγαπάμε να ακούμε τραγούδια .
Κάτι μικρό , σαν δώρο και σαν μικρό "ευχαριστώ" , για τις Γιορτές , που έρχονται .
Να είσαι πάντα ... έτσι όπως είσαι : Αλώβητη από την Ασχήμια.... μαχητική .... Καβάλα στο πιο αγαπημένο σου άτι :το Τραγούδι .
Φιλιά .

artois είπε...

Προλαβαίνω;;;

Kαλό δρόμο!

Για το ταξίδι σου το μελοποιημένο από τον Νίκο Ξυδάκη Ερωτικό και το μοναδικό Σαν αεράκι, από τα "Χαρωπά τραγουδάκια για να περνά η ώρα".

...αν και ο Μανόλης Πάππος άλλαξε (ελαφρώς) τον αδόξαστο στους στίχους του Λαπαθιώτη.

Το Νυχτερινό ΙΙ στο κρατώ για την επιστροφή σου.

Να περάσεις καλά!

Με την ευκαιρία:
κάτι πρέπει να αλλάξεις στο template σου γιατί τα λινκς δεν ξεχωρίζουν από το υπόλοιπο κείμενο του σχολίου. Στο παρόν ποστ το "Ερωτικό" και το "Σαν αεράκι" που έγραψα παραπάνω είναι λινκς. Και στο προηγούμενο είχα δώσει άλλο ένα ενδιαφέρον λινκ για τον Λαπαθιώτη, αλλά δεν φαίνεται: Αυτό εδώ: "Ένα αφιέρωμα στον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη για την επέτειο της γέννησής του".

Μαύρος Γάτος είπε...

Μαύρος Γάτος VS Λαπαθιώτη:

Το αριστερό μου χέρι στην κλειτορίδα σου
και το δεξί στη δεξιά θηλή σου
έκελισαν το κύκλωμα
και μες το βραχυκύκλωμα
χάνεις τον κόσμο, κι εγώ μαζί σου


(αν δεν σού αρέσει, σβήσε το Σ;α))))

an205 είπε...

Για όλους τους "καταραμένους" ποιητές των αιώνων...

Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων
Κώστας Καρυωτάκης

Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλέν τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια κι αργυρή.
Οι Ουγκό με "Τιμωρίες" την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι
και αν οι Μποντλέρ εζήσανε νεκροί,
η αθανασία τους είναι χαρισμένη.
Κανένας όμως δεν ανιστορεί
Και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Του κόσμου η καταφρόνια τους βαραίνει
κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι και ωχροί,
στην τραγικήν απάτη τους δομένοι
πως κάπου πέρα η δόξα καρτερεί,
παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
Μα ξέροντας πως όλοι τους ξεχνούνε,
νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί:
"Ποιος άδοξος ποιητής" θέλω να πούνε
"την έγραψε μιαν έτσι πενιχρή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι;"

koulpa είπε...

Αναμένω.. Μετά τα Καλάβρητα..
Θα τα πούμε μεσοβδόμαδα:):)
Φιλιά και καλημέρες:):)

Dee Dee είπε...

Περασα να αφησω τις ευχες μου....

Με το καλο να μας ερθεις, να περασεις αξεχαστες γιορτες γεματες ζαστασια, διασκεδαση και ξεκουραση!!!

xxxxxxx

Alexis B είπε...

Καλησπέρα.
Πολύ ωραίο post.
Να σου ευχηθώ, Χρόνια πολλά και Καλά Χριστούγεννα.

http://www.youtube.com/watch?v=IaxDGfA7evA&feature=related

Σου αφήνω και αυτό μαζί με τίς θερμότερες ευχές μου

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πικρή και μαύρη αλήθεια.... "Τ' είναι, τάχα για τους άλλους, ο χαμός ενός ατόμου;
- Κι όπως ήρθα, και θα φύγω, μόνος μες στο θάνατό μου..."

Στο Γυμνάσιο αν θυμάμαι καλά μας μιλούσε η φιλόλογος για το Λαπαθιώτη.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

ghteytria είπε...

@ silia

Με συγκίνησες μωρέ Σιλιάκι μου! Τί τρυφερό μήνυμα ήταν αυτό... Σ' ευχαριστώ τόσο πολύ για τις ευχές σου! Αντεύχομαι κάθε χαρά σε όλα τα επίπεδα! Να σε χαίρονται και να τους χαίρεσαι! Ξέρω ότι σε αγαπάει πολύ κόσμος! Τέτοιο αξιολάτρευτο πλάσμα! Εδώ σ' αγαπήσαμε από τα γραφτά σου! Φαντάσου κι από κοντά! Μακάρι να μπορέσουμε να βρεθούμε κάποια στιγμή. Αν βρεθείς Αθήνα, πολύ θα το χαρώ.

Σε φιλώ... Καλό ΣΚ!

ghteytria είπε...

@ artois

Καλημέρα! :)
Έφτασα μια χαρά με έναν ήλιο απίστευτο κυριολεκτικά για την εποχή, να με συνοδεύει σε όλο το ταξίδι, το οποίο ήταν απολαυστικότατο, παρέα με τους δυο λεβέντες μου! :) Τρίβιαλ τσακίσαμε και Ποιός είναι ποιός και οι διαδρομές μας φάνηκαν παιχνίδι. Το ότι πήγε να με σκοτώσει μεθυσμένος νταλικέρης που κοιμήθηκε, έξω από την Μπολόνια το προσπερνώ. Τυχερή ήμουνα. Όταν λέμε τυχερή, εννοώ, τύχη από αυτήν που δεν την πιστεύεις εκ των υστέρων... ;)
Λοιπόν, τα λινκς που βάζεις, σε μένα φαίνονται με γαλάζιο χρώμα και υπογραμμισμένα. Και τα διάβασα όλα λεπτομερώς πριν φύγω. Και το αφιέρωμα που έκανε το απέναντι πεζοδρόμιο, στο οποίο βρήκα εξαιρετική την ανάρτηση του ανώνυμου και πιστεύω ότι όποιος ενδιαφέρεται αληθινά θα πρέπει να το άνοιξε.
Θα το διασταυρώσω όμως και με άλλους αυτό με τα λινκς που λες. Μήπως φταίει κάτι από τον browser που χρησιμοποιείς;
Σ' ευχαριστώ και για τα τραγούδια! Η συμβολή σου πάντα στις αναρτήσεις, πολύτιμη! Το εννοώ το ευχαριστώ.

Φιλιά πολλά αθηναϊκά! ;)

ghteytria είπε...

@ Μαύρος Γάτος

Πας καλά; Σιγά που θα το έσβηνα...
Σιγά που δε θα μου άρεσε... Αντιθέτως, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που το ανάρτησες και εδώ... τιμή μου.
Κι όπως είπαμε ε; Κοίτα μην περάσεις από Αθήνα και δε σε δώ... έστω και στα κεραμίδια... ;)

Φιλώ σε...

ghteytria είπε...

@ an205

Αυτό που με εντυπωσιάζει φοβερά σε 'σένα είναι που πάντα έχεις να δώσεις μια εύστοχη απάντηση, από ένα αρχείο μυαλού φοβερό, που έχει καταγράψει τα πάντα και τα χρησιμοποιεί την κατάλληλη στιγμή! :)))) Άπαιχτος είσαι...
Σ' ευχαριστώ...
Ελπίζω να έχετε χαλαρώσει και να περνάτε απολαυστικά αυτή την εποχή!

Καλό ΣΚ! Θα ακούσω την εκπομπή σου βραδάκι...

ghteytria είπε...

@ koulpa

Καλό ΣΚ! Τα λέμε μεσοβδόμαδα.
Να περνάς καλά!

Φιλιά πολλά!

ghteytria είπε...

@ Alexis B

Ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σου! Και το πολύ όμορφο βιντεάκι!
Σου εύχομαι να περάσεις υπέροχα και να είσαι πάντα καλά με το ίδιο κέφι να ανιχνεύεις τις ομορφιές της μουσικής και της ζωής!

Φιλιά πολλά!!!
Καλό ΣΚ!

ghteytria είπε...

@ ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ

Μιλούσαν οι καημένοι οι καθηγητές μας τότε... αλλά πού μυαλά εμείς να σπουδαιολογούμε όσα υπέροχα μας μάθαιναν... :)
Η απόλαυση σε μένα τουλάχιστον ήρθε μετά το σχολείο. Ευτυχώς που τα λόγια τους και τις υποδείξεις τα θυμόμουν. Απλά τα εκτίμησα αργότερα πιο πολύ.

Καλές γιορτές γλυκιά μου και σε σένα!
Να χαίρεσαι την οικογένειά σου και να είσαι πάντα ευτυχισμένη!

Φιλιά πολλά!!!

ghteytria είπε...

@ Dee Dee

Να είσαι καλά γλυκιά μου! Σ' ευχαριστώ για τις ευχές σου και σου εύχομαι να περάσεις πανέμορφες γιορτές με τους αγαπημένους σου! Σας χιόνισε κιόλας εσάς τυχεράκηδες! Θα ζήσετε Χριστούγεννα αληθινά! ;)
Μακάρι να ήμασταν πιο κοντά...ελπίζω προσεχώς να μπορέσω να έρθω Θεσσαλονίκη να δω όλους εσάς τους αγαπημένους!

Σε φιλώ πολύ!!!

zero είπε...

Καλα Χριστουγεννα και καλες γιορτες.
Και αυτο το ποστ ...ειναι Καταπληκτικο.

cropper είπε...

Καλά-καλά, τα είπατε όλα για τον ΛΑΠΑθιώτη.

Αλλά, πές μας και για τις μαντικές σου ικανότητες!

Τον γλωσσόφαγες τον (περίπου) άνθρωπο.

Καλως ήρθες.

vrakas kostas είπε...

Καλαααα!!!Επαθα με το σχολιο του φιλου cropper !!!Εγω στην θεση σου,θα το επαιρνα σαν αφορμη για ...νεα αναρτηση!!
Καλως πηγες!!!
Και μας;;που μας αφησες... τα ορφανα;!!!
Τελως παντων!Εγω αυτον τον Λαπα...δεν τον γνωριζω!Εγω γνωριζω τον Κουβελα που ειναι πολιτικος και..οχι ποιητης!
Πολους χαιρετισμους να δωσεις στα δυο σου κοπελια,φιλα μου και την κορην και καλες γιορτες σας ευχομαι ολους σας!
Καλην ανταμωσην να εχουμε παλι εδω!
Να εισαι καλα βρε Μαριαννα!

quartier libre είπε...

καλά Χριστούγεννα !

ειρήνη και φιλία
για όλον τον κόσμο !

ghteytria είπε...

@ zero

Τις καλύτερες ευχές μου! Να περάσεις υπέροχα και να σου μείνουν τα φετινά Χριστούγεννα αξέχαστα! ;)

Φιλιά!!!

ghteytria είπε...

@ cropper

Καλάαα... Είδες καμιά φορά βρε παιδί μου! Δαγκώνεις τη γλώσσα σου! Τί να πω; Έτσι όπως είναι ο φουκαράς τώρα... το μόνο που εύχομαι κυρίως, είναι να μην πληγωθεί το παιδί του, κατά το δυνατόν. Καημένα παιδιά... πληρώνουν φόρο βαρύ για αμαρτίες γονέων... αν μη τι άλλο, απερίσκεπτων. Προφανώς δεν ήταν τόσο αναίσθητος όσο τον χρεώναμε. Τον είχε πάρει από κάτω και δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί. Δεν έχω προλάβει να ενημερωθώ σωστά, μέσες άκρες, άκουσα για μια γυναίκα και κάποιον εκβιασμό. Κάτι σε Ολέθρια Σχέση...
Τί τραβάτε κι εσείς οι γραβάτες βρε παιδί μου, όταν παίζετε με τη φωτιά!!! :)
cropper ένα πουλάκι μου είπε τα καλύτερα για σένα που σε γνώρισε από κοντά, επιβεβαιώνοντας την άποψη όλων των προηγούμενων! Και πολύ χάρηκα! ;)

Φιλιά!!!

ghteytria είπε...

@ vrakas kostas

Ευχαριστώ Κώστα μου για τις ευχές σου! Μακάρι να ήσουν κι εσύ εδώ! Ας ελπίσουμε πως μια άλλη φορά θα συμπέσουμε! Θα τα καταφέρουμε να είσαι σίγουρος. Τις πιο γλυκές ευχές και από μένα, για υγεία και όλα όσα λαχταρά η ψυχή σου!

Σε φιλώ!

ghteytria είπε...

@ quartier libre

Καλά Χριστούγεννα και πολλές ευχές για οικογενειακή και προσωπική ευτυχία και επιτυχία!
Καλή δύναμη να έχεις! Μακάρι οι τύχες των ανθρώπων να βρίσκονται σε χέρια ανθρώπων ικανών και με πνεύμα ανεξάρτητο, ανοιχτό κι ελεύθερο.