Home! Το αριστούργημα του Yann Arthus-Bertrand στην υπέροχη μουσική του Armand Amar

Iguazu falls on the border of Argentina and Brazil

A river north-east of Landmannalaugar, in Iceland.

HOME: ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ!

Σκηνοθεσία: Yann Arthus-Bertrand
Παραγωγής: France / 2009
Διάρκεια: 110'

HOME: Ένα μοναδικό κινηματογραφικό γεγονός για το περιβάλλον. Η εκπληκτική ταινία που θα προβληθεί ταυτόχρονα σε όλον τον κόσμο, σε όλα τα Μέσα (κινηματογράφο, DVD, τηλεόραση, internet). Αποκλειστική διανομή για την Ελλάδα και την Κύπρο από τη Feelgood Entertainment A.E. "Είναι πολύ αργά για να είμαστε πεσιμιστές". Με αυτό το σύνθημα ο σκηνοθέτης Γιάν Άρτους-Μπέρτραντ, θέλησε να υπογραμμίσει ότι ακόμα υπάρχει λύση για τον πλανήτη. Μαζί με τον παραγωγό Λούκ Μπεσό, θέλοντας μέσα από εικόνες ικανές να πείσουν και τον πιο δύσπιστο, να συμμετάσχει έμπρακτα σε κάθε μορφής αλλαγή που θα προστατέψει το περιβάλλον μας, δημιουργεί μια ταινία διαφορετική από τα συμβατικά ντοκιμαντέρ.

HOME - La musique du film par Armand Amar


Armand Amar - The Dead Seas


Armand Amar - (Taken From "La Jeune Fille Et Les Loups")

Το επίσημο site της ταινίας εδώ.

Canoes in the port of Mopti on the Niger River, Mali

Makoko slum in Lagos, Nigeria

A caravan of camels near Tichit, Mauritania

Wheat harvest in the Valley of the Dades, Morocco

Snowmobiles on the ice, Baffin Island, Canada.

Πηγή φωτογραφιών: Guardian

Read more!

Gabriela mistral y Diego Rivera: La Maestra Rural!

Diego Rivera: La maestra rural

Diego Rivera: La maestra rural

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Στον Federico de Onís

Η Δασκάλα ήταν αγνή. "Οι τρυφεροί κηπουροί", έλεγε,
"αυτού του αγροκτήματος, που είναι αγρόκτημα του Ιησού,
πρέπει να διατηρούν αγνά τα μάτια και τα χέρια,
να φυλάνε καθαρά τα έλαια του, για να δώσει ένα καθαρό φως. "

Η Δασκάλα ήταν φτωχή. Το βασίλειό της δεν είναι ανθρώπινο.
(Έτσι όπως στον πονεμένο σπορέα του Ισραήλ.)
Φορούσε καφετιές φούστες, δεν στόλιζε το χέρι της
Και ήταν όλο της το πνεύμα ένα τεράστιο κόσμημα!

Η Δασκάλα ήταν χαρούμενη. Φτωχή γυναίκα πληγωμένη!
Το χαμόγελό της ήταν ένας τρόπος να κλαίει με καλοσύνη.
Πάνω από τα σπασμένα σανδάλια και το κατακόκκινο,
χαμόγελο, το περίφημο λουλούδι της αγιότητάς της.
[...]

Gabriela Mistral
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

LA MAESTRA RURAL

A Federico de Onís

La Maestra era pura. «Los suaves hortelanos», decía,
«de este predio, que es predio de Jesús,
han de conservar puros los ojos y las manos,
guardar claros sus óleos, para dar clara luz».

La Maestra era pobre. Su reino no es humano.
(Así en el doloroso sembrador de Israel.)
Vestía sayas pardas, no enjoyaba su mano
¡y era todo su espíritu un inmenso joyel!

La Maestra era alegre. ¡Pobre mujer herida!
Su sonrisa fue un modo de llorar con bondad.
Por sobre la sandalia rota y enrojecida,
tal sonrisa, la insigne flor de su santidad.

¡Dulce ser! En su río de mieles, caudaloso,
largamente abrevaba sus tigres el dolor!
Los hierros que le abrieron el pecho generoso
¡más anchas le dejaron las cuencas del amor!

¡Oh, labriego, cuyo hijo de su labio aprendía
el himno y la plegaria, nunca viste el fulgor
del lucero cautivo que en sus carnes ardía:
pasaste sin besar su corazón en flor!

Campesina, ¿recuerdas que alguna vez prendiste
su nombre a un comentario brutal o baladí?
Cien veces la miraste, ninguna vez la viste
¡y en el solar de tu hijo, de ella hay más que de ti!

Pasó por él su fina, su delicada esteva,
abriendo surcos donde alojar perfección.
La albada de virtudes de que lento se nieva
es suya. Campesina, ¿no le pides perdón?

Daba sombra por una selva su encina hendida
el día en que la muerte la convidó a partir.
Pensando en que su madre la esperaba dormida,
a La de Ojos Profundos se dio sin resistir.

Y en su Dios se ha dormido, como un cojín de luna;
almohada de sus sienes, una constelación;
canta el Padre para ella sus canciones de cuna
¡y la paz llueve largo sobre su corazón!

Como un henchido vaso, traía el alma hecha
para volcar aljófares sobre la humanidad;
y era su vida humana la dilatada brecha
que suele abrirse el Padre para echar claridad.

Por eso aún el polvo de sus huesos sustenta
púrpura de rosales de violento llamear.
¡Y el cuidador de tumbas, como aroma, me cuenta, las
plantas del que huella sus huesos, al pasar!

Gabriela Mistral

Read more!

Τι ανακαλεί μια μουσική... της Ρεμπούτσικα! Η αίθουσα του θρόνου! Λουκάς Δελόγγης δεν νομίζω να υπάρχει. Ενώ η Γλαύκη Αρχοντίδη υπάρχει σίγουρα!

Μαρία Ναυπλιώτου-Άρης Λεμπεσόπουλος

Το αστέρι κι η ευχή
Συνθέτης: Ευανθία Ρεμπούτσικα

Πριν περίπου δέκα χρόνια το Μέγκα μπορεί να περηφανεύεται πως γύρισε μια από τις καλύτερες σειρές που γυρίστηκαν ποτέ, βασισμένες στη λογοτεχνία. Το αριστούργημα του Τάσου Αθανασιάδη στην εξαιρετική σκηνοθεσία της Πηγής Δημητρακοπούλου και στην ίσως ευτυχέστερη μουσική στιγμή της εκλεκτής Ευανθίας Ρεμπούτσικα.

Όλα τα επεισόδια εδώ

Πρωταγωνιστούν: Αλέκος Αλεξανδράκης, Πιττακή Ρένα, Λεμπεσόπουλος Άρης, Ναυπλιώτου Μαρία, Πέππας Σοφοκλής, Συσσοβίτης Αλέκος, Ρίζος Νίκος, Λιγνάδης Δημήτρης, Ναζλίδου Ελισάβετ, Τατιάνα Παπαμόσχου, Αλικάκη Μυρτώ, Μανθόπουλος Αίας, Μυλωνάς Αλέξανδρος, Μαυρογεώργη Γεωργία, Παπαϊωάννου Ναταλία, Ροζάκης Γιάννης, Νικολαΐδης Πάνος, Καζανάς Κώστας, Γαδ Μαρκησία, Κωστή Ηρώ, Κουγιουμτζής Μίμης, Ζορμπά Μαρία, Βοσνιάκου Νινή, Λαμπρινάκος Ευγένιος, Τσέχος Ηλίας, Γαβριηλίδης Εύης, Γιαννόπουλος Γιώργος, Βουράκης Γιάννης, Καραγεωργόπουλος Γιάννης, Μαυρούδης Νικόλαος, Παντελάκη Αλεξάνδρα
Έτος έναρξης προβολής: 1998

ΑΠ' ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ. ΜΙΛΑ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΑΣΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟ!!!

Σ αυτό το επεισόδιο της σειράς ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, ο συγγραφέας ΤΑΣΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ μιλά στο δημοσιογράφο ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟ για τη ζωή και το έργο του. Συγκεκριμένα, ο συγγραφέας σχολιάζει τους ήρωες των βιβλίων του, κάνει αποτίμηση της πορείας του και καταθέτει τις απόψεις του για τη ζωή γενικά. Ακόμη, ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ κάνει εκτενή αναφορά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το ΣΑΛΙΧΛΙ της Μ. ΑΣΙΑΣ, και εξηγεί πόσο τον επηρέασε στο συγγραφικό του έργο. Αναφέρεται στη βράβευσή του με το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας «ΙΠΕΚΤΣΙ», το οποίο στάθηκε η αφορμή για να επισκεφθεί την ιδιαίτερη πατρίδα του, αλλά και στο ταξίδι του σ’ αυτή. Επιπλέον, ο συγγραφέας καταθέτει το θαυμασμό του για τον κριτικό λογοτεχνίας ΦΩΤΟ ΠΟΛΙΤΗ και τονίζει πόσο τον επηρέασε. Τέλος, άνθρωποι του πνεύματος μιλούν για το συγγραφικό έργο του Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ.


Ο συγγραφέας απαντώντας στην ερώτηση του ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΥ σε ποιoν από τους ήρωες των βιβλίων του είχε μεγαλύτερη αδυναμία, λέει ότι αγαπούσε τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΘΕΟ από τους «ΠΑΝΘΕΟΥΣ», για το ηθικό του ύψος, και το ΛΟΥΚΑ ΔΕΛΟΓΚΗ από την «ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ», για τον ίδιο λόγο. Παράλληλα, προβάλλονται πλάνα από τηλεοπτικές σειρές που βασίστηκαν σε βιβλία του συγγραφέα.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ρωτά τον Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ αν το ήθος είναι η υπέρτατη αρετή για τον άνθρωπο και ο συγγραφέας ξετυλίγει τις σκέψεις του.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ θέτει το ερώτημα στο συγγραφέα αν είχε αυτοέλεγχο στη ζωή του κι εκείνος απαντά καταφατικά, ενώ διευκρινίζει ότι ο μόνος λόγος που έχασε κάποια στιγμή στη ζωή του τον αυτοέλεγχό του ήταν λόγω έρωτα.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ μιλούν για τα χαρακτηριστικά των ηρώων των έργων του δεύτερου. Ο συγγραφέας τονίζει ότι οι ήρωές του δεν έχουν στοιχεία του χαρακτήρα του, ότι πολύ λίγο μέρος του έργου του είναι αυτοβιογραφικό κι ότι οι ήρωές του είναι πλάσματα της φαντασίας του σε αντιδιαστολή με άλλους συγγραφείς, που οι ήρωές τους ήταν όπως είναι οι ίδιοι ή όπως θα έπρεπε να είναι οι ίδιοι. Επίσης, επισημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος των έργων του βασίζεται στη φαντασία, αν και παραδέχεται ότι καμιά φορά οι ήρωές του έχουν στοιχεία του χαρακτήρα του ή στοιχεία που θα ήθελε να είχε. Ακόμη, διευκρινίζει ότι η μόνη του εξαίρεση σε όλο του το έργο είναι «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ», διότι περιέχει κάποια αυτοβιογραφικά του στοιχεία.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ρωτά τον Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ αν η ζωή του κύλησε ομαλά ή αν είχε έντονα ξαφνιάσματα. Ο συγγραφέας με τη σειρά του απαντά ότι η ζωή του σε γενικές γραμμές κύλησε ομαλά και παραθέτει στοιχεία του βίου του που αποδεικνύουν ότι τα πράγματα ήταν όντως έτσι κι ότι δεν είχε περιπέτειες. Τονίζει, όμως, ότι κάποιες φορές ήθελε να αλλάξει κάποια πράγματα, αλλά στην πορεία αποδείχτηκε ότι έπραξε ορθά που δεν προέβη σε αυτές τις αλλαγές.


Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΓΚΛΙΒΕΡΑΣ, Καθηγητής Κοινωνιολογίας, μιλά για τις κοινωνικές προεκτάσεις των έργων του Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ και τονίζει ότι ο συγγραφέας μέσα από τα έργα του υπήρξε ψυχολόγος, μελετητής αλλά και κοινωνικός μελετητής.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ρωτά το συγγραφέα αν συμμερίζεται την άποψη ότι, αν ο άνθρωπος συνειδητοποιούσε τη σημασία του θανάτου, θα ήταν πιο σεμνός και αποτελεσματικός στη ζωή. Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ συμφωνεί απολύτως και εκθέτει την άποψή του. Επίσης, αναφέρεται στο θέμα της μετεμψύχωσης και λέει τι έχουν γράψει για το θαύμα της ζωής κάποιοι βιολόγοι.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ρωτά τον Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ ποια στοιχεία έχουν παίξει ρόλο στη συγκρότηση της προσωπικότητάς του κι ο συγγραφέας απαντά ότι τον συγκινούσε η λογοτεχνία και η πνευματική ζωή.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ρωτά τον Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ αν αξιολογεί σε ίδιο βαθμό αυτά που έχασε με αυτά που πέτυχε κι ο συγγραφέας του απαντά ότι η ζωή του έδωσε περισσότερα από όσα ζήτησε κι ότι το πάθημα του γινόταν μάθημα.


Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ θέτει το ερώτημα στο συγγραφέα αν οι αλλαγές στον κόσμο ήταν τόσο θεαματικές όσο περίμενε κι ο δεύτερος του απαντά ότι αιφνιδιάστηκε-αρνητικά και θετικά-από τις σταδιοδρομίες κάποιων ανθρώπων. Επίσης, επισημαίνει ότι ποτέ δε ριψοκινδύνευσε να χάσει το ταλέντο του στη λογοτεχνία και εξηγεί ποιοι είναι οι κίνδυνοι που θα μπορούσαν να είχαν απειλήσει τη συγγραφική του δραστηριότητα, αλλά κατάφερε να τους αποφύγει.


Με αφορμή την ερώτηση του δημοσιογράφου αν του έλειψε κατά τη διάρκεια του βίου του η ιδιαίτερη πατρίδα του, το ΣΑΛΙΧΛΙ της Μ. ΑΣΙΑΣ, ο συγγραφέας βρίσκει αφορμή και μιλάει για την πατρίδα του, ενώ εξηγεί πώς τον επηρέασε στο συγγραφικό του έργο. Επίσης, τονίζει ότι η πατρίδα του τον ενέπνευσε κι έγραψε «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ». Παρεμβάλλεται παλιό φωτογραφικό υλικό του συγγραφέα.


Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ επισημαίνει ότι βραβεύτηκε με το βραβείο Ελληνοτουρκικής Φιλίας και Ειρήνης «ΙΠΕΚΤΣΙ» για το έργο του «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ»και εξηγεί πως το εν λόγω βραβείο στάθηκε η αφορμή-σε συνδυασμό με κάποια περιστατικά –να αποφασίσει να επισκεφθεί το πατρικό του σπίτι στη ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ.


Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ εξιστορεί τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν όταν μετέβη στη ΣΜΥΡΝΗ, πώς αισθάνθηκε όταν έφτασε στην παλιά του γειτονιά και αναπολεί κάποια γεγονότα από τη ζωή του στη ΣΜΥΡΝΗ με την οικογένειά του πριν την Καταστροφή.


Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ μιλάει για τη γνωριμία του με το Δήμαρχο ΣΜΥΡΝΗΣ κατά την άφιξή του στη ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ και περιγράφει πώς έφτασε τελικά στην πατρίδα του. Επίσης, τονίζει ότι όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ τα έχει καταγράψει στο βιβλίο του «ΕΛΕΓΕΙΑΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ».


Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ εξιστορεί τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν όταν έφτασε στο πατρικό του σπίτι. Επίσης, περιγράφει πώς άφησε την παλιά του γειτονιά και πώς τη βρήκε, αλλά και πώς κατάφερε να εντοπίσει το πατρικό του σπίτι μετά από τόσα χρόνια.


Ερωτώμενος από τον Α. ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟ αν τον φόβιζαν οι αλλαγές, εξαιτίας προγενέστερης δήλωσής του «ότι γεννήθηκε και παρέμεινε αστός», ο συγγραφέας απαντά ότι κατά τη γνώμη του η αστική τάξη είναι η πιο πρόσφορη σε πολιτιστική και κοινωνική ζωή και παρατηρεί ότι η ανώτερη τάξη είναι όμοια σε όλο τον κόσμο. Τονίζει ότι πιστεύει στη μεσαία αστική τάξη κι ότι τα έργα του διαδραματίστηκαν σε αυτή την τάξη.


Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΡΕΝΤΖΟΣ, ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός, τονίζει ότι το έργο του Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ διαθέτει ποιητικό στοιχείο κι ότι χαρακτηρίζεται από πανανθρώπινες αξίες, οικουμενικότητα και είναι πολύπλευρο.


Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ εκφράζει το θαυμασμό του για τον κριτικό της λογοτεχνίας ΦΩΤΟ ΠΟΛΙΤΗ και υπογραμμίζει πόσο τον επηρέασε πνευματικά. Επίσης, διηγείται ένα περιστατικό που διαδραματίστηκε με αφορμή την επέτειο του θανάτου του ΦΩΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, όταν έγραψε ένα άρθρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο, το οποίο δημοσιεύτηκε στη φιλολογική στήλη της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Επίσης, αναφέρει κι ένα δεύτερο περιστατικό, κατά το οποίο έδωσε μια διάλεξη στην Αρχαιολογική Εταιρεία για τον ΦΩΤΟ ΠΟΛΙΤΗ και, αν και τελείως άγνωστος, η αίθουσα ήταν κατάμεστη λόγω της διαβολικής συνωνυμίας του με έναν φανατικό πολέμιο του ΦΩΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.


Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΣΧΟΣ, Πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών τονίζει πόσο είχε επηρεάσει τον Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ στην πνευματική του συγκρότηση το έργο του ΦΩΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.


Σε ερώτηση του δημοσιογράφου αν η σεναριακή γραφή στην οποία αποδίδεται η τηλεοπτική επιτυχία των έργων του επηρεάζει την ποιότητα ενός μυθιστορήματος, ο συγγραφέας απαντά ότι ποτέ δεν επιδίωξε τα βιβλία του να μεταφερθούν στην τηλεόραση, αλλά πάντα του τα ζητούσαν Ακόμη, διευκρινίζει ότι στα έργα του δεν αφηγείται, αλλά αναπαριστά τα γεγονότα κι ότι, κατά συνέπεια, το γεγονός αυτό καθιστά τα έργα του τηλεοπτικά. Στη συνέχεια, επικαλείται χαρακτηριστικά αποσπάσματα από έργα του, για να τεκμηριώσει τα λεγόμενά του. Παράλληλα, παρεμβάλλονται πλάνα από τηλεοπτικές σειρές («ΠΑΝΘΕΟΙ»-«ΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ ΤΗΣ ΑΧΑΪΑΣ»)που βασίστηκαν σε βιβλία του.


Ο Τ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ εκφράζει το θαυμασμό του για τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, γιατί τον θεωρεί αυτοδημιούργητο και γενικά τονίζει το θαυμασμό που τρέφει για όλους τους αυτοδημιούργητους ανθρώπους. Επίσης, επισημαίνει ότι είναι εναντίον του θεσμού της Βασιλείας, καθώς και των βιογραφιών ζώντων ανθρώπων.


Ο Τάσος Αθανασιάδης του Μιχαήλ (Σαλιχλί Μικράς Ασίας, Νοέμβριος 1913- Αθήνα, 21 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν συγγραφέας και ακαδημαϊκός.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δικηγόρησε στη περίοδο 1940-1945. Το 1945 διορίστηκε Διευθυντής της Γραμματείας του Εθνικού Θεάτρου, και στη συνέχεια γενικός διευθυντής, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1972. Το 1994 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τιμήθηκε από την ελληνική πολιτεία με τρία Κρατικά Βραβεία και το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα και, επίσης, με το αργυρό μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας και το διεθνές βραβείο Χέρντερ. Έγινε γνωστός από τα έργα του Οι Φρουροί της Αχαΐας (δίτομο μυθιστόρημα, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών Ιδρύματος Ουράνη), Οι Πανθέοι (μυθιστορηματική τριλογία σε 4 τόμους, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών -1961), Αίθουσα του θρόνου (κρατικό βραβείο μυθιστορήματος -1969), και Τα παιδιά της Νιόβης, τα οποία μεταφέρθηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Εξελέγη ακαδημαϊκός το 1986 και χρημάτισε πρόεδρος του Ιδρύματος Ουράνη, του ιδρύματος Παλαμά και των Λογοτεχνικών Βραβείων Ιπεκτσί.


Έργα του

* Ντοστογιέφσκι, από το κάτεργο στο πάθος (Κρατικό βραβείο βιογραφίας 1955)
* Αλβέρτος Σβάιτσερ (Κρατικό βραβείο βιογραφίας 1963)
* Ταξίδι στη Μοναξιά (χρονικό)
* Τρία παιδιά του αιώνα τους (βιογραφικά χρονικά)
* Τα παιδιά της Νιόβης (μυθιστόρημα)
* Οι τελευταίοι εγγονοί (μυθιστόρημα)
* Πανθέοι (μυθιστόρημα)
* Οι φρουροί της Αχαΐας (μυθιστόρημα)
* Η αίθουσα του θρόνου (μυθιστόρημα)
* Αναγνωρίσεις (δοκίμια)
* Ο Γιός του Ήλιου (βιογραφία)

Πηγές:
Bικιπαίδεια
ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

Read more!

Aldina Duarte: Mulheres ao espelho! Γυναίκες στον καθρέφτη...

princesa prometida

Read more!

Μαρία Κατσοπούλου:Τα ποιήματα της τρελής! Πετάξτε Μέχρι να γίνουν θρύψαλα οι καρδιές σας

Φιλήστε
Μέχρι τα χείλη σας να ματώσουν

Ουρλιάξτε
Μέχρι οι φωνητικές σας χορδές να σπάσουν

Πετάξτε
Μέχρι να γίνουν θρύψαλα οι καρδιές σας

Ζήστε
Μέχρι θανάτου

Τότε μόνο θα μάθετε
Τι σημαίνει ελευθερία.

Μαρία Κατσοπούλου
Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2009

Η Μαρία Κατσοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται στο χώρο του βιβλίου.

Read more!

Νίκος Δαφνής, Βεάκειο Κυριακή 20 Σεπτέμβρη με Τσέχοφ και το συγκινητικό άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου στα ΝΕΑ!

Ο Νίκος Δαφνής και ο θεατρικός οργανισμός Θέατρο Κάτω απ' τη Γέφυρα, μας καλούν να παρακολουθήσουμε την ξεκαρδιστική κωμωδία “Κι εσείς μολότωφ, Κύριε Τσέχωφ;” στο Βεάκειο, την Κυριακή στις 20 Σεπτέμβρη, στις 8.30 το βράδυ. Πρόκειται για τη συρραφή των τριών (πολύ γνωστών) μονόπρακτων κωμωδιών του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα, («Η επέτειος», «Η πρόταση γάμου» και «Η αρκούδα»).

Μετάφραση: Λυκούργος Καλλέργης. Σκηνοθεσία: Νανά Νικολάου και Νίκος Δαφνής. Σκηνικά και κοστούμια: Ρένα Γεωργιάδη. Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Δαφνής, Κώστας Κλάδης, Μαρία Τσακαλίδου, Κώστας Λάσκος, Μαρουσώ Γεωργοπούλου και Γιώργος Μελαχροινάκης.



ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ!!! Τα κάνει κάτι τέτοια ο Δαφνής, ακόμα και σε εποχές οικονομικής κρίσης, ακόμα και σε εποχές που το Θέατρο βάλλεται πανταχόθεν, ακόμα κι από τη γρίπη! Κι επειδή πλειστάκις έχω κατηγορηθεί για υπερβάλλοντα ζήλο και συναισθηματισμό, δεν θα πω τίποτα από αυτά που λέω συνήθως για το Θέατρο Κάτω απ' τη Γέφυρα και τον αγώνα του Νίκου του Δαφνή. Τα είπε τόσο καλύτερα από μένα ο Κώστας ο Γεωργουσόπουλος στα προχθεσινά ΝΕΑ, που με κάλυψε απόλυτα, με δικαίωσε(εμένα την υπερβάλλουσα) και με κατασυγκίνησε... Να είναι καλά! Όχι μόνο γιατί υποστήριξε τον αγώνα και τον κόπο ενός θεατρανθρώπου που αγαπώ και εκτιμώ, αλλά γιατί φωνές σαν τη δική του, σπανίζουν σήμερα.

Πρόβλημα και λύση
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Κάτω από την Κυνοσάργους, όπου οι δραστηριότητες του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου» και έως τη Σαρωνίδα και από ΄κει στην Καλλιθέα, τα Φάληρα, τον Πειραιά, τα Καμίνια, τη Νίκαια, το Πέραμα δεν υπάρχει πάρα μόνοένα θέατρο. Μόνο ένα. Διακόσιες παραστάσεις στην υπόλοιπη μείζονα περιοχή, μία μόνο θεατρική δράση σε μια αστική περιφέρεια δύο εκατομμυρίων πολιτών. Το μόνο αυτό θέατρο είναι το «Κάτω από τη γέφυρα» κοντά στο γήπεδο Καραϊσκάκη. Το διευθύνει φτύνοντας αίμα χρόνια τώρα ο Νίκος Δαφνής με επιλεγμένο ρεπερτόριο, παιδικό θέατρο, εκθεσιακούς χώρους, συναυλίες νέων γκρουπ και δωρεάν παραχώρηση σε νεανικά φρέσκα θεατρικά σχήματα. Ο θίασος δεν επιχορηγείται διότι, λέει, δεν προσφέρει παραστάσεις προχωρημένες και ανατρεπτικές.

Πού; Σε μια θεατρικά υποσιτιζόμενη περιοχή. Αν ήταν γκαλερί θα χωρούσαν (στην ίδια περιοχή) Άντι Γουόρχολ, αν ήταν χώρος συναυλιών Μπεργκ και Ξενάκης!

Να ήταν όμως αυτό μόνο; Άλλοτε θα επιδράμει η Πολεοδομία και θα βρει τον χώρο ελλειμματικό εις ύψος κατά τρία εκατοστά και τώρα τον διεκδικεί σκοπευτικό σωματείο (στον κατοικημένο αστικό χώρο!)

απειλώντας το μοναδικό αυτό νησί θεατρικής επαγγελματικής (ο Δαφνής δεν χρωστάει ΙΚΑ, Εφορία, μισθούς, προς τρίτους) παρουσίας.

Το αναμφισβήτητο ενδιαφέρον του δημάρχου Πειραιά Φασούλα φαίνεται πως δεν αρκεί. Οι σκοπευτές της περιοχής έχουν ισχυρούς προστάτες. Έτσι ο θίασος μετέωρος (σε εποχή γενικής κρίσης λόγω και γρίπης) βρίσκεται σε αδιέξοδο.

Προτείνω δύο λύσεις: να αποτελούν οι θεατές ζωντανούς στόχους και οι σκοπευτές να ασκούνται βάλλοντας εν ώρα παραστάσεως εναντίον τους και για να επιχορηγηθεί ο θίασος να κάνει ένα δρώμενο μεταμοντέρνο με μία εγκατάσταση, όπου θα αναπαρίσταται ο χώρος που παρέλαβε πριν τον κάνει κέντρο πολιτισμού: σύριγγες, προφυλακτικά, καταφυγή προστατών, πιάτσα πορνών και ομοφυλοφίλων και κρησφύγετο κλεπτών για τη διανομή των κλοπιμαίων!

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΒΕΑΚΕΙΟ ΣΤΙΣ 20/9/2009

Read more!

Destino... Salvador Dalí, Walt Disney, Armando Domínguez.

Salvador Dalí και Walt Disney

Ο Νταλί ζωγραφίζει το Πεπρωμένο

Το 1946 ο σουρεαλιστής θρύλος, Salvador Dalí συνδέθηκε φιλικά με τον Walt Disney, κι αποφάσισαν να συνεργαστούν δημιουργώντας μια σειρά ταινιών μικρού μήκους με τίτλο “Destino”(Πεπρωμένο). Ο Dalí και ένας καλλιτέχνης που εργαζόταν για τον Disney, ο John Hench, δούλεψαν μαζί δημιουργώντας διάφορες μικρές ιστορίες αλλά τελικά γυρίστηκαν ελάχιστα λεπτά φιλμ, πριν εγκαταλείψουν το πρόγραμμα. Το φιλμάκι που βλέπετε λοιπόν, γυρίστηκε πριν από 63 χρόνια και βασίστηκε πάνω στο τραγούδι με τίτλο Destino, που έγραψε ο Μεξικανός τραγουδοποιός Armando Domínguez. Το φιλμ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2003 από την The Walt Disney Company.

Read more!

Luis García Montero, Vista Cansada! Κουρασμένη όραση. Δωμάτιο με θέα στο κορμί σου...

ΕΠΕΤΕΙΟΣ(2004)

Αν διαρκεί ήδη δέκα χρόνια
η πρώτη μας νύχτα,
δεν πρέπει να παραξενεύομαι
απ' το ότι το φως διατηρεί ακόμα
μια ανησυχία, ένα σακάκι κουστουμιού
ταπεινωμένο στο δάπεδο ενός ξενοδοχείου
και το ξύπνημα του άντρα που δεν μπόρεσε να κοιμηθεί.

Έχουν περάσει οι μήνες, οι ζωές κι ο κόσμος,
οι νουβέλες, τα βιβλία της ποίησης,
οι πόλεις που ανάβουν στα χέρια μου,
η καρδιά που τρέμει υποταγμένη στα δικά σου,
τα τρένα χωρίς έρωτα,
τα πλοία, τ' αεροπλάνα,
και τίποτα δεν έχει φτάσει
αυτή τη νύχτα του ξενοδοχείου στην οποία ζω
παύοντας να είμαι εγώ
για ν' αποκαλούμαι με τ' όνομά σου,
ενώ ακούω την αλήθεια της θάλασσας
και σκέφτομαι το μέλλον.

Είναι ένα μέλλον το οποίο πια γνωρίζω,
τα επόμενα δέκα χρόνια.

Luis García Montero
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη
Από την Κουρασμένη Όραση
Ενότητα: Δωμάτιο με θέα στο κορμί σου

Read more!

Καλή χρονιά πιτσιρδέλια! Δημιουργική και χαρούμενη!

Τα παιδιά της γης

Λεμόνι
Ο χειμώνας κι αν θυμώνει,
Λεμονιά γερτή ώς το χώμα,
Τον καρπό της καμαρώνει:
Δροσερή χαρά στο στόμα,
Ζουμερό, ξανθό λεμόνι.

Πορτοκάλι
Μόλις η άνοιξη θα ’ρθει,
Πώς μυρίζουν οι άσπροι ανθοί!
Και στο κρύο, στη συννεφιά,
Φως και χρώμα κι ομορφιά–
Πορτοκάλια χρυσαφιά.

Κρεμμύδι
Λέει το κρεμμύδι: «Δεν μπορώ να νιώσω
Γιατί όλοι κλαίνε σαν βρεθούν κοντά μου.
Εγώ είμαι τρυφερό κι ήμερο τόσο
Κι όλους τους αγαπώ με την καρδιά μου».

Φασολάκι
Το φασολάκι σκαρφαλώνει όπου κι αν βρει.
Κι έκανε το φουστάνι του κουρέλι.
Μα λέει η μητέρα η φασολιά: «Ας χαρεί,
Κι εγώ του το μπαλώνω, δε με μέλει».

Τα κεράσια
«Το Μάη θα γίνουν τα κεράσια» λένε
Οι σπουργίτες. «Καλά θα βολευτούμε!»
Και τα κεράσια που τ’ ακούνε κλαίνε
Και ρωτάν: «Πού θα πάμε να κρυφτούμε;»

Μουριά
Μόλις η μουριά τα πρώτα
φύλλα της πετάξει,
Μεγαλώνουν τα σκουλήκια
που μας κάνουν το μετάξι.
Κι όταν έρθει το ζεστό,
τ’ αγαπημένο καλοκαίρι,
Στα παιδιά με τα πανέρια
μούρα ολόγλυκα θα φέρει.

Μηλιά
Απ’ τη μηλιά γλυκόμηλο,
Κατέβα σε παρακαλώ.
Σε περιμένουν τα παιδιά
Με τη χαρούμενη καρδιά.

Κυδωνιά
Χρυσοχέρα η Κυδωνιά,
Δεν προφταίνει στη δουλειά.
Χίλια δυο γλυκά μας δίνει
Και πελτέ σαν το ρουμπίνι.

Λίνα Κάσδαγλη

(από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος πρώτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

Πηγή: Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

Read more!

Sentir: Por qué -Yasmin Levy - Ελένη Βιτάλη

Σ' αυτόν τον κόσμο τον μιαρό
Ακούω της γης τον θρήνο
Κραυγές της θλίψης
Από κάθε μεριά
Αχ δεν έμεινε συμπόνια για μας

Γιατί, γιατί η ζωή έχασε την αξία της
Γιατί προκαλεί τόσο πόνο
Τόση αδικία στο όνομα του Θεού

Γιατί γιατί τα παιδιά έπαψαν να ονειρεύονται
Γιατί οι μανάδες δεν έπαψαν να θρηνούν
Αναρωτιέμαι πώς ο Θεός μας βλέπει...

Este mundo profanado
Yo oigo el llanto de la tierra
Gritos de pena
Por todos lados
Ay ya no nos queda compasion

Porque porque la vida perdio su valor
Porque se causa tanto dolor
Tanta injusticia en el nombre de Dios

Porque porque los ninos dejaron de sonar
Porque las madres no dejan de llorar
Yo me pregunto como nos ve Dios

*********

Μια μικρούλα φωνή, ανάβει
μέσα στην έρημο τρέχει για να προλάβει
να μοιράσει το φως, σ΄ όσους μείνανε εκτός
σ΄ αυτούς που ξέχασε και ο Θεός.

Καρδιά, μες στο σώμα σου γύρνα ξανά
νιώσε πώς η πικρή προσφυγιά
ξεδιψάει με το μαύρο σου δάκρυ.

Καρδιά, μες στο σώμα σου γύρνα ξανά
τα αντίσκηνα πιάσαν φωτιά
που θα φτάσει ως του κόσμου την άκρη.

Ελληνικοί στίχοι: Λίνα Δημοπούλου

Περισσότερα εδώ

Read more!

Δύο Pequeño Fado... και τα δυο υπέροχα! Και δυο γυναίκες. Η Olga Cerpa και Monica Molina! Υπέροχες επίσης!

OLGA CERPA / MESTISAY - "Pequeño Fado"

El mar es eco de tu voz
Pequeño fado,
Busco la orilla de tu amor
Cantar en fado
Lisboa antigua era un jazmín
Tras el cristal la lluvia gris
Besaba labios dibujados de carmín.
Donde se ahoga la razón
Pequeño fado,
Busco la sombra de tu adiós
Cantando en fado
Ropa tendida en el chaflán
Coimbra e uma cançao
Vuelan palomas por el cielo de San Juan
Como un pequeño fado
A tus sueños me fui,
Amor y fuego en la noche,
Luna y estrellas
Tu voz me dió.
Con un pequeño fado
De tu vida volví,
Es una Y flor de olvido ,
Pequeño fado,
mi corazón.


Monica Molina Pequeño fado

Sucedió que en tu frío
arribaste a mi puerta
y en mi corazón de estío
encontraste calor
te deje mi costado
de mujer a tu vera
y mientras la noche afuera
disfrazaba el temor.

Que sencillo es quererte
me decías bajito
y tu boca me buscaba amor
escondites bajo el sol
y quisiste quedarte
y quemarte en mi hoguera
me desespero la espera
se hizo hielo la pasión

Dime si aún me recuerdas
en tus naufragios de sangre y sal
dime si no te duele la soledad.

Sucedió que una noche
de alacranes y estrellas
me regalaste tu huella
y con ella el adiós
me dejaste palabras
risas, besos y heridas
y ese sabor en mi vida
que es el sabor del dolor

Dime si aún me recuerdas
en tus naufragios de sangre y sal
dime si no te duele la soledad.

Sucedió que una tarde
de palomas ya muertas
apareciste en mi puerta
ya cansado de soñar
y en mis brazos de hoguera
declinaron tus ojos
y tu sombra y mi sombra amor
se adentraron en el mar
y tu sombra y mi sombra amor
se perdieron en el mar.

Read more!

Ήλια Γριβέα: Στη μαγική θαλασσοσπηλιά της ψυχής σου ! Στο ωραιότερο ταξίδι της ζωής μου !

Τυχαία έπεσα στο βιντεάκι που έφτιαξε το Αερικό ντύνοντας στίχους της κολλητής μου και συγκινήθηκα...

ΓΛΑΡΟΣ

Το πέταγμα !
Να παίρνεις ξοπίσω τους ανέμους !
Η ελευθερία
το ταξίδι
η επιστροφή!
Αυτό το αδιάκοπο πήγαιν' έλα
το ατέλειωτο γέμισμα κι άδειασμα
η ανεκλάλητη διάχυση ζωής
οι τέρψεις των αισθήσεων
οι πηγές της έκστασης.



Στη μαγική θαλασσοσπηλιά της ψυχής σου !
Στο ωραιότερο ταξίδι της ζωής μου !

Read more!

Παραιτήθηκε ο Αλέκος Παπαδόπουλος! Τί μου λες; Κι έχασε η Βενετιά βελόνι... Μακάρι να τον ακολουθήσουν και όλοι οι υπόλοιποι που κάνανε το πασόκ...

All time classic πόζα του Αλέκου, με το δαχτυλάκι υψωμένο πάντα!

Παραιτήθηκε από την υποψηφιότητα του για το βουλευτικό αξίωμα ο Αλέκος Παπαδόπουλος; Τί χαρά! Και τί πολύ καλά που έκανε! Άιντε ένας ένας να πηγαίνουν στο σπίτι τους, μπας και ξαναβρεί την υγειά του το πασόκ! Διότι εκτός των άλλων που έκανε ως υπουργός, υπόθεση Οτσαλάν, του έχουμε χρεωμένα και πολλά εδώ στο Φάληρο, από τις Δημοτικές που χάσαμε εξ' αιτίας των επιλογών του και των επιλογών της ΤΟ του πασόκ, που απ' τα πολλά καπέλα του Αλέκου, αναγκαστήκαμε να πάμε σπίτι μας οι παλιοί... και ήρθαν οι της Δευτέρας να κανονίσουν τα τοπικά και φυσικά πήρανε τον... δρόμο για το σπίτι τους, αφού εγκατέστησαν στο Φάληρο τον ανικανότερο Δήμαρχο όλων των εποχών, προστατευόμενο του μεσιέ Γκαντέμη! Αυτά είχε σιχαθεί η ψυχή μας και ψηφίσαμε αποχή μεσιέ Παγκαλός κι όχι γιατί είμαστε ηλίθιοι, αδιάφοροι και χαβαλέδες που προτιμήσαμε τις παραλίες. Αρκίτζει να γκαταλαμπαίνει τώρα το μποιητή ή ακόμη;

Read more!

Conjunto Jardín - La bruja !

Πολλές οι εκτελέσεις. Η καλύτερή μου όμως αυτή με τους Conjunto Jardín!

Read more!

Εμείς Με ποιήματα ξορκίζουμε στα μέρη μας την θλίψη- Στρατής Παρέλης... ή ποταμός που ρέει ασταμάτητα ! :)

(Τι να πω που απίθανη μουσική έχει η γύρω μου νύχτα..)

145.

Τι να πω που απίθανη μουσική έχει η γύρω μου νύχτα..

Σπάζει την σιωπή των μετέωρων ωρών.

Ως τα χαράματα βροντάν οι νότες της.

Ασήμι αγρύπνιας τρώει το φεγγάρι.


Τ’ ουρανού σκύλε που αλυχτάς, φύγε τώρα.

Σε άλλες γειτονιές των άστρων άμε..

Εμείς
Με ποιήματα ξορκίζουμε στα μέρη μας την θλίψη-

Τους δράκοντες της νύχτας!

***


(Ποιός είν’ αυτός..)

144.

Ποιός είν’ αυτός που γυρεύει τύχες στον άνεμο και στης νύχτας φυσά την φλογέρα;

Άγιος ή τρελός;

Ή λυπημένος είτε ποιητής;

Των άστρων δείχνει πορείες..

Στα χέρια του κρατά πουλιά

Και τα μαθαίνει τις ελευθερίες της ψυχής και του ανέμου.

***

(Δεν θα με βοηθήσει το μυαλό..)

Δεν θα με βοηθήσει το μυαλό, θα με προδώσει..

Δεν θα είμαι ο ίδιος άνθρωπος, κανείς δεν θα είναι..

Θα με φάει ο σαρκοφάγος καιρός.


Δεν θα μπορώ να θυμάμαι, να κρατώ εικόνες
Μες την μοναδική οθόνη του μυαλού.

Θέλοντας να ζήσω με λιγότερης σκέψης εγκαύματα..


Θαυμάζοντας τα δέντρα του τοπίου και εκείνα των πουλιών
Τα τραγούδια
Που ως τα ποιήματα πετάνε.

***

60.

Τόσα βιβλία ο κόσμος μου και πουθενά μια πόρτα
Διαφυγής!

Θεέ μου πού είμαι;

«είκοσι χρόνια παίζοντας, αντί χαρτιά βιβλία
Είκοσι χρόνια παίζοντας, έχασα την ζωή…»

Α, ποιητή πως τόξερες ότι θα σφάλλουμε εν τέλει!

Γυρεύοντας το πράσινο στο κόκκινο για τ’ άσπρο
Που μες το μαύρο δεν χωρά γιατί θα γίνουν κίτρινα όλα…

23.7.2008

Στρατής Παρέλης

Read more!

Adiós con el corazón, que con el alma no puedo. Al despedirme de ti, al despedirme me muero...

Adios con el Corazon ¬ Oscar Chavez

Αντίο με την καρδιά
γιατί με την ψυχή δεν μπορώ.
Στον αποχωρισμό από σένα,
στον αποχωρισμό πεθαίνω...

Κάθε φορά που έφευγα από την Ισπανία, στο αποχαιρετιστήριο δείπνο, οι φίλοι μου τραγουδούσαν αυτό το υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι. Το τραγουδούν παντού, σε κάθε αποχαιρετισμό. Προσωπικά το ακούω σπάνια, γιατί δεν το αντέχω, αφού έχω ρίξει μαύρο δάκρυ ακούγοντάς το, αλλά και τραγουδώντας το. Το αφιερώνω σε μια ψυχή άρτι αφιχθείσα εκ της ερωτικής πόλεως της Γρανάδας... και της εύχομαι καλό φθινόπωρο! ;)

ADIOS CON EL CORAZON

Adiós con el corazón,
que con el alma no puedo.
Al despedirme de ti,
al despedirme me muero.

Tú serás el bien de mi vida,
tú serás el bien de mi alma,
tú serás el pájaro pinto
que alegre canta en la mañana.

Al amanecer se marcha el tren,
se va mi amor, yo me voy con él. (BIS)

No hay quien pueda, no hay quien pueda,
con la gente marinera.
Marinera, pescadora, no hay quien pueda,
por ahora.

Si te quieres casar con las chicas de aquí,
tienes que ir a buscar capital a Madrid,
capital a Madrid, capital a Madrid,
si te quieres casar con las chicas de aquí.

Adiós con el corazón ...

Read more!

Για ποιό ταξίδι κίνησες να πας... Επιτέλους ΤΕΛΟΣ! THE END!

Να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς

Στα μάτια παίζει τ' άστρο της αυγής
ο ήλιος πλένει τ' όνειρο της γης
πλατύ ποτάμι η αγάπη και βαθύ
κουράστηκε και πάει να κοιμηθεί

Για ποιό ταξίδι κίνησες να πας
να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς
σου κλέβει η ανατολή μικρό φιλί

Στα χείλη καίει πικρό μικρό φιλί
ποιο μακρινό ταξίδι σε καλεί
θα φύγεις ξένε, άσπρα τα πανιά
παραμονεύει η λησμονιά

Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας
να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς
σου κλέβει η ανατολή μικρό φιλί

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας

Read more!

Φτουου! Πάνω που είπα να βγάλω κι εγώ βιβλίο, ήρθε κι έκατσε το τεχνολογικό θαύμα! Που ανεξάρτητα από την αγάπη που έχω στο βιβλίο με το χαρτί...

...καραγουστάρω, ως κλασική άπληστη βιβλιομανής, να έχω ΟΛΑ τα βιβλία μου, ΜΑΖΙ ΜΟΥ, όπου κι αν βρίσκομαι! Κι επειδή εδώ σ' αυτό το ιστολόγιο, όπως ξέρετε, είμαστε αλήτες πουλιά, το εν λόγω εργαλείο, θα το τιμήσουμε πάραυτα και άμεσα, πιο πολύ δε γίνεται. Φυσικά και θα έχω τα βιβλιαράκια μου με το χαρτάκι τους, στο σπίτι. Για έξω μιλάω. Άσε που μεγαλώνουνε τα γράμματα στις σελίδες και είναι θεϊκό να μην χρειάζεται να κουβαλάω στις παραλίες τα ηλίθια και άκρως εκνευριστικά γυαλιά ή να έχω μαζί όλα τα λεξικά και πλήθος άλλων χρήσιμων και χρηστικών, σε όποια χώρα κι αν βρίσκομαι. Είδα λοιπόν εχθές το πρωί στο Μέγκα τον κ.Καστανιώτη, τον κ.Δάνδολο και τον κ.e Bookshop να δείχνουν την πολύτιμη συσκευή και να μιλούν γι αυτήν στον κ.Τάκη και για να μην το πλατειάζω, μεταφέρω όσα είπαν από την εφημερίδα Αυγή, που βρήκα ένα άρθρο της στο οποίο γράφει αυτά που ήθελα να σας πω.

Ο κ. Αργύρης Καστανιώτης

Όταν τις βάζουμε στην τσάντα μας είναι σαν να πηγαίνουμε βόλτα κουβαλώντας μια βιβλιοθήκη τουλάχιστον 1.000 τόμων. Κι όμως ζυγίζουν όσο κι ένα συμβατικό βιβλίο το οποίο μπορούμε να μεταφέρουμε εύκολα, να το διαβάσουμε οπουδήποτε, να το κλείσουμε χωρίς να ψάχνουμε σελιδοδείκτη.

Την επόμενη φορά θα ανοίξει αυτόματα στη σελίδα που είχαμε διακόψει την ανάγνωση. Κι αν πριν από μερικά χρόνια φάνταζε αδιανόητο να κυκλοφορούμε με μια βιβλιοθήκη χιλιάδων βιβλίων στην τσάντα μας σήμερα η ψηφιακή τεχνολογία περνά το κατώφλι των βιβλιοπωλείων και μέσω των ηλεκτρονικών συσκευών ανάγνωσης δείχνει μια άλλη πιο εύχρηστη διαδρομή απ' αυτή που ώς σήμερα ακολουθεί κάθε ευσυνείδητος αναγνώστης. Απλώς "μιλάμε για τα ίδια βιβλία στην ψηφιακή τους όμως μορφή για όποιον αναγνώστη θέλει να τα διαβάσει μέσω κάποιας ηλεκτρονικής ανάγνωσης".

Ο Αργύρης Καστανιώτης δεν ανησυχεί καθόλου για την τύχη του βιβλίου στην παραδοσιακή του μορφή. "Ο δεσμός του ανθρώπου με το χαρτί είναι πολύ ισχυρός, το βιβλίο δεν πρόκειται να πεθάνει. Δεν υπάρχει κανένας φόβος, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, για τα βιβλία όπως τα ξέρουμε. Η διείσδυση των ηλεκτρονικών βιβλίων στις ΗΠΑ είναι μόλις 1%, ποσοστό δηλαδή πολύ χαμηλό. Επομένως δεν χρειάζεται να φοβόμαστε για κινδύνους που ακόμα δεν υπάρχουν" λέει. Ωστόσο ο εκδοτικός οίκος που εκπροσωπεί έκανε πρώτος το βήμα προς την ψηφιακή τεχνολογία φέρνοντας το ηλεκτρονικό βιβλίο για πρώτη φορά στα ελληνικά βιβλιοπωλεία.

Η ηλεκτρονική συσκευή ανάγνωσης BeBook, από την περασμένη Τρίτη πωλείται προς 330 ευρώ. Κι αν η τιμή φαίνεται τσουχτερή αρκεί κανείς να φανταστεί ότι περιέχει δωρεάν οκτώ βιβλία των εκδόσεων Καστανιώτη, αξίας 126 ευρώ, οι συγγραφείς των οποίων συμμετέχουν αφειλοκερδώς σ' αυτή την προσπάθεια. Είναι τα "Ερως μετ' εμποδίων" της Ντόρας Γιαννακοπούλου, «Νέρων. Εγώ ένας θεός» του Στέφανου Δάνδολου, "Εργαζόμενο αγόρι" της Λένας Διβάνη, «Το Μπουντουάρ του Ναδίρ» της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, «Οι Εννέα Καίσαρες» (νεανικό μυθιστόρημα) του Βασίλη Παπαθεοδώρου, "Οδός Θησέως του Αλέξη Σταμάτη, "Έρως, Θέρος, Πόλεμος" της Ευγενίας Φακίνου και "Ψυχ" του Λένου Χριστίδη. Τα συγκεκριμένα βιβλία διατίθενται δωρεάν και από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Καστανιώτη» (www.kastaniotis.com), σε μορφή συμβατή με όλες τις συσκευές ανάγνωσης, αλλά και με τα κινητά τηλέφωνα τύπου smart phone.

"Στόχος μας είναι μέχρι τον Δεκέμβρη του 2009 που θα διατίθεται δωρεάν η συσκευή, κατ' αρχήν να εξοικειωθεί ο αναγνώστης μ' αυτή τη νέα μορφή βιβλίου έτσι ώστε όταν αρχίσει η εμπορική της διάθεση να έχει πρόσβαση στη λίστα βιβλίων που βρίσκονται εκτός κυκλοφορίας και θα αναβιώσουν σε ηλεκτρονική μορφή" λέει ο Αργύρης Καστανιώτης. Ο εκδοτικός οίκος που εκπροσωπεί από το 1996 ήδη, ψηφιοποιεί όλα τα βιβλία του (300 τίτλοι ως τώρα), τα οποία με μια απλή μετατροπή θα μπορούν εφεξής να είναι αναγνώσιμα από όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές. Έχει επίσης ξεκινήσει η ψηφιοποίηση και των προ του 1996 τίτλων του με προοπτική να φτάσει τους 5000 που συγκροτούν τη σημερινή λίστα του, ενώ βασική επιδίωξη είναι τα βιβλία του να είναι διαθέσιμα ταυτόχρονα και στις δύο μορφές τους.

"Είναι σημαντικό ότι με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας θα είναι διαθέσιμα στους αναγνώστες βιβλία που δεν είχαν εμπορική επιτυχία αλλά είναι μεγάλης λογοτεχνικής ή άλλης αξίας όπως π.χ. τα βιβλία ποίησης" επισημαίνει ο Αργύρης Καστανιώτης. Τον ρωτούμε αν η νέα αυτή μορφή βιβλίου θα επηρεάσει και την τιμή του βιβλίου. "Η τιμή των παλαιότερων βιβλίων που θα διατίθενται σε ηλεκτρονική μορφή θα είναι σε πιο φιλική τιμή από τα αντίστοιχά τους έντυπα. Για τα καινούργια εξετάζουμε τον νόμο της ενιαίας τιμής βιβλίου. Όπως ερμηνεύεται αυτή τη στιγμή ο νόμος δεν μπορεί να δίνει τη δυνατότητα διαφοροποίησης στην τιμή του έντυπου και του ηλεκτρονικού βιβλίου. Δηλαδή ισχύει η έκπτωση 10% στα βιβλία που κυκλοφόρησαν μέσα στην τελευταία διετία. Εν πάση περιπτώσει όλα αυτά τα εξετάζουμε".

Αλλά και ως προς τα πνευματικά δικαιώματα δεν αναμένονται, προς το παρόν τουλάχιστον, διαφοροποιήσεις. "Παραμένουν στους συγγραφείς και στον εκδοτικό οίκο για όσο χρόνο διαρκεί η σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ τους". Ο Αργύρης Καστανιώτης δεν φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα για την ηλεκτρονική πειρατεία που μαστίζει ήδη τη μουσική και την κινηματογραφική βιομηχανία. "Οτιδήποτε προσφέρεται ψηφιακά έχει αυτόν τον κίνδυνο, η πειρατεία είναι δεδομένη" λέει. "Σε πολλές περιπτώσεις όμως, στο εξωτερικό, η πειρατεία έχει βοηθήσει τις πωλήσεις βιβλίων. Πιστεύω όμως ότι όσο εξελίσσεται η τεχνολογία τόσο θα βρίσκονται και μέτρα αντιμετώπισης και προστασίας των βιβλίων ως πνευματικών προϊόντων".

Πηγή πληροφοριών:Αυγή, Π. Κρημνιώτη

Εδώ οι πολλές και καλές λεπτομέρειες

Το ίδιο κι εδώ! Όλα τα καλά μαζί!

Read more!

Απ' την μια η μοναξιά, κι απ' την άλλη το φεγγάρι, με τα μάτια του τα μπλε κόντεψε να με τουμπάρει...

Μια χαμένη Κυριακή

Μια χαμένη Κυριακή
τ' ακρογιάλι είχα πάρει
κι όπως ήμουν σκεφτική
ήρθε ένα παλικάρι

Απ' την μια η μοναξιά,
κι απ' την άλλη το φεγγάρι,
με τα μάτια του τα μπλε
κόντεψε να με τουμπάρει

Κι είχε δυο ματάκια μπλε
μπλε και πώς να τα θυμάμαι
χρώμα πέλαγος καλέ
τέτοια μάτια δεν ξεχνάνε

Ίσως 'κείνη τη βραδιά
όπως λένε κατά βάθος,
να 'χε κάνει η καρδιά
το μεγάλο της το λάθος

Ίσως 'κείνη τη βραδιά
με το μπλε το παλικάρι
αν δεν ήμουνα δειλή
να γινόμασταν ζευγάρι

Μουσική: Κώστας Χατζής
Στίχοι: Ξενοφώντας Φιλέρης
1980 , απ' ΤΟ ΤΑΜ ΤΑΜ


Επί το λαϊκότερον με Νατάσσα! Pas mal! Pas mal!

Αφιερωμένο στη Βίκυ που με τις αναρτήσεις της προκαλεί συνειρμούς και σεισμούς... συναισθηματικούς!

Read more!