DAVID GARRETT - He's a pirate!!! Το πιο γρήγορο βιολί, αλλά και το καλύτερο! Και το ωραιότερο... μακράν! :)

DAVID GARRETT - He's a pirate






David Garrett - free - 4. Csardas-Gypsy Dance




David Garrett - Air 2008.


David Garrett - Best of I


David Garrett - Best of II


David Garrett becomes the world's fastest violinist by playing Flight of The Bumble Bee in 1minute 6.56 seconds, an amazing 13 notes per second. Filmed on BBC TVs Blue Peter programme

Read more!

Χαρούλα Αλεξίου: Ο άνθρωπός μου...

Ο άνθρωπός μου

Θα 'ερθει μια φορά να νιώσω πως κι εγώ ανήκω κάπου.
Θα έρθει σαν θεός, άνθρωπος καθαρός κι εγώ η σκιά του.
Θα μου κρατάει σφιχτά-σφιχτά το χέρι,
και λόγια καθαρά μόνο θα μου φέρει.

Θα γνωρίσω έναν άνθρωπο που λέει ναι και το εννοεί.
Να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμόγελό του εκεί.
Μες στα μάτια να τον βλέπω να 'χει λόγο, να 'χει μπέσα.
Να νυχτώνει, να χαράζει και να πέφτω πάντα μέσα.

Μες στα μάτια να τον βλέπω και να μένω ο εαυτός μου,
να το λέω να το εννοώ πως είναι αυτός ο άνθρωπός μου.
Κι αν πέρασα πολλά, μπορώ σε μια στιγμή να τα διαγράψω.
Μπορώ να του δοθώ, να του παραδοθώ κι ας ξανακλάψω.
Φτάνει για μια φορά αυτός να φέρει,
δυο λόγια καθαρά στο άδειο μου το χέρι.

Μες στα μάτια να τον βλέπω και να μένω ο εαυτός μου.
Να το λέω να το εννοώ πως είναι αυτός ο άνθρωπός μου.
Πέρασα πολλά, μπορώ σε μια στιγμή να τα διαγράψω...
θέλω να του δοθώ, να του παραδοθώ κι ας ξανακλάψω... αρκεί,
να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμογελό του εκεί... εκεί.

Read more!

Ρώτησα χαμένη μες στο πλήθος ποιός φοράει γαρίφαλο στο στήθος... Κόκκινο γαρίφαλο στο μέρος της καρδιάς!

Καλό ταξίδι Έλλη Παππά! Αθάνατη!
Επιτέλους θα μπορείς να είσαι πια με τον άνθρωπο που τόσο αγάπησες...

Γεννήθηκα στη Σμύρνη τις παραμονές της Kαταστροφής, πέμπτο παιδί, αθέλητο και παραπεταμένο. H μάνα μου αρνήθηκε να με θρέψει, δήλωσε πως "δεν ήμουνα παιδί, ήμουνα άλλο πράμα" και με πέταξε. Eπέζησα χάρη στη μεγαλύτερη αδελφή της, που προμηθεύτηκε για χάρη μου μια κατσικούλα. Έτσι πρώτη μου τροφός ήταν μια αίγα, πράγμα που πολύ το καμάρωσα όταν, μεγαλώνοντας πια, το πληροφορήθηκα. H Kαταστροφή έφερε την οικογένεια στον Πειραιά. Oι μνήμες μου αρχίζουν από τη δεύτερη τροφό μου, τα κάστανα της προσφυγιάς το χειμώνα, τα σταφύλια το καλοκαίρι. Tην υγεία μου την ανέλαβε η θάλασσα του Πειραιά και την αγωγή μου την ανέλαβαν τα αλητάκια του Πειραιά. Όλα έδειχναν ότι η προλεταριακή μου συνείδηση ήταν εξασφαλισμένη. Tότε μπήκαν στη ζωή μου τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, ο Γιώργος, που έγινε ασυρματιστής, και ο άγγελος της ζωής μου, η Διδώ, που ζούσε με την πλούσια και αντιδραστική θεία αδελφή του πατέρα μας. Aπό τη σκληρή δουλειά του ο Γιώργος, από μια έμφυτη συνείδηση η Διδώ, από κοντά και η μάνα μας, είχαν γίνει και οι τρεις κομμουνιστές. Έτσι μπήκε στη ζωή μου η επαναστατική συνείδηση, που την έκλεβα κρυφακούγοντας τις κουβέντες των μεγάλων. Mεγαλώνοντας, η ζωή μου ταυτίστηκε με την επανάσταση. Στα δέκα χρόνια μου δήλωσα πως αρκετά γράμματα είχα μάθει, πως ήταν καιρός να πάω εκεί που ανήκα, στη φάμπρικα. Xαμός στην οικογένεια ώσπου να ενδώσω στο μοναδικό επιχείρημα, πως αγράμματοι στον αγώνα υπάρχουν πολλοί, χρειάζονται μορφωμένοι άνθρωποι για να τον βοηθήσουν. Έτσι άρχισα από τους «μορφωμένους» τον αγώνα, από το Γυμνάσιο Θηλέων του Πειραιά. Γενική απεργία των φοιτητών και των μαθητών. Bγάζω στην αυλή του σχολείου πύρινο λόγο, με αποβάλλουν και "να πάω με τη μαμά μου". Tελευταία τάξη του Γυμνασίου και 4η Aυγούστου, στην Kοκκινιά. Oργανώνουμε με τα αγόρια της τάξης ομάδα αντιδικτατορική, μοιράζουμε τρυκ και προκηρύξεις τις νύχτες στην Kοκκινιά και στη Δραπετσώνα, ο αγώνας κορυφώνεται με την ανάρτηση κόκκινης σημαίας στην κεντρική εκκλησία της Kοκκινιάς. Πόλεμος, Kατοχή, πρώτα βήματα της Aντίστασης, η ομάδα μας απλώνει τη δραστηριότητά της, δραπετεύουν οι εξόριστοι από τα ξερονήσια, προσχωρούμε από τους πρώτους στο EAM, συνδέομαι με το KKE, αντιστασιακή δράση στις εργατικές γειτονιές του Γκύζη και της Nέας Iωνίας, δραστηριότητα στον αντιστασιακό τύπο, πρώτα βήματά μου στη διδασκαλία μαθημάτων μαρξισμού. Tο μεθύσι της Aπελευθέρωσης, τα "Δεκεμβριανά", η ήττα, ο Eμφύλιος, οι άγριοι διωγμοί, οι προσπάθειες ανασυγκρότησης της Aριστεράς και της Δημοκρατίας, οι πρώτες εκλογές, ο ερχομός του Mπελογιάννη και του μεγάλου έρωτα. H σύλληψή μας, τα Xριστούγεννα του 1950. Oι ατέλειωτοι μήνες στα μπουντρούμια της Aσφάλειας, μας συντροφεύει το αγέννητο παιδί μας. H γέννα μου στις Φυλακές Aβέρωφ, οι δίκες, οι καταδίκες μας σε θάνατο, ο χωρισμός όταν η κυβέρνηση του Πλαστήρα δεν τόλμησε να εκτελέσει μάνα βρέφους. Tα 13 χρόνια μου στη φυλακή. Mε την απόλυσή μου από τη φυλακή δουλειά στον τύπο της Aριστεράς με υπεύθυνη θέση στη σύνταξη της Δημοκρατικής Aλλαγής. Mε τη χούντα, εξορία στα Γιούρα. Aρρώστια, απόλυσή μου με τη συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης, που με καλεί να φιλοξενηθώ εκεί μαζί με το γιό μου. Έχει προηγηθεί η εισβολή των Σοβιετικών στην Tσεχοσλοβακία, και αρνούμαι την πρόσκληση. Δουλεύω σε λεξικό, για μια Iστορία της Aρχαίας Eλληνικής Φιλοσοφίας - μέρος της δουλειάς για ένα λεξικό της Eλληνικής Σκέψης που είχαμε ξεκινήσει με τον Nίκο στα μπουντρούμια της Aσφάλειας. Προσπαθώ να εργαστώ για τη συνένωση της Aριστεράς και γι' αυτό το σκοπό επανασυνδέομαι με το KKE. H επανένωση ξεκίνησε με καλούς οιωνούς, και είχε οικτρό τέλος. Aπεχώρησα από το KKE, πράγμα που και η ηγεσία του επιθυμούσε. Aπό τότε εργάστηκα σε εφημερίδες και περιοδικά και στη συγγραφή μελετών και βιβλίων με ένα και μόνο στόχο: τη συμβολή μου σε μια κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις που την έσυραν σε μια ανανέωση του πλατωνισμού, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στη σημερινή κυριαρχία τής μιας υπερδύναμης, με τα ολέθρια αποτελέσματά της. Kι επίσης για να συνεχίσω, όσο μπορώ ακόμη, την κοινή με τον Mπελογιάννη προσπάθεια για μια ιστορία της Eλληνικής Σκέψης περιλαμβάνοντας στη συγγραφική δουλειά μου μελέτες για την αρχαιοελληνική σκέψη που κρατάει όσο ποτέ τη ζωντάνια της.

Πηγή: Greece In Print

Ρώτησα χαμένη μες στο πλήθος ποιός φοράει γαρίφαλο στο στήθος... Κόκκινο γαρίφαλο στο μέρος της καρδιάς!

Read more!

ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ!

Θεατρικός Οργανισμός «ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ»

ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες ,
Θέλουμε να σας ενημερώσουμε για την παραγωγή της «παιδικής» σκηνής του θεάτρου «Κάτω απ’ τη Γέφυρα» για την περίοδο 2009 – 10 .

ΘΕΑΤΡΟ « ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ »

Πλατεία Ηλεκτρικού Σταθμού Νέου Φαλήρου
Τηλ. : 210 4816200


« ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ »
του Μιγκέλ Θερβάντες

Τιμή Εισιτηρίου 15€

Κάθε Κυριακή στις 11.30 και 3.30 μ.μ.


Διασκευή: Γιάννης Καλατζόπουλος
Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλατζόπουλος.
Μουσική : Δημήτρης Λέκκας
Σκηνικά-Κοστούμια : Γιώργος Λιντζέρης
Χορογραφία : Κατερίνα Ανδριοπούλου

Παίζουν οι ηθοποιοί : Μανόλης Δεστούνης (στο ρόλο του Δον κιχώτη), Γιάννης Τσικής, Κατερίνα Τσεβά, Κώστας Κλάδης , Μαρουσώ Γεωργοπούλου και Στάθης Αναστασίου.

Έναρξη παραστάσεων : Κυριακή 1η Νοέμβρη

Πρόκειται για μια πανέξυπνη διασκευή και μια ευφάνταστη παράσταση , που στόχο έχει όχι μόνο να διασκεδάσει ( και να ψυχαγωγήσει ) τους μικρούς θεατές , αλλά παράλληλα να τους κάνει να κατανοήσουν τα ιδανικά του υπέροχου ήρωα και να συμπορευτούν με το πνεύμα του μεγάλου συγγραφέα.

Για τον θεατρικό οργανισμό «ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ»

Νίκος Δαφνής

Read more!

Lara Fabian: Tango...

Mais qu'est ce que je fous là
Je sombre au fond de toi
Quelle heure est t-il et quel feu me noie
Fait-il noir ou clair, je n'sais pas
Ma peau se colle au rouge de ton sang qui bouge
Et qui coule vers moi
Je danse et je me bats

Et j'enroule mes chevilles autour de toi
Mes jambes se plient
Je contourne tes hanches
Sur mes reins se joue ta revanche
Je prie en vain mais toi tu rie, une soif s'assouvit
Je danse ou je me bats
Je n'sais pas, je n'sais pas

Tango mi amor
Tu me fais mal et mon sort
Est le bien qui me dévore
Quand mon corps se tord
Tango mi amor
Animal ou matador
L'un de nous deux est le plus fort
Quand mon corps se tord

Mais le doute s'installe
Je me sens comme en cavale
La vie me pousse dans la course
Mon corps qui te repousse
Tes gestes me rappellent que tu n'as pas sur moi
Le droit que je te dois, je danse et je me bats
Mais comment dire à qui, à quoi, à qui je suis
Quand de n'appartenir qu'à toi est le défi
Et si je te disais qu'il n'y a pas que toi
Je danse et tu te bats
Je danse et tu te bats

Tango mi amor
Tu me fais mal et mon sort
Est le bien qui me dévore
Quand mon corps se tord
Tango mi amor
Animal ou matador
L'un de nous deux est le plus fort
Tango mi amor

Tango mon corps
Ne t'appartient pas encore
Et si mon âme s'en sort
Mon corps, lui, se tord

Read more!

José Angel Buesa: Βρισκόταν στην αγκαλιά μου χωρίς να είναι δική μου...σαν ένα άρωμα που 'φευγε με τον άνεμο και που επέστρεφε με τον άνεμο πάλι.

Η μάγισσα Κίρκη του youtube, ανέβασε ένα υπέροχο βίντεο με τη μετάφρασή μου στο ποίημα του José Angel Buesa, «Το τραγούδι του Μακρινού Έρωτα». Πραγματικά έκανε εξαιρετική δουλειά όπως πάντα...

Το τραγούδι του Μακρινού Έρωτα

Αυτή δεν ήταν, ανάμεσα σ' όλες, η πιο όμορφη
αλλά μου έδωσε τον πιο βαθύ και παράφορο έρωτα.
Άλλες με αγάπησαν περισσότερο· και, χωρίς αμφιβολία,
καμιά δεν αγάπησα όπως αυτήν.

Ίσως ήταν επειδή την αγάπησα από μακριά,
σαν ένα αστέρι απ' το παράθυρό μου...
Και το αστέρι που λάμπει πιο μακριά
μας φαίνεται πως έχει περισσότερες λάμψεις.

Είχα τον έρωτα της σαν ένα πράγμα αλλουνού
σαν μια παραλία κάθε φορά πιο μόνη,
που κρατούσε απ' το κύμα αποκλειστικά
ένα νότισμα του αλατιού πάνω στην άμμο.

Βρισκόταν στην αγκαλιά μου χωρίς να είναι δική μου,
σαν το νερό σε μια διψασμένη κανάτα,
σαν ένα άρωμα που 'φευγε με τον άνεμο
και που επέστρεφε με τον άνεμο πάλι.

Με διατρυπούσε η ανικανοποίητη δίψα της
σαν ένα αλέτρι στο λιβάδι,
ανοίγοντας στη φευγαλέα σχισμή της
την ευτυχισμένη ελπίδα της συγκομιδής.

Αυτή ήταν το προσιτό στο απρόσιτο,
αλλά γέμιζε όλο το κενό,
όπως ο άνεμος στα πανιά του καραβιού,
όπως το φως στο σπασμένο καθρέφτη.

Γι αυτό σκέφτομαι ακόμη εκείνη τη γυναίκα,
αυτή που μου έδωσε τον πιο βαθύ και παράφορο έρωτα...
Ποτέ δεν ήταν δική μου. Δεν ήταν η πιο όμορφη.
Άλλες με αγάπησαν περισσότερο... Και, χωρίς αμφιβολία,
καμιά δεν αγάπησα όπως εκείνη.

José Angel Buesa
Μετ.Μαριάννα Τζανάκη

Read more!

Julio Sosa! Και έγινα ταγκό γιατί... γιατί το ταγκό είναι σερνικό! γιατί το ταγκό είναι δυνατό! έχει μυρωδιά από ζωή, έχει γεύση... από θάνατο·

Γιατί τραγουδώ έτσι...

Ζητώ την άδειά σας, κύριοι,
που αυτό το ταγκό... αυτό το ταγκό μιλάει για μένα
και η φωνή μου ανάμεσα στους ήχους του, θα πει...
θα πει γιατί τραγουδώ έτσι.
Γιατί όταν παιδί,
γιατί όταν παιδί με νανούριζε με ταγκό η μητρική αγκαλιά
για να με πάρει ο ύπνος,
και άκουσα τα βογγητά των μπαντονεόν
κάτω από την κληματαριά της πατρικής μου αυλής,
γιατί είδα την παρέλαση των σκληροτήτων
με τα φτωχά μάτια μου κλαμένα κι ανοιχτά
και στο θλιβερό μέρος, των καλών μου γονιών,
τραγούδησα τη φτώχεια του τραγουδιού του χειμώνα του.

Και έγινα ταγκό.
Πλάστηκα από πηλό, από εξαθλίωση,
από τις πίκρες που δίνει η φτώχεια,
από τα δάκρυα της μάνας,
από την εξέγερση αυτού που είναι ισχυρός και πρέπει να σταυρωθεί
όταν έρχεται η πείνα.

Και έγινα ταγκό
γιατί... γιατί το ταγκό είναι σερνικό!
γιατί το ταγκό είναι δυνατό!
έχει μυρωδιά από ζωή,
έχει γεύση... από θάνατο·
γιατί αγάπησα πολύ, και γιατί με εξαπάτησαν
και πέρασε η ζωή μασώντας όνειρα·
γιατί είμαι ένα δέντρο που ποτέ δεν κάρπισε,
γιατί είμαι ένας σκύλος αδέσποτος,
γιατί κουβαλάω φαρμάκια που ποτέ δε λέω,
γιατί όταν αγαπώ,
γιατί όταν αγαπώ αιμορραγώ στα φιλιά,
γιατί αγάπησα πολύ, και δεν αγαπήθηκα·
γι αυτό, τραγουδώ τόσο θλιμμένα... Γι 'αυτό!

Μετ. Μαριάννα Τζανάκη



POR QUÉ CANTO ASÍ
Julio Sosa

Pido permiso, señores,
que este tango... este tango habla por mí
y mi voz entre sus sones dirá...
dirá por qué canto así.
Porque cuando pibe,
porque cuando pibe me acunaba en tango la canción materna
pa' llamar el sueño,
y escuché el rezongo de los bandoneones
bajo el emparrado de mi patio viejo;
porque vi el desfile de las inclemencias
con mis pobres ojos llorosos y abiertos
y en la triste pieza de mis buenos viejos
cantó la pobreza su canción de invierno.

Y yo me hice en tangos,
me fui modelando en barro, en miseria,
en las amarguras que da la pobreza,
en llantos de madre,
en la rebeldía del que es fuerte y tiene que cruzar los brazos
cuando el hambre viene.

Y yo me hice en tangos
porque... ¡porque el tango es macho!,
¡porque el tango es fuerte!,
tiene olor a vida,
tiene gusto... a muerte;
porque quise mucho, y porque me engañaron
y pase la vida masticando sueños;
porque soy un árbol que nunca dio frutos,
porque soy un perro que no tiene dueño,
porque tengo odios que nunca los digo,
porque cuando quiero,
porque cuando quiero me desangro en besos,
porque quise mucho, y no me han querido;
por eso, canto tan triste... ¡Por eso!

Letra de Celedonio Esteban Flores
Música de "La Cumparsita"


La Cumparsita - porque canto así...
Ο Marcelo Guardiola σε μια καταπληκτική περφόρμανς!
Performance de bandoneon y voz por Marcelo Guardiola
Esecuzione per bandoneon e voce di Marcelo Guardiola
Performance for bandoneon and voice by Marcelo Guardiola

Read more!

Tango Animation - En Tus Brazos (In Your Arms)! Μμμμμμμμ....

Read more!

Πόσο σου μοιάζει αυτή η πόλη... Πόσο σου μοιάζει όταν βραδιάζει και σκοτεινιάζει μοναχή σαν μουσική που ξεθωριάζει και σβήνει μέσα στην ψυχή.

Στους δρόμους που θα περπατήσεις
θα πέφτει πάντα η βροχή.
Πού να κρυφτείς πώς να μιλήσεις
πού να γυρέψεις την αρχή.

Πόσο σου μοιάζει αυτή η πόλη
όταν ξυπνάει το πρωί
στους δρόμους της ξεχύνονται όλοι
σαν μια παράξενη φυλή.

Κι εσύ σαν ξένος τριγυρίζεις
στην αγορά και στο σταθμό
κάτω από στέγες και μαρκίζες
που κρύβουνε τον ουρανό.

Πόσο σου μοιάζει αυτή η πόλη
όταν ξυπνάει το πρωί
στους δρόμους της ξεχύνονται όλοι
σαν μια παράξενη φυλή.

Πόσο σου μοιάζει όταν βραδιάζει
και σκοτεινιάζει μοναχή
σαν μουσική που ξεθωριάζει
και σβήνει μέσα στην ψυχή.

Read more!

1o Πανελλήνιο Συνέδριο Μονογονεϊκών Οικογενειών στην Θράκη! Μια πρωτοβουλία εξαιρετική, που αφορά όλο και περισσότερες οικογένειες.

Μονογονεϊκές Οικογένειες

Και να που φτάσαμε να μας απασχολεί πια στα σοβαρά η Μονογονεϊκή Οικογένεια. Το βλέπαμε να έρχεται εδώ και χρόνια, αλλά ελπίζαμε ότι θα το ελέγξουμε... ως κοινωνία. Δυστυχώς έχει πάρει μορφή πανδημίας το φαινόμενο να μεγαλώνουν τα παιδιά με τον έναν γονιό και θεωρώ ότι το Συνέδριο που γίνεται στη Θράκη θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και χρήσιμο.
Εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες όλων τους!

Read more!

UGETSU MONOGATARI... Ιστορίες του χλωμού φεγγαριού μετά τη βροχή...

«Ουγκέτσου Μονογκατάρι» στα Ιαπωνικά σημαίνει, το χλωμό πρόσωπο της σελήνης μετά τη βροχή. Τυπικά λοιπόν είναι μια ιστορία του φανταστικού, μια ιστορία φαντασμάτων στην ουσία, βουτηγμένη στην πιο αμείλικτη πραγματικότητα, σκιαγραφώντας άριστα τα πάθη, τα όνειρα και τη μοίρα των ανθρώπων. Ένας μύθος διαχρονικός, κυριολεκτικά και μεταφορικά που ακόμα και μετά από 50 χρόνια εξακολουθεί να μιλά στα μάτια, στις καρδιές και το μυαλό. Αν και το σενάριο είναι βασισμένο σε ένα μύθο όμως, δεν υπάρχει τίποτα αφηρημένο και αυτή είναι και η ανωτερότητα γενικά των Γιαπωνέζων δημιουργών σε σχέση με τους δικούς μας Δυτικούς, που τις περισσότερες φορές είναι ανίκανοι να προβάλλουν τη μαγεία των παραμυθιών στο πανί.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στα ταραγμένα χρόνια των εμφυλίων πολέμων Όνιν, στα μέσα του 15ου αιώνα και τις επιπτώσεις τους στους ανθρώπους επικεντρώνοντας στη ζωή δύο ζευγαριών. Το κεντρικό ζευγάρι είναι ένας φτωχός κεραμοποιός, ο Γκεντζούρο, ο οποίος θέλει να βγάλει χρήματα πουλώντας τα προϊόντα του στους αντιμαχόμενους στρατούς και η αφοσιωμένη σύζυγός του, Μιγιάγκι, που θα προτιμούσε ο σύζυγός της να μείνει σπίτι με το μικρό τους γιο χωρίς να ριψοκινδυνεύει στους δρόμους. Το δεύτερο ζευγάρι αποτελείται από έναν αγρότη, τον Τομπέϊ, που βοηθάει τον Γκεντζούρο στο εμπόριο, αλλά θα προτιμούσε να είναι ένας ένδοξος σαμουράϊ και την ατίθαση γυναίκα του, Οχάμα, η οποία γελοιοποιεί τις φαντασιώσεις του συζύγου της για στρατιωτική δόξα. Οι δυο άντρες αποφασίζουν να κατευθυνθούν προς την πόλη, χωρίς τις οικογένειές τους, για να πουλήσουν την πραμάτεια τους. Όταν τελικά φτάσουν κοντά στην πραγμάτωση των στόχων τους, ο πρώτος θα κερδίσει πολύ χρήμα και θα πέσει θύμα της γοητείας μιας πριγκίπισσας φαντάσματος κι ο δεύτερος επωφελούμενος από την αναταραχή του πολέμου, παριστάνοντας τον ήρωα που σκοτώνει τον αρχηγό του εχθρού, θα γίνει σαμουράι ανακαλύπτοντας κάποια στιγμή ότι η γυναίκα του έχει γίνει πόρνη σε ένα χωρίο εξαιτίας της δικής του εγκατάλειψης και των δεινών του πολέμου. Το όραμα της «υλικής» επιτυχίας γίνεται καπνός.

Το πιο δυνατό προτέρημα της ταινίας είναι η απόλυτη ισορροπία στην κίνηση μεταξύ ρεαλιστικού και απόκοσμου. Ο Μιζοκούτσι το πετυχαίνει αυτό καθοδηγώντας τη σκηνοθεσία μεταξύ μια νηφάλιας , σχεδόν ντοκυμαντερίστικης και αποστασιοποιημένης οπτικής και μερικών λυρικών και προσεκτικά χορογραφημένων σκηνικών, όπως η σκηνή στη Λίμνη Μπίουα, όπου τα δυο ζευγάρια συναντάνε ένα πλοίο φάντασμα στην ομίχλη.

To περίφημο «ανυπέρβλητο» κάδρο του Μιζογκούτσι είναι μοναδικό και αυτοφυές. Είναι ίσως ο μοναδικός σκηνοθέτης στον κόσμο που τολμά να χρησιμοποιεί συστηματικά αντικριστά πανοραμίκ πλάνα 180 μοιρών και μάλιστα χωρίς στιγμή να φαντάζει απλώς ως μία προσπάθεια εντυπωσιασμού του θεατή, όπως ίσως να φαινόταν σε κάποιον άλλο σκηνοθέτη. Η κίνηση της κάμερας είναι απλή, φυσική, δίνοντας μεγάλη σημασία στο ντεκόρ αλλά και στη θέση που καταλαμβάνουν σε αυτό οι ηθοποιοί.
Ένας πραγματικός μετρ της τέχνης του φοντί ανσενέ και του dissolve που τα αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να δημιουργήσει την αίσθηση.

Η οπτική βάση έχει πάντα ένα ακουστικό συμπλήρωμα που λειτουργεί με μια πλήρη εκφραστική αυτονομία. Η μουσική και οι ήχοι στην ταινία είναι μια αλυσίδα σημάτων παίζοντας έναν τυπικό ρόλο που προσδίδει την αντιρρεαλιστική αοριστία του μύθου. Έτσι η εικόνα μοιάζει να κολυμπάει μέσα στην ακουστική ατμόσφαιρα και ο ήχος να ακουμπάει την εικόνα και να την εξαϋλώνει.

Το 1953, το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» τιμήθηκε με το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας και τον "Αργυρό Λέοντα" στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, ενώ κατατάχθηκε στις 10 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Παγκοσμίου κύρους κριτικοί αλλά και σκηνοθέτες έγραψαν μέσα σε αυτά τα χρόνια εγκωμιαστικά σχόλια και αναλύσεις καταλήγοντας στο ότι είναι ένα από τα πιο όμορφα φιλμ που έχουν φτιαχτεί ποτέ ή αλλιώς το εξέχον έργο του Ιαπωνικού κινηματογράφου .

Το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι», του Κέντζι Μιτσογκούτσι δίκαια συγκαταλέγεται στις ομορφότερες στιγμές της Ιστορίας του παγκόσμιου σινεμά… Είναι ένα φιλμ ζωντανό, παιχνιδιάρικο, εύκολο και γεμάτο χιούμορ που δεν έχει καμία σχέση με τα «σοβαρά» και δυσνόητα, αριστουργήματα.

KENJI MIZOGUCHI

Ο Μιζογκούτσι είναι ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του, και την ίδια στιγμή κάτι σαν γεννήτορας του μοντέρνου σινεμά της πατρίδας του και ο πιο επιδραστικός των σκηνοθετών της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου εντός και εκτός των συνόρων της. Δάσκαλος για δεκάδες δημιουργούς, από τον Κουροσάβα μέχρι τη νέα γενιά του σήμερα και διαμορφωτής μιας κινηματογραφικής γλώσσας που παραμένει επίκαιρη και ζωντανή, ο Μιζογκούτσι κέρδισε αργά την αναγνώρισή του στη Δύση, καθώς ο πρώιμος θάνατός του σε ηλικία 58 ετών άφησε την πορεία του στο κινηματογραφικό στερέωμα αν όχι ανολοκλήρωτη, τουλάχιστον ατελή. Ο Μιζογκούτσι ξεκίνησε σαν «κινηματογραφικός εργάτης» γυρίζοντας στην πρώιμη περίοδο της δουλειάς του μια ταινία μέσα σε λίγες εβδομάδες και φτάνοντας στο σημείο να υπογράψει σχεδόν πενήντα ταινίες στις δεκαετίες του ’20 και του ’30, οι περισσότερες από τις οποίες πλέον αγνοούνται. Οι πρώτες του δουλειές ήταν αναμφίβολα διερευνητικές, μεταφορές μυθιστορημάτων, διασκευές θεατρικών έργων και ριμέικ ταινιών του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Η δική του ταυτότητα, η αποκάλυψη της δικής του σκηνοθετικής σφραγίδας δεν θα ερχόταν παρά στα μέσα της δεκαετίας του ’30, όταν ο Μιζογκούτσι θα άρχιζε να εξερευνά θεματικές που τον απασχολούσαν και να γυρίζει ταινίες που μιλούσαν για τη μετάβαση της ιαπωνικής κοινωνίας από τον φεουδαλισμό στον μοντέρνο τρόπο ζωής, να εξερευνά το κοινωνικό πρόσωπο της τέχνης του σινεμά και να μιλά για τη θέση της γυναίκας στην ιαπωνική κοινωνία. Οι ταινίες του δίχως να στοχεύουν στον εύκολο συναισθηματισμό κατορθώνουν να γεννούν πλήθος συναισθημάτων, να εμπλέκουν απόλυτα τον θεατή και να προβάλλουν γεμάτες ομορφιά και εξαιρετικά δουλεμένη σκηνοθεσία ως ένα σύνολο σπάνιας λειτουργικότητας και τέχνης.

Πηγή κειμένου: Cinemascope.gr

Read more!

Pedro Almodóvar: Los abrazos rotos! Κλασικός Αλμοδόβαρ! Υπέροχος! Μην το χάσετε! Το τραγούδι της ταινίας: A ciegas!!! Alberto Iglesias σταθερά...

Εδώ ακούτε το τραγούδι της ταινίας και παίρνετε μια γεύση από σκηνές: MIGUEL POVEDA - A ciegas

Read more!

Imaginando...

Foto: Nadal

Read more!

Δημοκρατία! Έρχεται σε μένα η λέξη σου... Απ' τα βιβλία του Φρόυντ και του Μαρξ, απ' τις κιθάρες των τραγουδοποιών, απ' αυτούς που βγαίνουν στο δρόμο

Francisco de Goya y Lucientes (Fuendetodos, Zaragoza,1746 – Burdeos, Francia,1828)

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Έρχεται σε μένα η λέξη σου
στ' ανοιχτά χείλη που με ψάχνουν
για να δαγκώσω το ρόδο τα χαράματα.

Έρχεται σε μένα,
στα μάτια του νέου που σηκώνει το χέρι
και ζητά τη λέξη,
κι εμπιστεύεται δίχως άλλο τις λέξεις.

Απ' τ' απαγορευμένα χρόνια,
από τα θλιβερά ψέματα που λέκιαζαν τον αέρα
σαν βρώμικα πουλιά,
απ' αυτούς που σηκώνονται με το κρύο στα μάγουλα
και απ' τον εξόριστο που επιστρέφει,
απ' την πληγωμένη του ανάμνηση στο κατέβασμα απ' τ' αεροπλάνο
έρχεται σε μένα η λέξη σου.

Σε μένα
που θέλησα να γίνω σήμερα
σε πρώτο πρόσωπο συντελεσμένου μέλλοντα
με ένα βιβλίο του έρωτα στην τσάντα.

Απ' τα βιβλία του Φρόυντ και του Μαρξ,
απ' τις κιθάρες των τραγουδοποιών,
απ' αυτούς που βγαίνουν στο δρόμο
και δε νιώθουν φρουρούμενοι,
απ' τη ζέστη του κορμιού που έμαθα να σέβομαι
ενώ το αφόπλιζα με το κορμί μου,
απ' τ' αστραφτερά μάτια των παλιών ταπεινωμένων,
απ' τις ελεύθερες σημαίες στις πλατείες
ίδιες με χρωματιστά ψάρια,
από μια χώρα υπεροπτική,
μεγαλύτερη σε ηλικία, όμως είκοσι χρόνων,
απ' τα ταξίδια στο Λονδίνο και το Παρίσι,
απ' τα ποιήματα του Θερνούδα,
έρχεται σε μένα η λέξη σου.

Η λέξη σου πιο καθαρή, πιο χαρούμενη,
γιατί είναι η χαρούμενη εποχή των καθαρών λέξεων.
Οι γύπες έχασαν το φοβισμένο ψοφίμι τους.
Φαίνεται πως δεν έχουν πού να πάνε
και πετούν να κρυφτούν,
να κρυφτούν,
μακριά από μας,
στον πιο κρύο τάφο του παρελθόντος.

Luis García Montero
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Ramon Casas i Carbó (Barcelona 1866 - 1932)

Read more!

Οι Οικολόγοι Πράσινοι απέρριψαν πρόταση Παπανδρέου να αναλάβουν τον τομέα Περιβάλλοντος!

Ο Γιώργος Παπανδρέου πρότεινε σήμερα στους Οικολόγους Πράσινους να αναλάβει στέλεχός τους το υπουργείο Περιβάλλοντος, αλλά απέρριψαν την πρόταση.

Το πρώτο άνοιγμα του Γιώργου Παπανδρέου σε εκτός ΠΑΣΟΚ πολιτική δύναμη δεν βρήκε ανταπόκριση. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός επικοινώνησε με τον επικεφαλής του σχήματος Νίκος Χρυσόγελο και του γνωστοποίησε την απόφασή του να του αναθέσει τον τομέα του Περιβαλλοντος. Ηταν μια απο τις εκπλήξεις που είχε σχεδιάσει ο κ. Παπανδρέου, αλλά σκόνταψε στην απόφαση που είχαν πάρει προεκλογικά οι Οικολόγοι Πράσινοι να μη συμμετάσχουν σε κυβερνητικό σχήμα.

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Χρειάζονται σχόλια; Και γαμώ την μιζέρια μας! Πάνω που λες, αλλάζει βρε ο κόσμος... σού 'ρχεται μια, χλαααατς! Και προσγειώνεσαι. Όλο λόγια και ιδέα. Μας γεμίσανε φούμαρα και αέρα κοπανιστό. Όχι τίποτ' άλλο, έσκασα που δεν βγήκανε. Όρσε Μαριάννα!
Ρε λαέ σοφέ...

Read more!

Gone with the Wind! Επιτέλους! Η Scarlett O'Hara δικαιώνεται... Ε μααα... Έξι χρόνια έκανε να έρθει αυτή η καινούργια μέρα!

Σφίξε σφίξε το ζωνάρι... έλεος. Ως το 2011 θα είχαμε φέξει!

Πενθούσα για τις συντάξεις... και για το εφ' άπαξ. :(((

Έφυγε κι ο Ρετ... τον πήρε ο... άνεμος!(όπου Ρετ όλοι οι απόντες) :)

Ευτυχώς που μου έμειναν οι πράσινες κουρτίνες κι έραψα το φόρεμα!
Και με βρήκε ευπρεπώς ενδεδυμένη ο Γιώργος! :))

Αγαπητές φίλες και φίλοι του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ, όλοι μαζί, συνεργαστείτε και ανασκουμπωθείτε μπας και δούμε αυτήν την έρμη την καινούργια μέρα, σ' αυτόν τον βασανισμένο τόπο! Προσωπικές αντιπαραθέσεις, παλιές κακές μνήμες, ας μπουν στην άκρη. Ας παν' στην ευχή τα παλιά, ν' αρχίσουμε όλοι δουλειά! Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην είμαστε ενωμένοι...

Εσείς Γαλάζια παιδιά κουράγιο! Κι όταν με το καλό συνέλθετε, ελάτε να βοηθήσετε... ;)

Όποιος καγχάσει και με πει μωρόχαυλη και ονειροπαρμένη, να του κόβεται η ADSL συνέχεια!

Read more!

Gracias a la vida που σε χαρήκαμε! Καλό ταξίδι αγαπημένη Mercedes Sosa!

Ευχαριστώ τη ζωή

Ευχαριστώ τη ζωή που μου έδωσε τόσα
μου έδωσε δυο μάτια που όταν τα ανοίγω
τέλεια διακρίνω το μαύρο από το άσπρο
και στον απέραντο ουρανό το βάθος του το αστροφώτιστο
και ανάμεσα στα πλήθη τον άντρα που αγαπώ.

Ευχαριστώ τη ζωή που μου έδωσε τόσα
μου έδωσε την ακοή που σε όλο της το εύρος
αποτυπώνει νύχτα και μέρα γρύλλους και καναρίνια
σφυριά, τουρμπίνες, γαυγίσματα, μπόρες
και τη φωνή, την τόσο τρυφερή του καλού μου αγαπημένου.

Ευχαριστώ τη ζωή που μου έδωσε τόσα
μου έδωσε τον ήχο και το αλφαβητάριο
που μ' αυτό, σκέφτομαι τις λέξεις και ξεκαθαρίζω
μητέρα, φίλος, αδερφός και φως που φωτίζει
τη διαδρομή στην ψυχή αυτού με τον οποίον είμαι ερωτευμένη.

Ευχαριστώ τη ζωή που μου έδωσε τόσα
μου έδωσε το βάδισμα στα κουρασμένα μου πόδια
με αυτά διέσχισα πoλιτείες και λασπωμένα χωριά
παραλίες κι ερήμους, βουνά και πεδιάδες
και το σπίτι το δικό σου, το δρόμο σου και την αυλή σου.

Ευχαριστώ τη ζωή που μου έδωσε τόσα
μου έδωσε την καρδιά που φτερουγίζει
στο περίγραμμά σου
όταν κοιτάζω τον καρπό του ανθρώπινου μυαλού
όταν κοιτάζω το καλό τόσο μακρυά απ' το κακό
όταν κοιτάζω στο βάθος των φωτεινών ματιών σου.

Ευχαριστώ τη ζωή που μου έδωσε τόσα
μου έδωσε το γέλιο και μου έδωσε το κλάμα,
έτσι εγώ διακρίνω τη χαρά από τη θλίψη
τα δυο υλικά που σχηματίζουν το τραγούδι μου
και τραγούδι δικό σας που είναι το ίδιο τραγούδι
και το τραγούδι όλων που είναι το δικό μου τραγούδι.

Ευχαριστώ τη ζωή
Ευχαριστώ τη ζωή

Violeta Parra
Μετ.Μαριάννα Τζανάκη

Read more!

Ο Γιώργος Παπανδρέου μιλά με μπλόγκερς στο tvxs.gr με συντονιστή τον Κούλογλου. Τα συμπεράσματα δικά σας. Τα δικά μου μετά τις εκλογές :)

Δείτε αυτό το απόσπασμα, έχει πολύ ενδιαφέρον! Ο e-lawyer ρωτά και ο Γιώργος Παπανδρέου απαντά. Και ο Κούλογλου κοιτά. :))))))

Εδώ όλη η συζήτηση
...και εδώ στο TVXS

Ενδιαφέρον, εκτός από τη συζήτηση όπου ερωτούν οι μπλόγκερς και ο κ.Παπανδρέου απαντά, έχουν και τα σχόλια που έχουν γραφτεί.

Να σημειώσω ότι την ευθύνη για την πρόσκληση και την επιλογή των μπλόγκερς, την είχε το TVXS και όχι το πασόκ, όπως ξεκαθάρισε ο κ.Κούλογλου, από την αρχή.

Read more!

L.G. Montero: Αυτοί που ζουν ήσυχοι μπορούν να κοιτούν στα μάτια την άνοιξη της σκοτεινιάς μου, και το ταραγμένο χρώμα ενός κόσμου που δεν κοιμάται.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Και τί να πω για σένα,
φίλη μου,
συντρόφισσα των χρόνων μου στο Πανεπιστήμιο
κι αργότερα φίδι φυλαγμένο
στις συζητήσεις,
ίδιο με μια επιδημία στους δρόμους.
Και τί να πω,
εκτός του ότι σε γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια
και ζω δίπλα σου.

Όταν τραβιέμαι απομονωμένος
από τις ακρότητες της ζωής μου,
ενσυνείδητα,
να μιλήσω μαζί σου,
γιατί μετά τις ερωτήσεις
και τα παράπονα,
η ανάμνηση είναι επίσης καινούργια λέξη,
και το ν' αλλάζω, ν' αποφασίζω και να αισθάνομαι εγώ ο ίδιος
δεν μπερδεύεται με τα καυτά κάρβουνα
κάποιου οδυνηρού θέματος.
Εσύ, που ξέρεις να γελάς, να κρατάς σιωπή
ή να στρίβεις τραγούδια στο τέλος μιας νύχτας,
ποτέ δεν μ' απογοητεύεις όταν σε χρειάζομαι.

Εγώ ξέρω ότι σε ανησυχεί το μέλλον σου
και ότι πρέπει να σωθείς στους καιρούς της αφροσύνης.
Γι αυτό σε υπερασπίζομαι απ' τους λιβελογράφους.
Όταν είμαστε διεφθαρμένοι σε αποκαλούμε διεφθαρμένη.
Η δική μας άθλια φιλαργυρία μένει πίσω
κατηγορώντας σε ως φιλάργυρη,
και τίποτα δεν είναι πιο πρόστυχο
από το να ψεύδονται στ' όνομά σου
για να αποκαλούν μετά ψεύτρα,
εσένα, γυναίκα κακόφημη,
που μόνο προσπάθησες να περάσεις καλά,
αγκαλιάζοντας τον κόσμο
σε μια κατεστραμμένη γιορτή.

Δε γίνεται να ειπωθεί ότι μαζί μας
τα χέρια της ζωής έπλασαν
μια ιστορία έρωτα.
Γνωριζόμαστε αρκετά.
Αλλά είναι αλήθεια πως κάποια νύχτα,
με τις δικαιολογίες της μοναξιάς,
ανεβήκαμε μαζί στο δωμάτιό σου
κι επωφεληθήκαμε.

Πάντα με συναρπάζει ν' ανακαλύπτω
το φως της αθωότητάς μου στην αθωότητά σου,
αυτό το φως που σβήνουμε
για να ψάξουμε τη λάμψη,
αυτή που υπάρχει, της άτολμης παράδοσης
και της πρώτης φοράς
στο αγκάλιασμά μας.

Και όταν τις Κυριακές ευλογούσαν
το υπερήφανο αύριο των υπηκόων αυτής της χώρας,
μου άρεσε να περνάω
ανάμεσα στο θόρυβο και τις ματιές.
Αυτοί που ζουν ήσυχοι μπορούν να κοιτούν στα μάτια
την άνοιξη της σκοτεινιάς μου,
και το ταραγμένο χρώμα
ενός κόσμου που δεν κοιμάται.

Luis García Montero
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Read more!

Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν του ανθρώπου η φύση... Ανθρώπων έργα...

Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό.
Λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό.
Έτσι ανάποδα λυγάω το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα.

Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί.
Πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
γι' ανθρώπων έργα.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί
που ένας το βλέπε το φως γι' ανατολή
κι άλλος για δύση.

Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
τ' ανθρώπου η φύση.

Read more!