IL DIVO's full version of You Raise Me Up..."Por Ti Sere" (Spanish)...
Westlife - You Raise Me Up
Celtic Woman - You Raise Me Up
Connie Talbot - You Raise Me Up **7 Years Old**
"You Raise Me Up"
When I am down and, oh my soul, so weary; When troubles come and my heart burdened be; Then, I am still and wait here in the silence, Until you come and sit awhile with me.
You raise me up, so I can stand on mountains; You raise me up, to walk on stormy seas; I am strong, when I am on your shoulders; You raise me up... To more than I can be.
* Εδώ η Σιμπόρσκα συνδυάζει εσκεμμένα τις περίφημες ρήσεις του Κάντ(Κριτική του καθαρού λόγου) και του Πασκάλ(Στοχασμοί) αντίστοιχα: «Ο έναστρος ουρανός πάνω μας κι ο ηθικός νόμος μέσα μου» και «Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα καλάμι, το πιο αδύνατο στη φύση, όμως ένα σκεπτόμενο καλάμι».
Ώρα καλή συνταξιδιώτες, ώρα σας καλή Που φεύγετε απ’ την άβυσσο και για τον ήλιο πάτε Την αλυσίδα μου κρατώ μη σέρνεται και κρουταλεί Ν’ ακούσω το τραγούδι σας, καθώς περνάτε.
Βάλτε ρυθμό στο βήμα σας και στο τραγούδι σας θυμό Ξυπόλυτοι περάσαμε της δυστυχίας τον ποταμό Κι ήταν το ρέμα δυνατό κι η θυμωμένη λάμια Είχε ριγμένα στο βυθό κοπανισμένα τζάμια
Ώρα καλή συνταξιδιώτες, ώρα σας καλή. Κεντώ στο μισοσκόταδο έναν ήλιο για κονκάρδα, Την αλυσίδα μου κρατώ μη σέρνεται και κρουταλεί Απόψε που σταυρώνεται σαν το Χριστό η Ελλάδα.
Για ένα ταξίδι θα φύγω - ποιός το ξέρει; Μ' ένα καράβι; Με φτερά πουλιού; Μ' ένα μαχαίρι; ……………………………………………………………… Κι αν είναι οι νύχτες όμορφες πολύ και το νησί μου στις μυρωδιές του Γιασεμιού και του Διατσίντου είναι λουσμένο, τόσο πολύ με πίκραναν κι οι ξένοι κι οι δικοί μου, που εγώ δεν έχω ν' αγαπώ τίποτα εδώ και να προσμένω.
Όποιος αναγνωρίσει ή αναγνωριστεί εδώ μέσα, να στείλει μέιλ να κανονίσουμε ή να πάρει τηλέφωνο, γιατί ο Μιχάλης δεν μπορεί να τραβάει το κουπί μονίμως. Έλααααα... τεμπελαραίοι, για κουνηθείτε! Έπρεπε ήδη να το έχουμε κάνει, γιατί μετά θα σπάσουμε για διακοπές κι άντε να πετύχεις τον τύπο με το δεμένο χέρι και μερικούς μερικούς... αριστερούς και καλά, που θα μουλιάζουνε σε προλεταριακές πριβέ παραλίες. :Ρ
Δε φαντάζομαι να μας πει κανείς ότι έχουμε εκλογές και τρέχει, γιατί θα σούρω τις πλεξούδες μου!
Στις 12 του Οκτώβρη του 1936, κατά την έναρξη της ακαδημαϊκής του ομιλίας, που συνέπιπτε με τη «Γιορτή της Φυλής», θεσπισμένη από τους εθνικιστές, ο Unamuno αυτοσχεδιάζει έναν εξαιρετικό λόγο με την περίφημη φράση:
«Θα νικήσετε, αλλά δε θα μας πείσετε. Θα νικήσετε γιατί έχετε άφθονη βάναυση δύναμη· αλλά δε θα μας πείσετε, γιατί πείθω σημαίνει παίρνω με το μέρος μου. Και για να μας πάρετε με το μέρος σας, χρειάζεστε κάτι που σας λείπει: δίκιο και δικαίωμα στον αγώνα.»
«Venceréis, pero no convenceréis. Venceréis porque tenéis sobrada fuerza bruta; pero no convenceréis, porque convencer significa persuadir. Y para persuadir necesitáis algo que os falta: razón y derecho en la lucha.»
Αριστουργήματα κορυφαίων ζωγράφων στο Πάρκο Ελευθερίας
Πανόραμα εικαστικής δημιουργίας, η οποία γεννήθηκε κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. ''Από τον κλασικό Μοντερνισμό στο Μεταμοντερνισμό: τα σημαντικότερα έργα της συλλογής του Monsignore Otto Mauer από το Μουσείο Dom της Βιέννης(Καθεδρικό Επισκοπικό Μουσείο της Βιέννης)», ως τις 27 Μαΐου στο Κέντρο Τεχνών στο Πάρκο Ελευθερίας του Δήμου Αθηναίων.
Πενήντα αριστουργήματα 27 κορυφαίων καλλιτεχνών δίνουν τη δυνατότητα στους επισκέπτες να γνωρίσουν την τέχνη του 20ού αιώνα και το πώς αυτή διαμορφώθηκε στην Αυστρία, κατ΄ επέκταση, δε, και στην Ευρώπη. Στη μοναδική αυτή έκθεση θα παρουσιαστούν χαρακτικά – σχέδια και ακουαρέλες, των Pablo Picasso, Gustav Klimt, Oskar Kokoschka, Paul Klee, Wassili Kandinsky, Marc Chagall, Henri Matisse, Alexander Archipenko, Willi Baumeister, Max Beckmann, Joseph Beuys, Marget Bilger, Leopold Birstinger, Georges Braque, Lονis Cοrinth, Otto Dix, Hans Fronius, Carl Hofer, Wolfgang Hollegha, Alfred Hrdlicka, Alexej νοn Jawlensky, Alfred Κubin, Max Liebermann, Josef Mikl, Amulf Rainer, Κarl Schmidt-Rottluff, Egon Schiele. «Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται έκθεση με τα καλύτερα έργα της συλλογής μας, η οποία αριθμεί περί τα 3.000 αντικείμενα»αναφέρει η επιμελήτριά της Mag. Milena Wildenauer. Τα έργα συνέλεξε ο Otto Mauer, ιερέας, θεολόγος και προστάτης των τεχνών, καταρτίζοντας έτσι ένα «who is who» της αυστριακής τέχνης μετά το 1945. Ο Μάουερ ενδιαφερόταν για όλους τους τομείς της σύγχρονης τέχνης και πλησίαζε κάθε καλλιτέχνη με ανοιχτό μυαλό, αδιαφορώντας για την προέλευση και τις πεποιθήσεις του. Γι΄ αυτό άλλωστε η γκαλερί του υπήρξε η σημαντικότερη της βιεννέζικης αβανγκάρντ στις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60. Η έκθεση, η οποία περιλαμβάνει χαρακτικά, σχέδια και ακουαρέλες, θα διαρκέσει ως τις 27 Μαΐου.
Η επόμενη έκθεση βιβλίου θα είναι 14 με 25 Μαΐου στον πεζόδρομο της Ερμού. 32η ΓΙΟΡΤΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών & Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου Σε νέο χώρο, στον πεζόδρομο της οδού Ερμού (από το σταθμό του Θησείου μέχρι το Γκάζι), θα γίνει φέτος η 32η γιορτή Βιβλίου συνδυάζοντας την ενημέρωση και τον περίπατο, ανάμεσα σε βιβλία με την καλλιτεχνική κίνηση της Τεχνόπολης (Γκάζι). Για την προβολή της Γιορτής Βιβλίου δημιουργήθηκε ειδικό DVD, στο οποίο προσφέρθηκαν και συνυπάρχουν 39 προσωπικότητες (συγγραφείς, πολιτικοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι), με στόχο να αποτελέσει το Βιβλίο το κεντρικό γεγονός της πόλης για 12 ημέρες. Φέτος, πρώτη φορά, η Γιορτή Βιβλίου είναι συνδιοργάνωση του Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών (Σ.Ε.Β.Α.) και του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.). Η Γιορτή πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΥΠ.ΠΟ. και του Δήμου Αθηναίων και τη συνεργασία του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων, με χορηγό επικοινωνίας την ΕΡΤ. Τα επίσημα εγκαίνια της Γιορτής θα γίνουν την Παρασκευή 15 Μαΐου στις 8 το βράδυ, από τον Υπουργό Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Παρασκευή: 18.30 - 23.00 / Σάββατο: 18.30 - 23.30 / Κυριακή: 11.00 - 23.00.
Joaquin Sorolla (1863 - 1923) Madre e hijo en la playa
ΜΗΤΕΡΑ
Ανάμεσα στο τίποτα,
όταν μου το επιτρέψουν
οι ανόητοι δαίμονες του χρόνου μου
θα τηρήσω ένα λόγο που ποτέ δεν μου ζήτησες.
Θα σε πάω στο Παρίσι.
Γιατί ίσως, τότε,
στα Ηλύσια Πεδία
ή στα νερά του Σηκουάνα,
με τη Notre Dame στο βάθος ή με τον πύργο του Eiffel,
θα δω πάλι τη λάμψη
την νεανική στα μάτια σου,
το εφηβικό φως
να κατεβαίνει απ' το τραμ
με σακούλες και ψώνια και χαιρετισμούς
και λίγο παραπάνω από είκοσι χρόνων.
Σήμερα σε θυμάμαι έτσι,
όπως τις μέρες χωρίς σχολείο,
σημαία όμορφη μιας χώρας δύσκολης,
λεπτή βροχή τα Σάββατα.
Ποτέ δεν κράτησες πολλά για σένα.
Ούτε καν θέλησες μια νύχτα,
μία πόλη ή ένα ταξίδι.
Ο χρόνος σου καθόταν στο τραπέζι μας
και έπρεπε να τον μοιράσεις σαν το ψωμί,
μεταξύ των παιδιών σου και του φόβου σου.
Έξι φορές ήταν ο φόβος
που η αρρώστια, η ανημποριά ή η δυστυχία
θέλησαν να καθίσουν στο τραπέζι μας.
Να μη βγαίνεις έξω, πού πας τώρα,
πρέπει να είσαι προσεκτικός
με τους έρωτες και τους δρόμους
παράτα πια την πολιτική
ή τη φωλιά του λύκου.
Και χωρίς αμφιβολία
αυτό που δεν τολμούσες να ζητήσεις
κοιμάται στην καρδιά του καθενός.
Επειδή η αγάπη κληρονομείται
σαν ένα παλτό χωρίς κουμπιά,
και θα μου άρεσε να σε συνοδεύσω
σε αίθουσες μουσείων,
πιο υπάκουος και φρεσκοχτενισμένος,
για να συναντήσω στη Μόνα Λίζα
το όνειρο και το χαμόγελο
της ταυτότητας μιας πολυάριθμης φαμίλιας.
Θα σε πάω στο Παρίσι
ή στην πόλη που κοιμάμαι
στο φλιτζάνι του απογευματινού τσαγιού σου,
με τα κρύσταλλά σου
μιας αστικής οικογένειας
περισσότερες προσδοκίες παρά χρήματα,
με τα δόντια σου λεκιασμένα απ' το άλικο χρώμα,
με τις σπουδές σου στη Φιλοσοφική
και στη Λογοτεχνία, je m`apelle
Elisa, j' ai cherché
la lune, la mer, la vie,
la pluie, mon coeur,
και τα πάντα διακόπηκαν.
Όμως είμαστε πραγματικά άδικοι
όταν ξέρουμε πως η αγάπη
δεν θα χρεώσει λογαριασμό.
Αλλά η ξερή κοίτη του ποταμού
επίσης, μπορεί να ξεχειλίσει,
όπως τα ποτάμια της Γρανάδας,
και στο πλευρό σου αναζητώ
αυτή την παλιά νοσταλγία να είμαι καλός,
να μην είμαι εγώ,
να γνωρίσεις το γιο που αξίζεις.
Θα σε πάω στο Παρίσι. Στη μνήμη μου έχεις χαράξει κάτι, το ότι λησμονήθηκες στη ζωή· ζητώντας σε, ταξιδεύω στις πόλεις σου.
- Το κλείσανε το μαγαζί; - Ναι, σου λέω. - Για τις ευρωεκλογές; - Όχι βρε. Για τις παραγραφές. - Πάμε για εκλογές; - Γιατί; Τί σε νοιάζει; - Έλα μου ντε... απλή περιέργεια.
Εγώ σε πέτρινο κελί κι εσύ σε ξένο στρώμα Ατσάλι η νύχτα και γυαλί Της προδοσίας το φιλί μου το χρωστάς ακόμα
Ο μοναχός μοιράζεται τη μοναξιά με τ' άστρα Όποτε σε θυμήθηκα, όποτε σε θυμήθηκα Στα πέλαγα κοιμήθηκα και ξύπνησα στα κάστρα
Δικός σου ήμουν κι έγινα ένας κατάδικός σου Μαζεύω τα κομμάτια μου Εσύ δεν δίνεις μάτια μου ούτε τον πυρετό σου
Ο μοναχός μοιράζεται τη μοναξιά με τ άστρα Όποτε σε θυμήθηκα όποτε σε θυμήθηκα Στα πέλαγα κοιμήθηκα και ξύπνησα στα κάστρα
Απο το cd Ουράνια τόξα κυνηγώ Μουσική τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Ένας δίσκος Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο Σ!!!! Ο Λ Ο Κ Λ Η Ρ Ο Σ... Οι στίχοι του Αλκαίου δεν περιγράφονται. Ε ναι, ούτε η ερμηνεία του Βασίλη περιγράφεται...
Read more!
Haciendo barcos de papel, los años se fueron volando y aunque ya todo naufragó aún sigo siendo el capitán de mi barrio.
Tus rutas de navegación eran mis ojos y mis labios. Mi padre nos vió en el mar y dijo: "¡Mari, que se va con un corsario!". YO ERA EL PIRATA QUE SE ESCONDÍA EN LOS CAÑONES DEL MEDIODÍA Y BUSCABA EN TU VENTANA LA BANDERA QUE LE FALTABA A LA FRAGATA DE MI VIDA.
Busconda isla para mí, con sus palmeras y su silencio y yo le dije:" ¡Robinsón, afeítate, que no me va tu desierto!":
Te fuiste en un catamarán, vestida como las sirenas. Yo sigo yendo a altamar para que empuje el temporal, mis botellas.
YO ERA EL PIRATA QUE SE ESCONDÍA EN LOS CAÑONES DEL MEDIODÍA Y BUSCABA EN TU VENTANA LA BANDERA QUE LE FALTABA A LA FRAGATA DE MI VIDA. Que le faltaba a la fragata de mi vida Que le faltaba a la fragata de mi vida...
Haciendo barcos de papel, los años se fueron volando...
Πρωτομαγιά στη Ν. Σμύρνη ανθεστήρια,
πονάνε οι ανθοβολιές, του έρωτα πειστήρια.
Πιασμένοι χέρι χέρι, βραδάκι, ρουφάμε αρώματα,
έρωτας, γιασεμιά, τριαντάφυλλα και χρώματα.
Με μάτια με κοιτάς που λάμπουν από πόθο
σε θέλω, ψιθυρίζεις, κι εγώ νιώθω
να φτερουγίζει σαν πουλί και να χτυπά τρελά η καρδιά μου
καλέσματα του έρωτα κόβουν τα γόνατά μου...
Πίσω μας όμως μια κραυγή, έσκισε τον αέρα
σ' όλη μου τη ζωή θα τη θυμάμαι πάντα τέτοια μέρα.
Σκοτώσανε τον Παναγούλη, είπαν ατύχημα!
Ανήμερα Πρωτομαγιάς, στων απεργών το σύνθημα.
Τυχαίο ήταν ατύχημα ανήμερα Πρωτομαγιάς και του Σιδέρη*;
Κι αυτόν τον έπιασε, η μοίρα η κακή απ' το χέρι;
Εκεί όπου διαδήλωναν υπάλληλοι, εργάτες, λαός και νεολαία
πορείες, συγκεντρώσεις, συνθήματα, όλοι μαζί παρέα;
Τυχαία το πράσινο, το γνώριμό μας μιραφιόρι
βγήκε από το δρόμο του ή τό 'βγαλαν οι μισθοφόροι;
Αυτοί οι πληρωμένοι, οι φονιάδες των λαών,
πιόνα, ανδρείκελα και δούλοι ξένων αφεντικών;
Χτύπησε η μοίρα ή οι δειλοί; το πιο περήφανο άτι,
που πότισε το αίμα του, τους τοίχους στο Μπογιάτι;
Μα εκεί φυτρώσανε παντού, λέξεις λουλούδια,
κραυγές, συνθήματα, επαναστατικά τραγούδια.
Έκτοτε άλλαξε η Πρωτομαγιά για τη γενιά μας.
Λουλούδια, αρώματα, απεργίες, καυτά τα δάκρυά μας.
Μνημόσυνο στη μνήμη του, όλοι με μία λέξη:
Πρωτομαγιά του εβδομηνταέξι!
Ζήτω στον Ήρωα των νεανικών μας χρόνων!
Αθάνατος θα ζει εις τους αιώνες των αιώνων!
* Την ίδια ακριβώς ημέρα της δολοφονίας του Παναγούλη, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό και ο 17χρονος μαθητής Σιδέρης Ισιδωρόπουλος, που κολλούσε αφίσσες για τη συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς!
ΓΑΒΡΙΕΛΑ, Η ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΗ ΕΤΑΙΡΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
-
Η εκπομπή «ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» διερευνά την προσωπικότητα μιας «κοινής»
γυναίκας που γοήτευσε τους άνδρες της εποχής και έμεινε αλησμόνητη για την
καλοσύνη...
Πριν από 13 χρόνια
Εμεις, για παντα εκδρομεις, παντου εκκρεμεις...
Ταξίδια μαγικά. Ταξίδια ονείρου... σε σύννεφα γαλάζια κι απαλά. Μα και ταξίδια αλαργινά σε τρικυμίες και βαθιά, μαύρα νερά...
Η μανία του ταξιδιού προέρχεται από τοποφοβία και όχι από φιλοτοπία. Όποιος ταξιδεύει πολύ, το κάνει για ν' αποφεύγει τον τόπο που αφήνει.
Καταχνιά,
Miguel de Unamuno
Γητεύτρια:
Γητεύω σημαίνει θεραπεύω, γλυκαίνω, ησυχάζω, ηρεμώ δια του λόγου και όχι γοητεύω... προς αποκατάστασιν του κύρους της λέξης! :)
Με λάσπη γήτευε τις πληγές, ο αέρας, ... Κι είσαι αέρας και γήτεψες τις πληγές μου, και των ματιών τα αίματα τ' απώθεσες στην καρδιά της πρώτης ανεμώνας.
Σοφία Φίλντιση
Είπε πάνσοφος φίλος κάποτε και το επιβεβαιώνω διαρκώς: « Το Κρητικός και το Μανιάτης, δεν αποτελεί καταγωγή, αποτελεί... διάγνωση! » ;)
Κι εμεις, εραστες της στιγμης, εκφραστες της ζωης. Ναι, εμεις...
Χάρτες
-
Σωπαίνουν τα σημάδια πάνω στους χάρτες
χάνουμε τα βήματά μας
μυρίζουν θάλασσα τα πανωφόρια
τρέχουν νερά καθώς πέφτουν στο πάτωμα
μα η θάλασσα μέσα μας
έ...
ARTHUR RIMBAUD
-
ARTHUR RIMBAUD
ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Ι
Τούτο το είδωλο, μαύρα μάτια και κίτρινη χαίτη, χωρίς γονείς, συγγενείς ή
αυλικούς, ευγενέστερο κι από τον μύθο ακόμα, εί...
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ CLUES
-
*ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑΚΗΣ*
Εκδόσεις ΠΗΓΗ
Σελ. 172, Δεκέμβριος 2025
Στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας κινείται και το τρίτο
μυθιστόρημα του Γ. Κουντο...
Με οσμή νύχτας….
-
Η Ρώμη κλέβοντας λάμψη απ’ την Αθήνα
Και μετά η Ρώμη σκλαβωμένη από την κατάκτησή της
Η Αθήνα φλύαρη πίσω από κάθε παρασκήνιο
Πώς να την δεις την διαδοχή...
Ένας – ένας ξηλώνει την Αριστερά κι αραιώνουνε
-
[«Απουσίες στα μητρώα σημειώνουμε, ένας- ένας το διαλάμε κι αραιώνουμε»
τραγουδούσε ο λαϊκός τραγουδιστής, και βάλθηκαν να το κάνουν πράξη οι
διασπάσεις τω...
Στη Μάνα
-
Μια γέννα είναι αρκετή, για να ραγίσει το λεπτό επίχρισμα της παιδικής
βιασύνης, όταν κτυπούν τα δευτερόλεπτα του Χρόνου, στη μαύρη οπή του
πηγαδιού, με το...
Ας χρησιμέψουν και τα παραμύθια σε κάτι…
-
Ώρες, ώρες, ιδίως σ’ εκείνες της περισυλλογής, συντροφιά με τον εαυτό μας,
οι μέρες, οι ώρες, οι στιγμές, συχνά γίνονται ακατανόητο παραμιλητό.
Φεύγουν...
Το Σύνταγμα της Hδονής: Κ.Π. Καβάφης
-
Henri Matisse : Le Bonheur de vivre (η χαρά της ζωής) … Ο έρωτας κι ο
θάνατος συμβασιλεύουν. Κι οι άγγελοι χάνονται ψηλά μέσα στο δειλινό που
λογαριάζετα...
ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ ,ΕΚΔ.ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗ
-
Α Υ Τ Ο Ι / Ο Ι Δ Ι Χ Ω Σ Σ Η Μ Α Σ Ι Α
Επεσαν στο ποτάμι
στις σελίδες των σκοτεινών δρόμων
αν οι σελίδες σου διαβάζονται ανάποδα
θα χαρώ να τις ...
Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
-
Ποιός είναι ο δολοφόνος; Με αυτό το εύλογο ερώτημα προσέρχεται στο
μυθοπλαστικό σύμπαν του βιβλίου ο αναγνώστης.Ακολουθούν κι άλλα ερωτήματα
όπως γιατί...
... του καλειδοσκόπιου..
-
Έχετε παίξει κι εσείς , πιτσιρικάδες, με καλειδοσκόπιο; Θυμάστε που κάθε
φορά που ένας από μας, τους χρήστες, εστίαζε/παρατηρούσε, έβλεπε και
διαφορετ...
Δεκαεπτά χρόνια χωρίς τη Δανάη Στρατηγοπούλου
-
Δεκαεπτά χρόνια χωρίς τη σπουδαία ερμηνεύτρια, ποιήτρια, συγγραφέα και
μεταφράστρια Δανάη Στρατηγοπούλου. Ήταν σπουδαία σύζυγος, μητέρα, γιαγιά
και φίλη....
-
Ο δράκος του φθινοπώρου
Σ' ένα μεταποκαλυπτικό κόσμο μεγαλώνουν τρία παιδιά που δεν γνώρισαν τίποτ'
άλλο στη ζωή πέρα απ' την πραγματικότητα που τους...
Ο χαμένος ημιτελικός
-
Βαριά κατήφεια, Ψυχοπλακωθήκαμε. Ένα βήμα πίσω, στην ψυχραιμία. Στην
ψυχραιμία που έλλειψε από όλους. Από το παρκέ, από τον πάγκο, από την
κερκίδα, από ...
Όλα είναι εδώ και όλα για πάντα……
-
*«Μου κόβεται η ανάσα πάντα... *
*Παράξενο που είναι... *
*σε νιώθω τόσο κοντά μου αλλά τόσο μακριά μου...*
*Θέλω να μοιραστούμε κάποια φορά ένα ταξ...
Των ψυχών.
-
Στα νεκροταφεία σήμερα ανάβουμε κεράκια στους νεκρούς μας. Φιγούρες
γυναικείες περπατούν στους στενούς χωμάτινους διαδρόμους, σκύβουν, ανάβουν
κεράκι,...
Ο ΙΩΒΗΛΑΙΟΣ ΟΡΙΖΩΝ
-
Στην πλατεία τα υπαίθρια τραπέζια Και τα καθίσματα εκτείνονταν καθ' όλο το
πλάτος και τη σφαίρα του γνωστού αγνώστου κόσμου, Οι άνθρωποι υπήρχαν εκεί
σαν α...
«πρόσεΞε μη μ' ερΩτευτείς»
-
έκαναν Έρωτα με πάθος νιόπαντρων. εκείνη ήταν μια πάρα πολύ όμορφη γυναίκα.
κάποτε. και τώρα ήταν πάρα πολύ όμορφη, αλλά να, στο κάπως πιο
μεταχειρισμένο. ...
Λιστα Γενάρη
-
Μην παραπονιέσαι, ούτε ένας μήνας δεν πέρασε κι επέστρεψα.
Σάββατο απόγευμα. Ήπιαμε τα κρασάκια μας με τον Δημήτρη το μεσημέρι και
ακούω ελληνικό fm. Ο ...
ΑΧ ΒΡΕ ΑΝΝΑ!…
-
-Αχ βρε Άννα!… Αυτό το «Αχ βρε Άννα», ξέρετε πόσες φορές το έχω ακούσει από
φίλους και γενικά δικούς μου ανθρώπους, στην ζωή μου?… Αυτό το «Αχ βρε
Άννα», τ...
κρέμονται
-
Δύο φωτογραφίες στον τοίχο
κρέμονται
νερά τρεχούμενα στη μια
πουλιά πετούν στην άλλη
έχουν μια κίνηση και οι δυο
Υπάρχουν έπιπλα μέσα στη σάλα
που εμποδίζ...
-
Ανακοίνωση Το παρόν ιστολόγιο τελεί υπό όρους άδειας ξεκούρασης από
την συγγραφή (13 συνεχόμενα χρόνια με 1.140 αναρτήσεις). Προϊόντος του
χρόνου θα ...
Ο άγιος Δημήτριος, ο άγιος Νέστωρ και το ΑΠΘ
-
Διάβασα σε κάποιον τοίχο του Facebook κάτι που δεν γνώριζα: Σήμερα
γιορτάζει η Θεσσαλονίκη και [...] το ΑΠΘ. Το πανεπιστήμιο λέγεται
"Αριστοτέλειο",...
Νίκος Τζαβάρας και Ιωνικός Α.Σ. Νέας Φιλαδέλφειας
-
Με αφορμή το κόψιμο της πίτας του Ιωνικού Α.Σ. Νέας Φιλαδέλφειας για το
2020, ξαναγύρισα για λίγη ώρα στα παιδικά και στα εφηβικά μου χρόνια και
στον Ιω...
Ο λαός κοιμάται, αλλά η τύχη του δουλεύει
-
Η Γαλλική Επανάσταση προετοιμάστηκε χρόνια. Ο λαός έβραζε σε καζάνια μαύρης
κόλασης πολλά χρόνια. Όχι 10 ή 20 αλλά πάνω από 100.
Η Ρώσικη το ίδιο.
Και ...
Το τασάκι
-
*Ιθάκη*
*https://greece.terrabook.com/wp-content/uploads/ithaca-travel-guide-beaches-accommodation.jpg*
*Ιθάκη*
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθά...
Ομαδική Έκθεση φωτογραφίας “EN.GRAMS"
-
Το ΒΟΟΖΕ σας προσκαλεί στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “EN.GRAMS".
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 31Μαΐου στις 20:30 και η
έκθεση θ...
Χνάρι
-
Τις προάλλες φωτογράφισα ένα σκακιστή στο Πανελλήνιο με ζουμ. Δύο κλικ. Η
σκέψη πριν την κίνηση και το μετέωρο χέρι πάνω από την σκακιέρα. Στεκόμουν ...
Territory
-
Είναι τόσα πολλά, καημένε. Τα ανοιχτά ζητήματα ντε! Τα πολιτικά μας, τα
κοινωνικά μας, τα οικονομικά μας, τα ψυχοσωματικά μας. Τί να πρωτοσυζητήσει
δα κα...
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
-
*Σκάψε καλά, γέρο τυφλοπόντικα*
*Σουίτα για ηθοποιό και μουσικό αυτοσχεδιασμό*
Βασισμένη στο έργο του Ζοζέφ Αντράς
*Ακόμα κι αν απομείνει μονάχα ένας σ...
Νεο-Ελληναράδες..
-
"..Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
σ’ ένα κλουβί γραφείο σαν αγρίμι
παίζω ατέλειωτο βουβό ταξίμι.
Έλληνας νεοέλληνας
...
Λόγος ζωής
-
Υπάρχει λόγος να ανιχνεύεις λέξεις στο σκοτάδι. Ένας αντάρτης στίχος να
βρεθεί ίσως φωτίσει με τη λάμψη του το Σύμπαν. Τάκης Τσαντήλας
___________________...
Ερώτηση κρίσεως
-
Γονάτισε ανθρωπάκι,
σκούπισ' τις μπότες του αφέντη σου,
φίλα τις άκριες των χεριών του,
σκύψε, κολάκεψε,
πάτα γερά πάνω στα στήθια τ' αδελφού σου
για...
Πληγή στο καλάμι
-
Πριν να ζητήσω να σκάσουν τα πουλιά
Πέρασα την γέφυρα Φόρθστρητ στο Εδιμβούργο
Βέβαιος πως τέρμα οι λαογραφίες αφού
Με περίμενε ζωή κρυστάλλου και χάλυβα...
Επανένωση της Τάξης μας με Απολυτήριο το 1983
-
Τα re-union δεν τα καταλάβαινα... έλεγα πως για να χαθείς αποτελεί επιλογή,
οπότε τι νόημα έχει... Μέχρι που λόγω φ/β αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε ο ένας
το...
"Αυτός ο μαύρος τόπος θα πρασινίσει κάποτε"
-
Η Αμοργός του *Νίκου Γκάτσου* εκδόθηκε το 1943, χρονιά ορόσημο για την
νεοελληνική ποίηση, μιας και λίγους μήνες νωρίτερα είχαν προηγηθεί ο
Μπολιβάρ του ...
Το ζήτημα της απλής και άδολης( ; ) αναλογικής..
-
Της Απλής και άδολης (;) ανα-λογικής...
Η κουβέντα για το εκλογικό σύστημα είναι διαρκής. Και καλώς είναι διαρκής,
καθώς το εκλογικό σύστημα ανήκει στον...
Οι αρκουδες..κι εγω
-
Αγαπητα μου και παιχνιδιαρικα φατσουλινια, κοινως..μουτρακια! Ενας ακομη
χρονος συμπορευσης φθανει στο τελος. Λεω σημερα να μην σας κουρασω με κατι
βαρυγδο...
Η χρησιμότητα των βιβλίων.
-
Το βιβλίο είναι το πρώτο που αποκτήσαμε στη βιβλιοθήκη μας. Λέγεται «απαλά
ζωάκια». Ο παππούς το αγόρασε, παρακινούμενος από εκείνο τον
μεγαλοϊδεατισμό των...
216. Άγγελος Σταματίου: Αλεξάνδρεια
-
Avenue Fouad 185
Τα κυριακάτικα ηλιογέρματα θε να σβήσουνε σύντομα
απ' τη μνήμη σου στην οδό Φουάντ
που θα γίνει μια λεωφόρος σαν όλες, δίχως νόημα και
χω...
ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ αρ.10
-
*Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες *
*Με χαρά σας ανακοινώνουμε την έκδοση του 10ου τεύχους του περιοδικού
Κουκούτσι.*
*Επισυνάπτουμε το δελτίο τύπου του τεύ...
Ανασύνταξη
-
Λευκό το χαρτί
μαύρη η ψυχή
την μαυρίλα θέλω να ξεράσω
η ψυχή μπας και ξαλαφρώσει
να βρει χώρο μια νέα ανάσα
να βρει χώμα νέος σπόρος
να τον ποτίσω με το...
Οι μετόπες της ζωής μας.
-
Σαν κοίταξα ξοπίσω μου κι αυτά τα μόνα ίχνη των ποδιών μου χάθηκαν.
Μονομιάς σβήστηκαν από την άμμο λες και στο σήμερα δεν ήρθα από το χθες.
Μπερδεύτηκαν ο...
Ο Λένιν για την ελευθερία της Τέχνης
-
"Κύριοι αστοί ατομικιστές, πρέπει να σας πούμε πως οι λόγοι σας για απόλυτη
ελευθερία, είναι απλώς υποκρισία. Σε μια κοινωνία που στηρίζεται στην
εξουσί...
237 ~ διάλογοι, iii
-
*ΜΙΚΡΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ*
5
«Ήρθες απόψε; Δεν σε βλέπω - »
«Πλάι σου είμαι και σε σκέπω,
πλασμένη απ' όλες τις αγάπες
που πίστεψες - όπως μου τα 'πες'
...
ΠΡΑΓΑ (Σπουδή του Γιόζεφ Κ.)
-
Ήμουν στην Πράγα κι’ έπεφτε σκοτάδι,
με τ’ όνειρο του Κάφκα ταξιδιώτης
σε Πύργο κατασκότεινο δεσμώτης
προσμένοντας μιας Δίκης το σημάδι
Ήμουν στη...
Πώς διαβάζονται τα εξωσχολικά βιβλία…
-
Μόνες στο σπίτι με τον μπαμπά που έχει κι από πάνω άδεια είναι ό,τι
χειρότερο μπορεί να μας συμβεί. Καλά, για θάλασσα ούτε κουβέντα. -Πάρτε
κανένα βιβλίο κ...
-
"Τον είδε τον ωραίο ληστή
την ώρα που πηδούσε
απ το παράθυρο.
Έκτοτε
αφήνει την πόρτα της
ολάνοιχτη.
τα υπόλοιπα κοσμήματά της
σε θέση προσιτή
Δεν ξανάρθε.¨
Υπεραστικό
-
Αργείς
σαν ήλιος που ξεχάστηκε στον φάρο.
Δεν θα σου πω που σ' αγαπώ·
το κύμα σου ξεπλένει το μυαλό
κι αποφοιτώ με βότσαλα αριστίνδην.
Τρίβω με άμμο την από...
ΛΑΒΑΜΕ...
-
Καλημέρα.
Με τον γραπτό λόγο ποτέ δεν τα πήγαινα ιδιαίτερα καλά....
Δεν ξέρω τι με έπιασε απόψε.... (;) Μάλλον φταίνε τα ποτά που έχω
κοπανήσει.
Το σκέφτ...
ΩΔΗ ΣΤΟ ΝΤΟΥΕΤΟ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
-
Πάνε πεντέμιση χρόνια, υπομονετικοί μου αναγνώστες, που σας είχα φιλέψει
ένα βρομόστομο ανοσιούργημα του αγαπημένου μου Κάτουλλου. Τα ‘φερε έτσι η
τύχη, κα...
Η ζωή σε pixels
-
*Μεταξύ φίλων.* Βρυξέλλες, 2011. *Μ*ικρή αντιπαθούσα τις
φωτογραφίες∙ ιδίως αυτές που με απεικόνιζαν. Με έβρισκα άσχημη, σχεδόν
απωθητική∙ το στό...
Νικηφόρος Βρεττάκος, Η αναχώρηση
-
Η αναχώρηση
*Ευγενία Κ. Βρεττάκου*
Κατιφέδες, χρυσάνθεμα, βασιλικά και αρμπαρόριζες,
θαρρούσε κανείς πως ανθίζανε στο λιτό φέρετρό σου,
ως να ρέαν στο βάθο...
Xρόνης Μίσσιος, σήμερα που τα κεραμίδια στάζουν
-
"*Η επανάσταση είναι προσωπική υπόθεση του καθενός μας...*"
*Χρόνης Μίσσιος: Τα κεραμίδια στάζουν*
(εκδόσεις γράμματα, 1991)
*Χρόνης Μίσσιος: «Συνεργασία ...
Γίνε... 007!
-
[image: jamesBond]
Την ευκαιρία να γίνει ο καθένας μας... 007 δίνει ένα νέο καταπληκτικό
διαδραστικό ιντερνετικό παιχνίδι. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στο πλαί...
Στεριανό παραγάδι
-
*ΥΛΙΚΆ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΉ ΤΟΥ ΣΤΕΡΙΑΝΟΥ ΠΑΡΑΓΑΔΙΟΥ ΜΑΣ:*
* 1) Λεκάνη ή κοφίνι.*
* 2) Φελλό για το χείλος της λεκάνης *
*3) Πετονιά νούμερο από 0,70 έως 0,90...
ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΚΑΡΕ-ΚΑΡΕ (...το σίκουελ)
-
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση και το Ελληνικό σινεμά, παρουσίαζε και τα δυο με
τρόπο μοναδικό ! Όπου φτώχεια σκέτη, ετοιμαστείτε για μελόδραμα. Κεντρικός
άξ...
The Dark Knight Rises (2012)
-
Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή [image: The Dark Knight Rises, Poster]
4.5/5
Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Σενάριο: Christopher Nolan, Jonathan Nolan, Da...
Συλλέκτης στιγμών
-
Μια νύχτα μου ΄δειξες καρδιά μου
το αγαπημένο σου αστέρι
έκανα να έρθω πιο κοντά σου
και εσύ μου άπλωσες το χέρι
Μετά μου ζήτησες μια χάρη
"ότι μου λείπει, ...
Fra Angelico's Crucifixions
-
Ο μεγάλος ζωγράφος από τη Φλωρεντία έχει επιδείξει πολλά έργα με θέμα την
Σταύρωση σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Ο Fra Angelico
έχει συ...
Πρώτο [της χρονιάς] και τελευταίο ;-)
-
Dear Diary, Ετούτο το blog για μένα ήταν, απ’ την αρχή, διασκέδαση. Κι ένα
ιδιότυπο «ημερολόγιο», μια και τα περισσότερα πράγματα που έγραφα εδώ ήταν
απλά...
το χρώμα της αναμονής
-
*τι χρώμα έχει η αναμονή*
*στα πιο ψηλά μπαλκόνια *
*τι μουσική, τι ήχο έχει*
*όταν μακριά οι υπόλοιποι γλεντούν*
*μετά τον κατακλυσμό*
*τι νόημα έχει το π...
Άλλο (royal έκδοση)
-
Ειν' άλλο να 'σαι πρίγκηπας και άλλο ο αλήτης
άλλο είναι τα Χάιλαντς και άλλο ο Ψηλορείτης
άλλο να είσαι θεατής κι άλλο προσκεκλημένος
αλλό και στην τηλεόρασ...
Είμαι ρατσιστής και φασίστας
-
Mετά από την ηρωική μάχη κατά του φασισμού σήμερα (Πάτρα, Watson) κερδίσαμε
κάτι.
1. Πολλοί ανέτρεξαν στην Wikipedia να διαβάσουν ποιός τελοσπάντων είναι...
Ο «Άσχημος»
-
Όλοι στην πολυκατοικία μας ξέραμε τον «Άσχημο». Ήταν ο αλητόγατος της
γειτονιάς. Tρία πράγματα του άρεσαν στη ζωή: Να καυγαδίζη, να τρώει
σκουπίδια και -ας...
Σαν ορφανέψει μια καρδία...
-
Μία που άκουσα στο ραδιόφωνο...
*Σαν ορφανέψει μια καρδία*
*από την πρώτη αγάπη...*
*Όσες κι αν κάνει παίρνουνε*
*το ίδιο μονοπάτι...*
SWELL
-
*....θα πεί υπόκωφο κύμα. ...*
Ενα κύμα πολιτών που επιτέλους μπορεί να αποφασίζει για την τύχη του. Που
δεν αφήνει τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του στ...
Άνθη στα δύσκολα....
-
.
. Όταν μέσα στ΄αγκάθια ανθίζουν τέτοια λουλούδια που σ΄αφήνουν άφωνο,
. όταν για πολύ καιρό, πίσω από την σιωπή και την ακινησία τους κρύβεται
και προετ...
Για την Ιμβριώτισσα μάνα
-
«Επειδή ο Θεός δεν μπορεί να βρίσκεται παντού, έπλασε γι' αυτό τη μάνα»,
ειπώθηκε από τα χείλη κάποιου τόσο εύστοχα, αφού η μάνα είναι αυτή που με
τη δύνα...
Σ' έναν γάτο
-
*Είσαι πολύ πιο σιωπηλός απ' τους καθρέφτες *
*και πιο κρυφός από την πολυκύμαντη αυγή' *
*είσαι κείνος ο πάνθηρας που μόνο από μακριά, *
*...
Ο έναστρος ουρανός
-
Που πηγαίνατε;
Βόνιτσα για το τετραήμερο.
Τι έβλεπες μπροστά σου.
Ποτέ δε βλέπω μπροστά, χάζευα τη θάλασσα και τον ουρανό.
Θυμάσαι το αυτοκίνητο;
Οχι, ...
ΣΤΡΟΒΙΛΟΣ
-
Επιστρέφουν κάποτε
στα γερασμένα σώματα
οι μνήμες των ερώτων.
Χαμηλωμένα φώτα,
τσιγάρο στα χείλη,
το χαλασμένο εκκρεμές
μιας αργής μουσικής.
Χορευτικό κυνη...
Μανόλης Αναγνωστάκης, Αφιέρωση
-
Διαβάζει ο *Μανόλης Αναγνωστάκης*.
Αφιέρωση
Για τους ερωτευμένους που παντρεύτηκαν
Για το σπίτι που χτίστηκε
Για τα παιδάκια που μεγάλωσαν
Για τα πλοία π...